Tibetan
ད་ནི་མི་སློབ་པའི་དགེ་འདུན་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཁོར་ བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །སྲིད་པ་དང་ཞི་བར་རྣམ་པར་མི་སྟོན་པས་ན་མཉམ་པ་ཉིད་དེ། དེ་རྟོགས་པ་ལ་སློབ་པར་བྱ་བ་དང་། སློབ་པར་ བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་སློབ་པའོ། །བཅུ་པ་ཞིང་དག་བླ་ན་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་ནི། གཉིས་ཀ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམས་པས་རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་དེའི་འོག་ཏུ་སེམས་ཅན་དང་། 7-468 སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་དབྱེ་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམ་པར་དག་པ་གཉིས་སྟོན་པའོ། །བཅུ་གཅིག་པ་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ནི། བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་ཐབས་མཁས་པ་སོགས་ རྣམ་པ་བཅུའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བའི་རབ་དབྱེ་བཅུ་གཅིག་ཀྱང་བཞིར་བཞག་སྟེ། མཚན་གཞི་དང་། མཚན་ཉིད་དང་། ཐོབ་པའི་དུས་དང་། བསྒོམས་པས་ཐོབ་པ་སྦྱོར་བའི་ནུས་པར་དབྱེ་བའོ། །མཚན་གཞི་ལ་ བཞི་སྟེ། ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར། སྦྱོར་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར། འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར། བར་ཆད་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །དེ་ལ་ཡུལ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ། གཙོ་བོར་ནི་ཆོས་ ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ། བདག་མེད་པ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེའང་དེ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཤེས་པའི་རྣམ་པས་བསྟན་ཏེ། གཉེན་པོ་ཐབས་དག་ལ་ཡོད་པར་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་མ་ ཚང་བ་མེད་པ་བཀོད་པས་དེས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་གཉེན་པོའི་ཡུལ་མཐའ་དག་བསྒོམ་པར་བྱ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྣམ་པ་འདི་ནི་རྣལ་འབྱོར་ ཐམས་ཅད་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་པོ་བཅུ་གཉིས་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་བདེན་པ་གསུམ་དང་འབྲེལ་བ། ཕྱི་མ་བཅོ་ལྔ་ནི་ལམ་དང་འབྲེལ་བ། 7-469 དེ་ལ་རྣམ་པ་བཞི་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ། །ལྷག་མ་བཅུ་གཅིག་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དང་པོ་བཞི་པོ་ཟག་པ་མེད་པའི་མཐོང་ལམ་ལ་དམིགས་ པའི་ཀུན་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པའོ། །ཕྱི་མའི་ལྔ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་སྒོམ་པའི་ལམ་དང་འབྲེལ་བའི་ཀུན་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ། ལྷག་མ་དྲུག་མཐོང་བའི་ལམ་ཟག་པ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཀུན་ ཤེས་ཀྱིས་རྣམ་པའོ། །དེས་ན་འདིར་མཐོང་བའི་ལམ་ཟག་པ་མེད་པ་ནི། ཟག་པ་མེད་པའི་ལམ་ཤེས་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ། རང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ ལ་ཡང་ཡོད་པ་ཀུན་ཉེ་བར་བསྟན་ནོ། །སྒོམ་པའི་ལམ་ཟག་པ་དང་བཅས་པས་ཀྱང་རང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་མངའ་བའི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་ ཀུན་བརྗོད་པ་ཡིན་པར། འཕགས་པ་གྲོལ་སྡེ་བཞེད་དོ། །དེ་ལྟར་གཞི་
Chinese
现在，为了阐述无学（Asekha）的僧众，将轮回（Samsara）与涅槃（Nirvana）宣说为平等性（Samata）。 由于不将有（Bhava）与寂静（Shanti）分别显示，故为平等性。因为证悟它没有需要学习或正在学习的，所以是无学。 第十，清净佛土（Buddhakṣetra）的无上成就：通过将二者观修（Bhavana）为平等性，自身将成为自己佛土中的佛。因此，在其后，通过有情（Sattva）和器世间（Bhājanaloka）的差别，显示佛土的两种清净。 第十一，善巧方便（Upāya-kauśalya）：从障碍之法中完全解脱的善巧方便等有十种。 如此，圆满结合的差别有十一种，也可归纳为四种：体性（Lakṣana），相（Nimitta），获得的时间，以及通过观修获得的结合能力。 体性有四种：所缘境的差别，结合自性的差别，果的差别，以及障碍的差别。其中，所缘境是三世一切智（Sarvajña）的形态，主要为法界（Dharmadhātu）的自性，以及二种无我（Nairātmya）的相。 这也通过证悟它的智慧形态来显示，通过布置对治（Pratipakṣa）方便所具有的形态，没有不完整的，以此显示所要证悟的自性，即所有对治的所缘境都应被观修。因此，这种般若波罗蜜多（Prajñāpāramitā）的形态超越了一切瑜伽（Yoga）。 其中，作为基础的智慧形态，最初的十二种与苦（Duhkha）等三谛（Satya）相关联，后面的十五种与道（Mārga）相关联。 其中，四种是对治烦恼障（Kleśa-āvaraṇa）的，其余十一种是对治所知障（Jñeyāvaraṇa）的。 其中，最初的四种是缘于无漏见道（Anāsrava-darśanamārga）的圆满智（Sarvajñāna）的形态。后面的五种是与有漏修道（Sāsrava-bhāvanāmārga）相关的圆满智的形态，其余六种是缘于无漏见道的圆满智的形态。 因此，此处无漏见道是：无漏道成为所知障的对治，也普遍显示在独觉（Pratyekabuddha）、菩萨（Bodhisattva）和佛（Buddha）的相续中。 圣解脱部（Ārya Vimokṣasena）认为，通过有漏修道，也可以宣说独觉、菩萨和佛相续中所具有的所知障的对治。如此，基础是……
English
Now, to explain the Asekha (non-learner) Sangha, Samsara (cyclic existence) and Nirvana (liberation) will be declared as Samata (equality). Because it does not separately show Bhava (existence) and Shanti (peace), it is Samata. Because there is no learning or being learned in realizing it, it is Asekha. Tenth, the unsurpassed accomplishment of purifying the Buddhakṣetra (Buddha-field): By meditating (Bhavana) on both as equality, one will become a Buddha in one's own Buddha-field. Therefore, after that, through the distinction of sentient beings (Sattva) and the vessel world (Bhājanaloka), the two purities of the Buddha-field are shown. Eleventh, Upāya-kauśalya (skillful means): Skillful means such as completely transcending the Dharma of obstacles are of ten kinds. Thus, the eleven distinctions of perfect combination can also be summarized into four: Lakṣana (essence), Nimitta (sign), the time of attainment, and the ability of combination attained through Bhavana (meditation). There are four types of Lakṣana: the difference of the object of focus, the difference of the nature of combination, the difference of the result, and the difference of the obstacle. Among them, the object of focus is the form of Sarvajña (all-knowing) of the three times, mainly the nature of Dharmadhātu (the realm of Dharma), and the sign of the two types of Nairātmya (selflessness). This is also shown through the form of wisdom that realizes it, by arranging the forms possessed by Pratipakṣa (antidote) means, without being incomplete, thereby showing the nature to be realized, that is, all the objects of focus of the antidotes should be meditated upon. Therefore, this form of Prajñāpāramitā (perfection of wisdom) surpasses all Yogas (unions). Among them, as the basis of the form of wisdom, the first twelve are related to the three Satyas (truths) such as Duhkha (suffering), and the latter fifteen are related to Mārga (the path). Among them, four are the antidotes to Kleśa-āvaraṇa (afflictive obscurations), and the remaining eleven are the antidotes to Jñeyāvaraṇa (cognitive obscurations). Among them, the first four are the forms of Sarvajñāna (omniscience) focused on Anāsrava-darśanamārga (the undefiled path of seeing). The latter five are the forms of Sarvajñāna related to Sāsrava-bhāvanāmārga (the defiled path of meditation), and the remaining six are the forms of Sarvajñāna focused on the undefiled path of seeing. Therefore, here the undefiled path of seeing is: the undefiled path becomes the antidote to Jñeyāvaraṇa, and it is also universally shown in the continuum of Pratyekabuddha (solitary realizer), Bodhisattva (enlightenment being), and Buddha (awakened one). Ārya Vimokṣasena (the noble liberation army) believes that through the defiled path of meditation, one can also declare the antidote to Jñeyāvaraṇa possessed in the continuum of Pratyekabuddha, Bodhisattva, and Buddha. Thus, the basis is... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ཤེས་དང་། ལཾ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་རྣམས་དམིགས་པ་བདེན་པ་བཞིའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྣམ་པ་བརྒྱ་ རྩ་བཅུ་པོ་རྣམས་དམིགས་པ་མེད་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒོ་ནས་གསུངས་པ་ནི་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ནས་གཟུང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་རྣམས་ཅི་ཞེ་ན། རིམ་པ་བཞིན་དུ་སློབ་མ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཞེས་བརྗོད་དེ། ། 7-470 དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ། །ཅི་ལྟར་བྱས་པས་ཞེ་ན། ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་དུ་དབྱེ་བས་ནའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་དུ་ཅི་ལྟར་དབྱེ་ཞེ་ན། ལམ་གྱི་བདེན་པའི་རྗེས་ སུ་མཐུན་པར་སྟེ། ལམ་རྣམ་པ་གསུམ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པས་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་དུ་ཐ་སྙད་བྱ་ཡི་དངོས་སུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དངོས་ པོ་ལ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་ལམ་བདུན་དང་མཐུན་པས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་དུ་བཞག་གོ །གཉེན་པོའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་དང་ཚུལ་མཐུན་པས་ ན་ལམ་ཤེས་སུ་བཞག་གོ ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་གཞག་དུ་ཟད་ཀྱི། དངོས་སུ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་མ་ ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ་ཞེས་གསུངས། སྦྱོར་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་ལ་སྐྱེ་བའི་རྟེན་དང་། སྦྱོར་བའི་དབྱེ་བ་གཉིས། ཕྱི་མ་ཡུལ་དང་སྦྱོར་བ་པོའི་གནས་སྐབས་དང་། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་སྒོམ་ པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཐབས་དང་། འབྲས་བུ་དང་དུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་བས་ལྔའོ། །དང་པོ་རྣམ་པ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་གསུམ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་དུ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་ལ། གཉིས་པ་གོང་ནས་གོང་དུ་ཐོབ་པའི་དབྱེ་བ་བརྒྱད་ཀྱིས། 7-471 གསུམ་པ་བཞིར་ཏེ། འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པ། ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐོང་བ་དང་། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རྣམ་པར་མི་མཐོང་བ་དང་། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ དང་དེའི་མཚན་མ་དེའི་ངོ་བོར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ། །བཞི་པ་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པ་དང་ཉེས་པ་དག་པའི་སྦྱོར་བ་གཉིས་སོ། །ལྔ་པ་དུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ནི། དུས་ཀྱི་མུ་མཚམས་དང་བཅས་ པ་སྟེ། ཟླ་བ་ནས་ལོའམ་ལོ་གཉིས་ལ་སོགས་པས་མཐར་ཕྱིན་པའི་སྦྱོར་བའོ། །འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་ནི་ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་ཡིན་ལ། བར་ཆོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་བདུད་ལས་བཞི་བཅུ་རྩ་ དྲུག་གོ །དང་པོ་ཉི་ཤུ་སྦྱོར་བ་ལ་ཞུགས་པ་སྦྱོར་བ་མཐར་ཕྱིན་པའི་གེགས་སོ། །དེ་ནས་ཡང་ཉེར་གསུམ་ནི་ཕལ་ཆེར་སྦྱོར་བ་ལ་འཇུག་པའི་གེགས་ཡིན་ཏེ། སྦྱོར་བ་ལ་ཞུགས་པ་མཐར་ ཕྱིན་པའི་གེགས་སུ་ཡང་མི་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཐ་མ་གསུམ་པོ་ནི་ཡང་ཞུགས་ཟིན་པ་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པའི་གེགས་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་མཚན་གཞིའི་ངོ་བོ
Chinese
要知道，关于‘知’（梵文：jñāna，智慧）和‘道智’（梵文：mārga-jñāna，对道的智慧）的各种形态，是通过四圣谛的视角来阐述的，而关于一切相智的一百一十种形态，则是通过无缘智慧的视角来阐述的，这从‘正念’开始等等。这些是什么呢？依次是声闻、菩萨和佛陀。这些是他们的智慧。如何做到呢？因为将一切智分为三种。如何将一切相智分为三种呢？与道谛相顺应，因为与三种道相顺应，所以称为三种一切智，但实际上并非如此，而仅仅是一切相智。其中，与对事物的完全理解等七道相符，因此将一切相智置于声闻道中。与对治道等六道相符，因此置于道智中。一切相智的道的独特自性，仅仅被视为一切相智，但实际上并非三种一切智。’这就是所说的意义。结合的自性差异在于生起的所依和结合的分类。后者分为五种：境和结合者的状态，般若波罗蜜多修习圆满的方法，以及从结果和时间角度的划分。第一种，一百七十三种形态被归纳为三种解脱门来阐述。第二种，通过从高到低获得的八种分类。 第三种分为四种：无增减，不见到法与非法等，不见到色等不可思议的形态，以及不对色等及其特征的本质进行分别。第四种是获得功德和清净罪障的两种结合。第五种从时间角度来看，是有时间限制的，即从一个月到一年或两年等最终完成的结合。结果的差异在于十一种功德，而障碍的差异在于四十六种魔业。最初的二十种是进入结合和完成结合的障碍。接下来的二十三种大多是进入结合的障碍，但并非不可能成为进入结合和完成结合的障碍。最后三种是使已经进入者完成的障碍。第二种是体相的本质。
English
Know that the various aspects of 'knowing' (Sanskrit: jñāna, wisdom) and 'path-knowing' (Sanskrit: mārga-jñāna, wisdom of the path) are explained through the perspective of the Four Noble Truths, while the one hundred and ten aspects of all-aspects-knowing are explained through the perspective of non-objective wisdom, starting from 'mindfulness' and so on. What are these? They are, in order, Śrāvakas (Hearers), Bodhisattvas, and Buddhas. These are their wisdoms. How is it done? Because all-knowing is divided into three types. How is all-aspects-knowing divided into three types? It accords with the Truth of the Path; because it accords with the three paths, it is called the three all-knowing, but in reality, it is not so, but only all-aspects-knowing. Among them, because it accords with the seven paths such as complete understanding of phenomena, all-aspects-knowing is placed on the path of the Śrāvakas. Because it accords with the six paths such as the antidote path, it is placed in path-knowing. The unique nature of the path of all-aspects-knowing is merely regarded as all-aspects-knowing, but in reality, it is not the three all-knowing. That is the meaning of what is said. The difference in the nature of combination lies in the basis of arising and the classification of combination. The latter is divided into five: the state of the object and the combiner, the method of perfecting the practice of Prajñāpāramitā, and the division from the perspective of result and time. The first, one hundred and seventy-three forms, are summarized into the three doors of liberation and explained. The second, through the eight classifications of obtaining from higher to lower. The third is divided into four: without increase or decrease, not seeing what is Dharma and non-Dharma, not seeing the inconceivable forms of form, etc., and not discriminating the essence of form, etc., and its characteristics. The fourth is the two combinations of obtaining qualities and purifying faults. The fifth, from the perspective of time, is with time limits, that is, the combination that is completed at the end of a month to a year or two, etc. The difference in results lies in the eleven qualities, and the difference in obstacles lies in the forty-six works of Māra. The first twenty are obstacles to entering and completing the combination. The next twenty-three are mostly obstacles to entering the combination, but it is not impossible to become obstacles to entering and completing the combination. The last three are obstacles to making those who have already entered complete. The second is the essence of the defining characteristic. --------------------------------------------------------------------------------