Tibetan
遍知贝玛嘎波大师教言集PK46ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ལུང་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་ཞེས་བྱ་བ། 7-406 ༄༅། །ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ལུང་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་ཞེས་བྱ་བ། ༄། །ལུས་དོན་བདུན་ཅུར་དབྱེ་བ། ༄༅། །ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ལུང་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། ༄༅། །འོ་སྐོལ་སྟོན་པའི་རྒྱལ་ཚབ་རྗེ་བཙུན་གྱིས། །ཐོགས་མེད་བསྟན་བཅོས་སྦྱར་བཀོད་དེ་ཡི་ལུང་། །ཀུན་ཏུ་དྲིལ་སྒྲོག་མཛད་རྣམས་སློབ་དཔོན་ཞེས། །བསྟོད་ནས་ཞབས་ཀྱི་པདྨོར་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ལུང་གི་སྣང་བ་མཆོག་གྱུར་སྤེལ་ལ་ཉེ། །བྱང་རྗེ་མེས་དབོན་བརྩོན་པའི་ཕྱོགས་འཁྲིད་པ། །ལོ་པཎ་དཔྱིད་ཀྱི་ཕོ་ཉ་དང་པོ་ནས། ། 7-407 བློ་ལྡན་དབྱར་ཀའི་རིམ་འོངས་ཉིན་མོའི་མཐུས། །བདག་སྙིང་པདྨའི་མཚོ་ཡི་དཔལ། །འཇམ་དབྱངས་ཞུགས་པའི་དྲི་བཟང་གཏེར། །ཚིག་དཀར་འདབ་བརྒྱའི་སྦུབས་གནས་པ། །བསྡུས་དོན་གེ་སར་འཛུམ་གྱིས་འདོན། ། འདིར་གང་བཤད་ན་ གཞུང་ཤེར་ཕྱིན། གང་གིས་འཆད་ན་རྗེ་བཙུན་གྱིས་མདོ་སྡེར་བཀྲལ་བ་མངོན་རྟོགས་རྒྱན། སུས་བཤད་ན། སློབ་དཔོན་ཧ་རི་བྷ་དྲ་སྨྲ་བའི་ལྗགས་བརྐྱང་བས། སུ་ལ་བཤད་ན། བསྟན་པའི་སྙིང་པོར་སློབ་ པར་བཟོད་པ་རྣམས་ལ། གང་དུ་བཤད་ན་འགྲེལ་པ་དོན་གསལ་དུ། ཇི་ལྟར་བཤད་པ་དེ་ལ་འཇུག་པ་བདེ་བའི་ཕྱིར་འདི་བསྟན་ནོ། །དེ་ཡང་སྟོན་པའི་ལུང་ཕལ་མོ་ཆེ་མཐའ་དྲུག་གིས་བཅིངས་ པ་ཡིན་ལ། དེ་ཁ་ནག་ཁྲིད་པ། ཡི་གེར་རྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དྲང་བའི་དོན་ནམ་ཐ་སྙད་རྣམ་པར་བཞག་པའོ། །དེའི་ཚེ་ངེས་དོན་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་དགོས་ཏེ། ལས་དང་པོ་པས་དེ་ བློར་མི་ཆུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་ཆུན་བཞིན་དུ་བསྟན་ན་དེ་མོས་པ་མི་སྐྱེ། དེས་དེ་ཉམས་པར་འགྱུར། ཉམས་ན་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྣོད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་དེ་ཁ་འཐད་པ། དེ་ཁ་ཡིན་པར་ཁས་ལེན། དེས་ལུང་ནང་མི་མཐུན་པས་ཐེག་པ་སྣ་ཚོགས། ལྟ་གྲུབ་ཐ་དད་པའོ། །རྨོངས་པ་ཞི། ཚིག་ལ་མཁས་པར་གྱུར་ན། ད་དེ་ཁར་མི་འཇོག །མཐའ་དྲུག་ཕྱེ་ནས་བཤད་པ། 7-408 དོན་ལ་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ། ངེས་དོན་ནམ་ཡིན་ལུགས། དེའི་ཚེ་གསུང་རབ་ནང་མི་འགལ། ཆོས་ཀྱི་སྒོ་མོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་པ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོན་པ་ལ་སྦྱོར་བ་གཅིག་པ་ཆུ་ ཀླུང་ཐམས་ཅད་རྒྱ་མཚོར་འབབ་པ་བཞིན། ཐེག་པ་འོག་མ་ཐམས་ཅད་གོང་མར་འཛེག་པའི་ཐེམ་སྐས་སུ་མཐོང་། དེའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྗེ་བཙུན་གྱིས། ཇི་ལྟར་མནམས་ ན་རབ་བཀུ་ལ། །མྱངས་ན་ཞིམ་པའི་སྨན་བཞིན་དུ། །ཆོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཉིས་སུ་གནས། །དོན་དང་ཡི་གེར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །རྗོད་བྱེད་ཚིག་གིས་བརྗོད་བྱ་སྟོན་ཚུལ་ལ། དངོས་སུ་ ཟིན་པ་དངོས་བསྟན། མི་གསལ་ལ་ཁོངས་སུ་གནས་པ། མན་ངག་གིས་སྟོན་དགོས་པ་སྦས་དོན། རིམ་པ་བཞིན། ཤེར
Chinese
遍知贝玛嘎波大师教言集PK46：《趣入般若经之门》 7-406 《趣入般若经之门》 分为七十义 《趣入般若经之门》 顶礼本师之补处（指弥勒菩萨），他造了《现观庄严论》的论典，普遍弘扬，被称为导师，我向其莲足顶礼。 开启殊胜经论之光明，接近于弘扬，引导雪域（指西藏）祖孙三代（指松赞干布、赤松德赞、赤热巴巾）精进修持。 从译师（指洛钦·仁钦桑波）开始，如同春天的使者， 7-407 凭借智者如夏季般的次第到来，如日光般的力量，我心莲花之海的庄严，文殊菩萨降临的芬芳宝藏，洁白词句百瓣之蕊，以精要之花蕊绽放。 此处所说为何？ 乃是般若经。由谁来讲解？由弥勒菩萨在经中阐述的《现观庄严论》。由谁宣说？由导师哈日跋陀罗伸出雄辩之舌。向谁宣说？向堪能修习佛法精髓之人。于何处宣说？于《明义释》中。如何宣说？为了便于趣入，故宣说此论。 一般来说，佛陀的教言大多以六种结尾（六度波罗蜜多）来约束。 那是引导盲人，依赖文字，是正直之义，或安立名相。 此时，必须将不了义（指权宜之说）置于中舍，因为初学者无法理解。 如果在他无法理解的情况下教授，他就不会生起信心。他会因此而退失。退失则会成为非法器。 此时，他会认为那是合理的，承认那是正确的。因此，经论内部不一致，导致了各种宗派和不同的见解。 当愚昧消散，精通词句时，就不会再执着于此。分开解释这六种结尾， 7-408 在意义上引导。是了义或实相。此时，经典内部不会有冲突。八万四千法门都与宣说空性相连，如同所有河流都汇入大海。所有下乘都视为向上攀登的阶梯。因此，成就于一乘。 正如弥勒菩萨所说：‘如何嗅之，如妙香花，品尝则如美味之药，佛法亦如是，安住于二者，应知意义与文字。’ 以能诠之词句显示所诠之方式：直接把握的是直显，不明显而存在于其中的，需要以口诀来显示的，是隐义。次第为：般若……
English
Collected Teachings of the Omniscient Pema Karpo PK46: The Door to Entering the Prajnaparamita Sutra 7-406 The Door to Entering the Prajnaparamita Sutra Divided into Seventy Meanings The Door to Entering the Prajnaparamita Sutra I prostrate to the lotus feet of the venerable regent of our teacher (referring to Maitreya Bodhisattva), who composed the treatise 'Abhisamayalankara' and widely propagated it, and is known as the teacher. Opening the supreme light of scriptures and approaching propagation, guiding the efforts of the three ancestral generations of Tibet (Songtsen Gampo, Trisong Detsen, and Tri Ralpachen). Starting from the translator (referring to Lochen Rinchen Zangpo), like the messenger of spring, 7-407 Through the power of the wise ones arriving in succession like summer, like the sun's power, the glory of the lotus sea of my heart, the treasure of the fragrance of Manjushri's arrival, the essence of the hundred-petaled white words, reveals itself with a smiling pistil. What is being discussed here? It is the Prajnaparamita Sutra. Who explains it? Maitreya Bodhisattva's 'Abhisamayalankara' explained in the sutras. Who expounds it? The eloquent tongue of the teacher Haribhadra. To whom is it expounded? To those who can endure studying the essence of the teachings. Where is it expounded? In the 'Clear Meaning Commentary'. How is it expounded? To facilitate entry, this is taught. Generally, the Buddha's teachings are mostly bound by six endings (six paramitas). That is guiding the blind, relying on letters, which is the meaning of uprightness, or establishing terminology. At this time, the provisional meaning (referring to expedient teachings) must be placed in neutrality, because beginners cannot understand it. If taught when they cannot understand, they will not generate faith. They will regress because of it. If they regress, they will become unsuitable vessels for the Dharma. At this time, they will think it is reasonable, and admit that it is correct. Therefore, the scriptures are internally inconsistent, leading to various sects and different views. When ignorance dissipates and one becomes proficient in words, one will no longer cling to this. Explaining the six endings separately, 7-408 Guiding in meaning. It is the definitive meaning or reality. At this time, there will be no conflict within the scriptures. All eighty-four thousand Dharma doors are connected to the teaching of emptiness, just as all rivers flow into the ocean. All lower vehicles are seen as steps to ascend to the higher. Therefore, accomplishment is in one vehicle. As Maitreya Bodhisattva said: 'How it smells, like a wonderful fragrant flower, tasting like delicious medicine, the Dharma is also like that, abiding in both, one should know the meaning and the words.' The way the expressive words show the expressed: directly grasping is the direct meaning, what is not obvious but exists within, what needs to be shown by oral instructions, is the hidden meaning. The order is: Prajna... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་ཕྱིན་ཉིད་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་རྗེ་བཙུན་གྱིས་བཀྲལ་བ་ལྟ་བུ། འདིའི་དངོས་བསྟན་ཤེས་རབ་ ཡིན་པས་དང་པོས་ལུང་མངོན་པར་བཀྲལ། ཕྱི་མས་བསྒོམ་བྱ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཙོ་བོར་བསྟན་པས་མདོ་སྡེར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་འདིར་འདུ་བས་འདུལ་བར་ཡང་འོས་པའི་ཕྱིར་ ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཀུན་ཤེས་བཤད་པས་རང་རྒྱས་གྱི་ཀུན་ཤེས་གོ་དགོས་པ་ལྟ་བུའི་ཀྱང་དང་ཡང་དང་འང་སོགས་ཀྱི་ཤུགས་ལས་ཤེས་དགོས་པ་ཤུགས་བསྟན། 7-409 དབང་པོ་རྟུལ་དང་རྣོན་པོ་དག་སོགས་ཀྱིས་བྱང་སེམས་ཀྱི་དགེ་འདུན་བཤད་པ་ཡིན་ཀྱང་ཕྱི་རབས་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དེའི་མཚོན་བྱེད་དུ་བཀོད་པ་ལྟ་བུ་ཞར་ལ་བསྟན་པ། ཕྱི་མ་ བརྗོད་པའི་ཚིག་རང་གིའང་ཞར་ལ་བསྟན་པ་ཡོད་པས་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་ཁས་བླངས་དགོས་ཀྱི། བསྟན་བྱ་ལ་དངོས་ཤུགས་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལ་གྲགས་པའི་ཐ་སྙད་རྡོག་སུབ་བྱེད་ པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་རྩོད་པ་ལ། ལུགས་ནས་བཞག་པའི་བརྡའ་ཆད་མི་འགོང་ཏེ། སངས་རྒྱས་དང་དེའི་སྲས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་འགོངས་པའི་འབེལ་བའི་གཏམ་གྱིས་བརྒལ་ བ་དང་ལན་ནི་དོགས་པ་གཅོད་པ་སྟེ་བསྟན་པའི་གད་བརྡར། དེང་སང་གི་བསྡུས་པའི་རིག་པ་དབང་བཙན་པར་བྱས་ནས་དེ་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་ལུགས་གསར་དུ་འགོད་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་སྒྱུ། བསྟན་པ་ བཤིག་པའི་ཏོག་རྩེ་ངོ་མའོ། །རྩོམ་ན་ཡང་། །དགོས་དོན། བསྡུས་དོན། ཚིག་དོན། མཚམས་སྦྱར། བརྒལ་ལན་མཁས་པ་སྔ་མ་དང་། མཐུན་པ་སྐབས་སུ་གང་བབ་བྱེད། རང་གིས་མ་ཤེས་ན་ཕར་ཞོག །ཤེས་བཞིན་ དུ་ལུང་གི་ཚིག་མི་བསླད། ཕྱོགས་སྔའི་ནམ་མ་ལངས་པར་དགག་པའི་ཉི་མ་ཤར། གཞུང་ལུགས་མུན་པར་གྱུར་པས་བློ་གསལ་གར་འཁྱམས་མེད་པ་ནི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་ལྷུ་འཇིག་པའི་ལྟས་ངན་ཡིན་པས་བཟློག་པར་བྱའོ། ། 7-410 དེས་ན་བདག་ལེགས་པར་འདོད་པ་དག་གིས་དམ་པའི་ཆོས་ལ་ཆོས་བཞིན་དུ་བཤད་དམ། མ་བཤད། ཆོས་བཞིན་དུ་བྱས་སམ་མ་བྱས་བརྟག་པར་བྱའོ། །ཞེས་གདམས་ནས་སྐབས་ཀྱི་དོན་ལ་དང་པོར་ཐ་ སྙད་རྣམ་པར་གཞག །དེ་ནས་ངེས་དོན་ཡིན་ལུགས་སྟོན་ནོ། །དེ་ཡང་། ཉན་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་སློབ་པར་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སློབ་དགོས་པར་གསུངས་ པའི་ཤེར་ཕྱིན་དེ་ངོས་འཛིན་པ་ལ། ཉན་ཐོས་ཞི་བ་ཚོལ་རྣམས་སོགས་མཆོད་བརྗོད་མཛད་ལ། ཤེར་ཕྱིན་དེས་སྲས་འཕགས་པ་བཞི་པོ་བསྐྱེད་པས་ཡུམ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་མཆོད་ཡུམ། དེའི་མཚན་ཉིད་ནི། མཁྱེན་ པ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཤེར་ཕྱིན། དབྱེ་བ་ཉན་རང་གི་ཡུམ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡུམ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུམ་མོ། །དེ་དག་རིམ་པ་བཞིན་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ
Chinese
就像弥勒（梵文：Maitreya）和无著（梵文：Asanga）以及龙树（梵文：Nāgārjuna）和至尊（可能是指阿底峡尊者，梵文：Atiśa）所阐释的那样。此处的直接阐述是智慧（梵文：Prajñā），所以首先通过教证来明显地阐释。后者主要展示了禅定（梵文：Dhyāna），因此属于经部（梵文：Sūtra）。由于菩萨（梵文：Bodhisattva）的一切学处都包含于此，因此也适合于律藏（梵文：Vinaya），所以般若波罗蜜多（梵文：Prajñāpāramitā，智慧到彼岸）是所有教义的精髓。 此处解释了声闻（梵文：Śrāvaka）的一切智，因此必须理解缘觉（梵文：Pratyekabuddha）的一切智，诸如此类的‘也’、‘又’、‘还’等词的含义需要通过暗示来理解，即暗示。 虽然通过‘根器迟钝和敏锐者’等词语来阐述菩萨的僧团（梵文：Saṃgha），但后人将其用作声闻僧团的象征，这是一种顺带提及。由于后者表达的词语本身也顺带提及了，所以需要分开承认。如果用直接和间接的方式来涵盖所要阐述的内容，那就是抹杀论著的名称。 同样，在辩论中，不要违背根据规矩设定的术语，因为这是佛陀（梵文：Buddha）和他的大士（梵文：Bodhisattva）们所设定的。不违背的雄辩之词是驳斥和回答，即消除疑惑，是教义的装饰。现在，如果凭借武断的总结性知识，为了维护它而新设规矩，那就是魔的伎俩，是摧毁教义的真正顶峰。 即使写作，也要符合：必要性、总结、词义、衔接、驳斥和回答要与之前的智者们一致，并根据情况灵活运用。如果自己不了解，那就更不用说了。即使了解，也不要篡改经文的词句。在正方黎明到来之前，驳斥的太阳已经升起。由于经论变得黑暗，有智慧的人无所适从，这是三藏（梵文：Tripiṭaka）崩溃的凶兆，所以必须避免。 因此，那些希望自己变得更好的人，应该考察是否如法地讲授了正法（梵文：Dharma），是否如法地实践了。这样告诫之后，首先确定术语，然后展示究竟的意义。也就是说，所有想要学习声闻、缘觉、佛陀果位的人，都必须学习般若波罗蜜多。为了识别般若波罗蜜多，首先要礼敬‘寻求寂静的声闻’等。般若波罗蜜多生下了圣者四子，因此是母亲，所以要礼敬母亲。它的特征是：具有三智（一切智，道种智，一切相智）的般若波罗蜜多。分类有：声闻和缘觉之母、菩萨之母、佛陀之母。这些依次是通达一切...
English
Like Maitreya and Asanga, and Nāgārjuna and Jetsun (possibly referring to Atiśa) explained it. The direct teaching here is wisdom (Prajñā), so it is first explained manifestly through scripture. The latter mainly shows meditative stabilization (Dhyāna) as the object of meditation, so it belongs to the Sūtra. Since all the trainings of a Bodhisattva are included here, it is also suitable for the Vinaya, so the Prajñāpāramitā is the essence of all teachings. Here, the omniscience of the Śrāvakas is explained, so the omniscience of the Pratyekabuddhas must be understood. The meaning of words like 'also,' 'again,' and 'still' must be understood through implication, i.e., suggestion. Although the Saṃgha of Bodhisattvas is explained by words such as 'dull and sharp faculties,' later generations used it as a symbol of the Śrāvaka Saṃgha, which is a side note. Since the words expressing the latter also imply it, they must be acknowledged separately. If the object of teaching is covered by direct and indirect means, it is to erase the name of the treatise. Likewise, in debate, do not violate the terms set by the rules, because they were set by the Buddha and his great sons (Bodhisattvas). Eloquent words that do not violate are refutation and response, which is to dispel doubts, the adornment of the doctrine. Nowadays, if one relies on arbitrary summary knowledge and establishes new rules to protect it, that is the trick of Māra, the real pinnacle of destroying the doctrine. Even when writing, the purpose, summary, meaning of words, connection, refutation, and response should be consistent with the previous scholars and be flexible according to the situation. If you do not understand, let alone. Even if you understand, do not corrupt the words of the scriptures. Before the dawn of the proponent, the sun of refutation rises. Since the treatises have become dark, wise people have nowhere to go, which is a bad omen of the collapse of the Tripiṭaka, so it must be avoided. Therefore, those who wish to improve themselves should examine whether they have taught the Dharma properly and whether they have practiced it properly. After advising in this way, first establish the terms, and then show the ultimate meaning. That is, all those who wish to study the grounds of Śrāvakas, Pratyekabuddhas, and Buddhas must study the Prajñāpāramitā. To recognize the Prajñāpāramitā, first pay homage to 'the Śrāvakas who seek peace,' etc. The Prajñāpāramitā gave birth to the four noble sons, therefore she is the mother, so pay homage to the mother. Its characteristics are: the Prajñāpāramitā possessing the three wisdoms. The divisions are: the mother of Śrāvakas and Pratyekabuddhas, the mother of Bodhisattvas, and the mother of Buddhas. These are, in order, the complete knowledge of all... --------------------------------------------------------------------------------