Tibetan
ང་། གནོད་འཇོམས་ལས། དེ་བས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པ། རྣམ་ པར་མི་རྟོག་པ། དམིགས་པ་དང་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་མཉམ་པས་མཉམ་པར་འཇུག་པ་ནི་རྣམ་པར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པར་བསྟན་ཏེ་ཞེས་གསུངས་པ་དེའོ། །འདིས་བླ་ན་མེད་ པར་བྱང་ཆུབ་པ་བསྟན་ལ། དེའི་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་དུས་ན་བདག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་ནས། 7-415 གཞན་དེ་ལ་འགོད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་བྱའོ་ཞེས་དམ་བཅས་ལ། དམ་བཅས་པ་ལྟར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དཔལ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས། སྐྱོབ་པ་ཉིད་གཟིགས་ལམ་གསུང་བ་ ཞེས་གསུངས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཡང་ལུང་རྟོགས་གཉིས། སྔ་མར་ཆོས་འཁོར་རིམ་པ་གསུམ་སྟེ། བདེན་པའི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ། སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་དེ་དག་ལས་ཕྱི་མ་བཏང་ སྙོམས་སུ་བཞག་ནས། བར་མ་ལ་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་འཁོར་དང་། ལེགས་པར་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་ཆོས་འཁོར་གཉིས་ཕྱེ་བའི་འཁོར་ལོ་གསུམ་མདོ་སྡེ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པར་གསུངས་ལ། དབུ་མ་ པས་བསོད་ནམས་མིན་པ་ཟློག་པ། བདག་ཟློག་པ། ལྟ་བ་ཀུན་ཟློག་པ་ཅེས་བཞག་པ་དོན་གཅིག །དེ་དག་ལ་བཀའ་དང་པོ། །བར་པ། ཕྱི་མ་གསུམ་དུ་བཞག་སྟེ་བཤད་དོ། །ལུང་གི་ཆོས་འཁོར་ དེའི་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་ནི་རྟོགས་པའི་ཆོས་འཁོར། མངོན་རྟོགས་བསླབ་པ་གསུམ། དེའི་དབང་གིས་རྗོད་བྱེད་ལུང་ཡང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །ཁ་ཆེ་བ་མཐོང་ལམ་ཁོ་ན་ཆོས་འཁོར་དུ་འདོད་ ལ་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་འཕགས་ལམ་མཐའ་དག་དེར་གསུངས་པ་ནི་ཐེག་དམན་གྱི་ལུགས། འདིར་སོ་སྐྱེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་གྱི་བསླབ་པ་གསུམ་ཀ་ཆོས་འཁོར་དུ་འཇོག་ལ། སྤངས་པ་ནི། དེ་དག་གི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་ཞིང་དེ་ལས་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བའི་ཕུང་པོ་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་ལས་ལོགས་སུ་མི་འབྱེད་དེས། 7-416 སྟོན་པའི་དམ་ཆོས་རྣམ་གཉིས་ཏེ། །ལུང་དང་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མཁྱེན་པ་གསུམ་པ་འདིས། ཐེག་ཆེན་གྱི་མི་སློབ་ལམ་དང་འབྲས་བུ་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་གཉིས་བསྡུས་སོ། །དེ་ ལྟར་གསུམ་ཀ །པཱ་རཾ་ཕ་རོལ། ཨི་ཏ་ཕྱིན་པ་སྟེ། ཕ་རོལ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ། དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་གནས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཐོབ་པ་ཕྱིན་པ། དེའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པའོ། །དེ་ཡང་གནོད་འཇོམས་སུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། ཡང་དག་པའི་མཐའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་གཅིག་ མོད་ཀྱི། དེའི་གཞི་དང་འཇུག་པ་དང་། ཐ་དད་པས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བཞག་སྟེ། ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པའི་ས་པ་ཉ
Chinese
再者，《摧魔品》中说：‘因此，具备一切殊胜之相，无分别，能使所缘和能缘之事物平等而入于平等，这被称作一切智智。’这表明了无上菩提。其事业是转法轮。最初在发起菩提心时，就立誓说：‘我成为无上圆满正等觉之后，为了将他人安置于此，我将转法轮。’因为要成就所立之誓言。正如吉祥法称所说：‘救护者亲见而宣说。’ 法轮也有经教之法轮和证悟之法轮两种。前者有三转法轮，即：真谛之理、波罗蜜多之理、密咒之理。其中，后两者被置于舍弃状态，而中间的波罗蜜多之理则分为无相法轮和善加辨别法轮。这三法轮在《解深密经》中有所阐述。中观派则认为，断除非福德、断除我、断除一切见解，这三者意义相同。这些被分为初转法轮、中转法轮和后转法轮进行阐述。经教法轮所要表达的意义是证悟法轮，即现观和三学。由于这些的缘故，所表达的经教也分为三藏。 克什米尔人认为唯有见道才是法轮，而世亲在其中宣说了所有圣道，这是小乘的观点。在此，从凡夫到佛陀之间的三学都被视为法轮。而断除则是这些的解脱之相，并且从中能够获得见智慧之蕴，因此证悟与断除不可分割。正如经文所说：‘导师之正法有两种，即经教和证悟之体性。’ 这第三种智慧涵盖了大乘的无学道和不住涅槃。如此三者，梵语为Pāramita（पाāरमिīत，पारमिता，paramita，到彼岸），Para（पार，para，彼岸）是如实，因为如实安住于一切法之究竟处，获得它就是mita（मित，mita，到达），因此是Pāramita（पाāरमिīत，पारमिता，paramita，到彼岸）。《摧魔品》中说，一切法之如实、法界之如实、真实边际之如实，虽然一切如实只有一个，但由于其基础、进入和差别，而分为三种，这是为了了解道的体相。
English
Furthermore, in the 'Destruction of Harm' it is said: 'Therefore, possessing all excellent aspects, without discrimination, enabling the object of focus and the act of focusing to be equal, thus entering into equality, this is taught as the omniscient wisdom.' This demonstrates the unsurpassed Bodhi. Its activity is the turning of the Dharma wheel. Initially, at the time of generating Bodhicitta, one vows: 'Having become the unsurpassed, perfectly complete, and enlightened Buddha, in order to establish others in this, I shall turn the Dharma wheel.' Because it is to accomplish the vow made. As glorious Dharmakirti said: 'The protector personally sees and proclaims.' The Dharma wheel also has two types: the Dharma wheel of scripture and the Dharma wheel of realization. The former has three turnings of the Dharma wheel, namely: the truth of reality, the way of the Pāramitās, and the way of Mantras. Among these, the latter two are placed in a state of abandonment, while the middle way of the Pāramitās is divided into the Dharma wheel of no characteristics and the Dharma wheel of excellent discrimination. These three wheels are explained in the 'Explication of the Thought Sutra'. The Madhyamaka school believes that the cessation of non-merit, the cessation of self, and the cessation of all views are the same in meaning. These are divided into the initial turning of the Dharma wheel, the intermediate turning, and the final turning for explanation. The meaning to be expressed by the Dharma wheel of scripture is the Dharma wheel of realization, namely, Abhisamaya and the three trainings. Due to these, the scripture that expresses it also becomes the three baskets. The Kashmiris believe that only the path of seeing is the Dharma wheel, and Vasubandhu proclaimed all the noble paths therein, which is the view of the Hinayana. Here, the three trainings from ordinary beings to the Buddha are all regarded as the Dharma wheel. And abandonment is the aspect of liberation from these, and from it, one can obtain the aggregate of seeing wisdom, therefore realization and abandonment are inseparable. As the scripture says: 'The teacher's true Dharma has two aspects, namely, the nature of scripture and realization.' This third wisdom encompasses the Mahayana's path of no more learning and the non-abiding Nirvana. Thus, these three, in Sanskrit, are Pāramita (पारमिता, paramita, gone to the other shore). Para (पार, para, other shore) is suchness, because suchness abides at the ultimate end of all dharmas, obtaining it is mita (मित, mita, gone), therefore it is Pāramita (पारमिता, paramita, gone to the other shore). In the 'Destruction of Harm' it is said that the suchness of all dharmas, the suchness of the realm of Dharma, and the suchness of the true boundary, although all suchness is one, it is divided into three types due to its basis, entry, and difference, this is to understand the nature of the path. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ིད་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ས་པ་དང་། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ ཉིད་ཀྱི་ས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་རྩ་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་རང་བཞིན་ཤེར་ཕྱིན། དེ་སྟེང་ནས་དབྱེ་རུ་མེད་ཀྱང་། གཞི་བསྒོམ་དུས་ཀྱི་དམིགས་པ། ལམ་འཇུག་དུས་ཀྱི་དམིགས་ཁྱེར། འབྲས་བུ་རྟོགས་པ་ པོའི་བློའི་ཁྱད་ཀྱིས་གསུམ་དུ་གྱུར་ལ། དེ་ལས་མཆོག་དམན་གྱི་རྣམ་པར་ཡང་གྱུར་ཏོ། །དེ་དག་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ནི་གཞུང་ཤེར་ཕྱིན། ཉན་རང་བྱང་འཕགས་མཐའ་དག་གི་རྒྱུད་དང་འབྲེལ་པའི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ལམ་ཤེར་ཕྱིན། 7-417 རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཤེར་ཕྱིན་ནོ། །ཕྱི་མ་གཉིས་ལས་དངོས་པོ་བརྒྱད་དབྱེ་སྟེ། རྣམ་མཁྱེན་ཀྱི་དངོས་པོ། །ལམ་ཤེས་ཀྱི། གཞི་ཤེས་ཀྱི། རྣམ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པའི། རྩེ་མོའི། མཐར་གྱིས་པའི། །སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་དངོས་པོའོ། །འདིར་ནི་དངོས་པོ་དང་མངོན་རྟོགས་སྒྲ་རྣམ་གྲངས་པ་ཡིན། དེ་ལས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་དངོས་པོ་ལ། ལོ་ཙཱ་བ་ཆེན་པོས། དེ་ལྟར་དང་པོ་རྩོམ་པ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། ཐ་མ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པའི་བར་གྱིས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཉེ་བར་བཀོད་ པ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་དེ་ལས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས། དངོས་པོ་དང་པོའི་མཚན་ཉིད། རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ངོ་མའོ། །དབྱེ་བ་ནི་སེམས་ བསྐྱེད་པ་དང་། གདམས་ངག་དང་། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཡན་ལག །སྒྲུབ་པའི་རྟེན། སྒྲུབ་པའི་དམིགས་པ། ཆེད་དུ་བྱ་བ། གོ་ཆ། འཇུག་པ། ཚོགས། ངེས་པར་འབྱུང་བ་བཅུའོ། །དངོས་པོ་གཉིས་པ་ནི། ལོ་ཆེན་ གྱིས། དངོས་པོ་བཅུ་གཅིག་གི་ཡུལ་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ཡུལ་ཅན་དོན་གྱི་འཕེན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ལ། ལམ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་མི་རྟོག་པ་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ། མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ་བཅུ་གཅིག་སྟེ། 7-418 ལམ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་རྟེན། སློབ་མ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ། བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ལམ། ཚེ་འདི་དང་གཞན་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཕན་ཡོན་ཆེ་བ་མཐོང་ལམ། སྒོམ་ལམ་གྱི་བྱེད་པ། སྒོམ་ལམ་མོས་པ་ཡིད་ བྱེད། བསྟོད་སྐུར་བསྔགས་པ་ཡིད་བྱེད། བསྔོ་བ་ཡིད་བྱེད། རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཡིད་བྱེད། སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ། རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ་མོ། །དངོས་པོ་གསུམ་པ་ནི་ལོ་ཆེན་གྱིས། གཞི་ཤེས་ནི་རང་གི་ངོ་ བོས་གཙོ་བོར་བསྟན་པ་ཞེས་གསུངས་པས། གཞི་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ་དགུ་སྟེ། །སྲིད་ཞི་ལ་མི་གནས་པའི་གཞི་ཤེས། ལྡོག་པས་ཉན་ རང་གི་གཞི་ཤེས། ཐབས་མ་ཡིན་པ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རིང་བའི། ཐབས་ཀྱི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་ཉེ་བའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས། གཉེན་པོའི་ཕ
Chinese
并且，所有相的智地（Sarvākārajñāna-bhūmi）和一切智（Sarvājñatā）之智地。’所说的根本真如（tathatā），自性是般若波罗蜜多（Prajñāpāramitā）。虽然从那上面没有分别，但在基础修习时的所缘（ālambana），入道时的所缘行相（ākāra），以及证悟果位者的智慧差别上，可以分为三种，并且也因此产生了优劣的差别。表达这些的是经般若波罗蜜多（sūtra-prajñāpāramitā）。与声闻（Śrāvaka）、独觉（Pratyekabuddha）、菩萨（Bodhisattva）等一切圣者的相续相关的无漏智慧及其眷属，都是道般若波罗蜜多（mārga-prajñāpāramitā）。 一切相智（Sarvākārajñāna）是果般若波罗蜜多（phala-prajñāpāramitā）。从后两者中可以分出八种事物：一切相智的事物，道智的事物，基智的事物，一切圆满现证的事物，顶位的事物，渐次的事物，一刹那间圆满现证菩提的事物，法身（Dharmakāya）的事物。在这里，事物和现证是同义词。其中，关于一切相智的事物， 大译师说：‘这样，从最初发起菩提心（bodhicitta）到最后决定出离的修行之间，是获得一切相智的近取因（upādāna-hetu），从那个因所要获得的就是一切相智。’因此，第一个事物的定义是：是获得一切相智的真实因。分类有十种：发菩提心，教诫，决定性的支分，修行的所依，修行的所缘，所为之事，盔甲，进入，资粮，决定出离。第二个事物，大译师说：‘陈设十一种事物的对境，是能引生有境义。’是道智的无分别智慧及其支分。定义是：分类有十一种： 生起道智的所依，声闻弟子的道，如犀牛般的道，今生和来世功德利益大的见道（darśanamārga），修道的行为，修道的信解作意（manaskāra），赞叹和诋毁的信解作意，回向的信解作意，随喜的信解作意，修行修道，清净修道。第三个事物，大译师说：‘基智是以自性为主的显示。’因此，基智的无分别智慧及其支分是定义。分类有九种：不住于轮回和寂灭的基智，从断除的角度来说是声闻和独觉的基智，不是方便的胜者之母（Jinamātā）是长远的，方便的胜者之母是近的相违品，对治品的
English
And, the ground of all aspects of knowledge (Sarvākārajñāna-bhūmi) and the ground of omniscience (Sarvājñatā) itself.’ As for the fundamental suchness (tathatā) mentioned, its nature is Prajñāpāramitā. Although there is no distinction from that, it can be divided into three based on the object of focus (ālambana) during the foundational practice, the manner of focus (ākāra) during the path's entry, and the difference in the wisdom of those who realize the fruit. Furthermore, it also transforms into forms of superiority and inferiority. What expresses these is the Sutra Prajñāpāramitā (sūtra-prajñāpāramitā). All the uncontaminated wisdom and its retinue that are connected to the continuums of Śrāvakas, Pratyekabuddhas, Bodhisattvas, and all noble beings are the Path Prajñāpāramitā (mārga-prajñāpāramitā). All aspects of knowledge (Sarvākārajñāna) is the Fruit Prajñāpāramitā (phala-prajñāpāramitā). From the latter two, eight things can be distinguished: the thing of all aspects of knowledge, the thing of path knowledge, the thing of base knowledge, the thing of all perfect complete realization, the thing of the peak, the thing of the gradual, the thing of perfect complete enlightenment in a single moment, the thing of the Dharmakāya. Here, 'thing' and 'perfect realization' are synonymous. Among these, regarding the thing of all aspects of knowledge, The Great Translator said, 'Thus, from the initial arising of bodhicitta to the final practice of definite emergence, it is the proximate cause (upādāna-hetu) for attaining all aspects of knowledge, and what is to be attained from that cause is all aspects of knowledge.' Therefore, the definition of the first thing is: it is the actual cause for attaining all aspects of knowledge. The divisions are ten: generating bodhicitta, instructions, the limb of definiteness, the basis of practice, the object of practice, the purpose, armor, entering, accumulation, and definite emergence. The second thing, the Great Translator said, 'Presenting the objects of the eleven things is what draws the meaning of the subject.' It is the non-conceptual wisdom of path knowledge and its limbs. The definition is: the divisions are eleven: The basis for the arising of path knowledge, the path of the Śrāvaka disciple, the path like a rhinoceros, the path of seeing (darśanamārga) with great benefits of merit in this life and the next, the action of the path of meditation, the mental engagement (manaskāra) of faith in the path of meditation, the mental engagement of praise and blame, the mental engagement of dedication, the mental engagement of rejoicing, the practice of the path of meditation, the pure path of meditation. The third thing, the Great Translator said, 'Base knowledge is the display that primarily emphasizes its own nature.' Therefore, the non-conceptual wisdom of base knowledge and its limbs is the definition. The divisions are nine: the base knowledge that does not abide in samsara and nirvana, from the perspective of cessation, it is the base knowledge of Śrāvakas and Pratyekabuddhas, the Mother of the Victorious Ones (Jinamātā) that is not a means is distant, the Mother of the Victorious Ones that is a means is the opposing side that is close, the antidote of --------------------------------------------------------------------------------