Tibetan
་དེ་ལ་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་ ཀྱི་ཆོས་ལ་བཞི་སྟེ། ཤེས་པ་དང་། ཁྱད་པར་དང་། བྱེད་པའི་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལས་དང་པོ་གསུམ་ནི་མཚན་ཉིད་དངོས་ཡིན་ལ། ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བལྟོས་པ་མཚོན་བྱའི་ཆོས་ཡིན་ནོ། ། 7-472 མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱང་ཤེས་པས་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་རང་བཞིན་ནི་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་གཞན་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དོན་ བསྒྲུབ་པ་ནི་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པས་མཚན་གཞིའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་སྦྱོར་བ་ཉི་ཤུ་པོ་འདི་ལམ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ཁོ་ན་ཡིན་མོད་ཀྱི་བསྒོམ་ པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་ལ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ཉི་ཤུ་པོ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ཀྱང་ལྡོག་ པའི་དབྱེ་བ་གསུམ་ཡིན་གྱི། ངོ་བོ་ཉིད་ཐ་དད་པའི་ངེས་པ་ནི་མེད་དོ། །དེ་ལས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ཤེས་པའི་ མཚན་ཉིད་བཅུ་དྲུག་གོ །དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པས་བསྒོམས་པའི་མཐུས་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་སྐྱེས་པའི་བློ་གྲོས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཤེས་པས་ བསྡུས་པ་སྟེ་འོག་མ། ལམ་ཤེས་ཀྱི་བཅུ་དྲུག་དང་། རྣམ་མཁྱེན་ཀྱི་བཅུ་དྲུག་ལའང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཁྱད་མཚན་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་པོ་འདི་ནི་ལམ་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པས་ན་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད། 7-473 ལོ་ཆེན་གྱིས། འདིའང་དེ་འདྲ་བས་བསྐྱེད་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་བསྡུས་པ་ལ་མཐོང་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་པར་ཟད་དོ། །དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་ལམ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ན་དེའི་སྦྱོར་ བ་དང་། བརྒྱུད་པའི་སྦྱོར་བ་དང་། རྗེས་ཐོབ་དང་མཉམ་བཞག་གི་མཚན་ཉིད། འབྲས་བུའང་ཁྱད་པར་དུ་གྲུབ་པས་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་ཁྱད་པར་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ན་ མཐོང་ལམ་རྣམ་པ་ཉིད་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་བཤད་དོ་ཞེས་གསུངས། གསུམ་པ་བྱེད་མཚན་ནི། ལོ་ཆེན་གྱིས། འདིའང་བསྒྲུབ་པ་པོ་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་སྐབས་ཉིད་དམ། སངས་རྒྱས་ནས་ཆོས་བསྟན་པས་གཞན་ལ་ཕན་པ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་པས་དེའི་སྒོ་ནས་དེ་སྒྲུབ་པའི་ནུས་པ་སྦྱོར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་མཚན་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དང་པོ། །བརྒྱད་ནི་ ཐུན་མོང་གི་བྱེད་པའོ། །ཐ་མ་གསུམ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ། །ཐུན་མོང་བ་ཡང་གཉིས་ཏེ། བདེ་གཤེགས་བསྒྲུབ་པ་དང་། རྟོགས་པ་བསྒྲུབ་པའོ་ཞེས་གསུངས། དང་པོ་ལ་ལྔ། ཕྱི་མ་ལ་གསུམ། སྔ་ མ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་སྐབ
Chinese
关于它的特征之法有四种，即：知、差别、作用和自性特征。其中前三种是真实的特征，而自性是特征所依赖的所诠之法。 所诠之法，即以知作为对境的自性，是知的特征。与他法不共的法，是差别的特征。成就具有差别之义，是作用的特征，因此成为特征的基础自性。 对此，这二十种结合仅仅是道智的自性，但作为所修之境，一切智性以三种形态为对境，因此一切智性的二十种结合转变为三种形态。这些也是三种反体的差别，但没有自性各异的确定性。其中，一切智性的结合之特征，即转变为可知之自性，是十六种知的特征。如此，瑜伽行者通过修习的力量，在后得位所生的智慧，作为自性的可知之法，是被一切智所摄的知的特征，即下品。道智的十六种和遍智的十六种也应如此类推。 第二，这十六种差别刹那，由于超胜于其他道，因此是转变为差别的特征。 大译师说：‘这也是由它所生的善法，在后得的摄集中，被称为见道的特征。’如此，如果见道超胜，那么它的结合、传承的结合、后得和等持的特征、果也成就差别，因此在一切现观的阶段，由于一切都成就差别，所以说见道本身就是差别的特征。 第三，作用特征。大译师说：‘这也是修行者与结合相应，因此是菩萨的阶段，或者从佛陀开始宣说佛法，因此是成就利益他者，因此通过它的方式，显示成就它的能力，即结合的自性作为特征。’其中，第一，八种是共同的作用。最后三种是不共同的。共同的也有两种：成就善逝和成就证悟。’第一种有五种，后一种有三种。前者是菩萨的阶段。
English
There are four characteristics of its characteristic dharma: knowledge, distinction, action, and self-nature. Among these, the first three are the actual characteristics, while self-nature is the object of expression that the characteristic relies on. The object of expression, which is the nature of being an object of knowledge, is the characteristic of knowledge. The dharma that is not shared with other dharmas is the characteristic of distinction. Accomplishing the meaning of distinction is the characteristic of action, thus becoming the basic nature of the characteristic. In this regard, these twenty combinations are solely the nature of the wisdom of the path, but as the object of cultivation, the omniscient nature takes the three aspects as its object, thus the twenty combinations of the omniscient nature transform into three aspects. These are also three types of reversal distinctions, but there is no certainty of different self-natures. Among them, the characteristic of the combination of omniscient nature, which is transformed into the nature of knowable, is the sixteen characteristics of knowledge. Thus, through the power of the yogi's practice, the wisdom born in the post-meditation state, as the knowable dharma of self-nature, is the characteristic of knowledge that is encompassed by all-knowing, which is the lower quality. The sixteen of the path of knowledge and the sixteen of perfect knowledge should also be applied in the same way. Second, these sixteen moments of distinction are the characteristics of transformation into distinction because they surpass other paths. The great translator said, 'This is also the virtuous dharma produced by it, and in the collection of post-meditation, it is simply called the characteristic of the path of seeing.' Thus, if the path of seeing is superior, then its combination, the combination of lineage, the characteristics of post-meditation and equipoise, and the result also achieve distinction. Therefore, in all stages of complete manifestation, because everything achieves distinction, it is said that the path of seeing itself is the characteristic of distinction. Third, the characteristic of action. The great translator said, 'This is also because the practitioner is in accordance with the combination, therefore it is the stage of a Bodhisattva, or from the Buddha's teaching of the Dharma, therefore it is the accomplishment of benefiting others, therefore through its means, it shows the ability to accomplish it, which is the nature of the combination as a characteristic.' Among them, first, eight are common actions. The last three are uncommon. There are also two common ones: accomplishing the Sugata and accomplishing realization.' The first has five, and the latter has three. The former is the stage of a Bodhisattva. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ས་ཀྱི་བྱེད་པ། ཕྱི་མ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱེད་པར་གསུངས་སོ། །མཁྱེན་པ་དེའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བྱེད་པ་གསུམ། དེ་གསུམ་ཡང་སངས་རྒྱས་ནས་བྱེད་པར་མདོ་ནས་གསུངས། 7-474 བཞི་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ནི། གང་ལ་བལྟོས་ནས་དེ་དག་མཚན་ཉིད་དུ་གནས་པ་བལྟོས་པར་གྱུར་པ་མཚོན་པའི་ཆོས་ཏེ། འདི་དག་ཀྱང་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་བདུན། དེའི་ དང་པོ་བཞི་ནི་མི་མཐུན་པ་དང་བྲལ་བའི་ཡོན་ཏན་དེ་ནས་གསུམ་ནི་གཉེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་མཚོན་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པས་ བསྡུས་པ་མངོན་དུ་རྒྱུ་དང་། དེས་བླངས་པའི་འབྲས་བུ་ལས་གསུམ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་སྔ་མས་བཞག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུའི་རང་བཞིན་གསུམ་དང་། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པས་བསྡུས་པ་མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་ པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་བྲལ་བ་བཞིའོ། །དགའ་བ་དང་། ངེས་པ་དང་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་གོ་ཆ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་ མ་འབྲེལ་བ་དང་། མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ཉིད་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ལྷག་མ་དགུ་ནི་དམིགས་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་ པའི་ངོ་བོ། །དེ་ཡང་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྦྱོར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ། ཐུན་མོང་བའི་དྲུག་གོ །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པའི་རྟོགས་པ་ཐོབ་པའི་དུས་ནི་གཉིས་ཏེ། 7-475 སྦྱོར་བ་ལ་འཇུག་པའི་དུས་དང་། སྦྱོར་བ་རྣམས་མ་ཚང་བ་མེད་པར་རྫོགས་པའི་དུས་སོ། །དང་པོ་ནི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་བའི་རང་བཞིན་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུ་། དེ་ཡང་སྦྱོར་བ་འདི་ ལ་མངོན་པར་ཞུགས་པས་རང་ཉིད་བསྟན་ལ་འཇུག་པའམ། གཞན་དག་ཀྱང་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། རང་གིས་ཐོབ་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་འགོད་པའི་མཐུ་ཁྱད་པར་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། ། སྦྱོར་བ་རྫོགས་པའི་དུས་ནི། ངེས་འབྱེད་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྟེ། དེའི་གཉེན་པོ་བསྐྱེད་པ་དང་ཉོན་མོངས་པ་སྤང་བ་ལ་མཐུ་ཐོབ་པ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན་པས་སོ། །བསྒོམས་པས་ཐོབ་ པ་སྦྱོར་བའི་ནུས་པ་བསྟན་པ་ལ། དེ་ཡང་སྒོམ་པ་པོའི་རྟེན་གྱི་དབྱེ་བ་དང་། དེ་ལ་ཡོད་པའི་ནུས་པའི་དབྱེ་བ་གཉིས་སོ། །དང་པོའང་གསུམ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དགེ་འདུན་གསུམ་མོ། །གཉིས་ པའང་གསུམ་སྟེ། ཆོས་སྐུ་ཐོབ་པའི་ནུས་པ་ནི། སྲིད་པ་དང་ཞི་བ་མཉམ་པར་རྟོགས་པའོ། །རྫོགས་པར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཐོབ་པའི་ནུས་པ་ནི་ཞིང་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་པའོ། །སྤྲུལ་སྐུ་ཐོབ་པའི་ ནུས་པ་ནི་སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་མཁས་པ་དང་ལྡན་པས་སོ། ། བདུན་པ་རྩེ་སྦྱོར་གྱི་དངོས་པོ་ལ་བརྒྱད་ཀྱིས། རྩེ་མོ་དེའི་དྲོད་ཀྱི་རྟགས་བཅུ་གཉིས།
Chinese
地的作用，未来是佛的作用。 智慧的这三种不共作用，经典中说这三种也是从佛开始产生的。 第四，自性是：依赖于什么，它们才安住于体性的状态，即表示所依赖的法。这些也是获得功德的自性，共有七种。其中前四种是远离不合之功德，后三种是获得具对治之功德的自性。因此，需要表明被烦恼障所摄持的现行之因，以及由此产生的三个果，还有先前烦恼所留下的习气之因的三种自性，以及被所知障所摄持的远离不合与对治之分别念，即四种远离。喜悦、决定和专注的自性是：一切众生脱离痛苦的盔甲，与一切法不相关联，以及不住涅槃本身，为了所有众生的利益而获得一切种智。其余九种是使对境得以证悟的自性。也就是全知三身的殊胜不共之加行自性三种，共同的有六种。获得圆满现证的时刻有两个： 进入加行之时，以及所有加行无余圆满之时。初者是顺解脱分之善的自性，即资粮道小者。也就是通过进入此加行，自己进入教法，或者也能使他人进入教法。因为获得了安住于自己所证加行的殊胜能力。加行圆满之时，是顺决择分，因为是生起对治和断除烦恼之能力完全成熟的阶段。通过修习而获得的加行之能力，这方面，有修行者所依之差别，以及其所具有之能力差别两种。初者也有三种，即不退转之僧伽三种。后者也有三种，即获得法身之能力是：平等了知轮回与寂灭。获得圆圆满满受用身之能力是：使刹土清净。获得化身之能力是：因为具有使众生成熟之善巧方便。第七，顶加行的本体有八种，顶之暖相有十二种。
English
The function of the earth is said to be the function of the Buddha in the future. The three uncommon functions of that wisdom are also said in the sutras to arise from the Buddha. Fourth, the nature is: that upon which they rely to abide in the state of characteristics, that is, the dharma that represents reliance. These are also the nature of attaining qualities, of which there are seven. The first four are the qualities of being free from discord, and the latter three are the nature of attaining qualities with antidotes. Therefore, it is necessary to show the cause of manifestation, which is encompassed by the obscuration of afflictions, and the three fruits produced thereby, as well as the three natures of the cause of habitual tendencies left by previous afflictions, and the separation from discordant and antidotal conceptualizations encompassed by the obscuration of knowledge, which are the four separations. The nature of joy, certainty, and dedication is: the armor of all sentient beings to escape suffering, being unrelated to all dharmas, and non-abiding nirvana itself, and attaining omniscience for the benefit of all sentient beings. The remaining nine are the nature of enabling the object to be realized. That is, the three uncommon natures of the supreme application of the three omniscient bodies, and the common ones are six. There are two times for attaining perfect complete realization: The time of entering the application, and the time when all applications are completely perfected without exception. The former is the nature of virtue in accordance with the part of liberation, which is the lesser accumulation path. That is, by entering this application, one enters the teaching oneself, or can also enable others to enter the teaching. Because one has obtained the special power to establish oneself in the application one has attained. The time of perfecting the application is in accordance with the part of ascertainment, because it is the stage of fully maturing the power to generate antidotes and eliminate afflictions. Regarding the manifestation of the power of application attained through meditation, there are two types: the difference in the basis of the meditator, and the difference in the power it possesses. The former also has three, which are the three irreversible sanghas. The latter also has three, that is, the ability to attain the Dharmakaya is: to equally realize samsara and nirvana. The ability to attain the perfect enjoyment body is: to purify the Buddha-fields. The ability to attain the Nirmanakaya is: because it possesses skillful means to ripen sentient beings. Seventh, the essence of the peak application has eight aspects, and the twelve signs of the warmth of the peak. --------------------------------------------------------------------------------