Tibetan
ཅིག །དབྱེ་བ་ལོ་ཆེན་གྱིས། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་བཞི་ཏེ། རྒྱུ་དང་། ཡུལ་དང་། འབྲས་བུ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། ། རྒྱུའི་ཁྱད་པར་ནི་གཉིས་ཏེ། རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་བརྟེན་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་དང་། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པ་དང་། དོན་དམ་པར་མི་དམིགས་པ་དང་མ་བྲལ་བར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྩོན་པ་དང་། འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པ་མི་མཐོང་ཡང་། ཆོས་གང་ཡང་མི་སྤོང་བར་སངས་རྒྱས་དང་མི་ འབྲལ་བ་དང་། དེ་ལ་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུའི་དགེ་བ་རྣམས་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་འགྲུབ་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང་ཐེག་དམན་དང་མ་འདྲེས་པའི་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་སྨིན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྦྱོང་ཞིང་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་ཐབས་མི་མཁས་པ་སྒོམ་པ་བྱེད་པའོ། །བར་དུ་གཅོད་པའི་ཆོས་སྤོང་བ་ལ་བཞི་སྟེ། དགེ་བ་སྔོན་མ་བསགས་པས་བདུད་ཀྱིས་གནོད་པར་བྱས་པ་དང་། 7-456 རིགས་མེད་པས་ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་མི་མོས་པ་དང་། བློ་གྲོས་མ་སྦྱངས་པས་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་། གྲོགས་ངན་པ་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ཟིན་པ་དག་སྟེ་དེ་དང་ བྲལ་བའོ། །ཡུལ་ནི་དྲི་མ་དང་བཅས་པ་དང་། དྲི་མ་མེད་པའི་གནས་སྐབས་གཉིས་ཀ་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བཞག་པ་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་དག་ པའོ། །འབྲས་བུ་ནི་དྲི་མ་མེད་པའི་རྣམ་པར་དག་པའི་འཕགས་པའི་གནས་སྐབས་ཉིད་ལས་གཞན་ན་མེད་པ་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བཞག་པའོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་གཉིས་ཏེ་ དབྱེ་བ་དང་། མཚན་ཉིད་དོ། །དབྱེ་བ་ནི། ས་དགུ་ལ་ནི་ཆེན་པོ་ཡི། །ཆེན་པོ་ལ་སོགས་ཞེས་བྱ་བའོ། །མཚན་ཉིད་ནི། དེ་ལ་ཀླན་ཀ་སྤངས་པ་ཡི་སོགས་ཀྱིས་སོ་ཞེས་སོགས་གསུང་པའོ། ། ལམ་ཤེས་ཀྱི་དངོས་པོ་བཅུ་གཅིག་པོ་དེའང་དོན་ལྔར་གནས་ཏེ། ལམ་སྒོམ་པ་པོའི་གང་ཟག་དང་། དེས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་དང་། མངོན་དུ་བྱ་བའི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐོང་ལམ་དང་། སྒོམ་ལམ་མོ། །ཕྱི་མ་ལ་སྒོམ་ལམ་གྱི་བྱེད་པ་དང་། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་སྒོམ་ལམ་དང་། ཟག་པ་མེད་པའི་སྒོམ་ལམ་གསུམ། ཟག་པ་མེད་པའི་སྒོམ་ལམ་ལ། 7-457 བསྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་དང་། རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ།། །། ༄། །དངོས་པོ་གསུམ་པ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས། དངོས་པོ་གསུམ་པ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ལ། གནོད་འཇོམས་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་རྫོགས་པར་བྱ་འདོད་པས་ཉན་ ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བསྟན་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མི་མཛད་དུ་ཟིན་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞི
Chinese
一，Dhyeya Lotsawa（观想译师）说：极度清净有四种差别：因的差别、处的差别、果的差别和自性的差别。因的差别有两种：随顺之法所依，即亲近供养佛，布施等波罗蜜多，不离真谛而不懈怠地精进于波罗蜜多，虽不见增减，然不舍任何佛法而不离佛，以及以对佛的供养等因的善根，仅以发菩提心即可成就，以不杂染烦恼和下乘之心成熟众生，清净佛土，修习舍弃轮回和涅槃之方便，但不善巧。断除障碍之法有四种：往昔未积善根而被魔所害，因无种姓而不信甚深之法，因未修习智慧而执着于蕴等，以及被恶友所牵引，远离这些即是。 处是遍及有垢和无垢两种状态的法性，总的体性被安立为自性清净。果是无垢清净之圣者状态，除此之外别无他处，是特殊的体性被安立。自性有两种：差别和体性。差别是：于九地中，有大、大等之称。体性是：于此以‘断除诤论’等语宣说。 通达道的十一种事物安住于五义中：修道者之补特伽罗（人），其所知之声闻道、独觉道，以及所现证之菩萨见道和修道。后者中，有修道之作用，以及有漏修道和无漏修道三种。于无漏修道中，应知有胜解修道和清净修道。 三，基智之现观。 关于第三个事物，基智之现观，《损减品》中说：‘此后，欲圆满一切智智，故宣说声闻和独觉之智慧，然菩萨虽未现证一切智智，然为利有情，一切智智之自性……’
English
Firstly, Dhyeya Lotsawa said: Utmost purity has four distinctions: the distinction of cause, the distinction of place, the distinction of result, and the distinction of essence. The distinction of cause has two aspects: relying on the Dharma that is in accordance, which is to attend to and honor the Buddha, to practice generosity and other perfections, to diligently engage in the perfections without being separated from the ultimate truth, and even though one does not see increase or decrease, not abandoning any Dharma and not being separated from the Buddha, and the merits of the cause, such as offerings to the Buddha, are accomplished merely by generating the mind of enlightenment, and maturing sentient beings with a mind that is not mixed with afflictions and the lower vehicle, purifying the Buddha-field, and cultivating the means to abandon samsara and nirvana, but without skill. Abandoning the Dharma that obstructs has four aspects: being harmed by demons due to not having accumulated merit in the past, not believing in the profound Dharma due to not having the lineage, being attached to the skandhas and so on due to not having cultivated wisdom, and being seized by evil friends, being separated from these is. The place is the Dharmata that pervades both the states of being with defilements and being without defilements, and the general characteristic is established as the purity of self-nature. The result is the state of the noble ones who are without defilements and pure, and there is no other place besides that, it is the specific characteristic that is established. The essence of self is twofold: distinction and characteristic. The distinction is: in the nine grounds, there are names such as great and great. The characteristic is: in this, it is said with 'abandoning disputes' and so on. The eleven objects of the path of knowledge abide in five meanings: the person who cultivates the path, the path of the Hearers that is to be known by him, the path of the Solitary Buddhas, and the path of seeing and the path of cultivation of the Bodhisattvas that are to be realized. In the latter, there are three: the function of the path of cultivation, the path of cultivation with outflows, and the path of cultivation without outflows. In the path of cultivation without outflows, one should know that there are the path of cultivation of conviction and the path of cultivation of purification. Third, the Abhisamaya of the Basis Knowledge. Regarding the third object, the Abhisamaya of the Basis Knowledge, the 'Subduing Harm' says: 'Thereafter, desiring to perfect the Omniscient Wisdom, the wisdom of the Hearers and Solitary Buddhas is taught, but although the Bodhisattvas do not directly realize the Omniscient Wisdom, for the benefit of sentient beings, the nature of the Omniscient Wisdom...' -------------------------------------------------------------------------------- ན་
Tibetan
དང་། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཁྱེན་ནས་སེམས་ཅན་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་ལ་སོ་སོར་འགོད་དེ། དེ་བས་ན་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ ཀྱང་། དེས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྐྱེན་མ་བསྟན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཙམ་གྱིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བས་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པས། ཀུན་ཤེས་རང་ཉན་རང་གི་བྱ་བ་དང་། བྱང་སེམས་ཀྱི་རྣམས་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཙམ་དུ་བཤད་པས་མངོན་རྟོགས་འདིར་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་སྲིད་ཞི་ལ་ མི་གནས་པའི་གཞི་ཤེས་ནི། ཚུ་རོལ་ཕ་རོལ་མཐའ་ལ་མིན། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྲིད་པའི་ཉེས་པ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པས་འཁོར་བར་མི་གནས་པ་ནི་ཉན་རང་ལ་ཡོད་ཀྱང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་པ་འདི་ལ་ཡོད། 7-458 དེ་དག་ལ་མེད་པས་འདི་ཁྱད་པར་འཕགས་སོ། །དེ་བས་ལམ་མཐར་མི་གནས་པ་ནི་མཐའ་གཉིས་ཐོབ་པར་མི་བྱེད་པའི་དོན་ནོ། །གཉིས་པ་ལྡོག་པས་ཉན་རང་གི་གཞི་ཤེས་ནི། དེའི་ལྡོག་པས་ ཐོན་ནོ། །གསུམ་པ་ཐབས་མ་ཡིན་པས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རིང་བའི་གཞི་ཤེས་ནི་ཉན་རང་གི་སྟེ། གཞན་དབང་གི་དོན་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པ་ཉན་ཐོས་ལ་ཡོད་ཀྱང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་ པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་རྟོག་པ་མེད་པ་དེ་ནི་མཚན་མར་དམིགས་སྒོ་སོགས་ཀྱི་ཡིན་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཡོད་པས་དེ་ལས་རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ། །གསུམ་པ་ཐབས་ཀྱི་ཡུམ་ ལ་ཉེ་བའི་གཞི་ཤེས་ནི། ཐབས་མ་ཡིན་པ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་མིང་དང་མཚན་མའི་རང་བཞིན་ཀུན་བརྟགས་པ་དང་། གཉིས་སུ་སྣང་བ་ལ་བདེན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ མེད་པའོ། །ཐབས་མཁས་པ་ནི། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཐབས་མིང་དང་མཚན་མ་ཇི་ལྟར་བར་དེ་ཁོ་ནར་མེད་པ་ལ་མི་སྐྲག་པ་ལ་སོགས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕྱིན་ཅི་ ལོག་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་ཉེ་བ་ཡིན། ཉན་ཐོས་ལ་དེ་མེད་པས་རིང་བ་སྟེ། ཐབས་མེད་ཤེས་རབ་བྲལ་བས་ཉན་ཐོས་ཉིད་དུ་ལྷུང་། །ཞེས་གསུངས། ལྔ་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་ནི། 7-459 ཤེས་བྱའི་མཚན་མར་འཛིན་པ། སྤྱོད་པའི་མཚན་མར་འཛིན་པ། འབྲས་བུའི་མཚན་མར་འཛིན་པ་གསུམ། དྲུག་པ་དེའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་བཞི་སྟེ། ཤེས་བྱ་ལ་ཆགས་པ་འགོག་པ་དང་། སྤྱོད་པ་ལ་རློམ་ པ་མེད་པ་དང་། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གཅིག་པར་ཤེས་པ་དང་། དེ་ཟབ་པ་བསྟན་པའོ། །བདུན་པ་དེའི་སྦྱོར་བའི་ཁྱད་པར་ལ་གཉིས་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དོ། །རང་གི་མཚན་ ཉིད་ནི་འདིར་བསྟན་པ་དེ་ཡང་། སྦྱོར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མི་འདྲ་བ་རྣམ་པ་བཅུའོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཡུལ་ག
Chinese
并且，通晓获得一切智之因，将众生安置于入流等果位。因此，一切智也由此得以圆满。未阐明一切智之缘，是因为菩萨仅凭此就能领悟，无需赘述。因此， 声闻、独觉的自利行为，以及菩萨的行为，仅被描述为与之相似。因此，在此《现观庄严论》中，阐述了二者的区别。其中，首先是不安住于轮回和寂灭之基智：‘不于此岸及彼岸，亦复不住于中流。’等句，通过了悟轮回的过患，如无常等，从而不住于轮回，这在声闻和独觉中也有。但唯有此（菩萨）具有大悲心，不住于涅槃。他们不具备这些，因此菩萨更为殊胜。因此，不安住于道之尽头，意味着不证得二边。 其次，通过断除而了知声闻、独觉之基智：‘由其断除而解脱。’第三，由于不善巧方便，远离胜者之母之基智是声闻、独觉的。虽然了悟他法之义，如无常等，在声闻中也有，但没有像虚空一样了悟圆成实性。这是执著于相的所缘等。菩萨则具备，因此从了悟上来说，菩萨更为殊胜。第三，善巧方便亲近胜者之母之基智：不善巧方便，是指对于显现圆成实的名称和相的自性遍计所执，以及二取显现执为实有。 善巧方便是指：对于显现圆成实之方便，名称和相如何存在，不畏惧其空性等，因此菩萨亲近远离颠倒之智慧波罗蜜多。声闻不具备这些，因此是远离的。如云：‘无方便慧堕声闻。’第五，相违品之基智： 所知之相执著，行为之相执著，果之相执著，共有三种。第六，对治品方面有四种：断除对所知的贪执，不以行为而自满，了知诸法自性同一，以及阐述其甚深之处。第七，其加行之差别有二：自相和共相。自相即是此处所阐述的，也是加行之法的十种不同差别。这些也是对境的……
English
And, knowing the cause of attaining omniscience, he establishes sentient beings in the fruits such as stream-enterer and so on. Therefore, omniscience is also perfected by this. The reason for not explaining the condition for omniscience is that the Bodhisattva can realize it with just this, so there is no need to elaborate. Therefore, The self-benefiting actions of the Shravakas and Pratyekabuddhas, and the actions of the Bodhisattvas, are only described as being similar to them. Therefore, in this 'Ornament for Clear Realization', the differences between the two are explained. Among them, the first is the foundational wisdom of not abiding in samsara and nirvana: 'Not on this shore or the other shore, nor does he abide in the middle stream.' etc., through realizing the faults of samsara, such as impermanence, etc., thereby not abiding in samsara, which is also present in the Shravakas and Pratyekabuddhas. But only this (Bodhisattva) has great compassion and does not abide in nirvana. They do not possess these, therefore the Bodhisattva is more superior. Therefore, not abiding at the end of the path means not attaining the two extremes. Secondly, knowing the foundational wisdom of the Shravakas and Pratyekabuddhas through cessation: 'By its cessation, he is liberated.' Thirdly, the foundational wisdom of being far from the Mother of the Conquerors due to not being skillful in means is that of the Shravakas and Pratyekabuddhas. Although realizing the meaning of other-powered phenomena, such as impermanence, etc., is also present in the Shravakas, they do not realize the perfectly established nature like space. This is clinging to the object of focus on characteristics, etc. The Bodhisattva possesses this, therefore, in terms of realization, the Bodhisattva is more superior. Thirdly, the foundational wisdom of skillfully approaching the Mother of Means: Not being skillful in means refers to the nature of the imputed characteristics of names and signs that manifest the perfectly established nature, and clinging to the appearance of duality as real. Skillful means refers to: how names and signs exist as a means of manifesting the perfectly established nature, not fearing their emptiness, etc., therefore the Bodhisattva approaches the Prajnaparamita of wisdom that is free from perversion. The Shravakas do not possess these, therefore they are far away. As it is said: 'Without skillful means, wisdom falls into the Shravaka path.' Fifth, the foundational wisdom of opposing factors: Clinging to the characteristics of knowable objects, clinging to the characteristics of actions, clinging to the characteristics of results, there are three types. Sixth, there are four aspects of the antidote: abandoning attachment to knowable objects, not being conceited about actions, knowing that all phenomena have the same nature, and explaining its profundity. Seventh, there are two differences in its application: self-characteristic and general characteristic. The self-characteristic is what is explained here, and it is also the ten different distinctions of the Dharma of application. These are also the objects of... --------------------------------------------------------------------------------