Tibetan
་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དྲུག་ལ་མཁས་པར་སྦྱངས་ཏེ་འཆི་ཁར་སངས་རྒྱས་དང་། ཉན་ཐོས་ མེད་པའི་ཞིང་སྟོང་དུ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག །དེས་ཀྱང་གཞན་ལ་མ་བལྟོས་པར་རང་གིས་ཐོབ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ལམ་བགྲོད་པར་གྱུར་ཅིག །བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ན་གདུལ་བྱ་ལ་ལུས་ཀྱིས་སྙིང་བརྩེ་ བར་བྱེད་ཅིང་ངག་གིས་སྙིང་བརྩེ་བ་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་སྨོན་ལམ། ཚོགས་གསོག་པ་དང་། བསྐལ་པ་བརྒྱའི་གསུམ་གཉིས་ཙམ་དུ་ཚོགས་བསགས་པས་བཟོད་པ་འབྲིང་མན་ཆད་སྐྱེས་ནས་མཁས་ པར་བྱེད་ཅིང་སྨོན་ལམ་འདེབས་པ་དང་། བསྐལ་པ་བརྒྱའི་གསུམ་ཆ་ཙམ་དུ་བསགས་ནས་བཟོད་ཆེན་གྱི་བར་ཐོབ་ནས་མཁས་པ་དང་། སྨོན་ལམ་སྦྱངས་ཏེ་ལམ་ལྷག་མ་བགྲོད་དགོས་སོ། །ལམ་བགྲོད་པའི་ཁྱད་ པར་ནི་དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ཏེ་ཞིང་སྟོང་གླིང་གསུམ་གྱི་སྐྱེས་པ་དམངས་རིགས་མིན་པ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་ནས་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རང་བྱུང་གིས་བསྙེན་པར་རྫོགས། མི་སྡུག་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ མ་རིག་པ་ནས་རྒ་ཤིའི་བར་ལུགས་འབྱུང་ལུགས་ཟློག་རྟོགས་པའི་དོན་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་དངོས་གཞི་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒོམས་པས་སྦྱོར་ལམ་ལྷག་མ་མཐོང་སྒོམ་མི་སློབ་ལམ་རྣམས་སྟན་གཅིག་ལ་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། ། 7-448 མཐོང་སྤངས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དང་། ཤེས་སྒྲིབ་གཟུང་རྟོག་སྤོང་། སྒོམ་སྤངས་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཤེས་སྒྲིབ་གཟུང་རྟོག་དང་། ཁམས་གོང་གི་ཉོན་སྒྲིབ་དགུར་དྲིལ་ཏེ་སྤོང་ང་ོ། །འདོད་ཁམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་ནི་འཇིག་རྟེན་ པའི་ལམ་གྱིས་སྤངས་ཏེ་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཐོབ་པ་མ་ཉམས་པས་སོ། །འདིར་བསྐལ་པ་བརྒྱ་ཅེས་བཞག་པ་ཡང་བསྐལ་ཆེན་གྲངས་མེད་གཅིག་ལ་དེ་སྐད་བཏགས་པར་སློབ་དཔོན་རྣམས་འཆད་དོ། །བཞི་པ་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐོང་ལམ་ལ། ངོ་བོ་དང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ཏེ། དང་པོ། །བདེན་དང་བདེན་ལ་བཟོད་པ་དང་། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་བསྟན་ཏེ། སྦྱོར་ལམ་ཆོས་མཆོག་མཐའ་མའི་རྗེས་ཐོགས་དེ་ཁར་ སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སོ་སོ་རང་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་མངོན་སུམ་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་ཟག་པ་མེད་པ་གང་གིས་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་པས་སྤང་བར་བྱ་ བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཤེས་པ་གང་གིས་བཟོད་པའི་རྗེས་ཐོགས་ལ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དང་། དེའི་རྗེས་ཐོགས་ལ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་འདི་ནི་འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ་སོ་རང་གི་མངོན་སུམ་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་ཟག་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་རྣམ་པ་བཞི། 7-449 ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ། དེའི་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ། དེའི
Chinese
应精通六种行为，并在临终时转生到没有佛和声闻的空旷之地！愿他也能凭借自己获得的智慧，不依赖他人而行走于道！愿获得菩提时，不要用身体和言语来表达对众生的爱！这是发愿文。积累资粮，大约在百劫的三分之二的时间里积累资粮，从而生起中等以下的忍辱，并成为智者，同时发愿。大约在百劫的三分之一的时间里积累资粮，从而获得大忍辱，并成为智者，同时修习发愿，从而不必再行走于剩余的道。行走于道的殊胜之处在于，从那之后，死亡并转生到空旷之地，成为赡部洲中非贱民的男子，并自然而然地出家受具足戒。通过对不净之物的作意，从无明到老死，以顺生和逆灭的方式，依靠第四禅的真实基础进行禅修，从而在一个座上证悟剩余的加行道、见道、修道和无学道。 断除见道所断之障和所知障的能取分别，以及修道所断三界之所知障的能取分别，并将上界的烦恼障归纳为九品而断除。欲界的烦恼通过世间道断除，因为获得了第四禅且未退失。这里所说的‘百劫’，导师们解释说，是指一个无数大劫。第四，关于菩萨的见道，本体和功德的差别，首先是宣说‘忍与忍’等。在加行道法位达到顶峰之后，与苦谛同时，各自亲身经历苦谛的无漏智慧，从而断除因见道而应断除的烦恼，这被称为苦法忍。以及，凭借能够现证解脱的忍之后的智慧，是苦法智。其后是苦法忍，苦法智，这些是随顺圣法的。因此，各自亲身经历的无漏智慧有四刹那。 集谛的法忍，其后的智忍，其后的...
English
May he become proficient in the six objects of action, and at the time of death, may he be born in an empty land without Buddhas and Shravakas! May he also walk the path with the wisdom he has obtained himself, without relying on others! When enlightenment is attained, may he not show affection to sentient beings with his body and speech! This is a prayer. Accumulating merit, accumulating merit for about two-thirds of a hundred kalpas, thereby generating patience lesser than the middle, and becoming wise, while making aspirations. Accumulating merit for about one-third of a hundred kalpas, thereby attaining great patience, and becoming wise, while practicing aspirations, thereby not needing to walk the remaining path. The distinction of walking the path is that from then on, dying and being born in an empty land, as a man who is not a commoner in Jambudvipa, and naturally ordaining and taking full ordination. Through contemplation on impure things, from ignorance to old age and death, in the manner of arising and ceasing, relying on the actual basis of the fourth dhyana, meditating, thereby realizing the remaining path of joining, the path of seeing, the path of meditation, and the path of no more learning in one seat. Abandoning the obscurations of seeing and the grasping thoughts of the obscurations of knowledge, and abandoning the grasping thoughts of the obscurations of knowledge of the three realms that are abandoned by meditation, and summarizing the afflictive obscurations of the higher realms into nine categories and abandoning them. The afflictions of the desire realm are abandoned by the worldly path, because the fourth dhyana has been attained and not lost. Here, the 'hundred kalpas' that are mentioned, the teachers explain that this refers to one immeasurable great kalpa. Fourth, regarding the path of seeing of a Bodhisattva, the difference between the essence and the qualities, first is the teaching of 'patience and patience' etc. After the peak of the Dharma of joining the path, together with the truth of suffering, each personally experiencing the suffering of the truth of suffering, the uncontaminated wisdom, thereby abandoning the afflictions that should be abandoned by seeing the suffering, this is called the patience of knowing the Dharma of suffering. And, the wisdom after the patience that is able to manifest liberation is the knowledge of the Dharma of suffering. After that is the patience of knowing the Dharma of suffering, and the knowledge of the Dharma of suffering, these are following the holy Dharma. Therefore, the uncontaminated wisdom that each personally experiences has four moments. The Dharma patience of the origin of suffering, the subsequent knowledge patience, the subsequent... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་བཞི། འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ། དེའི་ཆོས་ཤེས། དེའི་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ། དེའི་ རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་ཤེས་པ་བཞི། ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ། ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ། ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ། ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་ དྲུག་གིས་མཐོང་ལམ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྐད་ཅིག་མ་ཞེས་པའང་འགྲེལ་ཆེན་ལས། སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ཀྱང་ཤེས་བྱ་ལ་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་པར་གཟུང་ངོ་། །ཞེས་བྱ་རྫོགས་ ལ་བཞག་གོ །གཉིས་པ་ཡོན་ཏན་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་དག་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་པ་དག་གོ །ལྔ་པ་སྒོམ་ལམ་གྱི་བྱེད་པ་ནི། མཐོང་ལམ་ཐོབ་པ་དེ་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པས་སྒོམ་ལམ། དེ་ཡང་རྟོགས་པ་ན་འཕར་རྒྱུ་ཡོད་པ་རྗེས་ལ་མངོན་རྟོགས་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །དེའི་བྱེད་པ་ནི་དྲུག་སྟེ། ཞི་བའི་བྱེད་པ་དང་། འདུད་པར། ཉོན་མོངས་ལས་རྒྱལ་བར། གནོད་པས་མི་བརྫི་བར། བྱང་ ཆུབ་པར་མཆོད་པའི་ཞིང་དུ་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། མངོན་དུ་རྒྱུ་ཉེ་བར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་བསྒྲུབ་པའི་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། 7-450 མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕན་ཡོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷག་མ་གསུམ་ ནི་གསུམ་པོ་ཐུན་མོང་གི་ཕན་ཡོན་དུ་བལྟའོ། །དྲུག་པ་སྒོམ་ལམ་མོས་པ་ཡིད་བྱེད་ནི། ཟག་པ་མེད་པའི་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཉེར་བསྡོགས་ཏེ། ཟག་མེད་རྣམས་སྒོམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཚེ་དེ་ དག་གི་ཡོན་ཏན་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་པར་འཛིན་པའི་སེམས་བྱུང་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་ཡིན། །དེས་མཚན་ཉིད་ཟག་མེད་སྒོམ་ལམ་གྱི་ཉེར་བསྡོགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ཟག་མེད་ཀྱི་འབྲས་བུ་དངོས་ སུ་མི་སྐྱེ། ཟག་མེད་དེ་ལ་མོས་པ་འཇུག་པས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ངེས་པར་འཛིན་པས་དེའི་རྟེན་ཡིན་ནོ། །དབྱེ་བ་ནི་ལོ་ཆེན་གྱིས། ཤེས་ཕྱིན་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་མི་དངང་ བ་ལ་སོགས་པས་ཡིད་ཆེས་པ། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་ཡིད་ཆེས་པ། དེ་འདྲ་བ་ཡོན་ཏན་ཅན་དེ་ཐོབ་པར་རུང་བ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དང་པོ་འཇིག་རྟེན་ལས་ འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་མ་ཐོབ་པའི་གནས་སྐབས་ན་ནི་རང་དོན་ཏེ། རང་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཆེས་ཆེར་འཛིན་པས་སོ། །མ་དག་ས་བདུན་ན་ནི། རང་གཞན་གཉིས་ཀྱི་དོན་ཏེ་རང་དང་གཞན་མཉམ་པར་རྟོགས་པར་རང་ཉིད་གཙོ་བོར་མི་བྱེད་པས་སོ། ། 7-451 དག་པ་ས་གསུམ་ལ་ནི། གཞན་གྱིས་དོན་དེ་བདག་འཛིན་ཉེ་བར་ཞི་བས་གཞན་འབའ་ཞིག་གི་དོན་ལས་རང་གི་དོན་ཐ་དད་མེད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དེས་ན་རང་དོན། གཉིས་ཀའི་དོན། གཞན་ ཁོ་ནའི་དོན་དུ་བར་ཆད་མེད་པར་
Chinese
四种随知：苦灭时，知法忍，知法智，随知忍，随知智。灭道时，知法忍，知法智，随知忍，随知智。以十六刹那之心获得见道。此处所说的‘刹那’，也如《大疏》所说：‘心的刹那也是对所知境生起圆满的了知。’因此，‘刹那’被安立为‘圆满’。 第二，以如来藏和诸佛等来开示功德。 第五，修道的行为：对获得见道进行串习，即是修道。也就是在证悟时有增长的，也称为现观。它的作用有六种：寂静的作用；调伏的作用；战胜烦恼的作用；不被损害所侵扰的作用；成为菩提供养处的作用。其中，第一种是具有染污的作用，因为显现的因缘近在眼前。第二种是成办的作用，因为是没有显现造作的利益。第三种是极其清净的作用，因为是舍弃分别念的自性。其余三种被视为前三种共同的利益。 第六，修道胜解作意：是无漏修道之加行，当无漏者趣入修道时，以正量的力量，对彼等功德生起决定的执持，是与心生相应的。因此，它的体性是无漏修道的加行。因此，此胜解作意不会直接产生无漏的果，而是对无漏生起胜解，执持产生果的能力，因此是它的所依。 差别方面，罗钦（译师名）说：‘对胜解不自在等自己的体性生起信解，对依赖于它的功德生起信解，确定像那样具有功德者是能够获得的。’也就是，第一种是在未获得超世间智慧的阶段是自利，因为对自己的利益执持最重。在七种不净地时，是自他二利，因为对自他平等了知，不以自己为主。在三种清净地时，因为我执平息，唯有他利，没有与自己不同的利益。’因此，有自利、二利、唯他利无有间断。
English
Four subsequent knowledges: When cessation occurs, there is forbearance of knowledge of Dharma, knowledge of Dharma, forbearance of subsequent knowledge, and knowledge of subsequent knowledge. When the path occurs, there is forbearance of knowledge of Dharma, knowledge of Dharma, forbearance of subsequent knowledge, and knowledge of subsequent knowledge. The path of seeing is attained with sixteen moments of mind. Here, the 'moment' is also as stated in the Great Commentary: 'A moment of mind is also the complete arising of knowledge towards the knowable.' Therefore, 'moment' is established as 'complete'. Second, the qualities are shown by the Thusness and the Buddhas, etc. Fifth, the activity of the path of meditation: The path of meditation is to familiarize oneself with the attainment of the path of seeing. It is also called manifest realization because there is increase in realization. Its activities are six: the activity of peace, the activity of taming, the activity of overcoming afflictions, the activity of not being overwhelmed by harm, and the activity of making it a field of offering for enlightenment. Among these, the first is the activity with outflows, because the cause of manifestation is near at hand. The second is the activity of accomplishment, because it is the benefit of not having manifest fabrication. The third is the activity of being extremely pure, because it is the very abandonment of conceptualization. The remaining three are regarded as the common benefits of the first three. Sixth, the aspiration mind of the path of meditation: It is the approximation of the path of meditation without outflows. When those without outflows enter the path of meditation, they definitely hold onto the qualities of those with the power of valid cognition, which is accompanied by corresponding mental factors. Therefore, its characteristic is the approximation of the path of meditation without outflows. Therefore, this does not directly produce the fruit of the outflow, but because aspiration enters into the outflow, it definitely holds the ability to produce the fruit, so it is its basis. In terms of distinctions, Lo Chen (translator's name) said: 'Having faith in one's own nature, such as not being at ease with the perfection of knowledge, having faith in the qualities that depend on it, and determining that one who possesses such qualities is capable of being attained.' That is, the first is self-benefit in the state of not having attained transcendental wisdom, because one holds onto one's own benefit most strongly. In the seven impure grounds, it is the benefit of both self and others, because one realizes self and others equally and does not prioritize oneself. In the three pure grounds, because the clinging to self is pacified, there is only the benefit of others, and there is no separate benefit for oneself.' Therefore, there is self-benefit, the benefit of both, and only the benefit of others without interruption. --------------------------------------------------------------------------------