Tibetan
དུ་གསོད་པ་དང་། ཆོས་འདི་ཡི་གེ་ལ་རྟོན་གྱི་ཞེས་སྨྲ་བ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་བྱ་བའི་གྲོགས་མི་བྱ་བ་དང་ནད་པ་ལ་རིམ་གྲོ་བྲལ་བ་དང་། དེའི་སྡུག་བསྔལ་མི་སེལ་བ་དང་། བག་མེད་པ་ལ་རིགས་པ་མི་སྟོན་པ་དང་། ཕན་ལན་མི་འཇལ་བ་དང་། མྱ་ངན་མི་བསང་བ་དང་། འདོད་པ་མི་སྟེར་བ་དང་། འཁོར་གྱི་དོན་མི་བྱེད་པ་དང་། གཞན་དང་བློ་མི་བསྟུན་པ་དང་། གཞན་དེའི་བསྔགས་པ་མི་བརྗོད་པ་དང་། ཚར་བཅད་པར་འོས་པ་ཚར་མི་གཅོད་པ་དང་། རང་རྫུ་འཕྲུལ་དང་ལྡན་ལ་གཞན་དེས་སྐྲག་པར་འོས་ན་མི་བྱེད་པ་རྣམས་སོ།། །། མདོར་བསྡུ་ན་བྱང་ས་ལས། 6-493 བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉེས་པ་ནི་ཕལ་ཆེར་ཞེ་སྡང་ལས་བྱུང་གི འདོད་ཆགས་ལས་འབྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ལ་དགོངས་པ་ནི་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་ཤིང་སེམས་ཅན་ལ་བྱམས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། གང་ཅི་སྤྱོད་ཀྱང་རུང་དེ་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། མི་བྱ་བ་མ་ཡིན་ལ། བྱ་བར་རིགས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཉེས་པར་འགྱུར་བ་མི་རིགས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྡང་བ་ནི་བདག་དང་གཞན་རྣམས་ལ་ཕན་པར་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་བྱེད་པ་ནི་ཉེས་པར་འགྱུར་བར་རིགས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བསླབ་བཏུས་རང་དུ། དེའི་སྟེང་དུ་ནམ་མཁའ་སྙིང་པོའི་མདོ་ནས་རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་རིགས་སྤྱི་བོ་ནས་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་པ་རྣམས་ལ་གཙོ་བོར་འབྱུང་བ་ལྔ། བློན་པོའི་ལྔ། གང་ཟག་ཕལ་པའི་བརྒྱད་དེ་བཅོ་བརྒྱད། བློན་པོའི་རྣམས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པས་བཅུ་གཞི་གསུངས་ཏེ། དང་པོ་གསུམ་གྱི། དཀོར་འཕྲོག་པ་དང་། ཆོས་སྤོང་བ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའམ་འཆལ་བ་རྣམས་ལ་འཕྲོག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། མཚམས་མེད་པའི་ལས་བྱེད་པ་དང་། 6-494 ལོག་པར་ལྟ་བ་སྟེ་ལྔའོ།། །། གཉིས་པ་ནི། གྲོང་དང་། གྲོང་ཁྱེར་དང་། ལྗོངས་དང་། གྲོང་རྡལ་དང་། ཡུལ་འཁོར་འཇོམས་པ་ལྔའོ།། །། གསུམ་པ་ནི། བློ་ཆུང་བ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་བརྗོད་པ་དང་། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པ་དང་། སོ་སོ་ཐར་པ་སྤངས་པ་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་སྤངས་ནས་ཐེག་ཆེན་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། ཕྲག་དོག་པས་བདག་བསྟོད་གཞན་སྨོད་པ་དང་། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིའི་ཆེད་དུ་བདག་འཚོང་བ་དང་། དགེ་སློང་ལ་ཆད་པས་གཅོད་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་གསུག་འབུལ་དང་། ཞི་གནས་འདོར་ཞིང་སྤོང་བ་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀློག་པའི་ཆེད་དུ་བྱིན་པ་བརྒྱད་དོ། །ལུགས་གཉིས་ཀར་སྨོན་སེམས་གཏོང་བའི་རྒྱུར་ཉན་ཐོས་སམ་རང་རྒྱལ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་གསུངས་ཏེ། སེམས་བསྐྱེད་དེ་ནི་ཕས་ཕམ་པས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ལྕི། །ཞེས་པའོ།
Chinese
杀生，说‘此法依赖文字’，不帮助众生的事业，不照顾病人，不解除他们的痛苦，不向轻率者展示道理，不报答恩情，不消除悲伤，不给予所需，不做眷属之事，不与他人协调，不赞美他人，不惩罚应受惩罚者，自己有神通却不让应畏惧者畏惧等等。 总而言之，在《菩萨地论》中，世尊说：‘菩萨的过失多半由嗔恨产生，而非由贪欲产生，应当了知。’应认为这是有其深意的。菩萨对众生怀有爱恋和慈悲，无论做什么，都是菩萨的行为，没有不应做的。认为应做之事反而会变成过失是不合理的。菩萨对众生的嗔恨，不是为了自己和他人利益的行为，也不是菩萨的行为。像这样，做不应做之事才可能变成过失。 《学集论》中，在上述基础上，《虚空藏经》中还提到国王、王族中得到灌顶者主要有五种过失，大臣有五种，普通人有八种，共十八种。如果将大臣的五种归为一类，则共有十三种。前三种是：盗取财物，舍弃佛法，对持戒或破戒者进行抢夺等，造作五无间罪，以及邪见，这五种。 第二种是：摧毁村庄、城市、区域、城镇和国土，这五种。 第三种是：对智慧浅薄者讲述空性，从圆满菩提中退转，舍弃别解脱戒，舍弃声闻乘而修习大乘，因嫉妒而自赞毁他，为了利养而贩卖自己，为了惩罚比丘而提供刑具，为了阅读寂止而放弃修行者的受用，这八种。在两种律仪中，发愿成为声闻或独觉是舍弃菩提心的原因，因为这种发心比堕入根本罪还要严重。
English
Killing, saying 'this Dharma relies on the written word,' not helping sentient beings' activities, not taking care of the sick, not relieving their suffering, not showing reason to the reckless, not repaying kindness, not dispelling sorrow, not giving what is desired, not doing the affairs of relatives, not coordinating with others, not praising others, not punishing those who deserve punishment, and if oneself has miraculous powers, not causing fear to those who should be feared, and so on. In short, in the *Bodhisattva-bhumi*, the Blessed One said, 'The faults of a Bodhisattva mostly arise from hatred, not from desire; this should be understood.' It should be regarded as having a deeper meaning. A Bodhisattva cherishes affection and compassion for sentient beings, and whatever they do is the action of a Bodhisattva; there is nothing that should not be done. It is unreasonable to think that what should be done would turn into a fault. A Bodhisattva's hatred towards sentient beings is not an action for the benefit of oneself and others, nor is it the action of a Bodhisattva. Like this, doing what should not be done is likely to turn into a fault. In the *Compendium of Trainings*, based on the above, the *Akasagarbha Sutra* also mentions that kings and those of royal lineage who have received empowerment mainly have five faults, ministers have five, and ordinary people have eight, totaling eighteen. If the five of the ministers are grouped into one category, there are thirteen. The first three are: stealing property, abandoning the Dharma, robbing those who hold vows or are immoral, committing the five heinous crimes, and wrong views, these five. The second is: destroying villages, cities, regions, towns, and countries, these five. The third is: speaking of emptiness to those of little wisdom, turning back from perfect enlightenment, abandoning individual liberation vows, abandoning the Hearer Vehicle and practicing the Great Vehicle, praising oneself and disparaging others out of jealousy, selling oneself for gain and honor, providing instruments of punishment to punish monks, and giving up the enjoyment of practitioners in order to read about peaceful abiding, these eight. In both systems of discipline, generating the mind to become a Hearer or a Solitary Realizer is said to be the cause of abandoning the aspiration for enlightenment, because this aspiration is even heavier than falling into a root downfall. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
།གཞན་རྣམས་ཀྱིས་འཇུག་སྡོམ་གཏོང་། སྨོན་པ་མི་གཏོང་ཡན་ལག་གི་ཉེས་པ་འདི་ཙམ་ཞེས་མ་གསུངས་ཏེ་མདོར་བསྡུས་པ་ཁོ་ན་ལ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་བསླབ་བཏུས་རང་འགྲེལ་དུ། ཅི་ནུས་པར་རིགས་པ་དང་མི་རིགས་པ་མ་བརྟགས་པར་རྩོམ་པའམ། བཟློག་པའམ། བཏང་སྙོམས་སུ་འཇོག་པའམ། བརྟགས་ཏེ་གང་འོས་པ་ལས་འདའ་བར་བྱེད་ན་ཐ་ན་གདོལ་པའི་བྲན་གྱིས་བཅས་ན་ཡང་ལྟུང་བ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །གཡོ་མེད་པར་ལུས་དང་ངག་ཡིད་བརྩོན་པས་ནན་ཏན་མི་བྱེད་པ་དང་། 6-495 ད་ལྟར་དང་མ་འོངས་པའི་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དེའི་རྐྱེན་ཚོགས་པ་མི་འཚོལ་བ་དང་། དེའི་བར་དུ་གཅོད་པ་གཉེན་པོས་སྤོང་བ་ལ་མི་འབད་པ་རྣམས་ནི་ལྟུང་བར་འགྱུར་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ཆུང་ངུས་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་བ་བསྐྱེད་པ་དང་། དོན་ཆེན་པོ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དོན་ཆུང་ངུ་ཉམས་པར་བྱེད་པ་ནི་ལྟུང་བའི་གཟུགས་བརྙན་ཞེས་བྱ་སྟེ། དོན་ལ་ལྟུང་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །རང་གིས་ནུས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་བྱ་བ་རྣམས་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དེ། དོན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལ་བསླབ་པ་བཅས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། རང་གི་ནུས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་གང་ཞིག་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་ན་ལྟུང་བ་མེད་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཏེ། དོན་ལ་ལྟུང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་མདོར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པའི་ཁོག་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱས་པར་ནི་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་མཐའ་ཡས་པར་བཤད་དུ་ཡོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ།། །། ཕྱིར་བཅོས་པ་ནི། ཕམ་པ་བྱུང་ན་འཆབ་སེམས་སྐྱེས་ཀྱང་སོ་ཐར་དང་མི་འདྲ། སྡིག་པ་སྟོབས་རྣམ་པ་བཞིས་བཤགས་ཤིང་སླར་ལེན། ཀུན་དཀྲིས་འབྲིང་གིས་སྤྱད་པ་གསུམ་གྱི་མདུན་དུ། ཆུང་ངུ་གཅིག་གི་མདུན་དུ་བཤགས་པར་བྱ་དེས་འདག་པར་བྱང་ས་ལས་སོ། ། 6-496 བསླབ་བཏུས་ལས། ལྷའི་བུ་སྐྱ་རེངས་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོ་བོས། དེ་མདུན་དུ་འདུག་ནས་འཆགས་སུ་འཇུག་པར་གསུངས་ལ། དོན་དུ་གཉིས་ཀ་སྟོབས་རྣམ་པ་བཞིའི་བཤགས་པས་འདག་པར་མཐུན་པས་ཕུང་པོ་གསུམ་པའི་མདོ་འདོན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །ཉམས་པའི་ཉེས་དམིགས་ནི། འཇུག་པ་ཉམས་པ་བྱང་སར། དགེ་བའི་རྩ་བ་སྔོན་བསྐྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ཐལ་བར་རློག་སྟེ་ཕམ་པར་འགྱུར་ཞིང་ལྷ་དང་མིའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བདེ་བའི་གནས་ལས་ལྟུང་ནས་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར། ཡུན་རིང་པོར་འཁོར་བ་ན་འཁོར་བར་འགྱུར། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་སོ། །འདིར་ཡུན་རིང་པོར་འཁོར་བ་ཙམ་ལས་མ་བཤད་པས་སྨོན་པ་མི་གཏོང་བར་གྲུབ་བོ། །སྨོན་པ་བཏང་ན་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་མདོར། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་མ་སྤངས་ན་སངས་རྒྱས་ཀ
Chinese
他人施加约束，不放弃誓愿，仅仅是支分罪，并未如此宣说，因此只需理解其简要含义即可。正如《学集论自释》中所说：'尽其所能，不辨别合理与否而妄加编纂，或颠倒，或置之不理，或经过辨别后超越适当范围，即使是旃陀罗（贱民）的奴隶，也属于堕落。'不虚伪，身语意精勤，不努力，为了生起现在和未来的所有安乐和喜悦，不去寻找其因缘，不努力以对治力断除其障碍，这些都属于堕落。以微小的痛苦和不悦，生起能对治巨大痛苦和不悦的对治力，为了成就伟大的目标而舍弃微小的利益，这被称为堕落的影像，实际上并没有堕落。对于自己能力范围之外的事情，没有堕落，因为没有意义，所以没有为此设立戒律。如果努力于自己能力范围之外的事情，则是没有堕落的影像，实际上会堕落。'总而言之，这些是菩萨戒的纲要，详细来说，可以在无量无数劫中宣说。如此宣说。因此，如果犯了根本堕罪，即使生起隐藏之心，也与别解脱戒不同。以四力忏悔罪业，并重新受戒。中等罪在三位道友面前忏悔，小罪在一位道友面前忏悔，这样可以清净罪业，这是从菩萨戒中开示的。 《学集论》中说：'向星光之子祈祷，召唤虚空藏菩萨（Namaka's Essence of Space）。'让他坐在面前，允许忏悔。实际上，两者都通过四力忏悔来清净罪业，因此应该努力念诵《三蕴经》等。堕落的过患是：菩萨戒的堕落，会使先前积累的所有善根化为灰烬，成为失败，从天人和人乘的安乐之地堕落，堕入恶道。在轮回中长期漂流，远离善知识。'这里只说了长期漂流，因此可以确定不会放弃誓愿。如果放弃誓愿，《善巧方便经》中说：'如果不舍弃声闻和独觉的作意，就无法成佛。
English
Others impose restraints, not abandoning the aspiration, it is only a branch offense, it was not said so, therefore it is only necessary to understand its concise meaning. As it is said in the 'Compendium of Trainings Self-Commentary': 'To the best of one's ability, without distinguishing between what is reasonable and unreasonable, to compile arbitrarily, or to reverse, or to leave it alone, or after distinguishing, to exceed what is appropriate, even if it is a Candala's (outcaste) slave, it is considered a downfall.' Not being deceitful, diligently exerting body, speech, and mind, not striving, in order to generate all happiness and joy of the present and future, not seeking its causes, not striving to abandon its obstacles with antidotes, these are considered downfalls. With small suffering and displeasure, generating the antidote that can counteract great suffering and displeasure, for the sake of accomplishing great goals, abandoning small benefits, this is called the image of downfall, but in reality, there is no downfall. For actions that are beyond one's ability, there is no downfall, because it is meaningless, so no precepts are established for it. If one strives for something that is beyond one's ability, it is an image of no downfall, but in reality, it will lead to downfall.' In short, these are the outlines of the Bodhisattva precepts, in detail, they can be explained in countless eons. Thus it was said. Therefore, if one commits a root downfall, even if the mind of concealment arises, it is different from the Pratimoksha vows. Confess sins with the four powers and retake the vows. Medium offenses are confessed in front of three Dharma friends, small offenses are confessed in front of one Dharma friend, thus one can purify sins, this is revealed from the Bodhisattva vows. In the 'Compendium of Trainings', it says: 'Pray to the Son of Star Light, summon the Bodhisattva Essence of Space (Namaka's Essence of Space).' Let him sit in front and allow confession. In reality, both purify sins through the confession of the four powers, therefore one should strive to recite the 'Sutra of the Three Heaps' and so on. The faults of downfall are: the downfall of the Bodhisattva vows will cause all previously accumulated roots of virtue to be reduced to ashes, becoming a failure, falling from the place of happiness of gods and humans of the Great Vehicle, falling into the lower realms. Wandering in samsara for a long time, separated from virtuous friends.' Here it only mentions wandering for a long time, therefore it can be determined that one will not abandon the aspiration. If one abandons the aspiration, the 'Skillful Means Sutra' says: 'If one does not abandon the intention of the Shravakas and Pratyekabuddhas, one cannot attain Buddhahood.' --------------------------------------------------------------------------------