Tibetan
རེ་ཞིག་ངེས་པ་དེ་ལ་དབུ་མ་ལུགས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་བྱིན་ན། དེ་ནི་བསླབ་བཏུས་ལས། སྟེར་བ་པོ་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་སྤངས་ནས་འདིར་སྦྱོར་བ་ཞེས་པའི་རྩ་ལྟུང་དེ་འབྱུང་བར་གསུངས་པས་ཐམས་ཅད་ལ་དབུ་མ་ལུགས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་རུང་ངོ་དགོས་པ་ཡང་དེར་ཟད་དོ། །གཡོ་དང་སྒྱུས་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུར་གཟུང་བ་མ་ངེས་པའི་རིགས་ཅན་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པར་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ནི་རྒྱ་ཆེན་སྤྱོད་པའི་ལུང་དུ་ཡང་། གྲོགས་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་བསྐྱེད་སྐྱེ་བ་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཉིད་དོ། །དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ལེན་པའི་ཆོ་ག་ཡང་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་གསུངས་ཤིང་། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་གི་ལུང་དུ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བས་དེ་མི་རིགས་ཞེས་དགག་པ་ནི་དེར་ཟད་ལ། སློབ་དཔོན་གྱི་ལྟར་སེང་གེ་བཟང་པོས་འགྲེལ་ཆེན་དུ། རིགས་ལ་སོགས་པའི་ནུས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ལ་སོགས་པས་སྟོང་པ་དང་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་དོ། ། 6-485 ཞེས་གསུངས་སོ།། །། བླངས་པ་མི་ཉམས་པར་བསྲུང་བ་ལ་སྨོན་པ་དང་འཇུག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་སྨོན་པ་ལ། སེམས་ཅན་བློས་མི་གཏོང་བ་དང་། སེམས་དེའི་ཕན་ཡོན་དྲན་པར་བྱ་བ་དང་། ཚོགས་གཉིས་བསག་པར་བྱ་བ་དང་། ཡང་དང་ཡང་སྨོན་པའི་སེམས་དེ་སྦྱང་བ་དང་། དཀར་པོའི་ཆོས་བཞི་བླང་། ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་སྤོང་བ་རྣམས་སོ། །དཀར་པོའི་ཆོས་བཞི་ནི། སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་བརྫུན་མི་སྨྲ་བ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པས་གནས་པར་བྱ་ཡི་གཡོ་དང་སྒྱུས་མ་ཡིན་པ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ཅིང་ཕྱོགས་བཅུར་ཡང་དག་པའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་། སེམས་ཅན་འགའ་ཞིག་དགེ་བ་ལ་འགོད་པ་ཡང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་དགོད་ཀྱི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ལ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་སོ། །ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་ནི། བླ་མ་དང་མཆོད་པར་འོས་པ་བསླུ་བ་དང་། གཞན་འགྱོད་པའི་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་པ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཞེ་སྡང་གིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་གཡོ་དང་སྒྱུས་སྤྱོད་པའོ། །གཉིས་པ་འཇུག་པའི་བསླབ་བྱ་ལ། བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལྟུང་བར་འགྱུར་བའི་གནས་བཤད་པ་གཉིས་ལས། 6-486 དང་པོ་ནི། ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། སེམས་ཅན་དོན་བྱ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གསུམ་དུ་ངེས་པ་ཡང་རིམ་པ་བཞིན། བྱང་སར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་འདི་དག་ཏུ་ཟད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ་ཚེ་འདི་ལ
Chinese
如果暂时给予大乘中观宗的菩提心，那么如《学集论》中所说：‘给予者舍弃了声闻乘而在此修持’，因此会产生根本堕罪。所以，并非所有人都适合大乘中观宗的菩提心，而且也没有必要这样做。以虚伪和欺骗发菩提心，也显示了不确定是否能被视为成佛之因，而是取决于因缘。这在《广大行经》的教证中也有说明，例如通过朋友的力量生起菩提心等等。龙树菩萨也宣说了受持胜义菩提心的仪轨，并且在《现观庄严论》的教证中非常清楚，所以否定它是不合理的。按照论师的观点，狮子贤在《大疏》中说：‘通过种姓等的力量，如理如实地受持菩萨戒，从而生起具有空性和慈悲之心的菩提心。’ 如上所述。受持之后，为了守护不失坏，分为愿菩提心和行菩提心两种。首先是愿菩提心，包括：不舍弃众生，忆念菩提心的利益，积聚二资粮，反复修习愿菩提心，受持四白法，舍弃四黑法。 四白法是：即使为了生命也不说谎，以清净的增上意乐对待一切众生，不虚伪和欺骗，对发菩提心的菩萨生起如佛陀般的敬意，并且在十方称扬其功德，引导某些众生行善时，也要引导他们趋向无上圆满正等觉，而不是声闻和缘觉。 四黑法是：欺骗上师和应供处，对他人制造后悔之事，对发菩提心的菩萨以嗔恨说粗恶语，以虚伪和欺骗对待一切众生。 其次是行菩提心的学处，包括：完全修习学处，以及宣说与学处相违背的堕罪之因。首先是：如前所述的一切戒律，都可以概括为律仪戒、摄善法戒和饶益有情戒这三种。确定为三种的原因是，依次对应于《菩萨地论》中所说：菩萨的一切行为都包含于此，即此生中……
English
If, for the time being, Bodhicitta of the Madhyamaka tradition is given, then, as stated in the 'Compendium of Trainings': 'The giver abandons the Hearer's Vehicle and engages here,' thus incurring a root downfall. Therefore, not everyone is suitable for Bodhicitta of the Madhyamaka tradition, nor is it necessary. Generating Bodhicitta with deceit and trickery also shows that it is not certain to be regarded as a cause for Buddhahood, but depends on conditions. This is also shown in the teachings of the 'Extensive Conduct Sutra,' such as generating Bodhicitta through the power of friends, etc. Nagarjuna also proclaimed the ritual for taking the ultimate Bodhicitta, and it is very clear in the teachings of the 'Manifestation of Enlightenment Sutra,' so denying it is unreasonable. According to the teacher's view, Simhabhadra says in the 'Great Commentary': 'Through the power of lineage, etc., properly and truly taking the Bodhisattva vows, thereby generating Bodhicitta with the essence of emptiness and compassion.' As mentioned above. After taking it, in order to protect it from being lost, there are two types: Aspirational Bodhicitta and Engaging Bodhicitta. First, Aspirational Bodhicitta includes: not abandoning sentient beings, remembering the benefits of Bodhicitta, accumulating the two accumulations, repeatedly practicing Aspirational Bodhicitta, taking the four white dharmas, and abandoning the four black dharmas. The four white dharmas are: not lying even for the sake of life, treating all sentient beings with pure superior intention, without hypocrisy and deceit, generating respect for Bodhisattvas who have generated Bodhicitta as if they were Buddhas, and praising their qualities in the ten directions, and when guiding certain sentient beings to virtue, guiding them towards unsurpassed perfect complete enlightenment, not towards Hearers and Solitary Realizers. The four black dharmas are: deceiving teachers and worthy recipients of offerings, causing regret to others where there is no cause for regret, speaking harshly with anger to Bodhisattvas who have generated Bodhicitta, and treating all sentient beings with hypocrisy and deceit. Secondly, the trainings of Engaging Bodhicitta include: completely training in the trainings, and explaining the causes of downfall that are contrary to the trainings. First: all the precepts as taught above can be summarized by the three types: the precept of restraint, the precept of accumulating virtuous dharmas, and the precept of benefiting sentient beings. The reason for determining them as three is that they correspond respectively to what is said in the 'Bodhisattva-bhumi': all the actions of a Bodhisattva are contained within these, namely, in this life... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་བདེ་བར་གནས་པའི་ཕྱིར་སེམས་གནས་པ་དང་། ལུས་དང་སེམས་དུབ་པ་མེད་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བ་དང་། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་དེ་དག་ཏུ་ཟད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་ཡང་དེ་དག་ཏུ་ཟད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བྱ་བ་ཡང་དེ་དག་ཏུ་ཟད་དོ། །དེ་ལས་གོང་ན་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ལས་ལྷག་པ་ཡང་མེད་དེ། དེ་ལ་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བསླབས་སོ། །མ་འོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སློབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ད་ལྟ་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མཐའ་ཡས་མུ་མེད་པ་དག་ན་གནས་པ་དག་ཀྱང་སློབ་བོ་ཞེས། དང་པོ་ནི་ཐེག་ཆེན་འདི་ཀའི་སོར་སྡོམ། སྔར་ཐེག་དམན་གྱི་སྡོམ་པར་ལྡན་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་སྐྱེས་ནས་འདིའི་སྡོམ་པར་འགྱུར། 6-487 བསླབ་པར་བྱ་བའང་། ཐུགས་རྗེ་མངའ་བས་རིང་གཟིགས་ནས། །བཀག་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལ་གནང་། །ཞེས་པ་ལྟར་གཞན་དོན་དུ་འགྱུར་ན་སོ་ཐར་གྱི་ཁྲིམས་ཐམས་ཅད་བག་ཡངས་སུ་སྤྱད་པས་ཆོག །འོན་ཀྱང་དགེ་སློང་ལ་མི་ཚངས་སྤྱོད་བྱ་བར་བྱང་ས་ལས་མ་གནང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་རྟགས་ཕུལ་ནས་བྱ་བར་སྤྱོད་འཇུག་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །དེ་བཞིན་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པར་དགེ་སློང་ལ་དབང་གོང་མ་ཚིག་གིས་བསྐུར་བར་གསུངས་པ། དོན་མངོན་ཤེས་མ་ཐོབ་ཚུན་ཕམ་པ་བཞི་ལྟ་བུའི་གཞི་སྤྱད་པས་གཞན་དོན་དུ་འགྲོ་མི་འགྲོ་མི་ཤེས། དཔེར་ན་གཏུམ་པོ་མྱ་ངན་མེད་པ་ཕྱིས་ཆོས་རྒྱལ་མྱ་ངན་མེད་དུ་སོང་བ་དང་འདྲའོ། །མངོན་ཤེས་ཐོབ་ནས་རུང་ངོ་། །འཇུག་པ་རང་འགྲེལ་དུ་སྤོང་བ་བདུན་པ་གསུང་ལ། བྱང་སར་ཡང་སྤོང་བ་བདུན་པ་ལས་མང་བ་མ་བསྟན་པས་ཡིད་ཀྱི་གསུམ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྷག་མ་གཉིས་ལ་བལྟོས་པར་སོང་སྟེ། བརྣབ་སེམས་ཐབས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས། ལོག་ལྟ་ཤེས་རབ་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས། གནོད་སེམས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་པས་སོ། །དེ་བས་ན་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ་ཐར་གྱི་སྐྱབས་གསུམ་འཛིན་པ་ནས་དགེ་སློང་གི་བར་བསྙེན་གནས་མི་ཐེ་བ་རྣམས་སོ། །འདི་ལྟ་བུའི་དགེ་སློང་ནི་ཤི་ཡང་དོན་སྤོང་བ་བདུན་པོ་མི་གཏོང་། 6-488 ཐ་སྙད་དགེ་སློང་གི་མིང་དེ་གཏོང་པས་འཁོར་བཅས་རྐྱང་རྣམས་དེ་ལ་བལྟོས་པས་དེའི་བསྲུང་སྡོམ་མི་དགོས་ཏེ། བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པའི་སློབ་དཔོན་ས་ར་ཧ་དང་བིར་ཝ་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཇོ་བོས། དེ་བས་ན་སེམས་དང་པོར་བསྐྱེད་པའི་མི་སྒྲུབ་པ་ལ་གནས་པར་བྱེད་དེ། དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྒྱུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དེ་བརྟན་ཞིང་བརླན་པར་བྱེད་པ་སྟེ་སྙིང་རྗེ་ཆ
Chinese
为了安乐地安住，心得以安住；为了身心不疲惫地圆满佛法，以及圆满众生，菩萨的戒律就在于此。菩萨戒的利益也就在于此。菩萨戒的行为也就在于此。没有比这更高的，也没有比这更殊胜的。过去想要获得大菩提的菩萨们也曾如此学习。未来者也将如此学习。现在居住在十方无量无边的世界中的菩萨们也在学习。第一是此大乘的别解脱戒。即使先前持有小乘戒，生起菩提心后，也会转为持有此戒。 关于应如何学习，如经中所说：‘由于具有大悲心，能长远地观察，因此对于被禁止的事项也允许。’也就是说，如果为了利益他人，可以随意使用所有别解脱戒律。然而，对于比丘（Gelong，比丘）来说，菩萨戒并不允许行不净行。舍弃出家相后，才能行持，这在《入行论》中有记载。同样，在金刚乘中，也说可以向上师以誓言的形式授予比丘灌顶。在获得证悟之前，如果犯下四根本罪等行为，无法确定是否能利益他人。例如，暴君阿育王后来转变为 धर्मराज अशोक (Dharmaraja Ashoka， धर्मराज अशोक，Dharmaraja Ashoka，正法之王阿育王)。获得证悟后，才可以这样做。《入行论自释》中提到了七种舍弃，在《菩萨地论》中也没有提到超过七种舍弃，因此意的三种舍弃依赖于其余两种戒律。贪婪是方便的违品，邪见是智慧的违品，害心是利益众生的违品。因此，防护恶行的戒律，从受持别解脱的三皈依开始，直到比丘，不包括近住，都属于此类。像这样的比丘，即使去世，也不会舍弃七种舍弃。 即使舍弃了‘比丘’这个名称，由于僧团和个人都依赖于他，因此不需要守护戒律。例如，像进入苦行行为的导师萨ra哈（Saraha）和比尔瓦巴（Birwapa）那样。第二点是，觉沃仁波切（Jo bo，尊者）说：‘因此，首先发心的人应该安住在不修行中。’正如经中所说：‘一切智的因是菩提心。’之后，要使它稳固和湿润，也就是大悲心。
English
For the sake of abiding in bliss, the mind abides; for the sake of fully maturing the Buddha's teachings without weariness of body and mind, and for the sake of fully maturing sentient beings, the Bodhisattva's precepts lie in these. The benefits of the Bodhisattva's precepts also lie in these. The actions of the Bodhisattva's precepts also lie in these. There is nothing higher than this, and nothing more excellent than this. Past Bodhisattvas who desired great Bodhi also trained in this way. Future ones will also train in this way. And those who now abide in the boundless and limitless realms of the ten directions are also training. The first is the individual liberation vow of this Great Vehicle. Even if one previously held the vows of the Lesser Vehicle, upon generating Bodhicitta, one will transform into holding this vow. Regarding how to train, as it is said: 'Due to possessing great compassion, one sees far ahead, therefore even prohibited matters are permitted.' That is to say, if it is for the benefit of others, one may freely engage in all Pratimoksha (individual liberation) precepts. However, for a Bhikshu (Gelong, monk), the Bodhisattva's precepts do not permit engaging in impure conduct. Only after abandoning the signs of a renunciant can one engage in it, as recorded in the 'Entering the Bodhisattva's Way of Life'. Similarly, in the Vajrayana, it is said that one can confer upon a Bhikshu an empowerment higher up through vows. Until one attains realization, if one engages in the basis of the four root downfalls, it is uncertain whether it will benefit others or not. For example, the tyrant Ashoka later transformed into धर्मराज अशोक (Dharmaraja Ashoka, धर्मराज अशोक, Dharmaraja Ashoka, King Ashoka the Righteous). Only after attaining realization is it permissible. In the auto-commentary of 'Entering', seven abandonments are mentioned, and in the 'Bodhisattva Grounds' no more than seven abandonments are taught, therefore the three abandonments of mind depend on the remaining two precepts. Greed is the opposite of skillful means, wrong view is the opposite of wisdom, and harmful intent is the opposite of benefiting sentient beings. Therefore, the precepts of guarding against misdeeds, from taking refuge in the Three Jewels of individual liberation up to Bhikshu, excluding the Upavasatha (one-day vow), all belong to this category. Such a Bhikshu, even upon death, will not abandon the seven abandonments. Even if the name 'Bhikshu' is abandoned, since the Sangha and individuals rely on him, there is no need to guard the precepts. For example, like the teachers Saraha and Birwapa who entered into ascetic practices. The second point is that Jo bo (Atisha,尊者) said: 'Therefore, the person who first generates the mind should abide in non-practice.' As it is said: 'The cause of omniscience is Bodhicitta.' After that, one should make it stable and moist, which is great compassion. --------------------------------------------------------------------------------