Tibetan
ེ་མ་བྱུང་སྟེ། སྨོན་པ་གོང་དུ་བཤད་ལ། བྱང་སར། འཇུག་པ་ལེན་པའི་ཚིག་ཏུའང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པའི་གཞི་ཐམས་ཅད་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཐམས་ཅད་དེ། སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། སེམས་ཅན་དོན་བྱ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གང་ལ་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་བསླབ་པ་དང་། མ་འོངས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་སློབ་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཕྱོགས་བཅུ་ན་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་སློབ་པ་རྣམས་བདག་གིས་བླང་ངོ་། །ཞེས་པ་དང་། སྤྱོད་འཇུག་གི ཇི་ལྟར་སྔོན་གྱི་བདེ་གཤེགས་ཀྱིས། །བྱང་ཆུབ་ཐུགས་ནི་བསྐྱེད་པ་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པ་ལ། །དེ་དག་རིམ་བཞིན་གནས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་འགྲོ་ལ་ཕན་དོན་དུ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བསྐྱེད་བགྱི་ཞིང་། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་བསླབ་པ་ལ། །རིམ་པ་བཞིན་དུ་བསླབ་པར་བགྱིའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལ་དོན་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་མ་བྱུང་བ་དང་། གནས་སྐབས་ཁྱད་པར་རེ་རེ་ཙམ་བྱང་ས་དང་། ཇོ་བོའི་ཆོ་ག་ལུགས་མཐུན་པ་ཡིན་ཀྱང་། 6-481 འདི་ལ་སྨོན་པ་དང་པོར་བླངས། ཕྱིས་འཇུག་པ་ལེན་པའི་ཆོ་ག་རྒྱས་པས་དང་། བསླབ་བཏུས་དང་སྤྱོད་འཇུག་ཏུ་གསུངས་པ་དང་། དེར་ཁུངས་སུ་དྲངས་པའི་འཇམ་དཔལ་རྒྱལ་པོ་ནམ་མཁར་གྱུར་པས་ཐུགས་བསྐྱེད་པ་མི་འདྲ། དེས་མཚོན་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཆོ་ག་ནི་རྣམ་གྲངས་ཤིན་ཏུ་མང་ངོ་། །ཡང་ལུགས་གཉིས་པོ་དེར་སྔར་སྨོན་པ་མི་ལྡན་ན་དེ་གཉིས་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བར་ཡང་མཐུན་ཏེ། བྱང་སར། སྨོན་སེམས་འཇུག་པར་བསྡུས་པས་སོ། །དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སེམས་དེ་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་བརྡ་དང་ཐ་སྙད་ཀྱིས་ཚུལ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་ཡང་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེ་ནི་འཇུག་པར་འདུ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འབྱུང་བས་སོ། །འདིས་ནི་སྨོན་པའི་སེམས་སྐྱེས་མ་ཐག་ནས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ཞུགས་སུ་འགྱུར་བ་ཡང་བསྟན་ནོ། །སྔར་སྨོན་པ་བླངས་ཕྱིས་འཇུག་པ་བླངས་ན་སྨོན་པ་དེ་ད་འཇུག་པར་གཏོགས་སོ། །ཇི་ལྟར་བླངས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེ་གཉིས་ཀྱང་སེམས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་སྣང་བར་སྐྱེ་བས། དོན་གཉིས་ལྡན་པའི་སེམས་འབྱུང་བ། །ཞེས་གསུངས་ཀྱི་སེམས་བྱུང་དུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། 6-482 དེ་བས་ན་དབྱིག་གཉེན་སེམས་བསྐྱེད་སེམས་བྱུང་དུ་འདོད་ཟེར་བ་ཡང་དེའི་མདོ་སྡེ་རྒྱན་འགྲེལ་དུ་བརྟགས་ན་ལེགས་པར་རྟོགས་སོ། །སེམས་དེ་ཡང་ས་མ་ཐོབ་པ་དེ་སྲིད་ཟག་པའི་སྒོ་དྲུག་དང་འབྲེལ་བའི་ཟག་བཅས། ས་ཐོབ་པ་ནས་དེ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཟག་མེད། ས་གཉིས་པ་ཐོ
Chinese
如果没有发生，那么发愿已经在前面说过了。《入菩萨行论》中，'进入'是指接受菩萨的学处，即所有的菩萨戒律，包括：律仪戒、摄善法戒、饶益有情戒。过去的菩萨们所学，未来的菩萨们将要学习，十方现在出现的菩萨们正在学习的，我都将接受。' 以及《入行论》中所说：'如昔诸善逝，先发菩提心，复次循序住，菩萨诸学处。如是我亦为，利乐诸有情，发菩提心已，如是循序学。' 这两段话在意义上没有任何区别，只是在某些情况下，与《入菩萨行论》和阿底峡尊者的仪轨相符。 在这个仪轨中，首先进行发愿，然后是接受进入的仪轨，内容更加详细。此外，《学集论》和《入行论》中所说的，以及其中引用的曼殊室利化身国王发菩提心的方式也不同。以此为例，发菩提心的仪轨种类非常多。另外，在这两种仪轨中，如果之前没有发愿，那么这两种心可以同时生起。《入菩萨行论》中说：'发愿心和进入心可以合并。' 也就是说，菩萨在生起菩提心的那一刻，就进入了无上大乘。例如，通过表达和术语的方式，也可以被算作是菩萨。因此，生起菩提心也包括进入的含义。 这段话也表明，一旦生起发愿菩提心，就进入了大乘道。如果先发愿，后进入，那么这个发愿就属于进入。无论以何种方式生起的这两种菩提心，都与具有相同心识的心所相应，并在特殊的对境中显现，因此说：'具有两种意义的心生起。' 这并不是说它们是心所。 因此，如果说世亲认为菩提心是心所，那么查阅他在《经庄严论》中的解释就能清楚地理解。这个心在未获得菩萨地之前，与六种有漏之门相关联，因此是有漏的；从获得菩萨地开始，因为它已经断除了这些关联，所以是无漏的。获得二地
English
If it hasn't happened, then the aspiration has already been discussed earlier. In the 'Bodhisattva Grounds,' 'entering' refers to accepting the Bodhisattva's training, which includes all the Bodhisattva precepts: the precepts of discipline, the precepts of gathering virtuous dharmas, and the precepts of benefiting sentient beings. What past Bodhisattvas have learned, what future Bodhisattvas will learn, and what all present Bodhisattvas in the ten directions are learning, I will take. And as it is said in 'Entering the Bodhisattva's Way': 'As all the Sugatas of the past, first generated the thought of enlightenment, and then sequentially dwelt in the Bodhisattva's trainings, likewise, for the benefit of beings, I will generate the thought of enlightenment, and likewise, I will sequentially train in the trainings.' There is no difference in meaning between these two passages, although there may be slight differences in certain circumstances, in accordance with the 'Bodhisattva Grounds' and Atisha's ritual. In this ritual, the aspiration is taken first, followed by the more detailed ritual of accepting entry. Furthermore, the way in which Manjushri, the king who became space, generated the thought, as described in the 'Compendium of Trainings' and 'Entering the Bodhisattva's Way,' and cited therein, is different. Representing this, there are extremely many kinds of rituals for generating the thought of enlightenment. Also, in both of these systems, if the aspiration was not present before, then these two thoughts can arise simultaneously. As it says in the 'Bodhisattva Grounds': 'Aspiration and entry are combined.' That is, as soon as a Bodhisattva generates that thought, they enter the unsurpassed Great Vehicle of enlightenment. For example, through expression and terminology, one can also be counted as a Bodhisattva. Therefore, generating the thought includes entering. This also shows that as soon as the aspiration thought arises, one enters the path of the Great Vehicle. If one first takes the aspiration and then takes entry, then that aspiration belongs to entry. No matter how these two generated thoughts of enlightenment are taken, they arise as appearing in a special object of mind that possesses the same consciousness, therefore it is said: 'A mind arises possessing two meanings.' This does not mean that they are mental factors. Therefore, if it is said that Vasubandhu considers the thought of enlightenment to be a mental factor, then examining his commentary on the 'Ornament of the Sutras' will lead to a clear understanding. That mind, until one obtains the ground, is connected to the six doors of defilement, and therefore is defiled; from obtaining the ground onwards, because it has abandoned these connections, it is undefiled. Obtaining the second ground --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
བ་པ་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ་ཟག་པ་མེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སམ་འཕགས་པ་དགྱེས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་བ་དེར་འགྱུར་ལ། སངས་རྒྱས་པ་ན་དེའི་ངོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་སངས་རྒྱས་པ་ཉག་གཅིག་བདག་ཅག་གི་བློས་ཕར་གཞལ་ན་ས་དེའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོར་འགྱུར་རོ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་པོས་ཀྱང་འཚང་མི་རྒྱ། མཐའ་མས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཞེས་པའི་འགྲོས་ལ་བརྟགས་ནས་བྱང་སྡོམ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་དང་གཏོང་བར་སྨྲ་བ་ཡང་མི་ལེགས་ལ་བྱང་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལྟ་བུ་ཡོད་པར་སྨྲས་ཀྱང་མི་བདེ་བས་དེར་གནས་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཁས་བླང་ངོ་། །ཟག་མེད་དུ་བཞག་པ་ཙམ་གྱིས་དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་དུ་མ་སོང་། དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ནི་ས་དེ་པའི་མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས། འདི་ནི་རྗེས་ཐོབ་སྟེ། ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་རྗེས་ཐོབ་ཟད་ཀྱང་སྐུ་གཉིས་བཟོ་བ་བཞིན་ནོ།། །། གཞན་ཡང་། སེམས་ཙམ་པ་ཡི་སེམས་བསྐྱེད་ནི། ། 6-483 བོད་ན་བྱེད་པ་མང་མོད་ཀྱིས། །དེ་ནི་སུ་ཡང་རུང་བ་ཡི། །གང་ཟག་རྣམས་ལ་བྱར་མི་རུང་། །ཞེས་དང་། ཅི་སྟེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ། །སངས་རྒྱས་ས་བོན་འཇོག་འདོད་ན། །ཆོ་ག་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཡི། །དབུ་མ་པ་ཡི་གཞུང་བཞིན་གྱིས། །ཞེས་ཟེར་བ་ཡང་མ་ལེགས་པར་སྨྲ་བ་སྟེ། སེམས་ཙམ་པའི་རྟེན་དུ་སོ་ཐར་སྡོམ་པ་དགོས། དབུ་མའི་རྟེན་དུ་དེ་མི་དགོས་སྙམ་པར་འདུག་སྟེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་རིགས་ཅན་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ཉི་ཚེ་བྱས་པ་ལ་ཡང་སོ་ཐར་སྐྱེ། དེ་ཡང་འདིའི་རྟེན་དུ་བྱང་སའི་འགྲེལ་པ་རྒྱ་མཚོའི་སྤྲིན་དུ་གཟུང་བྱུང་ལ། ཉན་རང་ངམ་ལོག་སྲེད་ཅན་དུ་རེ་ཞིག་པའི་རིགས་ངེས་པ་རྣམས་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མ་བཏུལ་བར་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྣོད་དུ་དབུ་མ་པའང་མི་བཞེད། དེ་ལ་དབུ་མ་ལུགས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་ཆོ་ག་འཁྲུལ་མེད་མཛད་ཀྱང་མི་སྐྱེ་བའི་ཁར་གདུལ་བྱ་དེ་ཉམས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ལ། །ཇི་ཙམ་བཟོད་པའི་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །ཉམས་པར་གྱུར་པ་དམ་ཆོས་ཀྱི། །སྣོད་ནི་ནམ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟླ་བ་གྲགས་པའི། སྡོམ་པ་ཀུན་ལ་ཡོད་མོད་ཀྱིས་ཀྱང་གནོད་ལ། གང་སངས་རྒྱས་འདོད་པ་དེ་ཀས་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ཡང་བསྒྲུབ་ནུས་ཏེ། བསྙེན་པར་རྫོགས་འདོད་ལ་བསྟན་པ་ཇི་ལྟ་བས་སོ། ། 6-484 དབུ་མའི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱང་། སྡིག་པ་ཡོད་མེད་ཀུན་ལ་སྐྱེ། སྡིག་པ་ཀུན་ཏུ་དཀྲིས་པ་ལ་དེ་སྐྱེ་བར་མི་རིགས་ཏེ་མུན་པ་མངོན་གྱུར་ལ་སྣང་བ་བཞིན་དབང་དང་ལྡན་པའམ་ས་བོན་དང་ལྡན་པའོ་ཞེ་ན་ནི། དེ་ལྟ་བུ་ལ་སེམས་ཙམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱང་སྐྱེ་བ་ལས་འོས་མེད། མི་སྐྱེ་ན་ནི་དེ་དག་གི་སེམས་བསྐྱེད་འཕགས་པ་ཁོ་ན་ལ་སྐྱེ་བའི་ལུང་རིགས་ཞུའོ། །གཞན་ཡང་ཉན་ཐོས་སུ་རིགས་
Chinese
所谓‘波罗蜜多的戒律’(pāramitā，到彼岸；藏文：ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་)是指无漏的戒律，或圣者喜悦的戒律。证悟成佛时，一切法都变得非常清净，如果以我们的心来衡量，它就变成了那个阶段的戒律之蕴。即使是最初的发心也无法完全达到，最终的发心也无法完全达到。考虑到这种方式，说菩萨戒的获得和舍弃与成佛有关是不正确的，说存在像菩萨阶段这样的状态也是不合适的，因此我们承认存在‘安住转变’(藏文：གནས་གྱུར་པ་)的状态。仅仅安立为无漏并不能使其成为胜义菩提心(藏文：དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་)。胜义菩提心是那个阶段的等持智慧(藏文：མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས།)。这（指凡夫的菩提心）是后得位(藏文：རྗེས་ཐོབ་)，伴随着所知障(藏文：ཤེས་སྒྲིབ་)的烦恼。即使在佛的境界中后得位消失了，仍然会像创造二身(藏文：སྐུ་གཉིས་)一样运作。 此外，唯识宗(Cittamātra，唯心；藏文：སེམས་ཙམ་པ་)的发心 在藏地虽然很常见，但并非任何人 都可以修持。’如果想要在一切众生心中 种下佛的种子，那么就按照 无谬的中观宗(Madhyamaka，中观；藏文：དབུ་མ་པ་)的论典来做。’ 这种说法也是不正确的。似乎认为唯识宗的所依需要别解脱戒(Prātimokṣa，别解脱；藏文：སོ་ཐར་སྡོམ་པ་)，而中观宗的所依则不需要。然而，对于具有大乘种姓(Mahāyāna-gotra，大乘种姓；藏文：ཐེག་ཆེན་གྱི་རིགས་ཅན་)的人来说，仅仅皈依(藏文：སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་)也能生起别解脱戒。这一点也被收录在菩萨藏的注释《如海之云》(藏文：རྒྱ་མཚོའི་སྤྲིན་)中。对于那些暂时属于声闻(Śrāvaka，声闻；藏文：ཉན་ཐོས་)、独觉(Pratyekabuddha，独觉；藏文：རང་རྒྱལ་)或具有邪见(藏文：ལོག་སྲེད་ཅན་)的种姓不确定的人，即使没有被调伏，中观宗也不会将他们作为大乘的法器。即使对这些人按照中观宗的无谬发心仪轨来做，也不会生起菩提心，反而会成为让这些众生堕落的原因。正如所说：‘佛陀对众生，宣说多少忍辱之法，堕落者永远，不能成为正法之器。’ 月称(Candrakīrti，月称；藏文：ཟླ་བ་གྲགས་པ་)说：‘虽然一切律仪都有过失，但想要成佛的人可以通过皈依来成就，就像想要受比丘戒(bhikṣu，比丘；藏文：བསྙེན་པར་རྫོགས་)的人需要按照教规一样。’ 中观宗的发心，无论有罪无罪的人都可以生起。如果被罪恶完全缠绕，就不可能生起菩提心，就像黑暗显现时光明无法存在一样。如果说这是因为他们具有能力或种子，那么对于这样的人，唯识宗的发心也应该能够生起。如果不能生起，那么请给出论证，证明他们的发心只能在圣者身上生起。此外，对于声闻种姓……
English
The 'Perfection of Discipline' (pāramitā) refers to the flawless discipline, or the discipline that pleases the noble ones. When one attains Buddhahood, all phenomena become extremely pure, and if measured by our minds, it becomes the aggregate of discipline of that stage. Even the initial bodhicitta cannot fully reach it, nor can the final bodhicitta fully reach it. Considering this way, it is incorrect to say that the attainment and abandonment of the Bodhisattva vows are related to Buddhahood, and it is also inappropriate to say that there exists a state like the Bodhisattva stage, so we acknowledge the existence of a state of 'abiding transformation'. Merely establishing it as flawless does not make it the ultimate bodhicitta. The ultimate bodhicitta is the samadhi wisdom of that stage. This (referring to the bodhicitta of ordinary beings) is the subsequent attainment, accompanied by the defilements of the obscuration of knowledge. Even when the subsequent attainment ceases in the state of Buddhahood, it still functions like creating the two bodies. Furthermore, the bodhicitta of the Mind-Only School (Cittamātra) is common in Tibet, but it is not suitable for just anyone. 'If you want to plant the seed of Buddhahood in all sentient beings, then follow the flawless treatises of the Madhyamaka School.' This statement is also incorrect. It seems to assume that the basis of the Mind-Only School requires the Prātimokṣa vows, while the basis of the Madhyamaka School does not. However, for those with the Mahāyāna lineage, merely taking refuge can generate the Prātimokṣa vows. This is also included in the commentary on the Bodhisattva-piṭaka, 'Clouds Like the Ocean'. For those whose lineage is temporarily uncertain as Śrāvakas, Pratyekabuddhas, or those with wrong views, even if they have not been tamed, the Madhyamaka School will not accept them as vessels of the Mahāyāna. Even if one performs the flawless bodhicitta ritual of the Madhyamaka School for them, bodhicitta will not arise, and it will instead become a cause for those beings to degenerate. As it is said: 'To the extent that the Buddha teaches patience to sentient beings, the degenerate will never be vessels of the Dharma.' Candrakīrti said: 'Although all vows have faults, those who wish to attain Buddhahood can accomplish it through refuge, just as those who wish to receive the bhikṣu vows need to follow the rules.' The bodhicitta of the Madhyamaka School can arise in anyone, whether they have sins or not. It is not appropriate for those who are completely entangled in sins to generate bodhicitta, just as light cannot exist when darkness manifests. If it is said that this is because they have the capacity or seed, then for such people, the bodhicitta of the Mind-Only School should also be able to arise. If it cannot arise, then please provide arguments to prove that their bodhicitta can only arise in noble beings. Furthermore, for the Śrāvaka lineage... --------------------------------------------------------------------------------