Tibetan
དེ་ལ་ནན་བརྟག་བྱ་མི་འཚལ། ། 4-65 ཡང་དག་འཇོག་ཁྱེར་ཅུང་ཟད་བཤད། །ཚིག་གི་བདའ་དེད་མི་མཛད་པར། །དོན་གྱི་དུ་མ་ཅི་འདུག་ལྟོས། །གནས་ལུགས་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ལ། །མདོ་སྔགས་གཉིས་ཀ་བློ་རྩེ་གཅིག །འོན་ཀྱང་དངོས་ཟིན་འབེབས་ཁྱེར་ལ། །ཟབ་དང་ཡང་ཟབ་བླ་མ་གསུང་། །ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པའི་འཇུག་སྒོ་ལ། །དཔྱད་སྒོམ་འཇོག་སྒོམ་རྣམ་གཉིས་སྣང་། །ཐོས་པས་སྒྲོ་འདོགས་ལེགས་བཅད་ནས། །སྒོམ་ལ་འཇུག་པ་སྔ་མའི་ལུགས། །འདི་ལ་ཐོས་དོན་སེམས་པའི་རིང་། །སྒོམ་སྐད་བཏགས་ཀྱང་བསམ་བྱུང་ཡིན། །རེ་ཞིག་བརྟག་དཔྱད་ཙམ་བཞག་ནས། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་གང་སྐྱེ་བྱ། །ཞི་གནས་སེམས་རྙེད་བརྟན་པར་བྱ། །ཇི་ཙམ་གཞག་ལ་གནས་པར་ནུས། །དེ་ཡི་ངོ་བོ་དྲན་པ་ཡིན། ། དྲན་པ་ཡེངས་པ་མེད་ལ་བཏགས། །མ་ཡེངས་པ་ན་འགྱུ་བ་རིག །རིག་པའི་ཆ་དེ་ཤེས་བཞིན་ཡིན། །དེ་གཉིས་དུས་གཅིག་ཉིད་བྱུ་བས། །དྲན་ཤེས་འཇུག་པ་གཅིག་ཏུ་གསུངས། །ཐུན་ལ་འཇུག་དང་ཐུན་རྗེས་སུ། །སྔར་གྱི་ཐོས་དོན་ལ་སེམ་པ། །དངོས་གཞིའི་དུས་སུ་མི་རྟོག་གཞག །སྦྱོར་དུས་བརྟེན་རྒྱུ་ཐ་དད་པས། །དངོས་གཞི་ངོ་བོ་སོ་སོར་འགྱུར། །དེས་ན་ཞི་གནས་ཡིད་བྱེད་ལམ། །བསམ་གཏན་བཞི་པ་དག་ཐོབ་ནས། །མངོན་ཤེས་རྫུ་འཕྲུལ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །དེ་འདོད་པ་རྣམས་དེ་ལ་འཇུག །འདོད་སེམས་རྩེ་གཅིག་ལ་བརྟེན་ནས། །ལྷག་མཐོང་བགྲོད་པ་རྐྱང་གྲོལ་བཞིན། །ཟག་མེད་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་བྱས། ། 4-66 ཉན་ཐོས་པ་བཞིན་འདི་མི་འགྱུར། །ཐོས་པས་སྒྲོ་འདོགས་མ་ཆོད་ཀྱང་། །བླ་མའི་མན་ངག་ཙམ་བརྟེན་ནས། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་བསྒོམ་པ་ལ། །འཇོག་སྒོམ་པ་ཞེས་དིང་སང་གྲགས། །གཉིས་ཀར་རྩེ་གཅིག་སེམས་བརྟན་དང་། ། ཤེས་བཞིན་གྱིས་དཔྱོད་སོར་རྟོག་སྟེ། །ལྷག་མཐོང་དངོས་རྒྱུ་འདི་ཡིན་གྱིས། །ལུང་རིགས་དཔྱད་པས་མི་རྟོགས་སྟེ། །དེ་ནི་ཁ་ཕྱིར་ཕྱོགས་པ་དང་། །གནས་ལུགས་ནང་ཕྱོགས་རང་རིག་ལས། །གཟུང་འཛིན་གྱིས་བཏང་གསལ་རག་ཤར། །རང་ངོ་རང་གིས་ཤེས་སྙམ་རྗེས། །རྩེ་གཅིག་སེམས་ལས་འགྱུར་ཙམ་མཐོང་། །འགྱུ་བ་རང་དུས་ལས་མི་གནས། །འགྱུ་མཐོང་ཉིད་དུས་རང་གྲོལ་བ། །ཐག་སྦྲུལ་ཐག་པར་མཐོང་བ་བཞིན། །མཐོང་དང་མཐོང་བྱ་བརྟགས་ན་སྟོང་། །མ་དཔྱད་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་སྣང་། །གང་ཤར་ངོས་ཟིན་འདི་ལ་ཟེར། །དེས་ནི་དམིགས་པ་ཉོན་མོངས་དང་། །སྤྱོད་པ་ཀུན་ལ་འདི་རིག་པས། །གང་ཞིག་སྤང་རྒྱུ་སུ་ཡིས་སྤོང་། །ཇི་ལྟར་བྱས་སྤོང་མི་དམིགས་པས། །སྤང་བླང་མེད་པའི་ལམ་འདི་ཡིས། །ཆོས་ཀུན་གདོད་ནས་གནས་པར་འབྱོར། །དེ་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་སྦྱོར་གསུངས། །ཅུང་ཟད་སྣང་རྒྱུ་དམིགས་རྒྱུ་ཡོད། །དེ་སྲིད་ངོ་ཤེས་རང་གྲོལ་ཡོང་། །རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུར་འཆར་སྐབས་ཡིན། །ལྷག་མཐོང་མངོན་སུམ་གྱུར་པ་ཟེར། །སྣང་དམིག
Chinese
对此无需过度深究。 4-65 略述如何正确安住。 不要追逐文字的表面意义， 而要观察其中蕴含的多种意义。 在确定实相的环节上， 显宗和密宗应齐心协力。 然而，在实际把握和安住的方法上， 上师的教言深奥且极其深奥。 对于进入般若乘的途径， 存在观修和止修两种方式。 通过听闻，彻底断除增益和损减， 然后进入禅修，这是前代智者的传统。 在这种方式中，听闻的意义在于思考， 即使称之为禅修，也只是思维修。 暂时放下细致的观察和分析， 努力生起无分别的智慧。 通过修习奢摩他（止），获得并稳固心的平静。 能够安住多久就安住多久， 其本质是正念（dṛti）。 正念是指没有散乱的状态。 在没有散乱的状态中，会觉察到心的流动。 觉察的部分就是正知（samprajanya）。 当正念和正知同时生起时， 被称为正念和正知的结合。 在入座和出座之间， 应思考之前听闻的意义。 在正行时，安住于无分别的状态。 由于预备阶段所依赖的因不同， 正行的本质也会随之改变。 因此，通过奢摩他（止）的修习路径， 获得四禅的境界， 为了生起神通和神变， 那些希求这些境界的人会进入这种修习。 依靠专注一境的意念， 以毗婆舍那（观）的修习方式，如同单程解脱道一样， 区分有漏道和无漏道的差别。 4-66 不要像声闻乘那样停滞不前。 即使没有通过听闻断除增益和损减， 仅仅依靠上师的口诀， 而修习无分别的禅定， 现在被称为‘止修者’。 两种方式都需要专注一境的心和稳固， 以及通过正知来辨别和观察。 这才是毗婆舍那（观）的真正原因。 不要通过经文和理证来分析， 因为那是向外驰求。 实相是向内证悟的自性光明。 从能取和所取中解脱，光明自然显现。 在自认为自己认识了自己的本性之后， 仅仅看到从专注一境的心中产生的变化。 这些变化不会停留在自身的时间中。 在看到变化的当下，它自然解脱。 如同将绳子误认为蛇一样， 如果观察能见和所见，则一切皆空。 如果不观察，则一切都如幻象般显现。 认识到显现之物，这就是所谓的‘认识’。 因此，通过这种方式认识对境和烦恼， 以及一切行为， 谁会舍弃什么？ 又如何舍弃？因为没有可指定的目标。 通过这条无舍无取的道路， 一切法都回归到本初的状态。 因此，有所谓的‘俱生和合’。 只要还有微小的显现和目标， 就能认识自性并自然解脱。 分别念显现为法身之时， 就称为毗婆舍那（观）的现前。 显现和目标。
English
There is no need for excessive scrutiny regarding this. 4-65 I will briefly explain how to settle correctly. Do not chase after the literal meaning of words, But observe the manifold meanings contained within. In establishing the true nature of reality, Both Sutra and Tantra should focus their minds as one. However, in the actual method of grasping and settling, The Guru's instructions are profound and extremely profound. Regarding the entrance to the Prajnaparamita Vehicle, There appear to be two aspects: analytical meditation and settling meditation. Having thoroughly cut off additions and subtractions through listening, And then entering meditation is the tradition of the former sages. In this approach, the meaning of listening lies in contemplation, Even if it's called meditation, it's merely contemplative meditation. Temporarily setting aside detailed observation and analysis, Strive to generate non-conceptual wisdom. Through the practice of Shamatha (calm abiding), attain and stabilize the mind's tranquility. Abide for as long as you are able, Its essence is mindfulness (dṛti). Mindfulness is defined as the state of non-distraction. In the state of non-distraction, one becomes aware of the mind's flow. The aspect of awareness is awareness (samprajanya). When mindfulness and awareness arise simultaneously, It is said to be the union of mindfulness and awareness. Between sessions, both during and after, One should contemplate the meaning of what was previously heard. During the main practice, settle in a non-conceptual state. Because the supporting causes in the preparatory stage are different, The essence of the main practice will also change accordingly. Therefore, through the path of Shamatha (calm abiding), Having attained the fourth Dhyana (meditative absorption), In order to generate clairvoyance and miraculous powers, Those who desire these attainments will enter this practice. Relying on one-pointed concentration of mind, With the practice of Vipassana (insight), like a solitary path to liberation, Differentiate between defiled and undefiled paths. 4-66 Do not remain stagnant like the Shravakas (listeners). Even without cutting off additions and subtractions through listening, Merely relying on the Guru's oral instructions, And meditating on non-conceptual meditation, Is now known as 'settling meditators'. Both approaches require one-pointed concentration of mind and stability, As well as discerning and observing with awareness. This is the true cause of Vipassana (insight). Do not analyze through scriptures and reasoning, Because that is outward pursuit. The true nature of reality is the self-illuminating wisdom of inner realization. Liberating from the grasped and the grasper, clarity naturally arises. After thinking that one has recognized one's own nature, One merely sees the changes arising from the one-pointed mind. These changes do not remain in their own time. In the very moment of seeing the changes, they are naturally liberated. Like mistaking a rope for a snake, If one examines the seer and the seen, all is emptiness. If one does not examine, all appears as illusion. Recognizing what arises, this is what is called 'recognition'. Therefore, through this method, recognizing objects and afflictions, As well as all actions, Who will abandon what? And how will they abandon it? Because there is no specifiable target. Through this path of no abandonment and no grasping, All phenomena return to their primordial state. Therefore, there is the so-called 'co-emergent union'. As long as there is even a slight appearance and object, One can recognize the nature and naturally liberate. The moment when conceptual thoughts arise as Dharmakaya (the body of truth), Is called the manifestation of Vipassana (insight). Appearance and object. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ས་ཐམས་ཅད་དག་པ་ན། །འབྲས་བུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་སོང་། །དེ་ནི་ཀུན་ཁྱབ་ཕྱོགས་ཆ་བྲལ། །བྱིས་པའི་བློ་ཡིས་རྟོགས་པ་མིན། ། 4-67 སངས་རྒྱས་ཁོ་ནའི་གཞལ་བྱའོ། །དེས་ན་མཚན་ཉིད་དངོས་ཟིན་ལ། །བརྒྱུད་པས་ཉོན་མོངས་འདུལ་བ་ཡིན། ། ཤར་དུས་གྲོལ་བ་འདིའི་གནད་ཀྱིས། །གསང་སྔགས་པ་རྣམས་དངོས་རྒྱུ་འཇོམས། །ཉོན་མོངས་ཉིད་མཐོང་བྱང་ཆུབ་ཏུ། །ཟབ་མོའི་མདོ་ལས་ཀྱང་གསུངས་པས། །ཕུགས་སུ་མདོ་སྔགས་དགོངས་པ་གཅིག །ཅེས་གསུངས་པས་འཁོར་གྱི་ཉན་པ་པོ་ཐམས་ཅད་དགའ་ཞིང་མགུ་ལ་ཡིད་རབ་ཏུ་དང་པར་གྱུར་ཏོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་རྟེན་འབྲེལ་ནི། འགྲོ་བ་མིར་གྱུར་པ་ཀུན་ལས་མཐུན་པས། ཕ་རོལ་རྣམས་མགུ་བར་བགྱིའོ་ཞེས་གཟིང་པོ་དཔོན་དང་། ཉིད་ཀྱི་སློབ་མའི་གཙོ་བོ་འགའ་ཞིག་གིས་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚུལ་བགྱིས་ཏེ་གཏམ་མོལ། གཞན་གྱི་གཡོས་གཙུག་ལག་ཁང་མི་འཇིག་པར་ཁས་བླངས་སོ། ། དེ་ལྟ་བུའི་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་དེ་དག་གཞན་གྱི་བློས་དཔག་པར་མི་ནུས་པ་ཡང་། དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ཅིག་གོ་ཞེས། ལོག་པའི་ཤེས་པས་སྐྱོན་མ་བརྗོད། དེ་དུས་ལོག་ཤེས་ཀྱི་སྐྱོན་བརྗོད་པ་པོ་ཡོང་ཞེས་ཏིལླི་དུས་གསུམ་མཁྱེན་པས་ལུང་གསལ་པོར་བསྟན་པས་སོ། །སྟོན་པས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་གི་དྲུང་ཆོས་ཀྱི་གཡེའི་དགོན་པ་དེ་རྩྭ་བཞིན་དུ་དོར་ནས། གང་ན་འདུལ་བ་དང་། རྗེས་སུ་འཛིན་པར་འོས་པ་སུ་ཞིག་མཆིས་པ་དེ་དང་དེར་ཉེ་བ་རྣམས་སུ་ལྗོངས་རྒྱུ་བར་མཛད་དོ་ཞེས་འཁོར་དང་བཅས་པ། ཐམས་ཅད་འདུལ་ཏེ་མེ་མོ་ཕག་ལོ་དཀར་རྒྱུད་ཆོས་སྡིངས་སུ་ཕེབས། 4-68 ཞག་བདུན་ཕྲག་གཅིག་བཞུགས། དེ་ཙ་ན་གཙུག་ལག་ཁང་ཞུགས་ལ་སྦྱངས་འདུག །དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཕྱོགས་བཞི་བསྲུང་བར་བཀའ་བསྒོས་པའི་ཆོས་སྐྱོང་ཆེན་པོ་དེ་དག་ཆེར་ཁྲོས་ནས། སྐྱེ་བོ་བྱིས་པའི་བློ་ཅན་ཡིད་མ་རུངས་པ་ཞི་བས་འདུལ་བར་མི་ནུས་པའི་གཙོ་བོ་དག །སྨྱོ་འབོག་དང་། འཕོག་འགྱེལ་དང་ཁྲག་ཚ་བ་སྐྱུགས་ཏེ་ཚེའི་དུས་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ཐུགས་རྗེ་དང་། བརྩེ་བ་མི་བཟོད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས། དེ་དག་གི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་རྒྱུན་བཅད། ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ས་ལ་བཀོད་པའི་གཏམ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ་ཡི་གེས་འཇིགས་པས་དེ་ཙམ་ཞིག་གོ །དེ་ཡང་རྗེ་བཙུན་ཏིལླིས། རང་རིག་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་རྟོགས་ནས། །དེ་ཉིད་མངོན་སུམ་ང་ཡིན་ཏེ། །རིགས་བརྒྱུད་མ་ཆད་རྡོ་རྗེ་འཆང་། །འདི་ལ་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་དང་། །སྲོག་འཛིན་སྐུ་གསུམ་མཁའ་འགྲོ་ཡིས། །དབང་བསྐུར་བྱིན་རླབས་དངོས་གྲུབ་ནི། །བརྒྱུད་འཛིན་དེ་ལ་སྨིན་པར་མཛོད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་མཛད་པ་མཐར་ཐོན་གྱི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་མིའི་གཟུགས་སུ་བྱོན་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ནི་ཆེ་རེག་ཆེར་འཚེངས། ཆུང་རེག་ཆུང་
Chinese
当一切土地都清净时，将成就大手印的果位（Mahāmudrā）。 那是普遍存在，没有方向和部分的境界，不是孩童心智所能理解的。 唯有佛陀才能衡量。因此，通过把握真实的特征，通过传承来调伏烦恼。 此即东方升起时解脱的关键。密咒师们以此摧毁物质的障碍。 经文中也说，烦恼本身即是菩提。因此，从根本上说，显宗和密宗的意旨是一致的。 如是说后，所有在场的听众都感到欢喜和满足，内心充满了喜悦。 外在的缘起是，所有转生为人者都应和谐相处，以此使他人感到满意。Gzingpo Dpon和他的主要弟子们以调解的方式进行了交谈，并承诺不摧毁其他寺庙。 像这样的密咒行持方式，是他人心智无法估量的。事情就是这样发生的，不要以错误的知见来批评。 帝洛巴（Tilopa）以其对三世的了知，清楚地预言了那时会出现以邪见进行批评的人。 导师（佛陀）也像丢弃草一样，舍弃了菩提树下的法施寺院，游历于那些适合调伏和摄受的地方，并与眷属一起，调伏一切，于火猪年到达白传承法座（dkar rgyud chos sdings）。 在那里停留了七天。那时，寺庙正在燃烧和被焚毁。因此，他命令四大护法守护四方，但那些心怀恶意，无法以和平方式调伏的愚昧之人，吐血而亡。 那时，凭借伟大之人的慈悲和难以忍受的爱，他断除了那些人的业障，并将他们安置于解脱和一切智的境界。其中的故事不可思议，因文字的限制，只能讲述到这里。 正如至尊帝洛巴（Tilopa）所说：'当自生智慧（rang rig lhan cig skyes）被证悟时，那显现的就是我。血脉传承不断绝，是金刚持（Vajradhara）。' '于此，过去、现在、未来诸佛，以及命主（srog 'dzin）、三身（sku gsum）、空行母（mkha' 'gro）们，请将灌顶、加持和成就，成熟于传承的持有者身上。' 像这样，对于成就圆满的伟人，化现为人身之金刚持（Vajradhara），大者愈大，小者愈小。
English
When all lands are pure, it becomes the fruit of Mahāmudrā (great seal). That is all-pervading, without direction or parts, not understood by the minds of children. Only the Buddhas can measure it. Therefore, by grasping the true characteristics, afflictions are subdued through the lineage. This is the key to liberation when the east arises. The mantra practitioners destroy material obstacles with this. It is also said in the sutras that afflictions themselves are enlightenment. Therefore, fundamentally, the intention of the sutras and tantras is the same. Having said this, all the listeners present were delighted and satisfied, and their minds were filled with joy. The external interdependence is that all those who are born as humans should be harmonious, thereby pleasing others. Gzingpo Dpon and some of his main disciples spoke in a mediating manner and promised not to destroy other temples. Such practices of mantra cannot be estimated by the minds of others. That is how it happened, do not criticize with wrong knowledge. Tilopa, with his knowledge of the three times, clearly predicted that there would be those who would criticize with wrong views at that time. The Teacher (Buddha) also abandoned the Dharma teaching monastery under the Bodhi tree like discarding grass, and traveled to those places suitable for taming and receiving, and together with his retinue, tamed everything, and arrived at the White Lineage Dharma Seat (dkar rgyud chos sdings) in the Fire Pig year. He stayed there for seven weeks. At that time, the monastery was burning and being destroyed. Therefore, he ordered the four great guardians to protect the four directions, but those foolish people with malicious intentions, who could not be tamed peacefully, vomited blood and died. At that time, by the compassion and unbearable love of the great being, he cut off the karmic obscurations of those people and placed them in the state of liberation and omniscience. The stories are inconceivable, and due to the limitations of writing, it can only be told this much. As the venerable Tilopa said: 'When self-awareness (rang rig lhan cig skyes) is realized, that which appears is me. The lineage is unbroken, it is Vajradhara.' 'Here, the Buddhas of the past, present, and future, as well as the life-holders (srog 'dzin), the three bodies (sku gsum), and the dakinis (mkha' 'gro), please mature the initiation, blessings, and accomplishments upon the holder of the lineage.' Thus, for the great being who has accomplished the ultimate, Vajradhara appearing in human form, the great becomes greater, and the small becomes smaller. --------------------------------------------------------------------------------