Tibetan
ནམ་མཁའི་བྱ་ལ་ཡང་སྒོམ་ཐེབས་ཞེས་རྒྱལ་ཁམས་ཀུན་ཏུ་གྲགས་སོ། །སྔར་མ་གསུངས་པའི་བླ་མ་སྒྲུབ་པ་དང་། སྤེལ་སྦྱང་གི་ཁྲིད་ཀྱང་མཛད་དོ། །དེ་དུས་རྣལ་འབྱོར་ཇོ་ཡེས་མདོ་ཁམས་ནས་ལོག་སྟེ། འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་གི་སྐུ་དངུལ་ལས་གྲུབ་པ་གཅིག་གིས་གཙོས་ཏེ། གསེར་དང་། དངུལ་དང་། རྟ་ལ་སོགས་པ་འབུལ་བ་གྱ་བ་མེད་པ་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་ལྷོ་ཕྱོགས་གཡོར་པོ་ཡུལ་གྱི་བྱེ་བྲག ། 3-86 གཞུང་གྲགས་ཆེན་པ་ཞེས་བྱ་བར། རྗེ་ལོ་རས་པས་དཔོན་སློབ་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་སྤྱན་དྲངས་བར་གསོལ་བ་གནང་སྟེ། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཁྲི་ཕྲག་གསུམ་རྣམས་དང་ཐབས་གཅིག་ཏུ་ཆོས་གོས་དང་། ལྷུང་བཟེད་བསྣམས་ཏེ་གཤེགས་པར་ཆས་སོ། །འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བའི་དབང་པོའི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱང་རྗེས་བཞིན་དུ་འབྲང་བ་དང་། བསྲུང་བ་དང་། སྦེད་པར་བྱེད་དོ། །རོལ་གནས་ཀྱི་འཛན་པོ་དང་འཛན་མོ་དག་ཀྱང་ཁོར་མོ་ཡུག་ཏུ་བསྙེགས་ཏེ་མཆོད་པར་བྱེད་དོ། །བགྲོད་བྱའི་ས་ཀུན་གྱི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་ཕྲོགས་ཏེ། ལ་ལ་ནི་གསོལ་བ་དང་སྨོན་ལམ་འདེབས། ལ་ལ་ནི་རང་གི་ནོངས་པ་བཤགས། ལ་ལ་ནི་ཞལ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་རྟོགས་པའི་མཚོ་རྡོལ། ལ་ལ་ནི་མཆོད་པ་འབུལ་བར་བྱེད། ལ་ལ་ནི་ཤུལ་སྣ་དྲངས་ཏེ་འགྲོ། ལ་ལ་ནི་ཕྱི་བཞིན་དུ་འབྲང་ངོ་། །དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་མཆོག་གི་གནས་སུ་བཀྲི་བཞིན་པ་ནས་ག་ལ་བ་དེར་སོན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་གྱིམ་ཤིང་གི་ཚོགས་དང་བཅས་ཏེ་བསུས་སོ། ། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་པས་སྤུད་པའི་ཁྲི་ལ། ས་གསུམ་གྱི་སྐྱོབ་པ་ཆེན་པོ་བཞུགས་སུ་གསོལ་ཏེ། དགེ་འདུན་རྣམས་བཀད་སར་འཁོད་ནས། བསམ་དགུའི་ཟས་གྱ་ནོམ་པ་སྦྱར་ནས། གདུགས་མང་པོ་སྦྲེལ་ཏེ་མཉེས་པར་བྱས་སོ། །སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་ཡོན་གནས་དམ་པས་སྣ་བགྱིས་ཏེ། 3-87 གསེར་དང་། མུ་ཏིག་དང་། གཡུ་དང་། སྤུག་ལ་སོགས་པ་རིན་པོ་ཆེ་དང་། དར་ཟབ་དང་། ན་བཟའ་དང་། རྟ་དང་། གླང་པོ་དང་། འཚོ་སྨན་གྱི་གཙོ་བོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་།མདོར་ན་ཡོད་དགུ་ཅོག་གི་རྫས་བསྟབས་ཏེ་འབུལ་བ་བགྲང་དུ་འདས་པ་ཀུན་ངོ་མཚར་བར་བགྱིས་སོ། །དེ་ནས་འདུས་པའི་ཚོགས་དང་ལྷན་ཅིག་པར་དགོན་གནས་འབྲུག་ཅེས་བྱ་བའི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ཕེབས་སོ། །ཟང་ཟིང་གི་ཡོ་བྱད་ཇི་སྙེད་པ་འགྲོ་བ་གྲངས་མེད་པ་ལ་སྦྱིན་གཏོང་ཆེན་པོ་མཛད་ནས། དབུལ་བའི་གུད་པ་མངོན་པར་བཅོམ་སྟེ། ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་བདེ་བས་འཚོའོ། །དེ་ལྟར་ཡུལ་གང་དང་གང་དུ་བྱོན་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ལོངས་སྤྱོད་ཟད་མི་ཤེས་པར་གྱུར་ཀྱང་། སློབ་མའི་ཚོགས་རྣམས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཞེན་ལོག །ཚེ་བློས་བཏང་གི་སྒྲུབ་པ། ལམ་ཟབ་བླ་མའི་མོས་གུས་རྣམས་ཆེད་དུ་བཟུང་བས། གནས་ལུགས་ཀྱི་རྟོགས་པ་གཤའ་མ་འཁྲུངས་པ་ཁྲི་ལྔ་སྟོང་ཙམ་དང་། གཞན་ཡང་ད
Chinese
据说，南喀之鸟（Namkhai Bya）的禅修在整个王国广为人知。他还传授了以前未曾讲授的上师修法（Lama），以及发展和练习的指导。当时，瑜伽士觉耶（Jo Ye）从多康（Dokham）返回，用一个由银制成的观世音菩萨（Avalokiteśvara）（འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་，梵文：Ārya Lokeśvara，圣者世间自在）像为首，献上了大量的黄金、白银和马匹等供品。那时，在南方约波（Yorpo）地区的一个地方， 被称为琼扎钦巴（Gung Drakchenpa），杰·洛热巴（Je Lorepa）邀请了他的上师、弟子和僧团，并给予了款待。他与三万比丘僧团一起，带着法衣和钵，准备出发。世间守护神（Jigten Kyongwai Wangpo）的众神也跟随、保护和隐藏着他。乐神和乐女们也围绕着他，供养着他。他吸引了所有他所经过之地的众生的心，有些人祈祷和发愿，有些人忏悔自己的过错，有些人仅仅看到他的面容就涌现出证悟的海洋，有些人献上供品，有些人跟随他的足迹，有些人则紧随其后。他们都将他引向至高之地，最终到达了嘎拉瓦（Galawa）。他一到那里，就被金匠们迎接了。他被邀请到一张装饰着各种珍宝的宝座上，他是三界的伟大救怙主。僧团安顿下来后，他们准备了丰盛的食物，并用许多伞来取悦他。他以身、语、意的功德为首， 献上了黄金、珍珠、绿松石、珊瑚等珍宝，以及丝绸、衣物、马匹、大象和无数的珍贵药物。简而言之，他们献上了所有的一切，其数量之多令人惊叹。然后，他与聚集的僧众一起前往名为竹（Druk）的寺院。他向无数众生慷慨地布施了大量的物质财富，彻底摧毁了贫困的根源，并以享乐的幸福为生。无论他去到哪里，他的财富都取之不尽，用之不竭。然而，他的弟子们却专注于舍弃世俗的执着、献出生命的修行以及对甚深上师的虔诚，因此，有大约五万五千人产生了纯正的实相证悟，还有许多其他人也产生了证悟。
English
It is said that Namkhai Bya's meditation was known throughout the kingdom. He also taught the previously unrevealed Lama practice, as well as instructions for development and practice. At that time, the yogi Jo Ye returned from Dokham and offered a vast amount of gold, silver, and horses, headed by a silver statue of Avalokiteśvara (འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་, Ārya Lokeśvara, Holy Worldly Powerful One). At that time, in a particular place in the southern Yorpo region, called Gung Drakchenpa, Je Lorepa invited his master, disciples, and sangha, and offered hospitality. He prepared to depart with three myriads of bhikshu sangha, carrying robes and begging bowls. The hosts of worldly protectors (Jigten Kyongwai Wangpo) also followed, protected, and concealed him. The musicians and dancers also surrounded him, making offerings. He captivated the minds of all beings in every place he passed, some making prayers and aspirations, some confessing their faults, some experiencing an ocean of realization merely by seeing his face, some making offerings, some following in his footsteps, and some following behind. All of them were leading him to the supreme place, and eventually they arrived at Galawa. As soon as he arrived, he was greeted by a host of goldsmiths. He was invited to sit on a throne adorned with various jewels, the great protector of the three realms. After the sangha was seated, they prepared abundant food and pleased him with many umbrellas. He, headed by the holy objects of body, speech, and mind, offered gold, pearls, turquoise, coral, and other jewels, as well as silks, garments, horses, elephants, and countless precious medicines. In short, they offered everything imaginable, in quantities that were astonishing. Then, together with the assembled gathering, he went to the monastery called Druk. He made great offerings of material possessions to countless beings, utterly destroying the roots of poverty, and lived in the bliss of enjoyment. In whatever place he went, his wealth was inexhaustible. However, his disciples focused on renouncing worldly attachments, practicing with a life-renouncing attitude, and cultivating devotion to the profound lama. As a result, about fifty-five thousand of them generated genuine realization of the nature of reality, and many others also generated realization. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ྲོད་ཐོབ་པའི་སྒྲུབ་པ་པོ་གཞལ་དུ་དབེན་པ་རྣམས་ལ། མེ་ཡོས་དགུང་ལོ་ཞེ་བདུན་དུ་སོན་པ་ན་བཀའ་སྩལ་པ། འཇིག་རྟེན་བློ་ཡིས་ཐོང་ལ་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་གྱིས། །ཚེ་ལ་ལོང་མེད་སྒོམས་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏིང་འཛིན་སྒོམས། །ཞེན་ལོག་མཐའ་རུ་སྐྱོལ་ལ་ཕྱོགས་མེད་རི་ཁྲོད་འགྲིམས། །ལམ་གྱི་རྩ་བ་ཡིན་པས་བླ་མའི་མོས་གུས་འབོད། ། 3-88 ཉམས་ལེན་གྱི་སྙིང་པོ་རྩ་ཐིག་རླུང་གསུམ་ལ་སྦྱོངས། །བསྟན་པའི་གཞི་མ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་རྟགས་དང་མ་བྲལ་བའི་ངང་ནས་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་གྱིས་ཤིག །ཅེས་སོགས་ཞལ་གདམས་མང་དུ་གནང་སྟེ། ཨོ་ཌི་ཡ་ཎ་དང་། ནཻ་པཱ་ལ་དང་། ཛཱ་ལནྡྷ་ར་དང་། བཛྲ་ས་ན་དང་། ཀསྨཱི་ར་དང་། གྲྀ་དྷ་ཀུ་ཊི་པརྦ་ཏ་དང་། མཧཱ་ཙཱི་ན་པཉྩ་གིར་ཏི་དང་། ཙ་རི་ཏྲ་དང་། ཏི་སེ་དང་། ཤམྦྷ་ལ་དང་། ཆུ་བོ་སི་ཏཱའི་འགྲམ་དང་། ཀཻ་ལ་ཤ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ཉེར་བཞི་དང་། གནས་སོ་གཉིས་རྣམས་སུ་སྒྲུབ་པ་ཁོ་ན་ལ་འབོད་ཅིག་གསུངས་ནས། གྲངས་ལས་འདས་པའི་འདུས་པ་ཕྱོགས་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་བཀྱེ་བར་མཛད་ནས། ལོ་གཅིག་གི་བར་དུ་སྟན་གཅིག་ལ་གཡོ་བ་མེད་པར་བཞུགས་སོ། །སླད་མ་ཚོགས་པ་གསར་བུ་མང་པོ་འདུས་ཤིང་། རྙིང་པའང་འགའ་རེ་ལོག་པ། དེ་དག་ལའང་སྨིན་པ་དང་གྲོལ་བའི་ལམ་ཇི་སྙེད་པ་རྗེས་སུ་གནང་བས་གྲོལ་བ་ཆེར་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་དུས་རྗེའི་ཞལ་ནས། ངས་འགྲོ་དོན་འགྲུབ་མི་འགྲུབ་བལྟས་པ་ཡིན་ཏེ། འགྲུབ་པར་འདུག །བསྒོམ་དང་འགྲོ་དོན་གེབས་གང་ཆེ་བལྟས་པས། འགྲོ་དོན་གེབས་ཆེ་བར་འདུག་ནས་འགྲོ་དོན་བྱས་པ་ཡིན། ཕྱིས་ལོང་མི་འོང་བར་འདུག །ཁྱེད་རྣམས་ཀྱང་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་གཡེང་བར་མ་སོང་བ་གྱིས། 3-89 མ་བསྒོམས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་འཚང་མི་རྒྱ་བ་བླ་མ་གོང་མ་རྣམས་ཀྱིས་གསུང་གིན་གདའ་བ། སྐབས་སུའང་དཔེ་ཆ་བྲིས། གདམས་ངག་ཞུས། སློབ་དཔོན་ནམ་འཆི་མི་ཤེས་པས། དགེ་སྦྱོར་འབུངས་ལས་གྱིས་གསུང་། ཡང་ཉིན་གཅིག་རྗེའི་ཞལ་ནས། སྒོམ་མ་ཚར་བ་རྣམས་བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་ལ་སྒོམས། མི་ལ་རས་པའི་བུ་བརྒྱུད་འདི་སྐྱིད་སྡུག་ལ་རྩིས་གདབ་མི་གཏོང་བར་བསྒོམས་པས་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་གསུང་ནས་སྐུ་མཚམས་དམ་དུ་གནང་ངོ་། །དེར་གྲྭ་པ་རྣམས་ལ་མཐོང་སྣང་མང་དུ་བྱུང་སྟེ། ལ་ལས་ནི་བདེ་མཆོག་གི་སྐུ་ལ་སྤྱན་སྟོང་འདུག་པར་མཐོང་བ་དང་། ལ་ལས་རྗེ་བཙུན་མར་གཟིགས་པ་དང་། ལ་ལས་རྡོ་རྗེ་འཆང་བར་མཐོང་བ་དང་། ལ་ལས་གཏུམ་པོ་འཇིགས་སུ་རུང་བར་མཐོང་བ་དང་། ལ་ལས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོར་གཟིགས་པ་དང་། ལ་ལས་སྐུ་རྣམ་པ་གསུམ་དང་མང་པོའི་བར་མཐོང་བ་དང་། ཕྱི་དང་ནང་གང་དུ་ཕྱིན་ཀྱང་རྗེ་ཉིད་ནང་དུ་སྐུ་མཚམས་ཀྱི་ངང་དུ་བཞུགས་པ་དང་། ཕྱིར་ཆོས་གསུང་བར་མཐོང་བ་སོགས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་སེམས་རངས་པར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་ར་ལུང་ནས་
Chinese
对于那些获得证悟的隐居修行者，当米拉日巴尊者四十七岁时，他开示道：‘放下世俗的思虑，将修行作为核心。生命短暂，精进禅修，一心一意地修持三摩地。彻底断除贪恋，游历四方无碍的寂静之地。因为上师的虔诚是道之根本，所以要祈祷上师。’ 将修行的精髓融入气、脉、明点之中。以不离出家之相作为教法的基础，将修行作为核心。’他给予了许多这样的教诲，并说：‘在二十四圣地和三十二圣境，如邬金（Oḍiyāṇa），尼泊尔（Naipal），扎兰达拉（Jālandhara），金刚座（Vajrāsana），喀什米尔（Kaśmīra），鹫峰山（Gṛdhrakūṭaparvata），大支那五顶山（Mahācīna pañcagirti），匝日扎（Caritra），底斯（Tise），香巴拉（Śambhala），希达河（Sitā）畔，冈底斯山（Kailāśa）等地，专心致志地修行。’然后，他将无数的弟子派往各地，自己在同一个座垫上，纹丝不动地坐了一年。 后来，许多新弟子聚集，也有一些老弟子回归。他对他们也同样施予成熟和解脱之道，因此许多人都获得了证悟。当时，尊者说：‘我一直在观察利益众生之事是否能够成就，结果是能够成就的。我观察了禅修和利益众生哪个更为重要，结果是利益众生更为重要，所以我才利益众生。以后恐怕没有时间了。你们也不要沉迷于听闻等散乱之事。’ 上师们常说，不经禅修的佛法无法令人满足。有时也抄写经书，请求诀窍。因为不知何时会死，所以要努力修行。’又有一天，尊者说：‘没有完成禅修的人要精进禅修。米拉日巴的后代，不要计较苦乐，要通过禅修来成佛。’说完便闭关了。在那里，僧人们出现了许多景象。有些人看到胜乐金刚（Cakrasamvara）的身躯有千眼，有些人看到至尊度母（Tara），有些人看到金刚持（Vajradhara），有些人看到怖畏金刚（Bhairava），有些人看到大悲观音（Mahākaruṇā），有些人看到他的身躯显现为三种形象或多种形象。无论走到哪里，都看到尊者本人在关房中，或者在外面说法，等等，以神通使他们心生欢喜。之后，从拉隆（Ralung）来。
English
To those secluded practitioners who had attained realization, when Jetsun Milarepa was forty-seven years old, he bestowed the following teachings: 'Abandon worldly thoughts and make practice the essence. Life is fleeting, meditate diligently, and single-mindedly cultivate samadhi. Completely sever attachment and wander through unobstructed, solitary places. Because devotion to the guru is the root of the path, pray to the guru.' 'Integrate the essence of practice into the channels, energies, and bindus. With the foundation of the teachings being the signs of ordination, make practice the essence.' He gave many such instructions, saying, 'In the twenty-four sacred places and thirty-two holy sites, such as Oḍiyāṇa, Naipal, Jālandhara, Vajrāsana, Kaśmīra, Gṛdhrakūṭaparvata, Mahācīna pañcagirti, Caritra, Tise, Śambhala, the banks of the Sitā River, and Kailāśa, devote yourselves solely to practice.' Then, he dispersed countless disciples to those various places, and he himself sat on a single cushion without moving for a year. Later, many new disciples gathered, and some old disciples returned. He bestowed upon them the paths of maturation and liberation, and thus many attained liberation. At that time, Jetsun said, 'I have been observing whether benefiting beings would be accomplished, and it seems it will be. I observed whether meditation or benefiting beings was more important, and it seems benefiting beings was more important, so I have been benefiting beings. There may not be time later. Do not become distracted by listening and other such things.' The gurus often say that Dharma without meditation cannot satisfy. Sometimes they also copy scriptures and request instructions. Because one does not know when one will die, one must strive in practice.' Again, one day, Jetsun said, 'Those who have not completed meditation should cultivate diligence and meditate. The descendants of Milarepa should not be concerned with pleasure and pain, but should attain Buddhahood through meditation.' Having said this, he went into strict retreat. There, the monks had many visions. Some saw Cakrasamvara's body with a thousand eyes, some saw Tara, some saw Vajradhara, some saw Bhairava, some saw Mahākaruṇā, and some saw his body manifest in three forms or many forms. Wherever they went, they saw Jetsun himself in retreat, or teaching Dharma outside, and so on, delighting their minds with miracles. Then, from Ralung came. --------------------------------------------------------------------------------