Tibetan
དུ་འགྲོ་ཞེས་ཞུས་པ་ལ་ཞལ་གདམས་དང་བཅས་ཏེ་དགྱེས་པས་གནང་ངོ་། །དེ་ནས་ཡར་གཙང་གཉིས་ཀྱིས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་ཁ་རོར་བཞུགས་ནས། གྱ་ནོམ་པའི་འབུལ་བ་དང་མཆོད་པ་བྱས། ཆོས་དོན་དུ་གཉེར་བ་མང་དག་ལ་ཁྲིད་བཏབ་པས། ཀུན་སེམས་ངོ་འཕྲོད་དེ་རྟོགས་པའི་ཀློང་རྡོལ་ལོ། །དེའི་དུས་བསོད་སྙོམས་པ་རྣམས་ནང་འཐབས། གཅིག་གིས་གཅིག་ཁྲག་ལ་བཅར་བ་གསན་པའི་ཚེ། ཐུགས་དགོངས་ལ། སྔོན་གྱི་ཟས་བསོད་སྙོམས་ལ་སོགས་པ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་འཚོ་བ་དེ་ནི་ཡལ། ལྔ་བརྒྱ་དུས་ཀྱི་སྙིགས་མ་ལ་སླེབས་ནས་འདུག་སྙམ་པ་འཁྲུངས་ནས་གསུངས་པ། ལྔ་བརྒྱ་དུས་ཀྱི་སྙིགས་མ་ལ། །བདེ་སྡུག་གཏམ་ངན་བདོ་གྱུར་ན། །ལྟོ་གོས་གཉིས་པོ་འགྲུབ་གྱུར་པའི། །བསོད་སྙོམས་པ་ལ་གླུ་ཞིག་ལེན། །དབྱར་གྱི་དུས་སུ་ཆར་པས་གཤེར། །དགུན་གྱི་དུས་ན་ལྷགས་པས་འཁྱགས། །ཉམས་ལེན་ནམ་མཁའི་མཐོངས་སུ་ཡལ། །ལྡོམ་བུ་བ་ལ་ཡི་རེ་མུག ། 3-70 ཅེས་སོགས་ཐུགས་སྐྱོ་ནས་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་ཀློང་རྡོལ་དུ་བྱོན་པ་ན། གྱ་བའི་ཇག་པས་མདོ་བོ་བའི་ཁམས་པ་རྣམས་འཕྲོག་བཅོམ་བྱས། དེའི་ལན་དུ་མདོ་བོ་བའི་དམག་རྣམས་སྙེ་མོ་གྱ་བའི་སར་བཏེག་ནས། ཁྲག་མཚོན་གྱི་ཆར་དང་གདུག་པའི་གཡུལ་སྤྲོད་པར་འགོ་རྩོམ་པའི་ཚེ། རྗེ་ཉིད་ཀྱིས་གསན་ནས། དཔོན་སློབ་འགའ་རིངས་པར་བྱོན་ནས་དཔུང་གི་ཚོགས་ལ་བཀའ་བསྒོས་པ། དེ་དག་གིས་དང་དུ་བླངས་ནས་འཁྲུག་པ་ཞི་བར་མཛད་ཅིང་། དེ་དུས་དམག་དབྱངས་རིང་མོ་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་དུས་ལན་གཅིག་ན། རྗེའི་ཞལ་ནས། བུ་སློབ་རྣམས་ངའི་དྲུང་དུ་ཤོག་དང་། ཞེས་གསུངས་ནས་འདུས་པ་ན། འཁོར་རྣམས་ལ་བསྒོས་པ། ང་རྟེན་འབྲེལ་ཞིག་གིས་བྱང་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་དགོས་པར་ཡོད་པས། ཆས་ཀྱི་གསུངས་ནས། དཔོན་སློབ་རྣམས་ཤུལ་ལམ་ལ་ཞུགས་ཏེ་ཞ་ལུར་སོན་ཏེ། ཇོ་བོ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་བསྐོར་བ་མཛད་ཅིང་བཞུགས་པ་ན། སྟོན་པ་དང་དགེ་བཤེས་འགའ་ཞིག་ན་རེ། ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་གང་ཡིན། གདམས་ངག་གང་ལ་བྱེད། ལྟ་བའི་གདེང་ཅི་ཡོད་ཅེས་ཟེར་བ་ལ། དཀར་པོའི་རྩ་བ་དད་པ་ཡིན། །འཆི་བ་རྗེས་སུ་དྲན་ཡང་འཚལ། །བརྩོན་འགྲུས་རྩ་བ་སྙིང་རྗེ་ཡིན། །ཉེན་ཅན་གཡང་ལ་མཆོང་ཡང་འཚལ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པས་དད་པ་ཐོབ་སྟེ་སློབ་མར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་ཉེ་བར་བགྲོད་དེ་བྱང་གི་ཚྭ་ཁ་བཅུ་གསུམ་ལ་གཟིགས་སུ་བྱོན་ཏེ། 3-71 གཉན་ཆེན་ཐང་ལྷའི་མགུལ་དུ་ཕེབས་ནས་བཞུགས་པའི་ནུབ་ཅིག་གི་མནལ་ལམ་དུ། ཆུ་ཕར་ཀ་ཡུར་ཆུའི་འགྲམ་དུ། རྗེ་ཚལ་པ་ཆེན་པོ་དེ། སྐུ་གཟི་མདངས་དང་ལྡན་པ། ཞལ་དགྱེས་པའི་འཛུམ་བག་དང་བཅས་ཏེ་བྱོན་ནས། ཡིད་ལ་ཕན་པའི་གདམས་ངག་མང་པོ་གནང་། སྔོན་མ་ཐོས་པའི་ཆོས་དུ་མ་གསུང་བ་ཞིག་རྨིས་ནས། གཟིམས་སད་པ་དང་། བླ་མས་གསུངས་པ་རྣམས་དྲན་ནས་རྨི་ལ
Chinese
当被问及‘您要去哪里？’时，他带着建议欣然应允。之后，雅江和藏江两位施主迎请他到卡若居住，并献上丰盛的供养和祭祀。许多寻求佛法真谛的人接受了他的教导，所有人都领悟了自心本性，证悟的智慧得以开启。 当时，托钵僧侣之间发生了争斗，当他听到他们互相残杀的消息时，心中想到：‘过去依靠乞食等十二种功德维持生计的方式已经消失了。现在已经到了五浊恶世。’于是他说道：‘在五浊恶世，苦乐和恶语盛行，如果能得到衣食，我就为托钵僧唱一首歌。’ ‘夏天被雨淋湿，冬天被寒风冻僵，修行在广阔的天空中消失，可怜的流浪者啊！’ 他带着悲伤的心情说了这些话。之后，当他到达开悟之地时，嘉瓦的强盗抢劫了多沃巴的商人们。作为回应，多沃巴的军队集结到聂摩嘉瓦的地方，准备发动血腥的战争。当尊者听到这件事后，他带领一些弟子迅速赶到军队，并下达了命令。他们接受了命令，平息了战争。当时，他唱了一首悠长的军歌。 后来有一次，尊者说：‘弟子们，到我这里来！’当大家聚集后，他对众人说：‘我因为一些缘起需要去北方。’于是他准备好行装，师徒一行踏上旅途，到达夏鲁。他们绕着觉卧大悲怙主（Avalokiteśvara）转经，并在此停留。一些导师和格西问道：‘什么是佛法的根本？应该修习什么窍诀？什么是见地的把握？’ 他回答说：‘白法的根本是信心，要忆念死亡。精进的根本是慈悲，即使有危险也要跳入悬崖。’ 通过这些话语，他们获得了信心，成为了他的弟子。之后，他们继续前行，视察了北方的十三座盐湖。 当他到达年钦唐古拉山（Gnyan chen thang lha，念青唐古拉山）的山顶并居住在那里时，一天晚上，他在梦中梦见，在曲帕卡（Chu phar ka）的灌溉渠边，尊贵的擦尔巴钦波（Tshal pa chen po，蔡巴大师），身披光芒，面带喜悦的微笑，向他走来，给予了他许多有益的教诲，并讲述了许多他从未听过的佛法。醒来后，他回忆起上师所说的一切。
English
When asked 'Where are you going?', he gladly gave his advice. Then, Yar Tsang and Nyang Tsang invited him to stay in Kharor, and made lavish offerings and sacrifices. Many who sought the Dharma received his teachings, and all realized the nature of their minds, and the wisdom of realization was opened. At that time, the almsmen were fighting among themselves, and when he heard that they were killing each other, he thought: 'The twelve virtues of living on alms, etc., have disappeared. Now it has reached the dregs of the five hundred ages.' Then he said: 'In the dregs of the five hundred ages, happiness and suffering and bad words prevail, if I can get food and clothing, I will sing a song for the almsmen.' 'In summer, it is wet with rain, in winter, it is frozen with cold, practice disappears into the vastness of the sky, alas for the wanderer!' He spoke these words with a sad heart. Then, when he arrived at Klongdol, the Gyawa bandits robbed the merchants of Dowoba. In response, the Dowoba army gathered at Nyemo Gyawa, preparing to wage a bloody war. When the Jetsun heard of this, he quickly led some disciples to the army and gave orders. They accepted the order and pacified the war. At that time, he sang a long war song. Later, on one occasion, the Jetsun said: 'Disciples, come to me!' When they had gathered, he said to the assembly: 'I have to go north because of some auspicious connections.' So he prepared his belongings, and the master and disciples set out on their journey, arriving at Zhalu. They circumambulated Jowo Thukje Chenpo (Avalokiteśvara), and stayed there. Some teachers and geshes asked: 'What is the root of the Dharma? What kind of instructions should be practiced? What is the confidence of the view?' He replied: 'The root of white Dharma is faith, remember death. The root of diligence is compassion, even if there is danger, jump into the cliff.' Through these words, they gained faith and became his disciples. Then, they proceeded further and inspected the thirteen salt lakes of the north. When he arrived at the summit of Nyenchen Thanglha (Gnyan chen thang lha, Mount Nyenchen Tanglha) and resided there, one night in his dream, by the irrigation ditch of Chu Phar Ka, the venerable Tsalpa Chenpo (Tshal pa chen po, Tsalpa Master), radiant and with a joyful smile, came to him, giving him many beneficial instructions, and speaking many Dharmas that he had never heard before. When he awoke, he remembered all that the lama had said. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
མ་བརྡ་གྲོལ་གྱི་མགུར་གསུངས་སོ། །ད་ནི་གནམ་མཚོའི་དོ་ལ་འགྲོའོ་གསུངས་ནས། དཔོན་སློབ་འགའ་ཞིག་དང་བཅས་ཏེ་འབྱོན་པར་ཆས་པའི་ཚེ། ཐང་ཆེ་བ་མིག་གིས་བཟོད་པར་དཀའ་བ། མདུན་རི་སྲིན་མོར་འབྲོས་པ་འདྲ་བ། རྒྱབ་རི་སོག་པོ་ཁྲོས་པ་འདྲ་བ། རླུང་གིས་བྲང་ནས་དྲག་ཏུ་འཕུལ་བ་ཞིག་ལ་ཞག་མང་པོའི་བར་དུ། བཏུང་བ་ཆུ་གཅིག་ཀྱང་མ་རྙེད་དེ། ཤིན་ཏུ་འོ་བརྒྱལ་བར་བྱོན་པ་ལས། གནམ་མཚོའི་དོ་ལ་གནས་པའི་ལྷ་འདྲེ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པའི་ཚོགས་ཇི་སྙེད་པ་ཐོགས་ཏེ། མདུན་བསུས་ནས་བསྙེན་བཀུར་ཏེ་རེ་ཞིག་བཞུགས་སོ། །དེར་གཞིའི་བདག་པོའི་ཚོགས་རྣམས་སྨིན་ཅིང་གྲོལ་བ་ཐོབ་པར་བགྱིས་སོ། །དེ་ནས་བྱང་དུ་འབྱོན་པར་ཆས་པ་ན། མི་མ་ཡིན་གྱི་དཔུང་རྣམས་ཀྱིས་རྗེས་བཞིན་དུ་འབྲངས་ཏེ་བཀུར་སྟི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་བགྱིས་ནས་སྐྱེལ་བ་ལ། སྐྱེལ་དར་དབྱངས་སུ་བསྙད་པའི་མགུར་གནང་ངོ་། ། 3-72 དེ་ནས་རིང་པོར་སོན་པ་དང་། མཚོ་སྨད་ལ་སླེབ་ཏུ་ཉེ་བའི་ཕྱི་དྲོ་ཞིག་གི་དུས། ཤུལ་རིངས་ཀྱི་ངལ་བས་ནི་དུབ། འཚོ་ཆས་ནི་རྩི་སྨན་ལས་ཉུང་། མི་སྡུག་པའི་རླུང་ནག་ནི་དྲག་ཏུ་འཕྱོ། ཉིན་མོའི་སྣང་བ་གཞོན་ནུ་ནི་ནུབ་རིའི་རྩེ་ལ་ཕྱོགས། མཚན་མོ་སྲིན་པོའི་བུ་མོ་ནི་རྔམ་སྟབས་ཀྱིས་མྱུར་བར་གཉེར། ཝ་སྤྱང་སོགས་ངུ་བའི་གཅོང་སྒྲ་ཀུན་ཏུ་འདོན། སྐོམ་པའི་གདུང་བས་ལྷག་པར་ཉེན་ཀྱང་། རྩྭ་རྩེའི་ཟིལ་པ་ཙམ་གྱི་ཆུ་ཡང་མ་རྙེད་པར་གྱུར་ནས། ཞབས་འབྲིང་བ་དག་ཡིད་ངལ་བའི་ཁུར་གྱིས་ནོན་པ་ན། རྗེ་ཉིད་ཐུགས་སྐད་ཅིག་ཀྱང་གཡོ་བ་མེད་པར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་འཚོ་ཞིང་། སྐུ་གཟི་མདངས་དང་ལྡན་པར་བཞུགས་པའི་ཚེ། ནོར་འཛིན་གྱི་བདག་པོས་ཁྱེའུ་གཅིག་ཏུ་ལུས་བཟུང་ནས། ཀྱེ་བླ་མ་དཔོན་སློབ་རྣམས་འདི་ནས་ཕར་འབྱོན་པར་ཞུ་དང་ཟེར་བའི་ཕྱི་བཞིན་ཐེགས་པ་ན། ནེའུ་གསིང་རྩྭ་སྔོན་དང་མེ་ཏོག་དཀར་དམར་གྱིས་བརྒྱན་པ། ཡིད་དུ་འོང་བའི་ལྗོན་པས་མཐའ་བསྐོར་བ། དེའི་དབུས་ན་ལྷའི་བདུད་རྩིའི་རྒྱུན་འབབ་པ་ཞིག་ས་འོག་ཏུ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་སྤྲུལ་པ་དེར་སོན་ནོ། །དེར་སློབ་མ་རྣམས་དགའ་སྤྲོ་ཆེར་ཐོབ་སྟེ་རེ་ཞིག་གི་བར་བཞུགས་ནས་མགུར་ཀྱང་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་ཚུར་འབྱོན་པར་བརྩམས་པ་ན། རྗེའི་ཞལ་ནས། 3-73 སྤྱིར་སྒོམ་ཆེན་པ་བྱ་བ་ནོར་དད་ཆུང་འཚལ། སྒོས་སུ་སྒོམ་དུ་འོངས་ནས་ནོར་བཙལ་ན་རྟེན་འབྲེལ་འཆུག །ཡང་སྒོས་སུ་ད་རེས་བྱང་ནས་བོད་དུ་ནོར་མི་འཁྱེར་བས། སྒོམ་ཆེན་རྣམས་ཀྱི་སྣོད་ལྟོས་ཤིག་ཅེས་གསུང་ནས། སྣོད་རྣམས་བལྟས་པས། རླུང་སྒོམ་གྱི་སྣོད་ནས་ཀྲད་པ་ཞིག་བྱུང་བས། རྗེའི་ཞལ་ནས། དེ་ཡང་སྐྱུར་ཅིག་གསུངས་ནས་བསྐྱུར་རོ། ། དེ་ནས་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་གནས་སུ་ལོ་གསུམ་ཙམ་བཞུགས་ཏེ། བོད་དུ་འབྱོན་པ
Chinese
玛尔巴尊者唱诵了‘无拘无束之歌’。然后他说：‘现在我要去纳木错湖边了。’于是，他和一些弟子准备出发。当时，他们面对着一片广阔的平原，眼睛难以忍受。前面的山看起来像妖魔在逃跑，后面的山看起来像愤怒的蒙古人。狂风从胸前猛烈地吹来，持续了许多天，连一口水都找不到，他们感到非常疲惫。当他们到达纳木错湖边的营地时，居住在那里的神灵和妖魔拿着无数的供品前来迎接，并款待他们，让他们在那里休息了一段时间。在那里，他们使当地的守护神们成熟并获得了证悟。之后，当他们准备向北方出发时，非人们的军队跟随在他们身后，给予了极大的尊重和护送。尊者唱诵了一首送别歌，作为临别赠言。 走了很长一段路后，在一个接近玛旁雍错的傍晚时分，长途跋涉使他们疲惫不堪，食物只有少量的草药。令人厌恶的黑风猛烈地吹着，白天的阳光正在西山顶端消逝。夜晚，罗刹女以可怕的姿态迅速逼近。狼和狐狸等动物发出悲惨的嚎叫声。虽然他们极度口渴，但连一滴草叶上的露水都找不到。侍从们感到非常沮丧。然而，玛尔巴尊者却心无旁骛，以禅定为食，身体散发着光芒。这时，土地神化身为一个男孩，说道：‘尊贵的喇嘛和弟子们，请从这里过去吧。’他们跟随男孩，来到了一片长满绿色草地和红白鲜花的绿洲，周围环绕着美丽的树木。在绿洲的中央，有一股神圣的甘露之流，那是地下世界的居民显现出来的。弟子们非常高兴，在那里休息了一段时间，并唱诵了歌曲。之后，当他们准备返回时，玛尔巴尊者说： ‘一般来说，伟大的修行者应该对财富和供养不太执着。特别是，如果为了寻求财富而来修行，那将是因果颠倒。更重要的是，这次我们从北方返回西藏，不应该携带任何财物。你们检查一下修行者们的容器。’当他们检查容器时，发现一个瑜伽士的容器里有一块克拉巴（Kradpa）。玛尔巴尊者说：‘把它扔掉。’于是他们把它扔掉了。之后，他们在北方的一个地方住了大约三年，然后返回西藏。
English
Marpa Rinpoche sang the ‘Song of Unfetteredness.’ Then he said, ‘Now I am going to the shores of Namtso Lake.’ So, he and some disciples prepared to depart. At that time, they faced a vast plain that was difficult for the eyes to bear. The mountains in front looked like demons fleeing, and the mountains behind looked like angry Mongols. A fierce wind blew from their chests, and for many days, they could not find even a drop of water. They became very tired. When they arrived at the camp by Namtso Lake, the gods and demons residing there brought countless offerings to greet them, and they entertained them, allowing them to rest there for a while. There, they ripened and liberated the local guardian deities. Afterward, as they prepared to depart to the north, armies of non-humans followed behind them, giving great respect and escort. The master sang a farewell song as a parting gift. After traveling for a long time, one evening near Mapang Yumtso Lake, they were exhausted from the long journey, and their food consisted of only a few herbs. A disgusting black wind blew fiercely, and the daylight was fading on the top of the western mountains. The Rakshasa woman was rapidly approaching with a terrifying demeanor. Wolves and foxes and other animals emitted miserable howls. Although they were extremely thirsty, they could not find even a drop of dew on the grass. The attendants felt very discouraged. However, Marpa Rinpoche remained unwavering, nourished by meditation, and his body radiated light. At this time, the lord of the earth manifested as a boy and said, ‘Venerable Lama and disciples, please come this way.’ They followed the boy and came to an oasis covered with green grass and red and white flowers, surrounded by beautiful trees. In the center of the oasis, there was a stream of divine nectar, which was manifested by the inhabitants of the underworld. The disciples were very happy and rested there for a while, and they sang songs. Afterward, as they prepared to return, Marpa Rinpoche said: ‘In general, great practitioners should not be too attached to wealth and offerings. In particular, if one practices in order to seek wealth, it will be a reversal of cause and effect. More importantly, this time we are returning from the north to Tibet, and we should not carry any possessions. Check the containers of the practitioners.’ When they checked the containers, they found a Kradpa in the container of a yogi. Marpa Rinpoche said, ‘Throw it away.’ So they threw it away. Afterward, they stayed in a place in the north for about three years and then returned to Tibet. --------------------------------------------------------------------------------