Tibetan
ིན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་གདུལ་བྱའི་ཡིད་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་མཛད་དོ། །དེའི་ཚེ་སྙེ་ཐང་བདེ་བ་ཅན་གྱི་དགེ་བཤེས་རྣམས་ཕྲག་དོག་པས་རྩོད་པས་བཅོམ་སྟེ། ཡུལ་གཞན་དུ་སྤྱུགས་ལ་བཏང་ངོ་སྙམ་ནས། སྒྲ་ཚད་ལ་མཁས་ཤིང་། སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་ཞིག་འཁོར་འགའ་དང་བཅས་ཏེ་བཏང་ངོ་། །དེས་ཀྱང་གུས་པའི་ཚུལ་ལྟར་དུ་བྱས་ཏེ་དྲུང་དུ་སོན་ཏོ། །དེ་ནས་ལུང་དང་རིགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་རྩོད་པ་ན། དེ་ཉིད་ཕམ་ནས་ངོ་འཁུམས་ཏེ་འདུག་གོ། །དེ་ནས་ཀྱང་རྗེའི་བསྟན་བཅོས་མཐོང་བས་མངོན་པར་དད་དེ། ཞབས་ལ་བཏུད་དོ། །ལུང་མན་ངག་ཀྱང་མང་དུ་ཐོས་ཤིང་ཐུན་མོང་དང་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་ནས་བསྟན་པ་ལ་བྱ་བ་ཆེར་མཛད་དེ། རྐྱང་མོ་ཁ་པ་ཞེས་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་གྲགས་སོ། །དེའི་སྟོན་ལོ། སྔར་གངས་རིའི་ཁྲོད་དུ་གྲགས་པར་མ་གྱུར་པའི་གདམས་པའི་གནད་རོ་སྙོམས་སྐོར་དྲུག་དང་། རྟེན་འབྲེལ་རབས་བདུན་མ་དག་འདུས་པ་རྣམས་ལ་གསུངས་ཏེ་བསྲེ་འཕོའི་གཏོང་ཐུན་ཀྱང་མཛད་དོ། ། 3-66 དེའི་དགུན་འཁོར་མང་པོ་འདག་སྦྱར་ལ་བཙུད་དེ། སྒྲུབ་པའི་སྲོལ་ཆེན་པོ་གཏོད། རོ་སྙོམས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དུ་མས་རི་ཁྲོད་ཀུན་ཁེངས་པར་གྱུར་པས། སྙིང་པོའི་བསྟན་པའི་རྒྱལ་མཚན་བཙུགས་སོ། །དེ་ནས་སློབ་དཔོན་ཇོ་ཚུལ་དང་། གཅེན་གཉིས་ཀྱིས་ར་ལུང་དུ་གཤེགས་པར་གསོལ་བ་གནང་སྟེ། བརྒྱ་འབུལ་མང་དུ་བྱུང་བ་ཐོ་ཕྱིར་བྱུང་ངོ་ཅོག་ལ་སྦྱིན་པ་མཛད་ནས། ར་ལུང་དུ་བྱོན་ཏེ། གཅེན་ལྷ་གཉན་གྱི་སྲས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ས་བཅུ་ལ་གནས་པ་ཞིག་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། མཚན་དར་མ་སེང་གེ་ཞེས་བྱ་བར་བཏགས་སོ། །དེ་ཡང་སྦྱངས་སྟོབས་དང་སྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་ཕྱིས་གདན་ས་མཛད་དེ། སངས་རྒྱས་དབོན་རས་ཞེས་གྲགས་སོ། །ཆོས་དབང་མང་པོས་འགྲོ་བའི་རེ་བློ་མཐའ་དག་རྫོགས་པར་བྱས་སོ། །དེའི་སྐབས་སྙུན་དྲག་པོས་གཙེས་པའང་། ལམ་ཁྱེར་གྱི་གདེངས་དྲག་པོའི་ངང་ནས་ཤུ་ཨ་ན་ནའི་མགུར་ཡང་གསུངས་སོ། ། དེར་ཡུན་རིང་བཞུགས་ཤིང་། དེ་ནས་ལྷ་ཁབ་ཏུ་བྱོན་ནས། ཁྲིད་གསར་པ་རྣམས་ཀྱི་གདམས་ངག་ཀྱང་མྱུར་དུ་ཚར་ནས། ཐུགས་ཉམས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་དགའ་སྐྱིད་དུའང་ཚོར། ཐོ་ཕྱི་ན་མི་གཅིག་ཀྱང་མེད་པས་ཤ་རྐྱང་ལ་སོགས་པའི་རི་དྭགས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱང་རོལ་རྩེད་སྣ་ཚོགས་པས་བདེ་བར་འགྲོ་ཞིང་གནས་པས། རྗེའི་ཐུགས་ལ་དུད་འགྲོ་འདི་རྣམས་ལ་ཡང་སྐྱིད་ཚོར་འདི་འདྲ་བར་འདུག་སྙམ་པ་འཁྲུངས་ནས། 3-67 འབངས་སུ་གནས་པ་རྣམས་ལ་ཕོ་མའི་སྐྱིད་གླུ་རིང་མོ་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་ཉིད་ཀྱི་སློབ་མ་མཁས་གྲུབ་ཆེན་པོ་བརྒྱ་ཡགས་པས་གདན་དྲངས། གྲྭ་ལ་བྱོན། དེར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་བརྒྱ་ཕྲག་གཅིག་དང་བརྒྱད་ཀྱིས་སྣ་དྲངས་པའི་མཁོ་དགུའི་ལོངས་སྤྱོད་ཡོད་དོ་ཅོག་ཕུལ་ནས། ཀློང་ར
Chinese
以三种方式使所化众生的心生起欢喜。当时，涅塘德瓦坚（sNye thang bDe ba can，地名）的格西（dGe bshes，善知识）们因嫉妒而争辩，认为应该将他驱逐到其他地方。于是，他们派遣了一位精通声明学，持有三藏的僧人及其随从前往。那人也装作恭敬的样子前去拜见。之后，通过圆满的教证和理证进行辩论时，那人失败并感到羞愧。之后，当他看到上师的论著时，生起了极大的信心，并顶礼上师。他听闻了许多经教和口诀，获得了共同和殊胜的成就，为佛教事业做出了巨大贡献，被称为绒莫喀巴（rKyang mo kha pa，人名）。那年秋天，他为以前未曾在藏地流传的窍诀，如‘六味等舍’（ro snyoms skor drug）和‘七支缘起’（rten 'brel rabs bdun ma）等法门进行了传授，并进行了迁识法的修法。 那年冬天，他让许多僧人进入闭关状态，开创了盛大的修行传统。许多修持‘味等舍’的人充满了山间，竖立了精要教法的法幢。之后，弟子觉催（Jo tshul，人名）和两位兄长请求他前往惹隆寺（Ra lung，寺名），他将收到的所有供养都布施出去，然后前往惹隆寺。他的兄长拉年（Lha gnyan，人名）的儿子，一位安住于十地的大菩萨出家，法名为达玛僧格（Dar ma seng ge，人名）。他以博闻强记和修所生慧而著称，后来担任座主，被称为桑结温热（Sangs rgyas dbon ras，人名）。曲旺（Chos dbang，人名）以众多佛法满足了众生的所有希望。当时，他虽然受到重病的折磨，但仍然以强大的道用力量唱诵了舒阿那那（Shu a na na，地名）的道歌。他在那里住了很久，之后前往拉卡（Lha khab，地名），迅速完成了所有新传承的诀窍，内心感到非常快乐。因为托吉（Tho phyi，地名）没有其他人，只有野兽自由自在地嬉戏，上师心中想到，‘这些动物也如此快乐’。 于是，他为属民唱诵了悠长的男女欢乐之歌。之后，他的弟子，伟大的智者和成就者嘉雅巴（brGya yags pa，人名）邀请他前往扎拉（Grwa la，地名）。在那里，一百零八位出家人献上了所有生活所需，并请求...
English
He delighted the minds of those to be tamed in three ways. At that time, the Geshes (dGe bshes, spiritual mentors) of Nyetang Dewachen (sNye thang bDe ba can, place name) were jealous and argued, thinking that he should be expelled to another place. So, they sent a monk who was skilled in grammar and held the Tripitaka, along with some attendants. That person also pretended to be respectful and went to see him. Then, when they debated with perfect scripture and reasoning, that person was defeated and felt ashamed. Afterwards, when he saw the master's treatises, he developed great faith and prostrated to him. He heard many teachings and instructions, attained common and supreme accomplishments, and made great contributions to the Buddhist teachings, becoming known as Kyangmo Khapa (rKyang mo kha pa, person's name). In the autumn of that year, he taught the essential instructions that had not previously been known in Tibet, such as the 'Six Tastes of Equanimity' (ro snyoms skor drug) and the 'Seven Interdependent Originations' (rten 'brel rabs bdun ma), and also practiced transference of consciousness. In the winter of that year, he put many monks into retreat, establishing a great tradition of practice. Many who practiced the 'Tastes of Equanimity' filled the mountains, raising the victory banner of the essential teachings. Later, the disciple Jo Tsul (Jo tshul, person's name) and his two elder brothers requested him to go to Ralung Monastery (Ra lung, monastery name), and he gave away all the offerings he received, and then went to Ralung Monastery. The son of his elder brother Lha Nyan (Lha gnyan, person's name), a great Bodhisattva who resided on the tenth Bhumi, was ordained and given the name Darma Senge (Dar ma seng ge, person's name). He was known for his learning and wisdom born of meditation, and later became the abbot, known as Sangye Wonre (Sangs rgyas dbon ras, person's name). Chöwang (Chos dbang, person's name) fulfilled all the hopes of beings with many teachings. At that time, although he was afflicted by a severe illness, he still sang the songs of Shuanana (Shu a na na, place name) with great confidence in the path. He stayed there for a long time, and then went to Lhakhap (Lha khab, place name), quickly completing all the instructions of the new tradition, and felt very happy in his heart. Because there was no one else in Tophi (Tho phyi, place name), only wild animals freely playing, the master thought, 'These animals are also so happy'. So, he sang a long song of joy for men and women to the subjects. Later, his disciple, the great scholar and accomplished Gyayagpa (brGya yags pa, person's name), invited him to Drala (Grwa la, place name). There, one hundred and eight ordained monks offered all their necessities and requested... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ྡོལ་དུ་ཕེབས་སོ། །དེ་དུས་སློབ་མའི་ཚོགས་ཇི་སྙེད་པ་ལ་ཞལ་གདམས་ཀྱི་གསུང་མགུར་ཀྱང་མང་དུ་བཞེངས་སོ། །དེ་ནས་ཡང་འདུས་པའི་འཁོར་ལ་རོ་སྙོམས་དང་། ཆོས་དྲུག་སོགས་གདམས་པའི་གནད་མང་པོ་སྩལ་ནས། རྗེའི་ཐུགས་དགོངས་ལ། ཡོང་ཡེ་འཁོར་མྱག་མྱོག་མང་པོ་སྐྱོང་བ་ལས། དབེན་པའི་རི་ཁྲོད་ཅིག་ཏུ་མ་ནམ་བཞི་སྐོར་གྱིས་གསོལ་བ་ཕུར་ཚུགས་བཏབ་ན། འགྲོ་བའི་དོན་ཡང་དེ་ཆེ་བར་འདུག །བླ་མ་རྗེའི་དགོངས་པ་ཡང་དེ་ཁོ་ནས་རྫོགས་པར་མཆི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལའང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཕན་པར་གདའོ་དགོངས་ནས་ཐུགས་དྲག་ཏུ་སྐྱོ་ཞིང་། ཁྱད་པར་སྒྲུབ་བརྒྱུད་ཀྱི་བསྟན་པ་ཕྱོགས་བཅུར་རྒྱས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་དུའང་གཟིགས་ནས། འདུས་པ་འགྱེད་ཀར་ཞལ་གདམས་མགུར་དུ་བཞེངས་པས། དབུ་ཆེ་བུ་སློབ་རྣམས་ཀྱིས་སྟབས་གཅིག་པར་གསོལ་བ། འོ་སྐོལ་ཚོགས་པ་སྐྱོང་བའི་ལོང་མ་མཆིས་པ་ལ། འགྱེད་པ་འདི་མི་འཐད་པར་བསམ་པས། ཆོས་ཀྱི་རྗེ་བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱི་སྐྱབས་དང་མགོན་དུ་ཐུགས་ཕབ་ནས་བཞུགས་པར་འཚལ་ཞིང་། 3-68 ངེད་རྣམས་ཀྱང་ཕྱོགས་ལ་མི་འགྱེད་པར་སྐྱོང་བར་ཞུ་ཞེས་ཞུས་པ་དང་། རྗེའི་ཞལ་ནས་སྒྱུ་ལུས་མི་རྟག་པའི་ཆོས་ཅན་འཇིག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས། ཆོས་མཁས་པ་དང་སྨྲ་མཆུ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆི་བ་མི་བཟློག །དཔེར་ན་ས་རྡོ་རི་བྲག་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མི་རྟག་པའི་ཆོས་ཅན། གང་གིས་ཀྱང་བློ་གཏད་མི་ཐུབ་པ་ཡིན། སྐྱེས་པའི་མཐའ་མ་འཆི་བ་ལས་མ་འདས། དེ་ལ་འཆི་ཆོས་གཤའ་མ་ཞིག་བྱེད་དགོས། དེ་བས་ང་ཡང་གཙང་ར་ལུང་གི་ཕྱོགས་སུ་བསྒོམ་དུ་འགྲོ། ཁྱེད་རྣམས་ཀྱང་ངའི་ཕྲིན་དེ་ཁྱེར་ལ། རྒྱལ་ཁམས་ཕྱོགས་མེད་དུ་བསྒོམ་དུ་རྒྱུགས། ཞེས་གསུངས་ནས་སྒོམ་གཤེགས་ཕྲིན་སྐྱེལ་གྱི་མགུར་མཛད་དོ། །ཡང་འཁོར་རྣམས་ཀྱི་ཅི་ནས་ཀྱང་ཐུགས་ཕབ་སྟེ་ལོ་འགའ་ཞིག་བཞུགས་པར་ནན་གྱིས་གསོལ་བས། རྗེའི་ཞལ་ནས། ད་རེས་ཅིས་ཀྱང་བསྒོམ་དུ་འགྲོ། དགེ་སྦྱོར་ལ་བོགས་མ་ཐོན་པར་ལག་སྟོང་དུ་ལོག་མི་འོང་། ད་རེས་ལྡོམ་བུ་ཞིག་བྱས་ཏེ་ཕྱོགས་མེད་དུ་འགྲོ་གསུངས་ནས་མགུར་མཛད་དོ། ། དེ་ནས་དགུང་ལོ་ཞེ་གཅིག་བཞེས་པ་ལྕགས་མོ་བྱ་ཡི་ལོ་ལ། རྣལ་འབྱོར་པའི་ཆ་བྱད་ཅན་དང་། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན། སེམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་ཤིང་། མཁའ་སྤྱོད་གྲུབ་པ་བརྒྱ་ཕྲག་བརྒྱ་ལས་མི་ཉུང་བ། ཡུལ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི། ཤམྦྷ་ལ། 3-69 རྒྱ་ནག་རི་བོ་རྩེ་ལྔ། རི་བོ་གྲུ་འཛིན། རི་བོ་གངས་ཅན། སྤོས་ངད་ལྡན་པའི་རི། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ། སྒྲ་མི་སྙན། ལུས་འཕགས། བ་ལང་སྤྱོད་ལ་སོགས་པའི་རི་ཁྲོད་དང་། བས་མཐའ་དང་། དུར་ཁྲོད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་གདམས་ཏེ་བཀྱེ་ནས་བཞུགས་པ་ན། ཇོ་ཡེས་དྲུང་དུ་འོངས་ནས་ད་ང་ཡང་རི་ལ་བསྒོམ་
Chinese
然后，他前往朵（Dol）。那时，他为众多的弟子们创作了许多口头教诲的歌诀。之后，他又向聚集的僧众传授了'平等味'（ro snyoms）和'六法'（chos drug）等许多重要的教诲。仁波切心中想：与其培养众多嘈杂的僧团，不如在僻静的山中，以'四座法'（ma nam bzhi skor）的形式，坚定地祈祷，这样对众生的利益更大。上师仁波切的心愿也因此得以圆满。我认为这对佛陀的教法也有益处，因此他内心非常悲伤。特别是，他看到了修行传承的教法在十方弘扬的缘起，于是创作了口头教诲的歌诀，准备遣散僧众。这时，主要的弟子们一起祈求：我们没有时间管理僧团，认为遣散僧众是不合适的。请法王您慈悲地作为我们的怙主和依怙而住锡。 我们也会不遣散僧众，而是好好管理。' 仁波切回答说：'幻身是无常的，终将坏灭。即使是精通佛法、口才流利的人也无法阻止死亡。例如，泥土、石头、山脉等一切都是无常的。任何事物都不可靠。生必有死。因此，必须修持真正的'死亡之法'（'chi chos gshaa' ma）。所以，我也要前往藏拉隆（gtsang ra lung）一带修行。你们也要带着我的信物，到各个地方去修行。' 说完，他创作了'修行离别信使之歌'。然而，僧众们恳切地祈求他留下来几年，于是仁波切说：'这次我一定要去修行。如果不能从修行中获得利益，我就不会空手而归。这次我要像个流浪者一样，到各处去。' 说完，他创作了歌诀。然后，在他四十一岁时，即铁女鸡年，他与瑜伽士、比丘僧团一起，证悟了心的实相，并与不少于一百个空行成就者，以及二十四个圣地、香巴拉（Shambhala）、 中国五台山、持舟山、冈底斯山、香醉山、三十三天、非天、胜身、牛卧山等圣地，以及边地、坟场等地，都以修行作为核心。' 他这样教诲并遣散了他们之后，当乔耶（Jo Yes）来到他身边时，他说：'现在我也要去山上修行了。
English
Then, he went to Dol. At that time, he composed many oral instruction songs for the numerous disciples. Afterwards, he bestowed many important teachings such as 'Equal Taste' (ro snyoms) and the 'Six Dharmas' (chos drug) to the assembled sangha. Rinpoche thought in his heart: 'Rather than fostering a large and noisy monastic community, it would be better to engage in steadfast prayer in a secluded mountain retreat, practicing the 'Four Sessions' (ma nam bzhi skor), as this would be of greater benefit to beings. May the wishes of the Lama Rinpoche be fulfilled in this way. I also think that this would be beneficial to the Buddha's teachings,' and thus he felt great sadness. In particular, he saw the auspicious connection for the teachings of the practice lineage to spread in all directions, and so he composed oral instruction songs in preparation for dismissing the sangha. At this time, the main disciples together pleaded: 'We do not have time to manage the sangha, and we think that dismissing the sangha is inappropriate. Please, Dharma Lord, compassionately abide as our protector and refuge.' 'We will not dismiss the sangha, but will manage it well.' Rinpoche replied: 'The illusory body is impermanent and will eventually perish. Even those who are learned in the Dharma and eloquent cannot prevent death. For example, everything such as earth, stones, and mountains are impermanent. Nothing can be relied upon. Birth is inevitably followed by death. Therefore, one must practice the true 'Dharma of Death' ('chi chos gshaa' ma). So, I too will go to practice in the Tsang Ra Lung area. You should also take my message and go to practice in various places.' Having said this, he composed the 'Song of Parting Messenger for Practice'. However, the sangha earnestly requested him to stay for a few years, so Rinpoche said: 'This time I must go to practice. If I cannot gain benefit from practice, I will not return empty-handed. This time I will act like a vagabond and go everywhere.' Having said this, he composed a song. Then, in his forty-first year, the Iron Female Bird year, he, along with yogis, the monastic community of monks, realized the suchness of mind, and with no fewer than a hundred hundreds of dakinis who had attained accomplishment, as well as the twenty-four sacred sites, Shambhala, Mount Wutai in China, Mount Holder of the Boat, Mount Kailash, Fragrant Intoxication Mountain, the Thirty-Three Heavens, Non-Auditory, Superior Body, Cowherd Mountain, and other mountain retreats, as well as borderlands, cemeteries, and so forth, take practice as the essence.' After he had taught and dismissed them, when Jo Yes came to him, he said: 'Now I too will go to the mountains to practice.' --------------------------------------------------------------------------------