Tibetan
ཀྱང་ས་དང་མེ་དང་རླུང་དག་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ནི་དེ་དག་གི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏོ། ། 1-706 ཞེས་ངེས་པར་མི་ཟིན་ལ། མིག་དང་རེག་པའི་གཟུང་བ་དག་ཡིན་པར་དམ་བཅའོ། །དཔེར་ན་འཇག་མ་དག་ལས་རེ་ལྡེ་གཞན་པ་དང་། སྐུད་པ་དག་ལས་རས་ཡུག་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་དང་དེ་དག་ཁོ་ན་དེ་ལྟར་གནས་པ་ལ་དེ་དང་དེའི་མིང་ཐོབ་པ་བཞིན་ནོ། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་དེ་ཡང་མཛོད་འགྲེལ་དུ། རྡུལ་ཕྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཅི་ཞེ་ན། འདབ་ཆགས་པར་འགྱུར་བའོ། །ཅི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ཕན་ཚུན་རེག་གམ་འོན་ཏེ་མི་རེག་ཅེ་ན། ཁ་ཆེ་བ་རྣམས་ན་རེ་མི་རེག་གོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རེག་པར་གྱུར་ན་ནི་རྫས་རྣམས་འབྲེལ་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་རེག་ན་ནི་ཆ་ཤས་དང་བཅས་པ་དག་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཐམས་ཅད་ནི་ཆ་ཤས་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དོན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཆ་མེད་དང་། བསགས་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཆ་དང་བཅས་པ་གཉིས། ཆ་མེད་དབང་པོའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པ་དེ་འདབ་ཆགས་པ་ལས་བསགས་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དེར་གྲུབ་སྟེ། དེ་ནས་དབང་པོའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་དུ་བྱེད་ནུས་པར་འདོད་དོ། །དེ་ཡང་མཛོད་འགྲེལ་དུ། དེ་དག་གི་དབུས་ན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་འདབ་ཆགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། ། 1-707 ཡང་ན་འདུས་པ་རྣམས་ནི་ཆ་ཤས་དང་བཅས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིག་པར་འགྱུར་བས་ཞེས་སོ། །འདུས་པ་དེ་ལས་དབྱིབས་སྣ་ཚོགས་སུ་གྲུབ་པས་རགས་པ་ཞེས་བྱའོ། ། མདོ་སྡེ་པ། དངོས་པོ་གོང་བུར་སྣང་བ་ནི་རྡུལ་ཕྲ་མོ་འདུས་པ་ཡིན་ལ། གོང་བུ་རྩོམ་པའི་རྡུལ་ཕྲ་མོ་ནི་ཕྱོགས་དྲུག་གི་ཆ་དང་བཅས་པར་འདོད་པས་བསགས་རྡུལ་ལས་གཞན་ཆ་མེད་མི་འདོད་པ་དང་། རྡུལ་ཕྲ་རབ་དེ་ཡང་ཁ་དོག་གི་གཟུགས་སུ་འདོད་ལ། གང་དུ་ཁ་དོག་གི་གཟུགས་རྡུལ་དེ་དག་ཚོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལས་དབྱིབས་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་སྣང་གི། དེ་ལས་གཞན་ཞིག་གི་དབྱིབས་རྫས་ཞེས་མི་འདོད་དེ། མཛོད་འགྲེལ་དུ། མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ན་རེ། དབྱིབས་ནི་རྫས་སུ་མེད་ཅིང་ཕྱོགས་གཅིག་གི་སྒོར་ཕལ་ཆེར་འབྱུང་བ་ལ་གཟུགས་རིང་པོ་ཞེས་འདོགས་པར་བྱེད། དེ་ཉིད་ལ་བལྟོས་ནས་ཉུང་ངུར་བྱུང་བ་ལ་ཐུང་ངུ་ཞེས་འདོགས་པར་བྱེད། ཐམས་ཅད་དུ་མཉམ་ན་ལྷམ་པ་ཞེས་འདོགས་པར་བྱེད་དེ་ཐམས་ཅད་དེ་དང་འདྲའོ། །ཞེས་དང་། གང་ཡང་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་དེ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ན་ཞེས་སོ། །སྡེ་གཉིས་ག་མཐུན་པར། བསགས་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དེ་འདོད་པ་ན་སྒྲ་དང་དབང་པོ་མེད་པས་རྡུལ་རྫས་བརྒྱད་ལྡན་དུ་སྐྱེ། 1-708 རྫས་བརྒྱད་ནི་འབྱུང་བ་བཞི། འབྱུང་གྱུར་བཞིའོ། །སྒྲ་མེད་ལ་དབང་པོ་དང་བཅས་ན་དགུའམ་བཅུ། ལུས་དབང་དབང་པོ་
Chinese
也即是地、火、风等。这些是它们的色等。 如是不能确定，并立誓说，是眼和触所取之境。譬如不能说从芦苇中产生其他的凉棚，从线中产生其他的布匹，因为它们和它们本身如此存在，才获得这个和那个的名称。关于极微，在《俱舍论释》中说：‘什么是极微？是可积聚的。’那么，极微之间是相互接触还是不接触呢？克什米尔人说：‘不接触。’为什么呢？如果一切都接触，那么物质就会连接在一起。如果从一个方向接触，那么就会陷入有部分，但所有的极微都是无部分的。’意思是说，无分极微和积聚的极微有部分这二者，无分不是感官意识的对象，从积聚而成的极微中产生，然后才能成为感官意识的对象。对此，《俱舍论释》中说：‘在它们中间，没有任何空隙的地方，那就是积聚。’ 或者说，积聚物因为有部分，所以可以被认知。’从积聚物中产生各种形状，所以称为粗大。经部师认为，显现为团块的物质是极微的积聚，构成团块的极微被认为是具有六方部分的，因此不承认积聚极微之外的无分极微。极微也被认为是具有颜色的色。在颜色极微聚集的差别中，显现出各种形状。除此之外，不承认其他的形状物质。在《俱舍论释》中说：‘经部师认为，形状不是物质，只是在一个方向上大多出现，就被称为长。相对于此，少量出现就被称为短。如果各处都相等，就被称为平，一切都与此相同。’并且，任何具有阻碍的色，毫无疑问都存在于极微中。’双方都一致认为，积聚的极微没有声音和感官，因此产生具有八种物质的极微。 八种物质是四大和四大所造。没有声音但具有感官，则为九种或十种。身根是感官
English
Also, they are earth, fire, and wind, etc. These are their forms, etc. Thus, it cannot be determined, and it is vowed that they are the objects of the eye and touch. For example, it cannot be said that a different arbor is produced from reeds, or a different cloth from threads, because they and they themselves exist in such a way that they obtain the names of this and that. Regarding atoms, in the commentary on the Abhidharmakośa it is said: 'What is an atom? It is that which can be accumulated.' Then, do atoms touch each other or not? The Kashmiris say: 'They do not touch.' Why? If everything were to touch, then substances would become connected. If they touch from one direction, then it would follow that they have parts, but all atoms are without parts.' The meaning is that the indivisible atom and the accumulated atom with parts, these two, the indivisible is not an object of sensory consciousness, it arises from the accumulated atoms, and then it can become an object of sensory consciousness. Regarding this, in the commentary on the Abhidharmakośa it is said: 'In the middle of them, that which has no space at all, that itself is the accumulation.' Or, aggregates are cognized because they have parts.' Because various shapes are formed from the aggregates, it is called coarse. The Sautrāntikas believe that the substance that appears as a lump is an accumulation of atoms, and the atoms that form the lump are considered to have six directional parts, therefore they do not acknowledge indivisible atoms other than accumulated atoms. The atom is also considered to have the form of color. In the difference of the collection of color atoms, various shapes appear. Other than that, other shape substances are not acknowledged. In the commentary on the Abhidharmakośa it is said: 'The Sautrāntikas say that shape is not a substance, but mostly appears in one direction, and is called long. In relation to that, appearing in small amounts is called short. If all are equal, it is called flat, and everything is the same as that.' And, whatever form with obstruction exists, it undoubtedly exists in the atom.' Both schools agree that the accumulated atom does not have sound and senses, therefore it produces an atom with eight substances. The eight substances are the four elements and the four derived from the elements. If there is no sound but there are senses, then there are nine or ten. The body sense is a sense --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
གཞན་མེད་ན་དེའི་ཁར་མིག་སོགས་གང་དང་ལྡན་པའོ། །སྒྲ་དང་བཅས་ན་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་དགུ །བཅུ། བཅུ་གཅིག་དང་ལྡན་པར་སྐྱེའོ། །བྱེ་སྨྲ་འདུས་བྱས་མི་རྟག་པར་འདོད་ཀྱང་གནས་པའི་སྐད་ཅིག་དེར་མི་འཇིག་ལ། ཕྱི་ལོགས་སུ་འཇིག་པར་འདོད་དེ། མཛོད་འགྲེལ་དུ། གནས་པས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར། ཆོས་སྐྱེས་པ་ཙམ་དེ་མ་ཞིག་པ་ཡིན་ལ། དེ་དེ་ཡལ་བར་བཏང་ན་ནི། ངེས་པར་མི་གནས་པས་འདི་ཉིད་འདིའི་འཇིག་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །འཇིག་རྟེན་འཇིག་པ་སོགས་བྱ་རྫོགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་དེའི་མཐར་འདོད་དོ། །མདོ་སྡེ་པ་སྐད་ཅིག་མ་མི་རྟག་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་བཞག་ནས། སྐད་ཅིག་མའི་གོ་དོན། བདག་ཉིད་དུ་རེད་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པ་ལ་བྱེད་པའོ། །དེ་བས་ན། དངོས་པོ་རྣམས་འཇིག་པ་ལ་རྒྱུ་གཞན་མེད་ཀྱི་རང་ཉིད་འཇིག་པའི་ངང་ཅན་དུ་འདོད་དོ། །མཛོད་འགྲེལ་དུ་དེའི་ལུགས་བརྗོད་པར། སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་ལ་མ་བྱུང་བ་ལས་འབྱུང་བ་ནི་སྐྱེ་བའོ། །བྱུང་ནས་མེད་པ་ནི་འཇིག་པའོ། །སྔ་མ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་སྐད་ཅིག་མ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ནི་གནས་པ་སྟེ། དེའི་མི་འདྲ་བ་ཉིད་ནི་གནས་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། ། 1-709 ཞེས་པ་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་གྱི་ནང་ནས་གནས་པ་རྒྱུན་ལ་བྱེད་དེ། སྐྱེ་བཞིན་པ་དང་འགག་བཞིན་པ་གཞི་གཅིག་ལ་འདུ་བས་དེ་གཉིས་ལ་བར་མེད་པས་སོ། །འདིའི་མི་འདྲ་བ་ཅེས་གསུངས་པ་ནི། འདྲ་དང་མི་འདྲ་ཉིད་ཕྱིར་དང་། །ཞེས་པའི་མི་འདྲ་བར་རང་མཚན་ལ་བྱས་པ་དེ་ཡིན་ལ། འདྲ་བ་ནི་འགྲེལ་བ་ཉིད་དུ། འདུས་བྱས་རྣམས་ནི་བྱེ་བྲག་གི་ཁྱད་པར་ཆེན་པོ་ཚར་གཅིག་མེད་པས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་། འདྲ་བ་བཞིན་དུ་སྣང་ངོ་ཞེས་པ་སྟེ་སྤྱི་མཚན་ནོ། །གང་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་དང་། མི་རྟག་པ་ཡིན་ཀྱང་མྱུ་གུའི་སྐྱེ་བ་བཏགས་པའི་ཡོད་པ་ཡིན་པས་སྤྱི་མཚན་དང་། དེའི་མི་རྟག་པ་ཡང་དེའོ་དེ་བཞིན་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་གང་ཟག་གམ་སྐྱེས་བུར་གདགས་པས་དེ་དེ་ལ་བལྟོས་པའི་བཏགས་ཡོད་ཡིན་ཀྱང་། སྐྱེས་བུ་བཏགས་ཡོད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ལྟོ་ལྡིར་ཞབས་ཞུམ་ཆུ་སྐྱོར་གྱི་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ལ་བུམ་པ་བཏགས་ཡོད་ཡིན་ལ་བུམ་པ་མི་རྟག་པར་འདོད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཐམས་ཅད་ལ་འགྲེའོ། །དེ་བས་དོན་རང་མཚན་ནི་ཆོས་རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟར་གནས་པའོ། །དེ་ནི་སྒྲའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ལ། དོན་གྱི་དངོས་ལས་དོན་གྱི་སྤྱིའི་རྣམ་པ་སྐྱེའོ། །དེ་ལས་སྒྲ་སྤྱིའི་རྣམ་པ་སྐྱེ་ཞིང་། མཚན་མ་དང་བརྡ་དང་། 1-710 ཐ་སྙད་འབྱུང་ངོ་། །བརྡ་དང་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སྐབས་ན་ཡི་གེའི་ཚོགས་དང་། མིང་གི་ཚོགས་དང་། ཚིག་གི་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་འབྱུང་སྟེ་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་འཐོབ་བོ། །ས
Chinese
如果没有其他，那么它具有什么，比如眼睛等？如果伴随声音，那么依次具有九、十、十一种（感官能力）而生。虽然分别说者（Vaibhashika，一种佛教宗派）认为有为法是无常的，但在其存在的刹那并不坏灭，而是认为在之后坏灭。如《俱舍论释》（Abhidharmakosabhasyam）中说：‘因为存在所完全把握，法生起的那一刻不会坏灭，如果放任它消失，那么必然不会存在，这就是它的坏灭。’世间的坏灭等，被认为是在行为完成的刹那之后。经部师（Sautrantika，一种佛教宗派）将刹那定义为无常的特征，刹那的含义是指刚产生就立即坏灭。因此，他们认为诸法坏灭不需要其他原因，其自身就具有坏灭的本性。《俱舍论释》中描述了他们的观点：‘每一刹那，从未生起到生起是生，生起后消失是灭，前一刹那与后一刹那相续是住，它的不相同就是住的变化。’ 如上所述，生、灭、住三者中，住是相续的。因为生起和坏灭存在于同一个基础上，所以两者之间没有间隔。这里所说的‘不相同’，是指‘相同与不相同是外在的’，其中‘不相同’是指自相。而‘相同’在注释中说：‘有为法即使有很大的差别而发生变化，也看起来是相同的。’这是指共相。无论苗芽的生起和无常，苗芽的生起都是假立的存在，所以是共相。它的无常也是如此。同样，对于取蕴五蕴，假立为人和众生，这是相对于它的假立存在，但众生不会变成假立存在，就像肚子胀大、脚跛、提水的功能，瓶子是假立存在，但瓶子被认为是无常的一样。一切都可以这样解释。因此，意义的自相是法自身存在的状态，这不是声音的领域，从意义的实体中产生意义的共相，从那产生声音的共相，然后出现相、符号和名称。 在符号和名称的阶段，存在文字的集合、名称的集合和句子的集合的形式。依靠因缘的集合，声音以其自身的特征出现，从而获得‘声音’这个名称。
English
If there is nothing else, then what does it possess, such as eyes, etc.? If accompanied by sound, then in order, it is born with nine, ten, and eleven (sensory abilities). Although the Vaibhashikas (a Buddhist school) consider conditioned phenomena to be impermanent, they do not perish in the moment of their existence, but believe that they perish afterward. As the Abhidharmakosabhasyam states: 'Because it is fully grasped by existence, the moment a dharma arises, it does not perish. If it is allowed to vanish, then it will certainly not exist, and this is its destruction.' The destruction of the world, etc., is considered to be at the end of the moment of the completion of the action. The Sautrantikas (a Buddhist school) define the moment as the characteristic of impermanence, and the meaning of the moment is that it perishes immediately after it arises. Therefore, they believe that the destruction of phenomena does not require other causes, but that they themselves have the nature of destruction. The Abhidharmakosabhasyam describes their view: 'In each moment, arising from non-arising is birth, disappearing after arising is death, the continuous connection of the previous moment with the next moment is existence, and its dissimilarity is the change of existence.' As mentioned above, among the three: birth, death, and existence, existence is continuous. Because arising and ceasing exist on the same basis, there is no interval between the two. The 'dissimilarity' mentioned here refers to 'similarity and dissimilarity are external,' where 'dissimilarity' refers to the self-characteristic. And 'similarity' is stated in the commentary: 'Conditioned phenomena, even if there are great differences and changes, appear to be the same.' This refers to the general characteristic. Regardless of the arising and impermanence of a sprout, the arising of a sprout is a nominal existence, so it is a general characteristic. Its impermanence is also the same. Similarly, for the five aggregates of grasping, it is nominally established as a person or being, which is a nominal existence relative to it, but a being does not become a nominal existence, just like the function of a bulging belly, limping feet, and carrying water, a pot is a nominal existence, but a pot is considered impermanent. Everything can be explained in this way. Therefore, the self-characteristic of meaning is the state in which the dharma itself exists, which is not the realm of sound. From the entity of meaning arises the general characteristic of meaning, from which arises the general characteristic of sound, and then appear signs, symbols, and names. At the stage of symbols and names, there are forms of collections of letters, collections of names, and collections of sentences. Relying on the collection of causes and conditions, sound appears as its own characteristic, thereby obtaining the name 'sound.' --------------------------------------------------------------------------------