Tibetan
遍知贝玛嘎波大师教言集PK12ཚད་མའི་མདོ་སྡེ་བདུན་དང་བཅས་པའི་སྤྱི་དོན་རིགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ།། 1-679 ༄༅། །ཚད་མའི་མདོ་སྡེ་བདུན་དང་བཅས་པའི་སྤྱི་དོན་རིགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ།། ༄། །ཚད་མ་རིགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་པ། ༄༅། །ཚད་མའི་མདོ་སྡེ་བདུན་དང་བཅས་པའི་སྤྱི་དོན་རིགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། ༄༅། །བླ་མ་དང་མགོན་པོ་འཇམ་པའི་དབྱངས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དཔལ་ལྡན་འཇམ་དབྱངས་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་ཆེན་བཞིན། །མ་ལུས་རྣ་བར་ཡི་གེའི་གྲགས་འབར་བ། །ཤེས་རབ་འབྱུང་ཁུངས་རིགས་གྲྭའི་བློ་ལྡན་བཟང་། །ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་མཛད་དེ་རྟག་ཏུ་མཆོད། །འདིར་ཚད་མ་རིགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་པ་དང་། བསྟན་བཅོས་དངོས་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བཤད་བྱ་ཚད་མའི་མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ། འཆད་བྱེད་སྡེ་བདུན་གྱིས་བཤད་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་མངོན་པ་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྒོ་ནས་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ཞིག་སྟོན་ཏེ། རྔོག་ལོ་ཆེན་པོས། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་ཚུལ་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ། །ཡང་དག་རིགས་ཚོགས་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞལ་ནས་གསུངས་པ་དེ། །རིགས་པའི་མཐར་ཐུག་རྣམ་འགྲེལ་མཛད་པའི་གཞུང་མཛེས་ལས། །གསལ་བར་རྟོགས་ནས་ལུགས་ངན་གཞན་ཀུན་རྩྭ་བཞིན་དོར། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གཞན་དག་ན་རེ། ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་སེམས་ཙམ་རྣམ་རྫུན་པ་ཡིན་ཞིང་མདོ་ཡང་གྲུབ་པའི་མཐའ་དེར་བསྟན་ཞིང་། ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས། དེ་དང་མཐུན་པར་བཀྲལ་ལོ་ཞེས་སྒྲོག་མོད། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་འདི་ཚད་མའི་མདོ་མ་མཛད་ཕན་སེམས་ཙམ་པ་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདི་བརྩམས་པ་ནས་དབུ་མ་པ་ཡིན་ཏེ། 1-680 དེ་ཡང་འདིའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་པོ་བརྩམས་པ་ན། ས་གཡོ་བ་དང་སྒྲ་དང་འོད་ཆེན་པོ་བྱུང་ཞིང་མུ་སྟེགས་ཀྱི་སྟོན་པ་དག་རེངས་པ་སོགས་ལྟས་ངོ་མཚར་བས་མུ་སྟེགས་ཐུབ་རྒྱལ་ནག་པོ་ཞེས་པས་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་བལྟས་པས། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དེའི་མཐུར་རིག །དེ་ལ་འདི་ལྟ་བུ་འབྱུང་བ་ཅི་ཡིན་ཞེས་ཡང་བརྟགས་པས་དེ་ལས་བསྟན་བཅོས་སུ་གྲུབ་ཅིང་། དེས་མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་ཚར་གཅོད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་དར་བར་འགྱུར་བར་ཤེས་སོ། །དེ་མ་བཟོད་ནས་སློབ་དཔོན་བསོད་སྙོམས་ལ་བྱོན་པའི་ཤུལ་དུ་འོངས་ཏེ་བསུབས་སོ། །དེ་ལྟ་བུ་ལན་གཉིས་སུ་བྱས་པས་གསུམ་པ་ལ་ཚིགས་བཅད་དེའི་མཐར། ཀུ་རེ་དང་ཀྱལ་ཀས་ཡིན་ན་འདི་མ་སུབ་ཅིག །འདི་ལས་དོན་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ཕྲག་དོག་གིས་ཡིན་ན། ཁྱོད་བླུན་པོ་སྟེ། འདི་བསུབས་པས་ཅི་ལྟོ། ནང་བློའི་རི་མོ་སུབ་མི་ནུས་པས་སོ། །གལ་ཏེ་ཚིག་དོན་ལ་སྐྱོན་ཆགས་སོ་སྙམ་ན་ནི་བརྩད་ཀྱིས་ལུས་སྣང་བར་གྱིས་ལ་སྡོད་ཅིག་ཅེས་བྲིས་པས་ལྟས་སྔར་བཞིན་དུ་བྱུང་ཞིང་། དེས
Chinese
遍知贝玛嘎波大师教言集PK12《结合七部量论的要义——理智之精华》 《结合七部量论的要义——理智之精华》 进入量论 《结合七部量论的要义——理智之精华》顶礼上师与怙主文殊菩萨！ 如同吉祥文殊象王临世，以文字之声点燃所有耳畔，智慧之源，具足理智的僧众贤良，战胜各方，恒常供养。 此处分为进入量论和宣讲论典正文两部分。首先，关于进入量论：所讲内容是从所有量论经文中汇集而成，阐释者是七部论典，通过大乘的法相宗、中观自续派的观点来确定。如若钦波所说：‘诸法皆入空性之门，乃是龙树亲口所说之正理聚，穷尽理性的《释量论》之庄严论著中，清晰明了，故舍弃一切恶见如草芥。’ 有些人说：‘陈那是唯识宗，是虚假的，经文也宣讲了那个宗派的观点。’法称也宣称：‘与此相符地阐释。’虽然大学者陈那在没有造量论经之前是唯识宗，但自从他创作了这部著作之后，就是中观派了。 而且，当他创作这部论著的第一个偈颂时，发生了地震，出现了巨大的声音和光芒，外道导师们都僵住了。外道大师黑天通过神通观察到，这是那个偈颂的力量。当他进一步调查为什么会发生这样的事情时，他发现这部论著将会完成，它将摧毁外道，弘扬佛教。他无法忍受，于是趁着陈那尊者托钵乞食的时候，偷偷地把偈颂擦掉了。这种情况发生了两次。第三次，他在偈颂的结尾写道：‘如果是开玩笑或轻率之举，就不要擦掉它！从中可以获得巨大的利益。如果是因为嫉妒，那你真是个傻瓜！擦掉它又有什么用呢？你无法抹去内心的图画。’如果有人认为文句或意义上有错误，那就光明正大地辩论吧！’写完之后，景象和之前一样。
English
Collected Teachings of Omniscient Pema Karpo PK12: The Essence of Logic, a Summary of the Seven Treatises on Valid Cognition The Essence of Logic, a Summary of the Seven Treatises on Valid Cognition Entering the Treatise on Valid Cognition The Essence of Logic, a Summary of the Seven Treatises on Valid Cognition. Homage to the Lama and Protector Manjushri! Like the glorious Manjushri, the elephant king of the directions, igniting the sound of letters in every ear, the source of wisdom, the virtuous and intelligent Sangha of reason, who always triumphs over all directions, I pay homage. Here, there are two parts: entering the treatise on valid cognition and explaining the actual treatise. First, regarding entering the treatise on valid cognition: the content to be explained is gathered from all the sutras on valid cognition, and the expositor is the seven treatises, which establish the Great Vehicle's Dharma Abhidharma through the perspective of Madhyamaka Svatantrika. As Ngok Loden Sherab said: 'The gate to entering the emptiness of all phenomena is the collection of valid reasoning spoken by Nagarjuna himself. It is clearly understood in the beautiful treatise of the Pramanavarttika, which exhausts reasoning, so discard all other bad views like grass.' Some say: 'Dignaga is a Mind-Only proponent, and it is false, and the sutra also teaches that tenet.' Dharmakirti also proclaims: 'Expounding in accordance with that.' Although the great teacher Dignaga might have been a Mind-Only proponent before composing the sutra on valid cognition, he was a Madhyamaka proponent from the time he composed this treatise. Moreover, when he composed the first verse of this treatise, there was an earthquake, and a great sound and light appeared, and the Tirthika teachers were stunned. The Tirthika master Krishna saw through clairvoyance that it was the power of that verse. When he further investigated why such a thing was happening, he discovered that this treatise would be completed, and it would destroy the Tirthikas and promote Buddhism. Unable to bear it, he secretly erased the verse while the teacher Dignaga was on his alms round. This happened twice. The third time, he wrote at the end of the verse: 'If it is a joke or a frivolous act, do not erase it! Great benefit will be obtained from it. If it is out of jealousy, then you are a fool! What is the use of erasing this? You cannot erase the picture in the mind.' If someone thinks there is a fault in the words or meaning, then stand up and debate openly!' After writing this, the signs appeared as before. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་སུབ་པར་འོངས་པས་བརྩད་ཀྱིས་ཞེས་པ་མཐོང་ནས་ང་རྒྱལ་གྱིས་དེར་བསྒུགས་སོ། །སློབ་དཔོན་ཕྱིར་འཁོར་བ་དང་རྩོད་པས་སློབ་དཔོན་རྒྱལ་བར་གྱུར་ཅིང་དེས་ཁ་ནས་མེ་ཚ་བ་སྤྲོས་ཏེ་ཡོ་བྱད་ཀུན་བསྲེགས། 1-681 སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱང་ཚིག་ལ་ཐུག་པ་ཙམ་ན་དེ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། དེས་ཐུགས་སྐྱོ་ནས་ཐེག་པ་དམན་པ་ལ་གཞོལ་ལ་ཁད་ཙ་ན། འཕགས་པ་འཇམ་པའི་དབྱངས་དངོས་སུ་བྱོན་ནས་རྗེས་སུ་གཟུང་བས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་འཕགས་པའི་ས་བརྙེས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྣམ་ངེས་ལས། གང་ལ་འཕགས་པ་ཉིད་བྱོན་རྗེས་གཟུང་དེ་ནི་དཔལ་ལྡན་དྲི་མེད་བློ་མངའ་སྟེ། །ཞེས་འབྱུང་བས་སོ། །དཔལ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ནི། འཇམ་དཔལ་རྩ་བའི་རྟོགས་པ་དང་མགོན་པོ་མངོན་པར་འབྱུང་བའི་རྒྱུད་ལས། སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙུག་གི་ནོར་བུ། ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་ཐམས་ཅད་ཚར་གཅོད་པར་ལུང་བསྟན་པ། དཔལ་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་སྒོ་ནས་ས་བཅུ་གསུམ་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་བརྙེས་པའོ། །སློབ་དཔོན་དེས་མདོའི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་རྣམ་འགྲེལ་མཛད་ཅིང་། དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཅན་ཡིན་ལ། ཞེས་པའི་དགོངས་པ་འདིས་སྒྲིག་པའི་ཚེ་རང་དོན་ལེའུ་དང་པོར་བསྐྱལ། གཞན་རབ་བྱེད་དྲུག་དང་། རང་དོན་ལེའུ་ལ་འགྲེལ་པ་སྟོང་ཕྲག་ཕྱེད་དང་བཞི་པ་མཛད། ལྷག་མ་ལ་ལྷ་དབང་བློ་འགྲེལ་པ་རྩོམ་དུ་བཅུག །དེས་གཞུང་དབུ་མར་གནས་པ་མ་མཐོང་བར་བརྩམས་པ་ལན་གཉིས་སུ་སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྲེགས་པས། གསུམ་པའི་གཞུག་ཏུ། 1-682 ཕལ་ཆེར་སྐལ་པ་མེད་ཉིད་དང་། །དུས་ལ་སྡོད་པ་མེད་པ་དང་། །གོམས་པའི་ཕྱིར་ནི་མདོར་བསྡུས་ནས། །ཁོ་བོས་དཀའ་འགྲེལ་འདི་བྱས་སོ། །ཞེས་སྦྱར་ཏེ་ཕུལ་བས་ཐུགས་སྐྱོ་སྟེ་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཐོག་མར། སྐྱེ་བོ་ཕལ་ཆེར་ཕལ་ལ་ཆགས་ཤིང་སོགས་དང་། མཇུག་ཏུ། བློ་ཡི་ནུས་པ་ཆུང་བ་མེད་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཟབ་མོའི་དེ་ཉིད་རྟོགས་མེད་ཅན། །ཞེས་སོགས་སྦྱར་བར་མཛད་དོ། །ཕྱིས་བི་ཀྲ་མ་ལ་ཤཱི་ལའི་མཁས་པ་སྒོ་དྲུག་གི་གྱ་བ་ཤེས་རབ་འབྱུང་གནས་སྦས་པས་དབུ་མར་གནས་པ་གཟིགས་ཏེ་ལེགས་པར་གཏན་ལ་ཕབ་བོ། །ཤཱཀྱ་བློ། རྒྱལ་དབང་བློ་གཉིས་ནི་རྣམ་བཤད་སྔ་མའི་རྗེས་འབྲང་། ལྷག་མ། ཉི་སྦས། རྒྱལ་བ་ཅན། ཡ་མ་ཤྲཱི་རྣམས་གཉིས་པའི་དང་། ཆོས་མཆོག་ཀྱང་ལུགས་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་སྣང་ངོ་། ། ༄། །དོན་དམ་པའི་ཚད་མ་ལུས་བསྟན་པ། གཉིས་པ་བསྟན་བཅོས་དངོས་བཤད་པ་ལ། དོན་དམ་པའི་ཚད་མ་ལུས་དང་། ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་ཡན་ལག་ཏུ་བསྟན་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ། གཞུང་འགྲེལ་གྱིས་མདོར་བསྟན། མཐའ་དཔྱད་ཀྱིས་རྒྱས་པར་བཤད། ངག་དོན་གྱི་སྦྱོར་བས་དོན་བསྡུ་བ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། མདོར། ཚད་མར་གྱུར་པ་འགྲོ
Chinese
当苏巴达（Subata，人名）前来辩论时，他（法称）傲慢地在那里等候。当导师（法称）返回时，通过辩论，导师获胜，苏巴达口中喷出火焰，烧毁了所有的器具。 导师（法称）自己也仅仅因为触及了言辞，苏巴达就变得无影无踪。他（法称）因此感到沮丧，几乎要倾向于小乘。但圣者文殊菩萨亲自显现并摄受了他，使他证得了大乘的圣位。正如《释量论》中所说：‘谁能得到圣者亲自显现摄受，他就是拥有光荣无垢智慧者。’ 法称（Dharmakirti）论师，如《文殊根本续》和《怙主显现续》所预言：‘他是所有演说者的顶饰，被预言能摧毁所有外道的挑战。’他通过吉祥胜乐金刚（Chakrasamvara，本尊名）和金刚瑜伽母（Vajrayogini，本尊名）的途径，获得了十三地的大自在。 导师（法称）按照经部的次第撰写了《释量论》，并且‘区分意义和非意义依赖于比量’，以此思想将第一品献给了自利。他还撰写了六个章节，以及对自利品的一万二千五百颂释。其余部分则让天王慧（Devendrabuddhi，人名）撰写注释。由于天王慧没有看到该论典立足于中观，所以他所著的注释两次被导师（法称）烧毁。第三次， 他（天王慧）在结尾处加上了：‘我因缺乏智慧，又没有时间，并且因为习惯，所以简略地完成了这个难解的注释。’然后呈献给法称，法称感到难过，所以在自己的著作开头加上了‘大多数人执着于平凡’等等，并在结尾加上了‘即使是那些智慧能力不足的人，也能理解甚深的真谛。’等等。 后来，超戒寺（Vikramashila，地名）的六门学者之一，嘉瓦谢饶炯乃（Gyawa Sherab Jungne，人名）看到了该论典立足于中观，并妥善地确定了这一点。释迦慧（Shakya Blo，人名）和嘉瓦罗（Gyalwa Blo，人名）两人是早期注释的追随者。其余的，如尼桑（Nyi Sang，人名），嘉瓦坚（Gyalwa Chen，人名），亚玛希日（Yama Shri，人名）是第二种的追随者。乔觉（Chochok，人名）似乎也遵循了同样的体系。 正量真实义品 第二，讲述真实论典，其中，真实义的正量被认为是身体，而世俗的正量被认为是分支。首先，通过论和释进行简要说明，通过详细分析进行详细解释，并通过口头表达来总结意义。第一点是：经文，成为正量者利益众生
English
When Subata came to debate, he (Dharmakirti) arrogantly waited there. When the teacher (Dharmakirti) returned, through debate, the teacher was victorious, and Subata spewed fire from his mouth, burning all the utensils. The teacher (Dharmakirti) himself, merely by touching the words, Subata became invisible. He (Dharmakirti) was therefore discouraged and almost inclined towards the Lesser Vehicle. But the noble Manjushri himself appeared and took him into his care, causing him to attain the noble ground of the Great Vehicle. As it is said in the Pramanavarttika: 'Whoever has the noble one himself appear and take into his care, he is the glorious one with stainless intelligence.' The glorious Dharmakirti, as prophesied in the Manjushri Root Tantra and the Protector's Manifestation Tantra: 'He is the jewel on the crown of all speakers, prophesied to destroy all challenges from outsiders.' He attained the great mastery of the thirteen grounds through the path of the glorious Chakrasamvara and Vajrayogini. The teacher (Dharmakirti) composed the Pramanavarttika according to the order of the sutras, and 'distinguishing meaning and non-meaning depends on inference,' with this thought he dedicated the first chapter to self-benefit. He also composed six chapters, and twelve thousand five hundred verses of commentary on the chapter on self-benefit. He had Devendrabuddhi compose commentaries on the remainder. Since Devendrabuddhi did not see that the treatise was based on the Madhyamaka, the teacher (Dharmakirti) burned his commentaries twice. The third time, he (Devendrabuddhi) added at the end: 'I have completed this difficult commentary briefly because of my lack of intelligence, lack of time, and because of habit.' Then he presented it to Dharmakirti, who felt sad, so he added to the beginning of his own treatise 'Most people are attached to the ordinary' etc., and at the end he added 'Even those with small intellectual abilities can understand the profound truth.' etc. Later, Gyawa Sherab Jungne, one of the six scholars of Vikramashila, saw that the treatise was based on the Madhyamaka and properly established this. Shakya Blo and Gyalwa Blo were followers of the earlier commentaries. The rest, such as Nyi Sang, Gyalwa Chen, Yama Shri, were followers of the second. Chochok also seems to follow the same system. The Chapter on the Body of Valid Cognition of Ultimate Truth Secondly, explaining the actual treatise, in which the valid cognition of ultimate truth is shown as the body, and the valid cognition of conventional truth as the branches. First, there are three parts: a brief statement by the treatise and commentary, a detailed explanation by detailed analysis, and a summary of the meaning by verbal expression. The first point is: the scripture, 'The one who has become valid cognition benefits beings.' --------------------------------------------------------------------------------