Tibetan
ྒྲ་དེ་ཉན་པ་པོ་ལ་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ན་སྔོན་བརྡའི་དུས་ཀྱི་དང་གཅིག་ཏུ་སྒྲོ་བཏགས་ཏེ་སྤྱི་གསལ་བར་བྱེད་དོ། །དེས་དོན་གྱི་སྤྱི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་བརྗོད་ནས་དེ་ནས་དོན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་སྒྲ་འཇུག་པ་དང་སྒྲའི་ཡུལ་ཞེས་བྱའོ། །མཚན་མ་ནི་འདིས་མཚོན་པར་བྱེད་པས་མཚན་མ་སྟེ་སྣང་བར་ནུས་པས་སོ། །བརྡ་ནི་མིང་དང་མིང་ཅན་འབྲེལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། སྒྲ་དང་དོན་སྤྱིའི་རྣམ་པ་གཞན་ལ་སྨྲ་བར་བྱེད་པའི་དུས་ཅན་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཐ་སྙད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་དངོས་པོར་བཏགས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་བཏགས་པ་དང་འཇུག་པ་བརྗོད་པར་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་ལ་བརྡ་ནི་གོ་བར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ལ། ཐ་སྙད་ནི་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སྒྲའི་ཡུལ་དང་ཞེས་དང་། རྒྱུ་མཚན་གཞན་ནི་ཡོད་པ་ན། བློ་ནི་ཡོད་པ་ཞེས་སྤྱི་མཚན། ཡུལ་མིན་ཕྱིར་ཞེས་དང་། 1-711 མེད་ཕྱིར་ཞེས་པ་རང་མཚན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་བདེན་པ་གཉིས་ཏེ། བྱེ་སྨྲའི་ལུགས་མཛོད་དུ། གང་ལ་བཅོམ་དང་བློ་ཡི་གཞན། །བསལ་ན་དེ་བློ་མི་འཇུག་པ། །བུམ་ཆུ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ། །ཡོད་དེ་དོན་དམ་ཡོད་གཞན་ནོ། །གང་ལ་ཆ་ཤས་སུ་བཅོམ་ན་དེའི་བློ་མི་འཇུག་པ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་སྟེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་གྱོ་མོར་བཅོམ་ན་བུམ་པའི་བློ་མི་འཇུག་གོ། །གང་ལ་བློས་ཆོས་གཞན་བསལ་ན་དེའི་བློ་མི་འཇུག་པ་དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་ཆུ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་བློས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་བསལ་ན་ཆུའི་བློ་མི་འཇུག་གོ། །དེ་དག་ཁོ་ན་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེའི་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཡིན་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དབང་གིས་བུམ་པ་དང་ཆུ་ཞེས་བརྗོད་པ་ན་བདེན་པ་ཁོ་ནར་སྨྲས་པ་ཡིན་གྱི་རྫུན་པ་ནི་མ་ཡིན་པས་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དེ་གང་ལ་བཅོམ་ཡང་། དེའི་བློ་འཇུག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། བློས་ཆོས་གཞན་བསལ་ཡང་དེའི་བློ་འཇུག་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ་དཔེར་ན་གཟུགས་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཏུ་བཅོམ་ཡང་རུང་། བློས་རོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་བསལ་ཀྱང་རུང་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་བློ་འཇུག་པ་ཉིད་དེ་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། ། 1-712 ཞེས་སོ། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་དོན་དམ་དང་། དེས་བརྩམས་པའི་རགས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཞག་གོ། ། མདོ་སྡེ་པ་ནི། དོན་དམ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་གང་། །དེ་འདིར་དོན་དམ་ཡོད་པ་ཡིན། །གཞན་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡོད་པ་སྟེ། །ཞེས་པས། རང་མཚན་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པ་སྟེ། ཡོད་པ་དང་དངོས་པོ་རྣམས་རྣམ་གྲངས། ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཞེ
Chinese
当听者听到声音时，由声音产生的知识生起，便与先前约定的时间一同进行推论，从而使普遍概念清晰。因此，事物的普遍性被认为是推论的本质，然后才能理解事物自身的特性，这被称为声音的施用和声音的领域。‘相’（mtshan ma）是指能够通过它来象征的事物，因此‘相’是指能够显现的事物。‘约定’（brda）是将名称和所指之物联系起来，是声音和事物普遍形态在向他人表达时的本质。‘术语’（tha snyad）是将不存在的事物视为存在的事物，包括所有假立、施用和表达。因此，‘约定’是使人理解的本质，而‘术语’是使人施用的本质。因此，声音的领域等，以及其他原因存在时，心识也存在，这是普遍相。‘非领域’和‘不存在’是自相。 这些也属于二谛的范畴。在分别说者的《俱舍论》体系中：‘若何物被分解或心识排除了其他，则心识不施于彼，如瓶水般，于世俗中存在，于胜义中则非。’如果某物被分解成若干部分，则心识不再施于它，这在世俗中是存在的，例如瓶子。如果将它分解成碎片，则心识不再施于瓶子。如果心识排除了其他法，则心识不再施于它，这也应理解为在世俗中存在，例如水。如果心识排除了色等法，则心识不再施于水。仅仅对这些施加世俗的名称，因此，在世俗的层面上说‘瓶子’和‘水’时，说的是真理，而不是虚假的，这就是世俗谛。与此不同的是胜义谛，无论分解成什么，心识都只会施于它；即使心识排除了其他法，心识也只会施于它，这在胜义中是存在的，例如色。即使分解成微尘，或者心识排除味等法，色的自性之心识仍然会施于它，对于受等也应如此看待。 微尘是胜义谛，由其组成的粗大之物则被认为是世俗谛。经部宗认为：‘凡能起作用者，于此处为胜义有，其他则为世俗有。’因此，一切自相皆为胜义谛，存在和事物是同义词，存在的定义是能起作用。
English
When a listener hears a sound, the knowledge arising from the sound is generated, and it is inferred together with the previously agreed time, thereby clarifying the universal concept. Therefore, the universality of things is considered the essence of inference, and then the characteristics of the thing itself can be understood, which is called the application of sound and the field of sound. 'Characteristic' (mtshan ma) refers to something that can be symbolized by it, so 'characteristic' refers to something that can appear. 'Convention' (brda) connects the name and the object it refers to, and is the essence of the sound and the universal form of things when expressing to others. 'Terminology' (tha snyad) is to regard something that does not exist as something that exists, including all assumptions, applications, and expressions. Therefore, 'convention' is the essence of making people understand, while 'terminology' is the essence of making people apply. Therefore, the field of sound, etc., and when other reasons exist, consciousness also exists, which is a universal characteristic. 'Non-field' and 'non-existence' are self-characteristics. These also belong to the category of the two truths. In the Vaibhashika's 'Abhidharmakosha' system: 'If something is decomposed or consciousness excludes others, then consciousness does not apply to it, like a pot of water, it exists in the conventional, but not in the ultimate.' If something is decomposed into parts, then consciousness no longer applies to it, which exists in the conventional, such as a pot. If it is broken into pieces, then consciousness no longer applies to the pot. If consciousness excludes other dharmas, then consciousness no longer applies to it, which should also be understood as existing in the conventional, such as water. If consciousness excludes form and other dharmas, then consciousness no longer applies to water. Only these are given conventional names, therefore, when speaking of 'pot' and 'water' on the conventional level, one is speaking the truth, not falsely, and this is the conventional truth. Different from this is the ultimate truth, no matter what it is decomposed into, consciousness will only apply to it; even if consciousness excludes other dharmas, consciousness will only apply to it, which exists in the ultimate, such as form. Even if it is decomposed into atoms, or consciousness excludes taste and other dharmas, the consciousness of the nature of form will still apply to it, and the same should be considered for feeling, etc. Atoms are the ultimate truth, and the gross things composed of them are considered the conventional truth. The Sautrantika school believes: 'Whatever can perform a function is ultimately existent here, others are conventionally existent.' Therefore, all self-characteristics are the ultimate truth, existence and things are synonymous, and the definition of existence is the ability to perform a function. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ཡང་བེམ་པོ་དང་ཤེས་པ་གཉིས་སུ་བསྡུས་སོ། །སྤྱི་མཚན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའོ། །དེ་ཡང་དངོས་མེད་དང་འདུས་མ་བྱས་པར་བཞག་ལ། རྟག་པ་ཞེས་པ་ནི། དབུ་མའི་ལུགས་ལ་གཏན་དུ་བའི་དོན་ལ་མཛད་མི་རྟག་པ་མེད་པའི་དོན་དུ་བཤད་དེ། འདི་ཉིད་དུ། སྔར་བྱུང་དངོས་པོ་མེད་གྱུར་པ། །མི་རྟག་ཅེས་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན། །དང་། རྗེ་བཙུན་བྱམས་པས། མི་རྟག་དོན་ནི་མེད་དོན་དང་། །ཞེས་གསུངས་ལ་ལུགས་འདིར། གང་གི་རང་བཞིན་འཇིག་མེད་པ། །དེ་ལ་མཁས་རྣམས་རྟག་ཞེས་བརྗོད། །ཞེས་པས་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་ཁྱབ་མཉམ། སྤྱི་ཞེས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་སྤྱི། དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་བརྟེན་པའི་སྤྱི། གཉིས་ཀ་ལ་བརྟེན་པའི་སྤྱིའོ། །སྤྱི་གསལ་དང་། སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་ཁྱབ་བྱེད་ཁྱབ་བྱ། སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ཅེས་པ་རྣམས་དོན་གཅིག །དེའི་སྤྱི་ལ་རིགས་སྤྱི་དང་། 1-713 ཚོགས་སྤྱི། སྒྲ་སྤྱི་ལ་སོགས་པ་འབྱེད་ཅིང་། ངོ་བོ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡིན་པས་སྒྲུབ་པ་དང་། ངོ་བོ་དགག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡིན་པས་དགག་པ། དེ་ལ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཞིག་འགེགས་པར་བྱེད་པས་སྟོན་པ་ནི་མེད་པར་དགག་པ་ཞེས་བྱ། དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཞིག་འགེགས་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་གིས་སྟོན་པ་ནི་མ་ཡིན་པར་དགག་པ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་གཉིས་ཀྱང་དགག་པར་བྱ་བས་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་གྱིས་འགེགས་པར་བྱེད་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འགལ་འབྲེལ་ཞེས་པའི་འགལ་བ་ནི་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའམ་དངོས་སུ་འགལ་བ་དངོས་པོ་དངོས་མེད་ལྟ་བུ། ཆོས་གང་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པས་འགལ་བའམ་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་འགལ་བ་སྟེ་ཚ་རེག་སྟོབས་ཅན་དང་གྲང་རེག་ལྟ་བུ། འབྲེལ་པ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་པའི་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་འབྲེལ་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་བྱུང་འབྲེལ་དང་། བདག་གཅིག་འབྲེལ་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །གཞན་ཡང་གཞལ་བྱ་མངོན་སུམ་དང་། ལྐོག་གྱུར། ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར། ཡུལ་གང་ཞིག་ཉེ་བ་གེགས་བྱེད་པ་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་ནི་མངོན་གྱུར། ཡུལ་གང་ཞིག་རིང་བ་གེགས་བྱེད་པས་བར་ཆད་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱར་མི་ནུས་པ་དེ་ལྐོག་གྱུར། ལོ་རྒྱུས་སམ་ལུང་མ་ཡིན་པས་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་རོ། ། 1-714 གྲུབ་པའི་མཐའ་དེ་གཉིས་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱིས་བཏགས་པའི་བདག་དང་སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པ་མེད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་འདོད། དེའི་ཕྱིར་བདག་གི་བས་ཀྱང་སྟོང་། དེ་ཙམ་གྱི་སྟོང་པར་ཡང་འདོད་ལ། དེ་ཡང་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་ཁོངས་སུ་འདུ་མོད། སངས་རྒྱས་པ་ཐམས་ཅད་ངར་འཛིན་གྱི་རྟེན་དུ་འཛིན་པའི་བདག་གམ་གང་ཟག་ནི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་ཅེས་གདགས་པ་འདིར་འདོད་ཅིང་། དེ་ཕུང་པོ་དང་གཞན་དང་དེ་ཉིད་མིན་པ་སོགས་ཀྱིས་
Chinese
如是宣说。总而言之，可归纳为物质和意识两种。一切共相之法皆为世俗谛。可分为非事物和非造作两种。所谓‘常’，在中观宗的观点中，意为恒常不变，即没有无常。正如经中所说：‘先前存在之事物，一旦消失，即被称为无常。’又如至尊弥勒菩萨所说：‘无常之义即为不存在之义。’此宗认为：‘凡自性不坏灭者，智者称之为常。’因此，‘常’与‘非事物’意义相同。所谓‘共相’，有三种：依赖于事物的共相，依赖于非事物的共相，以及依赖于二者的共相。共相显现，以及共相与差别、周遍与被周遍、共相与个别等，意义相同。共相可分为类共相、集合共相、声音共相等。通过确立事物本质的方式是肯定，通过否定事物本质的方式是否定。其中，否定一个非事物，称为‘无遮’；用否定一个事物的语句来表示，称为‘非遮’。二者因所否定的对象不同而区分，并非因否定行为本身而区分。所谓‘相违相关’，相违是指相互排斥而存在，或直接相违，如事物与非事物。对任何法产生损害作用的，称为相违，或不能同时存在，如强烈的冷触和热触。相关仅指即将阐述的‘无则不生’的关系，即因果关系和一体关系两种。此外，可量事物分为现量、隐蔽和极隐蔽三种。任何对境，若无阻碍而能直接显现，即为现量。任何对境，因距离遥远等因素阻碍而不能直接显现，即为隐蔽。任何不能通过历史或教证来理解的，即为极隐蔽。 上述两种宗派认为，外道所假设的‘我’和‘有情’等不存在，因此一切法皆无我。因此，‘我’的自性也是空性的，仅仅是空性。虽然这包含在人无我的范畴内，但所有佛教徒都认为，作为我执所依的‘我’或‘人’，是依五取蕴而假立的，并非与蕴相同或相异等。
English
Thus it is said. In summary, it can be categorized into two: matter and consciousness. All general characteristics of phenomena are conventional truths. These can be classified into non-things and non-compounded things. The term 'permanent,' according to the Madhyamaka school, means constant and unchanging, i.e., without impermanence. As stated in the scriptures: 'That which was previously existent, but has ceased to be, is said to be impermanent.' Furthermore, as the venerable Maitreya said: 'The meaning of impermanence is the meaning of non-existence.' This school believes: 'That whose nature does not decay, the wise call permanent.' Therefore, 'permanent' is synonymous with 'non-thing.' The term 'general' has three aspects: the general dependent on things, the general dependent on non-things, and the general dependent on both. General manifestation, as well as the general and the particular, the pervasive and the pervaded, the general and the specific, all have the same meaning. The general can be divided into class general, aggregate general, sound general, and so on. Establishing the essence of things is affirmation, while negating the essence of things is negation. Among these, negating a non-thing is called 'non-affirming negation'; using a statement that negates a thing is called 'affirming negation.' The two are distinguished by the object being negated, not by the act of negation itself. The term 'contradictory relationship' refers to mutual exclusion or direct contradiction, such as things and non-things. Anything that harms any phenomenon is called contradictory, or cannot coexist, such as intense cold and heat. Relationship refers only to the 'if not, then not arising' relationship that will be explained, i.e., the relationship of cause and effect and the relationship of oneness. Furthermore, measurable objects are divided into three types: manifest, hidden, and extremely hidden. Any object that can manifest directly without obstruction is manifest. Any object that cannot manifest directly due to distance or other obstructions is hidden. Anything that cannot be understood through history or scripture is extremely hidden. The above two schools believe that the 'self' and 'sentient beings' assumed by non-Buddhists do not exist, therefore all phenomena are without self. Therefore, the nature of 'self' is also emptiness, merely emptiness. Although this is included in the category of personal selflessness, all Buddhists believe that the 'self' or 'person' on which self-grasping relies is nominally established based on the five aggregates of appropriation, and is neither the same as nor different from the aggregates. --------------------------------------------------------------------------------