Tibetan
ར་དག །ཀུན་ནས་འཕྲོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པས་བསྟན་ནོ། །སངས་རྒྱས་དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཚུལ་ཡང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་མ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཤེས་པ་མི་མངའ་བས། ལོ་ཆེན་ཡེ་ཤེས་སྡེས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་སྟེ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་དང་བཞེངས་པ་མི་མངའ་བར། ཤེས་བྱ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་དུས་གཅིག་ཏུ་མངོན་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་མངའ་བས་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་མཁྱེན་ཀྱང་དངོས་པོར་མི་དམིགས་མཚན་མར་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བ་ཡང་མེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ཡང་གདུལ་བྱའི་བློས་ཕར་གཞལ་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བཟོ་བའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་ལ། སངས་རྒྱས་རང་ངོས་ལ་ཡེ་ཤེས་མི་མངའ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སུ་བཞག་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་འཐད་པར་འདོད་དོ། །དེ་ལྟར་ཚད་མ་ལ་དོན་དང་ཐ་སྙད་ཀྱི་རབ་དབྱེ་གཉིས་གསུངས་པ་འདི་ནི། 1-690 དབུ་མ་པས། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་བཟློག་པ་ཞེས་འཇོག་པ་དེའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡིན་ཏེ། རྩ་ཤེར། ཐ་སྙད་ལ་ནི་མ་བརྟེན་པར། །དམ་པའི་དོན་ནི་རྟོགས་མི་འགྱུར། །ཞེས་དེར་ཡུལ་བདེན་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ནས། ཡུལ་ཅན་ཚད་མ་ཡང་གཉིས་སུ་གྲུབ་པ་སྟེ། རང་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས། །ཐ་སྙད་ལས་ནི་ཚད་མ་ཉིད། །ཅེས་དང་། རྣམ་ངེས་སུ། གཞན་བག་ཆགས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་མི་འབྲལ་བར་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ནི་ཐ་སྙད་མི་བསླུ་བ་ལ་བལྟོས་ནས་འདི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མའི་རང་བཞིན་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལ་ཡང་ཕ་རོལ་རྨོངས་པ་འཇིག་རྟེན་བསླུ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་པ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་གོམས་པར་བྱས་པས་རྣམ་པར་འཁྲུལ་པས་དབེན་ཞིང་དྲི་མ་མེད་ལ་བཟློག་པ་མེད་པ་དོན་དམ་པའི་ཚད་མ་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཡང་ཆ་ཙམ་ཞིག་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཐབས། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཐབས་བྱུང་ཡིན་པ། ཚད་མ་འདི་ཉིད་ལའང་མཚུངས་པས། བློ་ཀུན་རྫོབ་པ་དེ་ལ་ཚད་མར་འཇོག་པ་ཡང་། བློ་ནི་ཚད་མ་ཉིད། །བླང་དང་དོར་བྱའི་དངོས་པོ་ལ༑ །འཇུག་ལ་དེ་གཙོ་ཡིན་ཕྱིར་དང་། །ཞེས་རྣམ་ངེས་སུ། 1-691 ཕན་པ་དང་ནི་མི་ཕན་པ་ཐོབ་པ་དང་སྤོང་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པས་ཞེས་འབྱུང་བས་སོ། ། འདིར་བསམ་པ་ལས་བྱུང་བ་སྨོས། སྒོམ་བྱུང་ཞེས་མི་སྨོས་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་རྒྱུན་གོམས་པ་ལས་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་སྟོན་པའི་ཆེད་དེ། དཔྱད་སྒོམ་ཞེས་གྲགས་པའི་ལུགས་སོ། །བར་དུ་བདག་བཟློག་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ཀུན་རྫོབ་ནི་གཏི་མུག་གམ་རང་བཞིན་སྒྲིབ་པ་དེ་ཡིན་པས་བདེན་པར་མི་རུང་བ་ཉིད་ཀྱིས། དེའི་ཡུལ་ཅན་ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་
Chinese
'向一切散发光明者敬礼！' 这句话揭示了这一点。（指佛陀的智慧之光普照一切） 关于佛陀如何了知一切法，因为在佛的境界中没有不清净的世俗知识，大学者耶谢德曾说：'在佛的境界中，无需刻意造作，安住或生起，所有可知的对象都会同时显现。因为没有分别念，虽然仅仅像幻觉一样了知其自性，但不会执著于事物，也不会执取相状，因此没有能取和所取的过失。' 他所说的，也是应被调伏者的心量来衡量，才说是一切智智，这是一种方便的说法。而佛陀自身并没有所谓的智慧，佛陀本身就是智慧，这种说法是非常合理的。 因此，对于量（pramana， प्रमाण，pramāṇa，有效认知）所说的意义和名相的两种区分， 中观派认为，这仅限于'遣除非福德'的情况。如《根本慧论》所说：'不依世俗谛，不得证得胜义谛。' 因此，将所知境分为二谛，能知境的量也成立为二种：'从自性中认识自性，从名相中产生量。' 以及《释量论》中说：'为了显示他人的习气，只要轮回未空，就不会分离，这是依赖于不欺骗世俗谛，因此这是量。' 这就是普遍世俗量的自性，这也是为了破除迷惑世间之人的愚痴。通过串习从思惟中产生的智慧，远离错乱，没有垢染，没有遮障，从而现证胜义量。这仅仅是显示了一部分。 如同世俗谛是方便，胜义谛是方便生，量也同样如此。将世俗的分别念视为量，如《释量论》所说： '心识是量，因为对于应取和应舍的事物，它是主要的。' 《释量论》中说：'利益和非利益，获得和舍弃，都是以正确的知识为先导。' 这里提到'思所生'，而没有提到'修所生'，是为了表明通过串习随念而成为道路，这就是所谓的'观察修'的宗派。 中间是遮破我执，因为世俗是愚痴或者自性障蔽，因此不能成为真谛，因此，它的对境是普遍世俗的量。
English
'Homage to the one who radiates light in all directions!' This reveals that. (Referring to the wisdom light of the Buddha illuminating everything) Regarding how the Buddha knows all dharmas, because in the realm of the Buddha there is no impure worldly knowledge, the great scholar Yeshe De said: 'In the realm of the Buddha, there is no need for deliberate creation, abiding, or arising. All knowable objects appear simultaneously. Because there is no conceptual thought, although one knows its own nature merely as an illusion, one does not cling to things, nor does one grasp at characteristics. Therefore, there is no fault of the grasper and the grasped.' What he said is also measured by the minds of those to be tamed, and then it is said to be omniscient wisdom, which is a convenient way of speaking. The Buddha himself does not have so-called wisdom, and the Buddha himself is wisdom, which is a very reasonable statement. Therefore, regarding the two distinctions of meaning and nomenclature mentioned for pramana (量， प्रमाण，pramāṇa，valid cognition), The Madhyamaka school believes that this is limited to the situation of 'reversing non-merit'. As the Fundamental Wisdom Treatise says: 'Without relying on conventional truth, one cannot attain ultimate truth.' Therefore, dividing the knowable realm into two truths, the knower's pramana is also established as two types: 'From its own nature, one knows its own nature; from nomenclature, pramana arises.' And in the Commentary on Valid Cognition, it says: 'In order to show the habits of others, as long as samsara is not empty, it will not be separated. This depends on the non-deceptive conventional truth, therefore this is pramana.' This is the nature of universal conventional pramana, which is also to dispel the ignorance of those who deceive the world. By practicing the wisdom arising from thought, one is free from delusion, without defilement, and without obstruction, thereby directly realizing ultimate pramana. This is only showing a part of it. Just as conventional truth is the means and ultimate truth is the result of the means, pramana is the same. Considering the conventional mind as pramana, as the Commentary on Valid Cognition says: 'Mind is pramana, because it is the main thing for things to be taken and abandoned.' The Commentary on Valid Cognition says: 'Benefit and non-benefit, obtaining and abandoning, are all preceded by correct knowledge.' Here, 'thought-born' is mentioned, but 'meditation-born' is not mentioned, in order to show that the continuous practice of recollection becomes the path, which is the so-called 'analytical meditation' school. In the middle, it is refuting self-grasping, because conventional is ignorance or self-nature obscuration, therefore it cannot become the true truth, therefore, its object is the universally conventional pramana. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
མ་དེ་ཡང་ཚད་མར་མི་རུང་ངོ་། །དེ་བས་ན་བདེན་པ་ནི་གཅིག་སྟེ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ། །ཚད་མ་ཡང་གཅིག་སྟེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ཡང་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། མྱ་ངན་འདས་པ་བདེན་གཅིག་པུར། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ། །དེ་ཚེ་ལྷག་མ་ལོག་པ་ཞེས། །མཁས་པ་སུ་ཞིག་རྟོག་མི་བྱེད། །ཅེས་དང་། འཇུག་པར་ཡང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ནི། །མངོན་སུམ་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་འདོད། །གཞན་ནི་ཉི་ཚེ་བ་ཉིད་ཀྱི། །མངོན་སུམ་ཞེས་བྱར་མི་འདོད་དོ། །ཞེས་དང་། གཟུང་བ་འཛིན་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ནི། །མི་འདོད་ཅེས་དང་། འཐད་ལྡན་ལས། གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་མཁྱེན་པ་ལ་བལྟོས་ནས་ཤེས་པ་འདི་ཐམས་ཅད་བསླུ་བ་ཡིན་ལ། 1-692 ཞེས་འབྱུང་བས་སོ། །ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་བཟློག་པའི་སྐབས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་རིགས་པས་དེད་ན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་བདེན་པར་བཞག་མི་ནུས་ཏེ། དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་སོགས་ཀྱི་བྲལ་བ་ལ་བྱེད་ལ། སྡུག་བསྔལ་སོགས་ནམ་དུ་ཡང་ཡོད་པར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ན་དེ་ནི་མོ་གཤམ་གྱི་བུའི་རོ་ལྟ་བུའོ། །འོ་ན་མདོ་སྡེ་པ་དང་ཁྱད་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་མར་མེ་ཤི་བ་མེད་པ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ་ཞེས་ཟེར་བས་སོ་སྙམ་ན། དེ་དག་གིས་དེ་དངོས་མེད་ཡིན་པར་འདོད་ལ། འདིར་ནི་དེ་ཡང་དགག་པ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། གང་ཚེ་གང་ཞིག་མེད་དོ་ཞེས། །བརྟག་བྱའི་དངོས་པོ་མི་དམིགས་པ། །དེ་ཚེ་དངོས་མེད་རྟེན་བྲལ་བ། །བློ་ཡི་མདུན་ན་ཇི་ལྟར་གནས། །གང་ཚེ་དངོས་དང་དངོས་མེད་དག །བློ་ཡི་མདུན་ན་མི་གནས་པ། །དེ་ཚེ་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པས། ། དམིགས་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་ཞི། །ཞེས་དང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། གལ་ཏེ་ངས་དམ་བཅས་འགའ་ཡོད། །དེས་ན་ང་ལ་སྐྱོན་འདི་ཡོད། །ང་ལ་དམ་བཅའ་མེད་པས་ན། །ང་ནི་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ན་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ལ། དེ་ཉིད། ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་དོན་བསམ་པ། །དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་རྣམ་བྲལ་ཞེས། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ། ། 1-693 དེ་ནི་དངོས་སྟོབས་འོངས་པ་ཡིན། །ཞེས་དཔྱད་ན་ཁས་ལེན་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མ་བྱུང་བས་སོ། ། གསུམ་པ་ངག་དོན་གྱི་སྦྱོར་བས་དོན་བསྡུ་བ་ནི ། རྣམ་གཞག་དང་པོའི་སྐབས་འདིར་ཆོས་ཅན། ཚད་མ་ལ་ཐ་སྙད་པ་དང་། དོན་དམ་པའི་ཚད་མ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དེ། ། དང་པོ་བླང་དོར་མ་ནོར་བ་ལ་ཞུགས་པ་ཐབས་དང་། དོན་དམ་པ་ཐབས་བྱུང་དུ་སྟོན་པའི་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་གཞག་གཉིས་པའི་སྐབས་འདིར། དོན་དམ་པའི་ཚད་མ་ཁོ་ན་མཚན་ཉིད་པ་དང་ཐ་སྙད་པ་བཏགས་པ་བར་སྟོན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་བལྟོས་ན་ཤེས་པ་གཞན་ཐམས་ཅད་བསླུ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་གཞག་གསུམ་པའི་སྐབས་འདིར།
Chinese
母亲也不是可靠的量。因此，真理只有一个，那就是胜义谛的真理。量也只有一个，那就是遍知一切的智慧。如《六十正理论》所说：‘涅槃是唯一的真理，诸佛所宣说的，其余的都是虚妄，智者谁会不明白呢？’又如《入中论》所说：‘遍知一切者，被认为是现量的特征。其他的只是暂时的，不应被称为现量。’又说：‘为了所取和能取，世俗谛是不被认可的。’又如《合理论》所说：‘如果相对于遍知者的智慧，那么所有的知识都是虚假的。’ 因为这是在驳斥所有观点的情况下，通过缘起之理进行推导。涅槃也不能被认为是真实的，因为它指的是从痛苦等中解脱出来。痛苦等永远不可能存在，所以它就像石女的儿子的尸体一样。如果有人认为这与经部派没有区别，因为他们也说，就像蜡烛熄灭一样，世尊的解脱也与此类似。那么，他们认为那是无实有的，而这里也要否定它。如《入菩萨行论》所说：‘当某物不存在时，要考察的事物无法被观察到。那时，无实有脱离了所依，如何在智慧面前存在呢？当实有和无实有，都无法在智慧面前存在时，那时没有其他方式，目标完全寂灭。’又如龙树菩萨所说：‘如果我有任何承诺，那么我就会有这个过失。因为我没有承诺，所以我才是无过失的。’他还说：‘智者们所说的，无论如何思考事物，都会越来越远离执着，这就是事物本身的力量所带来的。’这样考察，就不会产生任何需要承诺的东西。 第三，通过语言的运用总结意义：在第一个分类的情况下，有必要将量分为世俗谛的量和胜义谛的量。因为第一个是进入不错误地取舍的方便，而胜义谛是显示已经产生的方便的量。在第二个分类的情况下，只有胜义谛的量，才有理由显示其作为特征、名称和假立之间的关系。因为相对于遍知一切的智慧，其他的知识都是虚假的。在第三个分类的情况下。
English
Mother is also not a reliable measure. Therefore, there is only one truth, which is the truth of ultimate reality. There is also only one measure, which is the wisdom of knowing all things. As it is said in the 'Sixty Stanzas on Reasoning': 'Nirvana is the only truth, whatever the Victorious Ones have spoken, the rest is false, what wise person would not understand this?' And as it is said in the 'Entering the Middle Way': 'The all-knowing one is considered to be the characteristic of direct perception. Others are only temporary, and should not be called direct perception.' It also says: 'For the sake of the apprehended and the apprehender, conventional truth is not accepted.' And as it is said in the 'Appropriate Reasoning': 'If, in relation to the knowledge of the all-knowing one, all this knowledge is deceptive.' Because this is in the context of refuting all views, deriving from the reasoning of dependent origination. Nirvana also cannot be considered true, because it refers to being separated from suffering and so on. Suffering and so on can never exist, so it is like the corpse of a barren woman's son. If one thinks that there is no difference from the Sautrantika school, because they also say that just as a candle is extinguished, the Bhagavan's liberation is also similar to that. Then, they think that it is non-existent, and here it is also to be negated. As it is said in the 'Bodhicharyavatara': 'When something does not exist, the object to be examined cannot be observed. At that time, the non-existent is separated from its basis, how can it exist before the mind? When the existent and the non-existent, both cannot exist before the mind, then there is no other way, the object is completely pacified.' And as Nagarjuna said: 'If I had any commitment, then I would have this fault. Because I have no commitment, therefore I am without fault.' He also said: 'As the wise ones have said, however one thinks about things, one becomes more and more detached, this is what comes from the power of things themselves.' Examining in this way, nothing that needs to be committed arises. Third, summarizing the meaning through the application of language: In the case of the first classification, it is necessary to divide measure into conventional measure and ultimate measure. Because the first is the means of entering into unerringly taking and abandoning, and the ultimate is the measure that shows the means that has arisen. In the case of the second classification, only the ultimate measure has the reason to show its relationship as characteristic, name, and imputation. Because in relation to the wisdom of the all-knowing one, all other knowledge is false. In the case of the third classification. --------------------------------------------------------------------------------