Tibetan
་བས་ངེས་པ་གསུམ་གྱིས་ཆེ། །དང་པོའི་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པ། །གཏན་ཕབ་གཏན་ཚིགས་ལྔ་ཡིས་ཆེ། །སངས་རྒྱས་ཡིན་པས་ཆེ་ཞེས་བྱ། །ཞེས་པ་དང་། རང་རིག་འགྱུར་མེད་ཆོས་སྐུ་ལ། །ངོས་གཟུང་མེད་པས་བསམ་ལས་ཆེ། །སྒོམ་དུ་མེད་པས་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཆོས་སྐུ་དངོས་མེད་ཟང་ཐལ་ལ། །དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་མེད་པས། །གཉིས་སུ་མེད་པས་ཁྱད་པར་འཕགས། །རིག་པ་དངོས་མེད་ཞི་བ་ལ། །སྤྲོས་དང་དངོས་པོའི་མཚན་མ་མེད། །རང་གདངས་ཆེན་པོས་འཕགས་ཏེ་ཆེ། །རང་རིག་གཉིས་མེད་བདེ་ཆེན་ལ། །ཕྱོགས་མེད་མཚོན་པའི་དཔེ་མེད་པས། །མཚོན་དུ་མེད་པས་འཕགས་ཏེ་ཆེ། །ཆོས་སྐུ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ལ། །རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པས་འདུས་བྱས་མེད། །འགྱུར་བ་མེད་པས་དག་སྟེ་ཆེ། །རང་རིག་དྲི་མ་ལྔ་བྲལ་བས། །ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཆེ་བར་བཤད། །ཅེས་སོ། །གོལ་སྒྲིབ་བསྟན་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གོལ་སྒྲིབ་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། གོལ་སྒྲིབ་ཡོད་མེད་བྱེ་བྲག་ཏུ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་ངོ་བོ་ངེས་ཚིག་དབྱེ་བ་མཚོན་དཔེ་དང་བཞི་ (༤༡༠)སྟེ། བཤད་རྒྱུད་ལས། །གོལ་སྒྲིབ་ངོ་བོ་མ་རིག་པ། །གོལ་སྒྲིབ་ངེས་ཚིག་བསྟན་པ་ནི། །གོང་མ་མ་མཐོང་བསྒྲིབས་པ་ཡིན། །འོག་མའི་དོན་སྤྱོད་གོལ་བ་ཡིན། །གོལ་སྒྲིབ་དབྱེ་ན་གྲངས་མང་སྟེ། །བསྡུ་ན་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ནོ། །ལྟ་བ་དག་གི་གོལ་སྒྲིབ་དང་། །སྒོམ་པ་དག་གི་གོལ་སྒྲིབ་དང་། །སྤྱོད་པ་དག་གི་གོལ་སྒྲིབ་དང་། །འབྲས་བུ་དག་གི་གོལ་སྒྲིབ་བོ། །གོལ་སྒྲིབ་མཚོན་པའི་དཔེ་བསྟན་པ། །བྱང་དུ་དོན་གཉེར་ལྷོ་རུ་ཕྱིན། །ལྷོར་ཕྱིན་བྱང་གི་དོན་མི་འགྲུབ། །གོང་མའི་དོན་འདོད་འོག་མ་སྤྱད། །འོག་མས་གོད་མའི་དོན་མི་རྙེད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། འོག་མ་བརྒྱད་གོལ་སྒྲིབ་དང་བཅས་པ་ལ། །ཨ་ཏི་གོལ་སྒྲིབ་མེད་པར་བསྟན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། ཐེག་པ་དགུ་ཡི་གོལ་སྒྲིབ་རྣམས། །ཕྱེ་ན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ། །བསྡུ་ན་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཡོད། །ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་འབྲས་བུ་བཞི། །མཚན་ཉིད་སྡེ་གསུམ་སྒྲིབ་པ་མང་། །སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་རྩ་གཉིས་དང་། །རྩ་བརྒྱད་གསུམ་ལ་རིམ་པ་ཡོད། ཐེག་བརྒྱད་རེ་རེ་ལའང་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་བཞི་བཞི་རྩ་བ་བཞི། །བཅུ་གཉིས་བརྒྱད་དང་བཞིར་གནས་སོ། །ཕྱི་བ་སྡེ་གསུམ་གོལ་སྒྲིབ་མཉམ། རྩེ་བ་མ་བསྣན་ན། (༤༡༡)སྒྲིབ་པ་བཅུ་གཉིས་མུན་པས་ཆོད། །ལྟུང་བའི་གོལ་ས་བཅུ་གཉིས་ཡོད། །ནང་པ་སྡེ་གཉིས་གོལ་ས་ཡང་། །སོ་གཉིས་རྩ་བརྒྱད་རིམ་པས་ཡོད། །སྒྲིབ་པ་བཞི་དང་བརྒྱད་དུ་གན
Chinese
因此，（智慧）通过三种确定而伟大。最初的导师等，通过五种根本论证而伟大。被称为佛陀，因此伟大。如是说。对于自明不变的法身，因无所执而超乎思维。因无可修而殊胜。对于法身无实空明，因无所缘之境，因无二而殊胜。对于觉性无实寂静，无有戏论与实物之相。因自光广大而殊胜伟大。对于自明无二大乐，因无有无方之象征，因无可象征而殊胜伟大。对于法身自生智慧，因无因缘故无为。因无变异故清净伟大。因自明远离五垢，故说一切皆为佛陀伟大。如是。关于显示歧途与遮蔽有二：一般显示歧途与遮蔽，以及分别显示歧途与遮蔽的有无。初者有本体、定义、分类、譬喻四者（410）：于《释续》中说：歧途遮蔽之本体为无明。歧途遮蔽之定义为：未见上方而被遮蔽，下方之义行持为歧途。若分歧途遮蔽则数量众多，若总摄则有四种。见解之歧途遮蔽，禅修之歧途遮蔽，行持之歧途遮蔽，以及果之歧途遮蔽。显示歧途遮蔽之譬喻：于北方寻求利益却往南方去，往南方去则北方的利益不能成办。欲求上方之义却行持下方，以下方不能获得上方之义。如是。二者是：下方八者具有歧途遮蔽，而阿底则显示无有歧途遮蔽。于彼（续）中说：九乘之歧途遮蔽，若细分则不可思议，若总摄则有三十六。见、修、行、果四者，自性部三者遮蔽多，三十六、二十二、及八三者有次第。八乘各自有见修、行果四四根本四，十二、八、四而住立。外道部三者歧途遮蔽相同，若不加顶，（411）则十二遮蔽以黑暗断绝。有十二堕落之歧途处。内道部二者歧途处亦有，三十二、八次第而有。遮蔽有四与八而住。
English
Therefore, (wisdom) is great through three certainties. The initial teachers, etc., are great through five fundamental arguments. It is called Buddha, therefore it is great. Thus it is said. For the self-aware, unchanging Dharmakaya, it is beyond thought because there is nothing to grasp. It is superior because there is nothing to meditate on. For the Dharmakaya, which is empty and clear, it is superior because there is no object to focus on, because it is non-dual. For the self-aware, non-substantial, peaceful, there are no characteristics of elaboration and substance. It is superior and great because of its vast self-radiance. For the self-aware, non-dual, great bliss, it is superior and great because there is no symbol of directionlessness, because it cannot be symbolized. For the Dharmakaya, self-born wisdom, it is unconditioned because there is no cause or condition. It is pure and great because there is no change. Because self-awareness is free from the five defilements, it is said that everything is Buddha and great. Thus it is. There are two aspects to showing the wrong path and obscurations: generally showing the wrong path and obscurations, and specifically showing the presence or absence of the wrong path and obscurations. The first has four aspects: essence, definition, classification, and metaphor (410). In the Explanatory Tantra, it is said: The essence of the wrong path and obscurations is ignorance. The definition of the wrong path and obscurations is: being obscured by not seeing the higher, and practicing the meaning of the lower is the wrong path. If the wrong path and obscurations are divided, there are many, but if summarized, there are four types. The wrong path and obscurations of views, the wrong path and obscurations of meditation, the wrong path and obscurations of conduct, and the wrong path and obscurations of results. Showing the metaphor of the wrong path and obscurations: seeking benefit in the north but going to the south, going to the south does not accomplish the benefit of the north. Desiring the meaning of the higher but practicing the lower, the lower cannot obtain the meaning of the higher. Thus it is. The second is: the lower eight have the wrong path and obscurations, while Ati shows that there are no wrong path and obscurations. In that (Tantra) it is said: The wrong path and obscurations of the nine vehicles, if divided in detail, are inconceivable, but if summarized, there are thirty-six. View, meditation, conduct, and result, the three categories of characteristics have many obscurations, thirty-six, twenty-two, and eight, the three have a sequence. Each of the eight vehicles has four roots of view, meditation, conduct, and result, twelve, eight, and four. The three outer schools have the same wrong path and obscurations, if the peak is not added, (411) then the twelve obscurations are cut off by darkness. There are twelve places of the wrong path of falling. The two inner schools also have places of the wrong path, thirty-two, eight in sequence. The obscurations abide as four and eight.
Tibetan
ས། །རྫོགས་ཆེན་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ལ། །གོལ་དང་མ་གོལ་གཉིས་སུ་མེད། །གོལ་ས་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག །ཀུན་བྲལ་ཉག་གཅིག་ཕྱིར་མ་སྤངས། །ཨ་ཏིའི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་དང་། །འབྲས་བུ་ཡེ་ནས་གཉིས་མེད་པས། །གཉིས་སུ་སྣང་བའི་གོལ་སྒྲིབ་མེད། །ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་འབྲས་བུ་བཞི། །ཡེ་ནས་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་པས། །རྒྱུ་རྐྱེན་འདུས་པའི་གོལ་སྒྲིབ་མེད། །རྫོགས་ཆེན་ལྟ་བ་སྒོམ་པ་དང་། །སྤྱོད་པ་འབྲས་བུ་ལྷུན་གྲུབ་པས། །སྒོམ་སྒྲུབ་རེ་དོགས་རྩོལ་བ་ཡིན། །གོལ་ས་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག །ང་ཡི་གོང་ན་གཞན་མེད་པས། །སྒྲིབ་མེད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན། །ཐེག་བརྒྱད་འོག་ན་སྣང་བ་ཡང་། །ང་ཡི་ཐུགས་རྗེའི་མཛད་སྤྱོད་ཡིན། །འབྱེད་མེད་ཤེས་རབ་ངང་ལ་གནས། །མ་འདྲེས་རྫོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་པས། །ལྟུང་བའི་གོལ་ས་རྣམ་པར་དག །འབྱེད་མེད་ཤེས་རབ་རང་གསལ་ལས། །གོལ་སྒྲིབ་གཉིས་སུ་འབྱེད་མེད་གསལ། ། (༤༡༢)ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་འོག་མ་ཡིད་དཔྱོད་འདྲ་མིན་རྩོལ་སྒྲུབ་དང་བཅས་པས། དེ་འདྲ་ལ་མིན་པའི་གོལ་ས་དང་། དོན་མ་མཐོང་བའི་སྒྲིབ་བ་ཡོད་དོ། །ཨ་ཏིརང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཉག་གཅིག་དངོས་སུ་མཐོང་བས་རྩོལ་སྒྲུབ་མེད་པའི་ཕྱིར། །གོལ་སྒྲིབ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །མཚོན་ཚིག་ནི་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཀྱཻ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྨྲ་ན་ཉན་ཐོས་ལྟ་བར་བཤད། འཛིན་པ་ཡོད་ལ་གཟུང་བ་མེད་ན་རང་རྒྱལ་ལྟ་བར་བཤད། །སེམས་དང་རྣམ་པར་སྨྲ་བ་དང་། དོན་དམ་པ་ཀུན་རྫོབ་སྨྲ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལྟ་བར་བཤད། །དོན་དམ་ཐམས་ཅད་མཐུན་པ་ལ། །རིགས་གསུམ་འདོད་པའི་ཚོགས་རྣམས་ནི། །ཕྱི་པ་ཀྲི་ཡཱའི་ལྟ་བར་བཤད། །ཆ་གཉིས་འདོད་པ་ཨུ་པའི་ལྟ་བར་བཤད། །སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་མཚོན་པའི་ཚིག་བྱུང་ན། །དེ་ནི་ཡོ་གའི་ལྟ་བར་བཤད། །བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་མཚོན་པའི་ཚིག་བྱུང་ན། །མ་ཧཱ་ཡོ་གའི་ལྟ་བར་བཤད། །མ་སྐྱེས་པ་ཡི་ཚིག་ཚོགས་དང་། །དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་ཚིག་བྱུང་ན། །ཨ་ནུ་ཡོ་གའི་ལྟ་བར་བཤད། །བྱ་རྩོལ་འདས་པའི་ཚིག་ཚོགས་དང་། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཚིག་རྣམས་དང་། ལྷུན་གྲུབ་ (༤༡༣)ཡེ་ཤེས་སངས་རྒྱས་སོགས། །འདི་རྣམས་རྫོགས་ཆེན་ལྟ་བར་བཤད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་རང་གི་སྒྲོ་འདོགས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་གི་དོན་བཤད་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ལ་དྲུག་སྟེ། ངོ་བོ། ངེས་ཚིག །དབྱེ་བ། མཐུན་དཔེ། ལྡང་ཚད། བཤད་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དང་། མཚོན་ཚིག་གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་བཀོ
Chinese
萨！大圆满一味一体中，无有迷途与非迷途之分。迷途之处，自性清净，远离一切，唯一故不舍弃。阿底之见、修、行，果位本即无二，故无显现二元的迷途遮障。见、修、行、果四者，本来自生智慧，故无有因缘聚合的迷途遮障。大圆满见地、修习，行持果位任运成就，故是修习希冀勤作。迷途之处，遮障彻底清净。我之上方无有他者，故是无障清明的智慧。八乘之下显现者，亦是我之慈悲事业。无分别智慧安住于自性中，不杂染圆满的智慧，故堕落的迷途彻底清净。无分别智慧自明之中，迷途遮障二者无分别而明晰。（412）如是说。此外，下乘以分别心、异样思辨及勤作修持，因此，对于此等存在非真之迷途，以及未见真谛之遮障。阿底直接证悟自生之唯一智慧，故无有勤作修持，因此，无有迷途遮障。譬喻之词亦出自彼处：嗟！大心菩萨，若说执取二元，则说是声闻之见。若有执取而无所取，则说是独觉之见。若说心与显现，以及胜义谛与世俗谛，则说是菩萨之见。于一切胜义谛相同者，欲求三种姓之众，说是外道克里亚之见。欲求二分者，说是邬波之见。若出现象征三十七道品之词，则是瑜伽之见。若出现象征四十二寂静本尊之词，则是摩诃瑜伽之见。若出现未生之词句，以及法界与智慧之词，则是阿努瑜伽之见。若出现超越有为勤作之词句，以及自生智慧之词，与任运成就（413）智慧佛陀等，此等则说是大圆满之见。如是说。第二，对于自之增益分别解说，共有三种：经、律、论之义解说。其中第一者有六种：体性、词义、分类、相似比喻、衡量、解说方式。第一者是：自生之智慧，以及象征基、道、果之词
English
Sa! In the single sphere of Dzogchen, there is no distinction between straying and not straying. The straying ground is naturally pure, utterly detached, and therefore not abandoned as it is unique. The view, meditation, and conduct of Ati, and the fruit, are primordially non-dual. Therefore, there is no straying obscuration in the appearance of duality. The four: view, meditation, conduct, and fruit, are primordially self-arisen wisdom. Therefore, there is no straying obscuration from the aggregation of causes and conditions. The Dzogchen view, meditation, and conduct, and the fruit are spontaneously accomplished. Therefore, meditation and practice involve hope, fear, and effort. The straying ground and obscurations are utterly purified. Above me, there is no other. Therefore, it is unobscured, clear wisdom. Even the appearances below the eight vehicles are the compassionate activities of my mind. Remaining in the state of non-differentiating wisdom, the unmixed, perfect wisdom, therefore, the straying ground of falling is utterly purified. From the self-illumination of non-differentiating wisdom, the straying and obscuration are clear without differentiation. (412) Thus it is said. Furthermore, the lower vehicles involve differing mental fabrications, effort, and practice. Therefore, in such approaches, there are straying grounds that are not true, and obscurations from not seeing the true meaning. Ati directly sees the single, self-arisen wisdom, and therefore, there is no effort or practice. Thus, there is no straying or obscuration. The indicative words are also from that very source: Kye! Great Bodhisattva, if you speak of the duality of grasper and grasped, it is said to be the view of the Shravakas. If there is grasping but no grasped, it is said to be the view of the Pratyekabuddhas. If you speak of mind and appearances, and of ultimate truth and conventional truth, it is said to be the view of the Bodhisattvas. For those who desire the three lineages in all that is the same ultimate truth, it is said to be the view of the outer Kriyas. Desiring two parts is said to be the view of Upa. If words appear that symbolize the thirty-seven factors of enlightenment, that is said to be the view of Yoga. If words appear that symbolize the forty-two peaceful deities, that is said to be the view of Maha Yoga. If collections of words of the unborn appear, and words of space and wisdom, that is said to be the view of Anu Yoga. If collections of words that transcend action and effort appear, and all the words of self-arisen wisdom, and spontaneously accomplished (413) wisdom, Buddhas, etc., these are said to be the view of Dzogchen. Thus it is said. Secondly, there are three ways to explain one's own superimpositions in detail: explaining the meaning of Tantra, Agama, and Upadesha. The first of these has six aspects: essence, definition, divisions, similarity, measure, and mode of explanation. The first is: the self-arisen wisdom, and the words symbolizing the ground, path, and fruit.