Tibetan
བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཏི་ཀ་ལ་གཞི་བཅའོ། །དེ་ནི་དོན་རྟོགས་ན་སྒོམ་དུ་མེད་དེ། རང་བཅས་སུ་གནས་པས་འདུ་འབྲལ་མེད་དེ། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན། བསྒོམ་བྱ་དང་སྒོམ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སོ་སོ་དང་མཚན་མར་དམིགས་གཏད་མེད་དེ། དཔེར་ན་གར་སྦྱིན་ལ་སྦྲང་བུའི་འདབ་མ་འབྱར་བ་ལྟ་བུའོ། །ཆོས་ཉིད་དོན་གྱི་ཐ་མལ་མ་རྟོགས་པར། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཐ་མལ་གྱིས་མི་གྲོལ་ཏེ། གང་ལྟར་རྟོགས་དགོས་པས་ཡེངས་སུ་མེད་པའོ། །ངེས་པར་རྟོགས་པ་ཙམ་ན་ངེས་པ་མེད་དེ། འདུག་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་སྣང་ཙམ་ལས་མ་གཡོས་པ་ཙམ་དུ་འདུག་གོ། །འགྲོ་ཡང་ཡེ་ཤེས་རང་གདངས་ཀྱི་ངང་ལས་རང་བཞིན་མ་འགགས་ཙམ་དུ་འགྲོ་སྟེ། མར་མེའམ། ཉི་མ་རང་སྣང་དང་བཅས་ནས་འགྲོ་བ་བཞིན་ནོ། །ཉལ་ཡང་ (༣༧༦)ངང་ལས་མ་གཡོས་པའི་ཀློང་རིག་པ་ཟང་ཐལ་གྱི་ངང་ན་རྩལ་གཞི་ལ་འདུས་ཏེ། རང་བཞིན་གཞི་ལ་ཐིམ། མཚན་མ་རང་སར་གྲོལ། དོན་འབྱོར་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར་རོ། །ལངས་ཀྱང་ངང་མ་བཅོས་པ་ལ་རིག་པ་རང་ཤར་ཏེ། རང་བཞིན་མ་འགགས་པར་གསལ་ལོ། །ཀྱཻ་མ་རིགས་ཀྱི་བུ་ལེགས་པར་ཡིད་ལ་ཟུང་ཞིག །སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་ཅི་བྱེད་ཀྱང་། རང་རིག་གདིང་གི་ངང་ལས་མི་འདའ་ཞིང་ཆོས་ཉིད་ལས་མི་གཡོས་པ་ནི། དཔེར་ན་བྱ་གར་འཕུར་ཡང་ནམ་མཁའ་ལས་མི་འདའ། ཉ་གར་འཕྱོ་ཡང་ཆུ་ལས་མི་འདའ། མིས་གར་ཕྱིན་ཡང་ས་ལས་མི་འདའ་བ་བཞིན་དུ། རྣལ་འབྱོར་དོན་གྱི་དགོངས་པ་ལ་གནས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ། བསྒོམ་བྱ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སོ། །དེ་ནི་ལོགས་ན་མེད་དེ་རང་གི་རིག་པ་ཆོས་སྐུ་ཁོ་ནའོ། །ཤར་བ་ཐམས་ཅད་ནི་རང་ཤར་ཏེ། རིག་པ་ཆོས་སྐུ་སྟོང་པ། འགགས་པ་མེད་པ་དང་། དེ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པ་དང་། །དེ་ལྟར་ཤེས་པ་མི་འགགས་པ་དང་། དེ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པ་དང་། མཚན་ཉིད་ལྔར་བཤད་དོ། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་འོད་དུ་ཤར་རོ། །འོད་ལ་རིགས་ལྔར་ཤར་རོ། ། (༣༧༧)རིགས་ལྔ་སྐུ་ལྔར་ཤར་རོ། །སྐུ་ལྔ་ཡབ་ཡུམ་ལྔ་མི་འགག་གོ། །ཡབ་ཡུམ་ལ་སེམས་དཔའ་སེམས་མ་མི་འགག་གོ། །རིགས་ལྔ་ཡབ་ཡུམ་ལས་སྒོ་ལྔ་ཤར་རོ། །སེམས་དཔའ་རྣམས་ལས་དབང་པོ་དང་རྣམ་ཤེས་ཤར་རོ། །སེམས་མ་རྣམས་ལས་ཡུལ་དུ་ཤར་རོ། །དེ་ནི་རིག་པ་རང་ཤར་གྱི་དགོངས་པས་སྣང་བ་རྒྱས་བཏབ་སྟེ། རང་སྣང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་གཞི་སྣང་གི་རྟོག་པ་མེད་པའོ། །འགགས་པའི་དུས་སུ་མཚན་མ་རང་གྲོལ་གྱི་དགོངས་པ་ཙམ་གཞི་ལ་འདུག་སྟེ། ཡུལ་ལྔ་སྒོ་ལྔའི་ནང་དུ་གྲོལ། སྒོ་ལྔ་སེམས་དཔའ་སེམས་མའི་ངང་དུ་གྲོལ། སེམས་དཔའ་སེམས་མ་སྐུ་
Chinese
我于大自在之本体提伽上安住。若能了悟此义，则无需修习，因其安住于自身，故无有聚散。境与有境，所修与能修，一切皆无有各自与名相之执着，譬如蝇虫之翅膀粘于焦油之上。若未证悟法性义之庸常，则庸常之凡夫不得解脱，无论如何必须证悟，故不可散乱。仅仅是确定证悟之时，亦无有确定，安住亦仅是安住于法性之自显现，未曾动摇而已。行走亦是从智慧自光之状态中，自性未曾止息般行走，如灯火或太阳伴随自显现而行。睡眠亦是（376）于未曾动摇之状态中，觉性空明之状态中，能力汇聚于根本，自性融入根本，名相于自身解脱，意义转为大成就。起身亦是于未曾造作之状态中，觉性自显，自性未曾止息般明亮。奇哉！种姓之子，善加铭记于心！无论行持四种威仪之任何一种，皆不离自明觉之根本，亦不离法性，譬如鸟无论飞往何处亦不离虚空，鱼无论游往何处亦不离水，人无论行往何处亦不离大地一般，瑜伽士安住于意义之见解中。种姓之子！所修乃是圆满正等觉之佛陀。彼非在于他处，乃是自之觉性法身而已。显现之一切皆是自显，觉性法身空性，无有止息，以及二者无别。如是知晓不灭，以及于彼无有阻碍，如是宣说五种体性。五智显现为光芒。光芒显现为五部。 (377)五部显现为五身。五身父续母续不灭。父续母续菩萨佛母不灭。五部父续母续中五门显现。菩萨众中根与识显现。佛母众中显现为境。此乃以觉性自显之见解增广显现，于自显之智慧中无有基显之分别念。止息之时，唯有名相自解脱之见解安住于根本，五境于五门之中解脱，五门于菩萨佛母之状态中解脱，菩萨佛母身
English
I abide in the essence of the Great Self, the Tika. If this meaning is realized, there is no need for practice, as it abides in oneself, and there is no gathering or scattering. Object and subject, what is to be meditated upon and the meditator, all have no separate and conceptual fixations, like a fly's wings stuck to tar. If the ordinary meaning of the nature of reality is not realized, ordinary beings will not be liberated. In any case, it must be realized, so there should be no distraction. Just at the moment of definite realization, there is no definiteness. Even when sitting, one is merely abiding in the self-appearance of the nature of reality, without moving. Even when walking, one walks in the state of the self-radiance of wisdom, without ceasing from one's own nature, like a lamp or the sun moving with its own appearance. Even when sleeping (376), in the state of non-movement, in the clear and empty state of awareness, the potential gathers at the base, one's own nature dissolves into the base, appearances are liberated in their own place, and meaning turns into great accomplishment. Even when rising, awareness dawns spontaneously in the state of non-fabrication, and one's own nature is clear without ceasing. Alas! Son of the lineage, keep this well in mind! Whatever of the four activities you do, do not stray from the ground of self-awareness and do not move from the nature of reality. For example, just as a bird does not stray from the sky no matter where it flies, a fish does not stray from the water no matter where it swims, and a person does not stray from the earth no matter where they go, so the yogi abides in the view of the meaning. Son of the lineage! The object of meditation is the perfectly complete Buddha. He is not separate, but is simply one's own awareness, the Dharmakaya. All that arises is self-arisen, awareness, the Dharmakaya, emptiness, without cessation, and the two are inseparable. Knowing this way, there is no cessation, and there is no obstruction to it. Thus, the five characteristics are explained. The five wisdoms arise as light. Light arises as the five families. (377) The five families arise as the five bodies. The five bodies, the five fathers and mothers, do not cease. The fathers and mothers, the heroes and heroines, do not cease. From the five families, the fathers and mothers, the five gates arise. From the heroes, the faculties and consciousnesses arise. From the heroines, the objects arise. This is because the view of self-arisen awareness expands appearances, and in the wisdom of self-appearance, there is no conceptual thought of the base appearance. At the time of cessation, only the view of self-liberation of appearances remains at the base. The five objects are liberated within the five gates. The five gates are liberated in the state of heroes and heroines. The heroes and heroines, the bodies
Tibetan
ལྔ་ཡུམ་གྱི་ངང་དུ་གྲོལ། དེ་ལྔ་ཡང་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ངང་དུ་གྲོལ། ཡེ་ཤེས་ལྔ་རང་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ལྔར་གྲོལ། མཚན་ཉིད་ལྔ་རིག་པ་འཛིན་མེད་རང་གསལ་དུ་གྲོལ་ཏེ། དབང་པོ་སྣ་བདུན་གྱི་མལ་ན། འབྱུང་བ་མ་ལ་ཞ། ཡེ་ཤེས་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པའོ། །དེ་ལྟར་གྲོལ་ནས་ངང་ལས་མ་གཡོས་པ་ནི་ཤེས་བྱ་བུམ་པར་ཚུད་པ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་ཆོས་སྐུ་དབྱེར་མེད་ཟང་ཐལ་གྱི་བུམ་པ་ན་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་མར་མེ་རླུང་གིས་མ་བསྐྱོད་ (༣༧༨)པ་ལྟར་གསལ་བས། ཤེས་བྱ་བུམ་འཇུག་གི་མན་ངག །གཏི་མུག་གི་གཉིད་ལོག་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་དོན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འབྱོར་བའོ། །ཐམས་ཅད་བྱུང་ཡང་རང་ལས་བྱུང་། སྣང་ཡང་རང་ལས་སྣང་། གསལ་ཡང་རང་ལས་གསལ། དག་ཅིང་གྲོལ་ཡང་རང་གི་ངང་དུ་གྲོལ་བས་ན་ཡེ་ཤེས་རང་དག་ཆེན་པོའོ། །དེ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བ་རང་སྣང་ཆེན་པོ་ལས་གཞན་སྣང་མེད་པར་བསྟན་པའོ། །ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲིན་དང་ཁུ་རླངས་བྱུང་ཡང་ནམ་མཁའ་ལས་བྱུང་། སྣང་ཡང་ནམ་མཁའ་ལས་སྣང་། གནས་ཀྱང་ནམ་མཁའི་ངང་དུ་གནས། །དག་ཀྱང་ནམ་མཁའི་ངང་དུ་དག །གྲོལ་ཡང་ནམ་མཁའི་ངང་དུ་གྲོལ་བ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་གསུངས། དེ་ནི་རང་སྣང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དགོངས་པ་སྒོམ་མེད་ཡེངས་མེད་ཆེན་པོར་བསྟན་པ་ཡིན། དབང་པོ་ཐ་མ་ཆོས་ཉིད་རང་སྣང་གི་སྒོམ་པ་བསྟན་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྒོམ་པའི་འཐད་པ་དང་། བསྒོམ་ཚུལ་གཉིས་སོ། །འཐད་པ་ནི། ཀུན་གསལ་ལས་བློ་ཞེན་རྣམས་ལ་སྒོམ་པ་བསྟན། །སྒོམ་དུ་མེད་པར་མ་ཤེས་ན། །མ་ཚོར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། །བྱ་རྩོལ་འདས་པར་མི་རྟོགས་ཏེ། །རྒྱུན་གྱི་ཏིང་འཛིན་དོན་མི་རྙེད། །སྒོམ་དུ་ (༣༧༩)ཡོད་པར་མ་ཤེས་ན། །ཐ་མལ་རྣམས་དང་ཁྱད་པར་མེད། །ཐ་མལ་རང་རྒྱུད་གོལ་སར་འགྲོ། །སྒོམ་དུ་མེད་པའི་བསྒོམས་ཤེས་པས། །སངས་རྒྱས་ཉག་ཅིག་འདུ་འབྲལ་མེད། །སྒོམ་པས་མི་བསྒོམ་དོན་ཤེས་པས། །དམིགས་གཏད་བློ་ཡི་མཐའ་ལས་ལྡོག །གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་པས། །ཕྱོགས་དེར་འཛིན་པའི་མུ་དང་བྲལ། །སྒོམ་དུ་ཡོད་པའི་དོན་བསྟན་པས། །གནས་ལུགས་གཞི་ལ་ཟད་སར་ཕྱིན། །ཞེས་སོ། །བསྒོམ་ཚུལ་ལ་གསུམ་སྟེ། བསླབ་ཐབས། བསླབ་བྱ། ལོབས་པའི་ཚད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་ཕྱི་ནང་གསང་བ་གསུམ་ལས། ཕྱི་འཁྲུལ་པའི་བྱ་བ་སྤངས་ནས་སྒོ་གསུམ་རང་མལ་དུ་བཞག་པས། རྩ་རླུང་དལ་ཁོད་སྙོམས་ནས་རིག་པ་རང་མལ་དུ་གནས་པར་བྱེད་དོ། །ནང་ལུས་དང་མིག་རླུང་མི་འགུལ་བར་ལྟ་སྟངས་ལ་གནས་པས། རྣམ་རྟོག་རང་སར་འགགས་ནས་འོད་གསལ་རང་སྣང་དུ་འཆར་བའི་གནད་
Chinese
于五母之中解脱。此五者亦于五智之中解脱。五智于自性之五相中解脱。五相于无执自明之觉性中解脱。于七种官觉之床榻上，诸元素消融于母性之中。融入智慧之界。如是解脱后，不离其本性，如知识被置于瓶中。法性法身无别，于空明之瓶中，自性之智慧如灯，不为风所动（378）般显明。是知识入瓶之口诀。因愚痴之沉睡，而达智慧之义，即真如。一切虽生，然生于自性。虽显，然显于自性。虽明，然明于自性。虽净且脱，然于自性之中解脱，故为智慧自净大。此乃显示本体之显现，为自显大，无有他显。如空中虽生云雾，然生于空中。虽显，然显于空中。虽住，然住于空中。虽净，然净于空中。虽脱，然脱于空中一般。如是说。此乃显示自显智慧之意，为无修无散大。末梢官觉，显示法性自显之禅修，有二：禅修之合理性与禅修之方式。合理性为：于普明中，对执着之诸念，显示禅修。若不知无修，则不觉知，不作意，不悟超越作为，则恒常之三摩地不得其义。若不知有修（379），则与庸常者无别。庸常者自续漂泊于歧途。知无修之修，则唯一佛陀无有聚散。以修而知不修之义，则从目标心之边际解脱。悟入无二之义，则远离执持彼方之边。显示有修之义，则于实相之基到达尽头。如是说。禅修之方式有三：学习之方法、所学之事、显示熟练之程度。初者有外内密三者，外者舍弃迷惑之行，将三门置于其本位，则脉气平缓调和，觉性安住于其本位。内者身眼气不动，安住于观看之姿势，则分别念于其自身止息，光明自显之要点
English
It is liberated within the state of the five mothers. Those five are also liberated within the state of the five wisdoms. The five wisdoms are liberated into the five characteristics of self-awareness. The five characteristics are liberated into the ungrasping, self-luminous awareness. In the bed of the seven senses, the elements dissolve into the mother. They merge into the realm of wisdom. Having been liberated in this way, not moving from its own state is like knowledge being contained in a vase. The nature of reality, the Dharmakaya, is inseparable, in a clear and empty vase, the self-aware wisdom is clear like a lamp unmoved by the wind (378). This is the instruction of how knowledge enters the vase. By falling asleep in the sleep of ignorance, one attains the meaning of wisdom, which is suchness. Although everything arises, it arises from itself. Although it appears, it appears from itself. Although it is clear, it is clear from itself. Although it is pure and liberated, it is liberated in its own state, therefore it is the great self-purified wisdom. This shows that the appearance of the essence is the great self-appearance, without any other appearance. Just as clouds and vapors arise in the sky, they arise from the sky. Although they appear, they appear from the sky. Although they abide, they abide in the state of the sky. Although they are pure, they are pure in the state of the sky. Although they are liberated, they are liberated in the state of the sky. So it is said. This shows the intention of self-appearing wisdom, which is the great non-meditation, non-distraction. The last sense faculty, the teaching of the self-appearing meditation of Dharmata, has two aspects: the reason for meditation and the way to meditate. The reason is: In the All-illuminating, meditation is taught to those with clinging thoughts. If one does not understand non-meditation, one does not perceive, does not pay attention, and does not realize transcendence of action, then one will not find the meaning of continuous Samadhi. If one does not understand that there is meditation (379), then there is no difference from ordinary people. Ordinary people's self-continuum goes astray. By knowing the meditation of non-meditation, the only Buddha is without gathering and scattering. By knowing the meaning of non-meditation through meditation, one turns away from the edge of the objective mind. By realizing the meaning of non-duality, one is free from the boundary of clinging to that side. By showing the meaning of meditation, one goes to the end on the basis of the fundamental nature. So it is said. There are three ways to meditate: the method of learning, what to learn, and showing the extent of familiarity. The first has three aspects: outer, inner, and secret. The outer is to abandon the activities of delusion and place the three doors in their own place, so that the channels and winds are calm and balanced, and awareness abides in its own place. The inner is to keep the body, eyes, and wind still, and abide in the posture of looking, so that the thoughts stop in their own place, and the key point of the self-appearance of clear light arises.