Tibetan
ང་བས་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟར་ཀུན་གྱི་འབྱུང་གནས་ཆེན་པོར་གནས་ཏེ། ཀུན་གསལ་ལས། མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་སྔོན་རོལ་ན། །ཐོག་མའི་མགོན་པོ་འོད་མི་འགྱུར། །ཀུན་གྱི་འབྱུང་གནས་ཆེན་པོར་གནས། །ནམ་མཁའ་རྒྱ་མཚོ་རིན་ཆེན་ག་བུར་བཞིན། །ཞེས་པ་དང་། མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་སྔོན་རོལ་ན། །རྟོགས་ཏེ་སངས་རྒྱས་མ་བྱུང་ལ། །མ་རྟོགས་སེམས་ཅན་མ་བྱུང་ལ། །གཉིས་ཀར་མི་གནས་སྔོན་རོལ་ན། །ཐོག་མའི་མགོན་པོ་འོད་མི་འགྱུར། །རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་སངས་རྒྱས་ཏེ། །ཆད་པ་མ་ཡིན་འོད་གསལ་སྐུ། །རྟག་པ་མ་ཡིན་དངོས་པོ་མེད། །ནམ་མཁའ་འཇའ་ཚོན་ཚུལ་དུ་གནས། །ཀུན་གྱི་འབྱུང་གནས་ཆེན་པོར་གནས། །ཀུན་གྱི་དངོས་གཞིར་གྱུར་པ་ལ། །རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུངས་ཀུན་དང་བྲལ། །དབྱེར་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་གནས། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་རིག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་འདིའི་ངོ་བོ་ནི་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་ནོར་བུ་ལྟ་བུ། འཁོར་འདས་གང་རུང་དུ་མ་ཆད་ལ། རྟོགས་མ་རྟོགས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས། འཁོར་འདས་སུ་འཆར་བའི་གོ་མ་འགགས་པར་ག་ (༡༠༤)བུར་ལྟ་བུ་དེ་ངོ་བོ་ཕན་གནོད་གང་དུའང་ཆད་པ་མེད་ལ། ཚད་པ་དང་གྲང་བའི་ནད་སོ་སོའི་རྐྱེན་གྱིས། ཕན་གནོད་ཀྱི་རྣམ་པར་འཆར་བའི་གོ་་མ་འགགས་པ་ལྟ་བུ། གང་དུའང་མ་གྲུབ་པའི་རིག་པ་ཉིད། རྐྱེན་གྱིས་གང་ལྟར་ཡང་འཆར་བའི་གཞི་བྱས་དུས། དོན་ལ་བཟང་ངན་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་ལ་གཞིའི་གནས་ལུགས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ངོ་མཚར་བའི་དོན་ནོ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་གྲོལ་གཞི་ནི། གཞི་རང་ཐོག་ནས་རང་ངོ་ཤེས་པས་སངས་རྒྱས་ཏེ། དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་རང་བྱུང་གི་ཆོས་གསུམ་ཡོད་པ་ནི་ལུང་ལས་མ་བྱུང་བའི་མན་ངག་ངང་ལས་ཤར་ཏེ་སངས་རྒྱས། ལུང་སྟོན་པའི་བླ་མ་མེད་པར་རང་རིག་གོ། །སེམས་ལས་མ་བྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་རང་གིས་རིག་སྟེ་སངས་རྒྱས། ལུས་ངག་སེམས་མེད་པའི་གཞི་རང་གིས་རིག་གོ། རྒྱུ་ལས་མ་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་རང་ལ་གྲུབ་པས་སངས་རྒྱས། གཞི་སྐུ་གསུམ་དུ་རྐྱེན་མེད་པར་རང་གིས་རིག་པའོ། །དེའང་གཞི་གནས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་པོ་དེ་རང་རིག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ནུས་པས་འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་དུ་རང་འཁྲུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་གྲོལ་གཞི་གསུམ་ཡོད་དོ། ། (༡༠༥)ཡུལ་གྱི་གྲོལ་གཞི་རང་སྣང་གིས་རང་ངོ་ཤེས། སྐུ་ཡི་གྲོལ་གཞི་རང་སྣང་གཟུགས་སྐུ་རང་ངོ་ཤེས། ཐུགས་ཀྱི་གྲོལ་གཞིར་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཤར་ནས་རང་གྲོལ་ཏེ། ཀུན་གསལ་ལས། རང་བྱུང་དཀྱིལ་འཁོར་རང་སྣང་ལ། །རང་ངོ་ཤེས་པ་
Chinese
我以如意宝般安住于一切之大本源处。《普明》中说：未生未出之先，原始怙主光明不变，安住于一切之大本源处，如虚空、大海、珍宝、樟脑。又说：未生未出之先，证悟之佛未出现，未悟之有情未出现，不住于二者之先，原始怙主光明不变，自性任运而成就佛，非断灭乃光明之身，非恒常乃无事物，安住于虚空彩虹之状，安住于一切之大本源处，成为一切之实物，远离广狭偏颇一切，无别任运而成就安住。如是。此乃觉性自生之智慧，其体性本自任运成就，故如珍宝。不堕入轮回涅槃任何一边，以证悟与未证悟之缘故，显现为轮回涅槃之机能不灭，如樟脑般，其体性于利益损害任何一边皆无断灭，以冷热之病各自之缘故，显现为利益损害之相，如是。于任何处皆未成立之觉性本身，以缘而作为显现任何事物之基础时，实则无好坏转变，称之为基础之安住方式，乃稀奇之义。普贤王如来的解脱基础是，基础自始自身认识而成就佛，具德普贤王如来具有自生之三法，乃非从教理所出之口诀，从自心中显现而成就佛，无有宣说教理之上师而自证悟。非从心所出之佛，自己认识而成就佛，无有身语意之基础自己认识。非从因所出之果，于自身成就故而成就佛，基础三身无有任何缘而自己证悟。彼亦是基础处之三种智慧，以自证智慧之能力，于果位三身中自己诞生。又，普贤王如来具有三种解脱基础。（105）境之解脱基础是自显现而自己认识，身之解脱基础是自显现色身而自己认识，意之解脱基础是明智之智慧显现而自己解脱，如《普明》中所说：自生坛城自显现，自己认识
English
I abide as the great source of all, like a wish-fulfilling jewel. In the 'All-Illuminating' it says: Before arising, before birth, the primordial protector, the unchanging light, abides as the great source of all, like the sky, the ocean, precious jewels, and camphor. It also says: Before arising, before birth, the enlightened Buddha did not arise, the unenlightened sentient beings did not arise, before abiding in either, the primordial protector, the unchanging light, spontaneously accomplishes Buddhahood, not annihilation but a luminous body, not permanence but without substance, abiding in the manner of a rainbow in the sky, abiding as the great source of all, becoming the substance of all, free from all limitations and partiality, abiding as spontaneously accomplished without separation. Thus it is. The essence of this self-arisen wisdom of awareness is spontaneously accomplished from the beginning, like a jewel. It does not fall into either samsara or nirvana, and due to the causes of realization and non-realization, the potential for appearing as samsara and nirvana is not obstructed, like camphor, whose essence is not annihilated in either benefit or harm, and due to the causes of hot and cold diseases, it appears in the form of benefit and harm, like that. Awareness itself, which is not established in anything, when used as the basis for the appearance of anything due to conditions, in reality there is no change of good or bad, which is called the abiding state of the basis, which is the meaning of wonder. The basis of liberation of Kuntuzangpo is that the basis itself recognizes itself from the beginning and attains Buddhahood, and the glorious Kuntuzangpo has three self-arisen dharmas, which are instructions that do not come from the scriptures, but arise from within and attain Buddhahood, self-realizing without a lama who teaches the scriptures. The Buddha who does not come from the mind, realizes himself and attains Buddhahood, the basis without body, speech, and mind, realizes itself. The fruit that does not come from the cause is accomplished in itself, so it attains Buddhahood, the basis, the three kayas, are realized by themselves without any conditions. Also, these three wisdoms of the basis state, by the power of the wisdom of self-awareness, are self-born in the three kayas of the fruit. Again, Kuntuzangpo has three bases of liberation. (105) The basis of liberation of the object is that self-appearance recognizes itself, the basis of liberation of the body is that self-appearance, the form body, recognizes itself, the basis of liberation of the mind is that the wisdom of knowledge arises and is self-liberated, as it says in the 'All-Illuminating': Self-arisen mandala, self-appearance, self-recognition.
Tibetan
ལྷན་ཅིག་པས། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཤར། །ང་ནི་ཆོས་སྐུ་དྲི་མེད་པས། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཤར། །ཆོས་སྐུ་རང་རིག་རང་ཤར་ཤེས། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སངས་རྒྱས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དེ་རང་མལ་ལས་མ་གཡོས་པར་རང་གིས་རིག་ཅིང་རྟོགས་པས། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་སངས་རྒྱས་གཞི་ཐོག་ནས་བྱང་ཆུབ་པ་ཡིན་ནོ། །མ་རིག་པ་སེམས་ཅན་གྱི་འཁྲུལ་གཞི་ནི། གཞི་སྣང་རང་ངོ་མ་ཤེས་པས་འཁྲུལ་ཏེ། དེ་ཡང་ཡུལ་གྱི་འཁྲུལ་གཞི་འོད་གསལ་རང་སྣང་གི་གནས་ངོ་མ་ཤེས་པས་འཁྲུལ། ལས་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞི་འོད་ལྔ་གཟུགས་སྐུ་རང་ལུས་སུ་ངོ་མ་ཤེས་པས་འཁྲུལ། སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞི་རིག་པ་རང་ངོ་མ་ཤེས་པས་འཁྲུལ་ལོ། །ཀུན་གསལ་ལས། ཆོས་ཉིད་ཡུལ་གྱི་འཁྲུལ་གཞིར་འཐད། །ཅིའི་ (༡༠༦)ཕྱིར་རིག་མེད་བེམས་པོར་གནས། །རིག་པ་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞིར་འཐད། །ཅིའི་ཕྱིར་རིག་ཙམ་ཕྱོགས་མཐུན་ཕྱིར། །འོད་ལྔ་ལུས་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞིར་འཐད། ཁ་དོག་དབྱིབས་སུ་ཕྱོགས་མཐུན་ཕྱིར། །ཡེ་གཡོས་སེམས་སུ་འཁྲུལ་པ་སྟེ། །བྱེད་པ་པོ་ནི་ང་བདག་ཡིན། །གཟུང་འཛིན་སྐྱེས་པའི་དུས་ན་འཁྲུལ། །དུས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་རྟོགས། །འབྲས་བུ་འོད་གསལ་ལྷ་ལས་ནི། །སྣོད་བཅུད་སྲིད་པ་རིམ་གྱིས་ཆགས། །ཞེས་སོ། །གཞི་བསྐལ་པ་དང་པོ་ལས། གཞིར་སྣང་བར་གྱི་བསྐལ་པ་ཤར་དུས། རང་ངོ་མ་ཤེས་པས་འཁྲུལ་སྣང་བསྐལ་པ་ཕྱི་མར་ཁ་བརྒྱུད་དེ། ཁམས་གསུམ་རིགས་དྲུག་གི་སྣོད་བཅུད་དུ་ཆགས་པ་ལས། སྣོད་ཀྱི་རིམ་པ་ནི་དེ་ཉིད་ལས། །དེ་དུས་གཟུང་འཛིན་རྣམ་རྟོག་གིས། །རང་བཞིན་འོད་ལྔ་གསལ་མི་ནུས། །གཟུགས་སོགས་ལྔ་ལ་བག་ཆགས་པས། །མཚོ་དར་ཞོ་ལ་སྤྲིས་ཆགས་ལྟར། །གླིང་བཞི་རི་རབ་གླིང་ཕྲན་སྣང་། །བཅུད་ལས་སྲིད་པའི་སྒོ་ང་དང་། །ནགས་ཚལ་སྨན་དང་མེ་ཏོག་འཁྲུངས། །རླན་དང་དྲོད་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན། །དེ་ལྟར་བར་གྱི་བསྐལ་པ་ལས། །སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ལོགས་ (༡༠༧)སུ་བསྐལ། །ཞེས་སོ། །བཅུད་ནི་ཡང་དེ་ལས། ནམ་མཁའ་སྟོང་པར་རླུང་རྒྱུ་བཞིན། །ཡིད་ནི་རླུང་ཆེན་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ། །སྤྱན་གྱི་སྦྱོར་བས་སྒོ་ང་མཐོང་། །ཐུགས་ཀྱི་སྦྱོར་བས་མཛེས་པར་མཁྱེན། །ཞལ་གྱི་སྦྱོར་བས་ཆགས་སེམས་སྐྱེས། །རིག་པ་ཡིད་དང་བཅས་པ་ཞུགས། །སེམས་ཅན་ཕོ་མོ་སོ་སོར་སྨིན། །སྐྱེ་བ་བཞི་ལས་སྒོང་སྐྱེས་ཡིན། །དེ་ནས་མངལ་ནས་སྐྱེ་བ་བྱུང་། །མི་མཇེད་འཇིག་རྟེན་རིམ་པར་ཆགས། །ཉོན་མོངས་རགས་ཤིང་འབྲས་བུ་ངན། །དེ
Chinese
俱生者说：俱生智慧显现，我乃无垢法身，全知智慧显现，法身自明自显知。如是。彼亦是自性任运成就之佛，本体之身，不离本位，自能知自能觉，故普贤王如来法身从基位即已成佛。无明众生之迷乱之基，乃因基现不识自性而迷乱。彼亦是，对境之迷乱之基，乃因不识光明自显之处而迷乱；业之迷乱之基，乃因不识五光色身即是自身而迷乱；心之迷乱之基，乃因不识觉性即是自性而迷乱。《普明》中说：法性适合作为对境之迷乱之基，为何成为无觉之物？觉性适合作为心之迷乱之基，为何仅仅是觉性而趋向一致？五光适合作为身体之迷乱之基，为何趋向颜色形状一致？原始动摇迷乱于心，作者即是我执，于能取所取产生之时迷乱，时间被认为有两种形态。从果光明之天中，器情世界次第形成。如是。于最初之基劫中，于基位显现中间劫时，因不识自性，迷乱显现传递至后劫，从而形成三界六道之器情。其中，器之次第，即彼中说：彼时，以能取所取分别念，不能明了自性五光，因对色等五境产生习气，如湖面凝乳产生奶皮，四洲须弥山小洲显现。从情中产生世界之卵，以及森林药物鲜花，从湿气和暖气中产生。如是，从中劫中，器世界单独形成。如是。情，亦是彼中说：如虚空中风运行，意如大风普遍运行，以眼之作用见到卵，以心之作用知其美妙，以口之作用产生贪心，觉性与意一起进入，众生男女各自成熟，四生中为卵生。之后产生胎生，人世间次第形成，烦恼粗大，果报恶劣。彼
English
The Co-emergent One said: The co-emergent wisdom arises. I am the stainless Dharmakaya, the all-knowing wisdom arises. The Dharmakaya knows its own awareness and self-arising. Thus it is. Furthermore, the self-perfected Buddha, the essence of the Dharmakaya, without moving from its original state, knows and realizes itself. Therefore, Samantabhadra, the Dharmakaya Buddha, is enlightened from the ground. The basis of delusion for ignorant sentient beings is that they are deluded because they do not recognize the ground appearance as their own nature. That is, the basis of delusion for objects is that they are deluded because they do not recognize the place of clear light as their own appearance. The basis of delusion for actions is that they are deluded because they do not recognize the five lights and form bodies as their own bodies. The basis of delusion for the mind is that they are deluded because they do not recognize awareness as their own nature. From the Kunsel: Dharmata is suitable as the basis of delusion for objects. Why does it remain as an inanimate object without awareness? Awareness is suitable as the basis of delusion for the mind. Why is it merely awareness and tends to be the same? The five lights are suitable as the basis of delusion for the body. Why do they tend to be the same in color and shape? The original movement is delusion in the mind. The actor is the ego. Delusion occurs at the time of the arising of grasping and being grasped. Time is perceived as having two aspects. From the result, the clear light deity, the container and contents of existence gradually form. Thus it is. In the first aeon of the ground, when the intermediate aeon appears on the ground, because one does not recognize one's own nature, the delusion appearance is passed on to the later aeon, and thus the container and contents of the three realms and six classes are formed. Among them, the order of the container is as follows: At that time, with grasping and being grasped, and conceptual thought, one cannot clarify the five lights of one's own nature. Because of the imprints on the five objects such as form, like the formation of cream on milk in a lake, the four continents, Mount Meru, and small continents appear. From the contents arise the egg of the world, and forests, medicines, and flowers, which are born from moisture and warmth. Thus, from the intermediate aeon, the container world is separately formed. Thus it is. The contents are also described therein: Just as the wind moves in empty space, the mind moves everywhere like a great wind. With the action of the eyes, one sees the egg. With the action of the heart, one knows its beauty. With the action of the mouth, desire arises. Awareness enters together with the mind. Male and female sentient beings mature separately. Among the four births, it is egg-born. Then comes womb-born. The human world gradually forms. Afflictions become coarse and the fruit is bad. That