Tibetan
་པས་རིག་པའི་ངང་ནས་ཤར་གྲོལ་གྱི་རྩལ་བཞེངས་ཏེ། ཕྱི་སྣང་བའི་སྟེང་དུ་གྲོལ་བ་ཡང་། སྣང་བ་སྣོད། སྲིད་པ་བཅུད། གཉིས་ལ་འཆར་སྒོ་མ་འགགས་པར་ཤར་བ་དེ་ཅེར་ཤར། ཐད་ཀ་དེར་ཡལ་བ་དེ་ཅེར་གྲོལ། དེའི་ངང་དངས་ཤར་བས་གནས་པ་ལ་མི་གནོད། གནས་པས་འཆར་བ་ལ་མི་འགགས་པ་ནམ་མཁའ་ཡངས་པའི་དབྱིངས་རུམ་ལྟ་བུ་ལ་སྣང་སྲིད་གཞི་བཞེངས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཞེས་བྱའོ། ། (༣༦༣)འདིའི་དུས་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཡེ་ཤེས་སུ་གནས་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་སུ་འཆར་བདོ་བདེ་ཤར་ས་ན་རང་གྲོལ་རང་དངས་ཆེན་པོར་ཤིག་ཤིག་བྱུང་བས་ཕྱི་སྣང་ཐོག་ཏུ་བཞག་པས། ནང་རིག་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་བ་ལ་རིགས་དང་རིགས་ཀྱི་བདག་པོར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས། །རིགས་དང་རིགས་ཀྱི་བདག་པོར་གྲོལ། །ཞེས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཡང་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པའམ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྣང་བཅེར་བཞག་གི་ཆོས་དང་སྣང་སྲིད་གཞི་བཞེངས་ཀྱི་དགོངས་པ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱོད་པ་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དོན་བཞི་པ་འབྲས་བུ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། འབྲས་བུ་རང་བཞིན་རྣམ་དག །མན་ངག་རིག་པ་ཅོག་བཞག །དགོངས་པ་སྲིད་གསུམ་ཀ་དག་གོ། །དང་པོ་ནི། རིག་པ་ཡེ་དག་ལྷུན་གྲུབ་རང་མལ་ཆོས་སྐུའི་དགོངས་པ་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་རང་རྫོགས་དྲི་མེད་རྣམ་དག་ཏུ་རྟག་པར་ཡོད་པ་དེ་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། ། (༣༦༤)བླ་མས་ངོ་སྤྲད། རང་གིས་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ནི་འབྲས་བུ་རང་ངོ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་དང་མི་འབྲལ་བར་དེའི་ངང་ལ་གནས་པས་འབྲས་བུ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཐོབ་བྱ་སྔོན་དུ་རང་ལ་འདུག་པར་རྟོགས་པས་རེ་དོགས་མེད་པར་རང་མལ་དུ་བློ་བདེ་བའི་གདེང་དང་བཅས་པ་ལ་འབྲས་བུ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །བློ་རྩལ་རབ་ཀྱི་གཞིར་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའོ། །དབང་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ལས། འབྲས་བུ་རང་རྫོགས་སྨོན་ལམ་བྲལ་བ་ལས། །རྣམ་དཔྱོད་དུས་ལ་ལྟོས་པ་ཡོངས་རེ་འཁྲུལ། །ཞེས་སོ། །འདི་ལ་རྒྱལ་པོ་གདན་ས་ཟིན་པས་མི་འགྱུར་བ། བློན་པོ་བཙོན་དུ་ཟིན་པས་མི་འགྱུར་བ། །དམངས་ཆམ་ལ་ཕེབས་པས་མི་འགྱུར་བ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་རང་མལ་དུ་ཤེས་པ་ལ་རྒྱལ་པོ་གདན་ས་ཟིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རིག་པ་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུའི་གདན་ས་ཆོས་སྐུའི་རང་མལ་ལས་མ་གཡོས་པར་ཟིན་དུས། འཁྲུལ་ཕྱིར་མི་འགྱུར་ཏེ། འཁྲུལ་པ་རང་སར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་གྱི་འབྲས་བུ་རྒྱུར་མི
Chinese
以智慧的方式升起并解脱的技艺，也是在外显现上解脱。显现是容器，有是精华，对于这两者，不间断地生起是“直视生起”，直接在那里消失是“直视解脱”。在那清净的状态中生起，不会损害安住；安住不会阻碍生起，如同广阔虚空的怀抱，这被称为“显有立基之见”。(363)此时，烦恼转化为智慧，在烦恼显现、增长、舒适生起的地方，自解脱、自清净大而明显地发生，因此安住在外境显现上，在内识上解脱，被称为在种姓和种姓之主中解脱。如《牟帝迦鬘》中所说：“蕴、界、处，在种姓和种姓之主中解脱。”瑜伽士也因此被称为修行或安住于法，因为他们安住于显现直视之法和显有立基之见。已经阐述了将行为作为道路的瑜伽士。第四个意义是将果作为瑜伽，有三：果的自性清净，诀窍是觉性顿放，见解是三有本来清净。第一，觉性本初清净、任运成就、自性安住、法身的见解，无有聚合分离，自圆满、无垢、清净，恒常存在，这是果的体性。(364)上师指示，自己如此证悟，被称为认识果的自性，不离此而安住于此状态，被称为将果作为道路。也就是说，因为认识到所要获得的早已存在于自身中，所以无有希望和恐惧，在自性安住中具有安心的把握，这被称为将果作为瑜伽。在智慧能力最强的基础上产生果。在区分权能中说：“果的自圆满，脱离愿望，分别念依赖于时间，完全是错乱的希望。”对此有国王占据王位不会改变，大臣入狱不会改变，百姓遭受瘟疫不会改变这三种。第一，认识到果法身安住于自性，被称为国王占据王位，如同觉性国王的王位没有从法身自性安住中动摇时，不会因错乱而改变，因为错乱在自身清净。意义之果不会成为因
English
The skill of arising and liberating from within the state of awareness, is also liberation on the outer appearance. Appearance is the container, existence is the essence, for these two, the uninterrupted arising is "staring arising," directly disappearing there is "staring liberation." Arising in that clear state does not harm abiding; abiding does not hinder arising, like the embrace of the vast sky, this is called the "view of establishing the foundation of appearance and existence." (363) At this time, afflictions transform into wisdom, in the place where afflictions appear, increase, and comfort arises, self-liberation and self-purification occur greatly and manifestly, therefore placing it on the outer appearance, liberating on the inner awareness is called liberating in the lineage and the lord of the lineage. As it is said in the *Muktika Mala*: "The aggregates, elements, and sense bases, liberate in the lineage and the lord of the lineage." The yogi is also called practicing or abiding in the Dharma, because they abide in the Dharma of staring at appearance and the view of establishing the foundation of appearance and existence. The yogi who makes conduct the path has been explained. The fourth meaning is to make the result the yoga, there are three: the nature of the result is completely pure, the key instruction is awareness let be, the view is the three existences are primordially pure. First, awareness is primordially pure, spontaneously accomplished, abiding in its own place, the view of the Dharmakaya, without gathering and separation, self-complete, stainless, completely pure, constantly existing, that is the nature of the result. (364) The lama introduces it, and one realizes it in this way, which is called knowing the nature of the result, and abiding in that state without separating from it, which is called making the result the path. That is, because one realizes that what is to be obtained already exists within oneself, there is no hope or fear, and one has a confident assurance of peace of mind in abiding in one's own nature, which is called making the result the yoga. The result arises on the basis of the greatest intellectual ability. In the division of empowerments, it says: "The self-completion of the result, free from aspirations, discriminating awareness depends on time, and is completely a confused hope." Regarding this, there are three things that do not change when the king occupies the throne, the minister is imprisoned, and the people are afflicted by plague. First, recognizing the result Dharmakaya abiding in its own nature is called the king occupying the throne, like when the throne of the awareness king does not move from the Dharmakaya's own abiding nature, it does not change due to confusion, because confusion is purified in itself. The result of meaning does not become the cause
Tibetan
་ (༣༦༥)ལྡོག་པ་བསེ་ཤིང་གི་འབྲས་བུ་ལྟ་བུའོ། །དཔེར་ན་རྒྱལ་རིགས་སྤྱི་བོ་ནས་དབང་བསྐུར་བ་རྒྱལ་པོའི་ཁྲི་ལ་འདུག་སྟེ། དེ་རྒྱལ་ས་ཐོབ་པས་མི་འགྱུར་ཞིང་དབང་བསྐུར་བ་ལྟར། རྣལ་འབྱོར་པས་བླ་མས་རིག་པ་ཆོས་སྐུར་ངོ་སྤྲད་ནས། འཕྲོད་དེ་ཆོས་སྐུའི་རང་མལ་ན་རང་གསལ་འཛིན་མེད་ཟང་ཐལ་དུ་གནས་པ་དེ། ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རོལ་པར་རྟོགས་པས་འཁོར་བ་གཞི་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་དག་སྟེ་འགྱུར་བ་མེད་པའོ། །བློན་པོ་བཙོན་དུ་བཟུང་ནས་མི་འགྱུར་བ་ནི། དཔེར་ན་བཀའ་བློན་བཙོན་དུ་ཟིན་ནས་རྒྱལ་པོ་ཡང་ཉན་དགོས་པ་ལྟར། ཡིད་ཀྱི་འགྱུ་བ་རང་ཤར་རང་དངས་ཁུངས་ཆོད་བཙོན་དུ་ཟིན་པས་རིག་པ་ཁ་ཡན་དུ་མ་ཤོར་བར་ཆོས་སྐུ་རང་མལ་དུ་ངང་གིས་གནས་པ་སྟེ། དྲན་རྟོགས་ཤར་གྲོལ་གྱི་རྒྱས་ཐེབས་པས་ཆོས་ཉིད་དོན་གྱི་དགོངས་པ་ལ་འགྱུར་བ་མེད་པར་རང་དབང་ཐོབ་པའོ། །ཤར་ཡང་ཆོས་སྐུའི་ཀློང་ནས་ཤར། །གྲོལ་ཡང་ཆོས་སྐུའི་ཀློང་དུ་གྲོལ། །གནས་ཀྱང་ཆོས་སྐུའི་ཀློང་དུ་གནས། །ཡིད་ཀྱི་འགྱུ་བ་ (༣༦༦)ཅི་འགྱུས་ཀྱང་། །ཐད་ཀར་རང་ཆོད་ཡེ་ཤེས་རྩལ། །ཡེ་ཤེས་ཀློང་དུ་རང་འགྱུར་གསལ། །དོན་ལ་འགྱུས་དང་མ་འགྱུས་མེད། །རླུང་གིས་རྟ་བྱས་རིག་པའི་གདངས། །རིག་པ་བཅིངས་པས་རླུང་དང་བྲལ། །རིག་པ་ཆོས་སྐུ་རང་མལ་ཉལ། །བློན་པོ་བཙོན་དུ་ཟིན་ཞེས་བརྗོད། །སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་རྒྱབ་གྱེས་སོ། །གནད་དུ་དྲིལ་ན་དེ་ལས་མེད། །ཅེས་པ་ནི། དོན་གྱི་ཆིངས། གནད་ཀྱི་གཟེར་གསང་བའི་འཕྱོང་། །ཡང་གབ་སྦས་པའི་མིག་འབྱེད་དུ་བཀོད་པའོ། །དམངས་ཆམ་ལ་ཕབ་སྟེ་མི་འགྱུར་བ་ནི། རྒྱལ་པོ་གཅིག་གིས་དམངས་རྣམས་དམག་གིས་བཅོམ་ནས་ཆམ་ལ་ཕབ་དུས་འགྱུར་བ་མེད་པ་ལྟར། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་རང་གདངས་སུ་མ་འགགས་པ་ལ་མི་རྟོག་པར་བཞག་པས། གཟུང་བའི་ཡུལ་ལྔ་ལ་དྲན་རྟོག་མི་འཕྲོ་བར་ཆམ་ལ་ཕེབས་ཏེ། རིག་སྟོང་ཆོས་སྐུ་རང་མལ་ལས་འགྱུར་བ་མེད་པའོ། །ཇེ་ཞིག་ན་རྣམ་ཤེས་ཡུལ་དང་བཅས་པ་སྟོང་པས་འཁོར་བའི་མིང་མེད་དོ། །དེ་ལ་རིག་པ་ཆོས་སྐུར་ཐག་ཆོད་ནས། གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་གི་ (༣༦༧)ཤེས་པ་གང་ཤར་གྱི་རང་དུས། མིག་གམ། རྣ་བ། སྣ། ལྕེ། ལུས་ཀྱི་སྒོ་དེ་ཀར་མདུང་ཚུགས་སུ་གཏད་པས། འགྱུ་བ་རང་ཡལ་རིག་པ་རང་གསལ། དྲན་རྟོག་ཆམ་ལ་ཕེབས་ཏེ། དབང་པོ་དགག་སྒྲུབ་མི་དགོས་པར་རང་གྲོལ་ཚོགས་དྲུག་ལྷུག་པའི་མན་ངག་ཏུ་བྱུང་བའོ། །གནད་འདི་གལ་ཆེ་བར་ཡོད་པས་ལེགས་པར་གཏན་ལ་ཕེབས་སོ། །རྒྱལ་བློན་དམངས་གསུམ་གང་ཆམ་ལ
Chinese
（365）回过头来看，就像是菝Physical果一样。例如，如同王族从头顶灌顶，坐在王位上，因为获得了王位而不改变，如同灌顶一样。瑜伽士由上师将觉性认知为法身而介绍，一旦契合，便安住在法身自性中，自明、无执、通透的状态中。由于了悟一切都是法性的游戏，轮回便在无根的法界中清净，不会改变。大臣被囚禁后不会改变，例如，如同大臣被囚禁后，国王也必须听从。心的流动，自生自灭，源头被切断，如同被囚禁一般，觉性不会散乱，而是自然安住在法身自性中。由于忆念和觉悟的生起和解脱的印证，对于法性意义的证悟不会改变，获得自主。生起也是从法身的虚空中生起，解脱也是在法身的虚空中解脱，安住也是在法身的虚空中安住。心的流动（366）无论如何变动，直接当下切断，是智慧的妙用。在智慧的虚空中，自然变动而清晰，实际上没有变动和不变动。风做了马，是觉性的声音。觉性被束缚，便与风分离。觉性安住在法身自性中，如同睡眠一般。说大臣被囚禁。心和智慧背道而驰。如果归纳要点，没有比这更重要的了。这被称为意义的束缚，要点的钉子，秘密的悬挂。也是开启隐藏之物的眼睛。民众被征服后不会改变，例如，如同一个国王用军队征服民众后，征服时不会改变一样。五根识没有停留在自己的声音中，而是安住在无分别的状态中。对于所取的五境，忆念和觉悟不会散乱，而是被征服，从觉性空性的法身自性中不会改变。何时，当与境相关的五根识空性时，便没有轮回的名字。因此，觉性被确定为法身。无论何时，当色、声、香、味、触的（367）知识生起时，眼睛或耳朵、鼻子、舌头、身体的门，就在那里竖起长矛。流动自然消失，觉性自然明亮，忆念和觉悟被征服。不需要对感官进行扬弃或取舍，自然解脱，成为六识自在的窍诀。这个要点非常重要，所以要好好确定。国王、大臣、民众三者无论谁被征服
English
(365) Looking back, it's like the fruit of the Bse tree. For example, just as a royal is enthroned from the crown of his head and sits on the throne, he does not change because he has obtained the kingdom, just like an empowerment. When a yogi is introduced by a lama to recognize awareness as the Dharmakaya, and once it fits, he abides in the self-nature of the Dharmakaya, in a state of self-illumination, non-attachment, and transparency. Because he realizes that everything is a play of Dharmata, samsara is purified in the rootless sphere of reality and does not change. The minister does not change after being imprisoned. For example, just as when a minister is imprisoned, the king must also listen. The movement of the mind, self-arising and self-dissolving, the source is cut off, as if imprisoned, awareness does not become scattered, but naturally abides in the self-nature of the Dharmakaya. Because of the confirmation of the arising and liberation of memory and awareness, there is no change in the realization of the meaning of Dharmata, and one obtains autonomy. Arising also arises from the space of the Dharmakaya, liberation also liberates in the space of the Dharmakaya, and abiding also abides in the space of the Dharmakaya. Whatever the movement of the mind (366), directly and immediately cut off, is the wonderful function of wisdom. In the space of wisdom, it naturally moves and becomes clear, but in reality there is no movement and no non-movement. The wind makes a horse, it is the sound of awareness. When awareness is bound, it is separated from the wind. Awareness abides in the self-nature of the Dharmakaya, like sleep. It is said that the minister is imprisoned. Mind and wisdom go in opposite directions. If you summarize the key points, there is nothing more important than this. This is called the binding of meaning, the nail of the key point, the secret hanging. It is also the eye that opens hidden things. The people do not change after being conquered. For example, just as when a king conquers the people with an army, there is no change when he conquers them. The five sense consciousnesses do not remain in their own sound, but abide in a non-conceptual state. For the five objects of grasping, memory and awareness do not scatter, but are conquered, and there is no change from the self-nature of the awareness-emptiness Dharmakaya. When, when the five sense consciousnesses related to objects are empty, there is no name of samsara. Therefore, awareness is determined as the Dharmakaya. Whenever the knowledge of form, sound, smell, taste, and touch (367) arises, the door of the eye or ear, nose, tongue, body, there erect a spear. Movement naturally disappears, awareness naturally becomes clear, and memory and awareness are conquered. There is no need to reject or accept the senses, naturally liberated, becoming the key instruction for the freedom of the six consciousnesses. This key point is very important, so it must be well determined. Whoever of the king, minister, and people is conquered