Tibetan
། གནས་ལུགས་དོན་གྱི་ཟད་སར་སྐྱོལ་བ་ཞིག་དགོས་པའོ། །དབེན་པར་འདུག་ནས་རིག་པ་དངས་སྙིགས་ཕྱེད་དུས། ཅི་ཡང་དྲན་ནས་ཅི་བྱེད་ལ་སྟོར་བ་འབྱུང་བས། འདུག་ཚུགས་པར་བྱས་ལ་བསྒྲུབ་དགོས། ད་རེས་ཀྱི་འདི་ལས་སྟབས་ལེགས་པ་མེད་པས། འཁོར་འདས་ཤན་འབྱེད་པའི་ས་མཚམས་སུ་བབས་པ་ལ་སྙིང་རུས་བསྐྱེད་ནས་ཉམས་ལེན་ལ་འབུངས་བ་གལ་ཆེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ། ཐུན་མོང་གི་ (༣༢༦)ཆོས་སྤྱོད། ཐ་མལ་གྱི་སྣང་བ། གང་དང་ཅི་ཡང་རུང་། ཆེ་བཞག །ཆུང་བཤོལ་ལ། དམ་བཅའ་བརྟན་པོ་བྱས་ཏེ་བསྒྲུབ་དགོས་སོ། །དེའང་བག་ཆགས་ངན་པས་སྒོམ་རྗེས་སུ་བསྙེག་པས། སོ་སོ་སྔར་གང་བྱེད་ཀྱི་བྱ་བཞག །བཟོ་རིག་དང་ཡོན་ཏན། འཁོར་གཡོག་དང་ཟས་ནོར། གྲགས་པ་ལོ་འདོད་ལ་སོགས་པ་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་བར་དུ་བཏང་བས། དྲན་པས་བཟུང་ལ། སྔར་ཇི་ཙམ་བྱས། སྤྱད་བསྐྱངས། བྱས་ཀྱང་སྙིང་པོ་མི་འདུག་པས། ད་ནས་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ། ཆོས་མིན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མ་སོང་བ་ཞིག་བྱ་བསམ་པའི་ཞེ་བཅད་ཆེན་པོས་སྙིང་རུས་བསྐྱེད་ལ་བསྒྲུབ་བོ། །ཕོ་མོ་གང་གིས་བསྒྲུབས་ཀྱང་སྙིང་རུས་ཆེ་བ་ཁོ་ན་གལ་ཆེའོ། །འདི་རྣམས་ཆོས་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པ་ལ་མེད་ཐབས་མེད་པའི་ཆིངས་ཡིན་པས། གཅིག་པུར་འདུག་ཚུགས་པའི་ཉམས་ལེན་ལ་འབད་པ་གལ་ཆེའོ། །དོན་གཉིས་པ་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་བའི་རིམ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། ལྟ་བ། སྒོམ་པ། སྤྱོད་པ། འབྲས་བུ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ (༣༢༧)སྟེ། ལྟ་བ་གྲོང་ཁྱེར་རྒྱུན་གཅོད། མན་ངག་རི་བོ་ཅོག་བཞག །དགོངས་པ་ཁམས་གསུམ་ཡོངས་གྲོལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་བྱ་བྲལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ངོ་བོ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པ། རང་བཞིན་གསལ་ལ་དག་པ། ཐུགས་རྗེ་ཅིར་ཡང་འཆར་བ་སྟེ། རིག་སྟོང་ཀ་དག་ཆེན་པོའི་དབྱིངས་ན། སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་རོལ་པ་དང་། རྒྱན་དང་རྩལ་ཙམ་དུ་རང་སྣང་རང་ཤར་རང་གྲོལ་བར་གནས་སོ། །དེ་ཡང་རིག་པའི་རང་གཟུགས་སྟོང་གསལ་ཟང་ཐལ་ཆེན་པོ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ངང་ནས། ལྷུན་གྲུབ་འོད་ལྔའི་རྩལ་ལས། ཕྱི་ཡུལ་སྣང་ལུས་དང་བཅས་པར་གྲུབ་པས་རང་སྣང་གི་རྒྱན་དུ་ཤར། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པར་ཤར། འགག་མེད་ཀྱི་རྩལ་དུ་ཤར་ཡང་། སྣང་ལ་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པ། དཔེ་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་ཡུལ་མེད་རང་སྣང་གི་རྩལ་དང་རྒྱན་དང་། རོལ་པར་ཤར་བ་བཞིན་ནོ། །ཐུགས་རྗེ་རིག་པའི་རྩལ་ལས་ནང་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་ཤེས་པར་གྲུབ་སྟེ། རིག་ (༣༢༨)པའི་རྩལ་དུ་ཤར། ཐུགས་རྗེའི་རོལ་པར་ཤར། རང་བྱུང་གི་རྒྱན་དུ་ཤར་ཡང་། རང་ངོ་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པས། དཔེ་རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་ལྟར་དུ་དེར་ཤར་ཡང་ཤར་ས་ནས་རང་གྲོལ། རང་དག །རང་ཡལ་བ། རང་ཤར་གྱི་རྩལ་དང་རྒྱན་དང་རོལ་པར་སྣང་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱིའི་ཡུལ། བར་ལུས། ནང་སེམས་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་གཞི་མེད་རང་སྣང་སྟོང་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཙམ་དུ་ཤར་བ་ལས། བདེན་པ་དང་། གྲུབ་པ་རྩྭའི་རྩེ་མོ་ཙམ་ཞིག་ཀྱང་མེད་དོ། །མི་བདེན་ལ་སྣང་བ་བ་ནི། རིག་པའི་འཆར་ཚུལ་མ་འགགས་པ་ལས་རྩལ་དང་རྒྱན་དང་རོལ་པར་སྣང་སྟེ། ནོར་བུའི་ངོ་བོ་གང་དུའང་མ་ཆད་ལ། རྩལ་དང་རྒྱན་དང་རོལ་པར་འདོད་དགུ་འབྱུང་བ་ནི། ནོར་བུ་ལ་ཡོན་ཏན་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་རྫོགས་པ་ལས་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་པོའང་རིག་པ་ལས་ཤར། ད་ལྟའང་རིག་ངོར་སྣང་། མཐར་ཡང་རིག་པར་གྲོལ་བས། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཤིང་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རིག་པ་ལ་རིགས་ལྔ་ཡོད་པས་ཕུང་པོ་ལྔར་ཤར། (༣༢༩)འོད་ལྔ་ཡོད་པས་འབྱུང་ལྔ་ཡུམ་དུ་ཤར། ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡོད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ལྔར་ཤར་ཏེ། སྣང་བ་འཁྲུལ་པར་སྣང་ཡང་། དོན་རྣམ་དག་ཏུ་གནས་ཏེ། མེད་པ་གསལ་སྣང་གི་རང་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་པ་ནི། གཉིས་མེད་དོན་གྱི་ལྟ་བ་སྟེ། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། །ཉོན་མོངས་ལྔ་ལས་ཡེ་ཤེས་ལྔ། །ཡུལ་ལྔ་ལས་ནི་འོད་ལྔའི་སྐུ། །ཕུང་པོ་ལྔ་ལས་སངས་རྒྱས་ལྔ། །འབྱུང་བ་ལྔ་ལས་ཡུམ་ལྔར་རྟོགས། །སྲིད་པ་གསུམ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཞིང་། །གཉིས་མེད་ལྟ་བའི་རང་ལུས་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀུན། །རིགས་དང་རིགས་ཀྱི་བདག་པོར་གྲོལ། །ཞེས་པ་དང་། སྣོད་བཅུད་ཡེ་ནས་སྟོང་པ་སྟེ། །དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་གཟུགས་ཅན་ནོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་རི་བོ་ཅོག་བཞག་གི་མན་ངག་ནི། གང་སྣང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རོལ་པར་རྟོགས་པས། བཟང་ངན་དབྱེ་བསལ་དང་། ཡིན་མིན་གྱི་རྩིས་གདབ་མི་བྱ་བར། ཅོག་བཞག་རང་མལ་འགྱུར་མེད་དུས་བཟུང་སྟེ། ལྟ་བའི་རང་མལ་མཐོང་བས་ཡིད་དཔྱོད་བློ་ཡི་ (༣༣༠)ཐེ་ཚོམ་དང་འགལ་འཁྲུལ་མེད་པར་ཐག་ཆོད་པས་བློ་བདེ་བ་རི་བོ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། ལྟ་བའི་ངོ་བོ་མཐོང་བ་ལ། ཡིད་དཔྱོད་ཚིག་གིས་འགྲུས་ས་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཕྱི་ཆོས་ཅན་ལ་བལྟས་པས་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་མཐོང་། ནང་ཆོས་ཉིད་ལ་བལྟས་པས་སྟོང་པ་ངོས་
Chinese
需要的是将实相之义带到究竟之处。在僻静处，当智慧分辨清浊之时，会因为忆念各种事物而迷失于所作所为，因此必须安住于禅修姿势而修持。现在没有比这更好的机会了，在面临轮回与涅槃分界之际，务必发起精进心，努力修持。世间俗事，共同的（326）佛法行持，庸常的显现，无论什么，大的放下，小的舍弃，坚定誓言而修持。由于恶习追随禅修，各自先前所做的事业，工巧技艺和功德，眷属仆从和饮食财物，名声利养等成为修法的障碍，因此要以正念摄持，先前做了多少，享用了多少，即使做了也没有意义，所以从现在起直到获得菩提之间，要下定决心不让一刹那流向非法方面，发起大精进心而修持。无论男女修持，唯有精进心大才重要。这些是成就究竟佛法不可或缺的约束，因此努力于独自安住的禅修至关重要。第二，如何修持之次第有四：见、修、行、果要成为瑜伽。第一有三（327）：见如断绝城市往来，口诀如山王屹立，证悟如三界彻底解脱。第一是：大圆满离戏任运成就的自生智慧，本体不成立任何事物，自性光明清净，大悲显现一切，在觉性空性原始清净的法界中，一切显现轮回涅槃皆为游舞，如装饰和技艺般，自显自现自解脱而安住。也就是说，觉性的自性空明通彻，在不成立任何事物的状态中，从任运成就五光的妙用中，外境显现连同身体得以成立，作为自显的庄严而显现，作为智慧的游舞而显现，作为无碍的妙用而显现，然而显现却不成立为真实，例如梦境的显现，是无处可寻的自显的妙用、庄严和游舞般。大悲觉性的妙用中，内在心和心所八识得以成立
English
It is necessary to bring the meaning of reality to its ultimate conclusion. In a secluded place, when wisdom distinguishes between clarity and turbidity, one may become lost in what to do due to remembering various things. Therefore, one must settle into a meditative posture and practice. There is no better opportunity than this now. As one faces the boundary between samsara and nirvana, it is crucial to generate diligence and strive in practice. Worldly affairs, common (326) Dharma practices, ordinary appearances—whatever they may be, put aside the big, abandon the small, and practice with firm vows. Because negative habits pursue meditation, the activities that each person previously engaged in, crafts and merits, retinues and possessions, food and wealth, fame and gain, etc., become obstacles to Dharma practice. Therefore, hold them with mindfulness. How much did you do before? How much did you enjoy? Even if you did, there was no essence. So, from now until you attain enlightenment, resolve not to let even a moment flow towards non-Dharma aspects, and practice with great diligence. Whether male or female practices, only great diligence is important. These are indispensable constraints for accomplishing the ultimate Dharma. Therefore, it is crucial to strive in the practice of solitary abiding. Secondly, the order of how to practice has four aspects: view, meditation, conduct, and result should become yoga. Firstly, there are three (327): view like cutting off city traffic, instructions like the mountain king standing firm, realization like the complete liberation of the three realms. The first is: the spontaneously accomplished self-arisen wisdom of the Great Perfection, free from activity, whose essence does not establish anything, whose nature is clear and pure, whose compassion manifests in everything. In the realm of awareness-emptiness, the great primordial purity, all appearances of samsara and nirvana are a play, like ornaments and skills, abiding as self-appearing, self-arising, and self-liberating. That is, the self-nature of awareness is empty, clear, and completely transparent. In the state of not establishing anything, from the play of the spontaneously accomplished five lights, external appearances, including the body, are established, appearing as the adornment of self-appearance, appearing as the play of wisdom, appearing as the unobstructed play. However, appearances are not established as true. For example, the appearances of a dream are the play, adornment, and dance of self-appearance without any place to be found. From the play of compassion-awareness, the inner mind and mental events, the eight consciousnesses, are established.
Chinese
诶！在明（རིག་，智慧）的妙用中显现，在慈悲的嬉戏中显现，虽显现为自生的庄严，然自性未成实，譬如梦中之识，虽显现于彼处，然从显现处自解脱，自净，自消逝，显现为自生的妙用、庄严和嬉戏。因此，外境、中阴身、内识等一切，皆为无基自显空性的幻化，无有丝毫真实与成立。显现于非真实者，乃因明之显现方式未止息，故显现为妙用、庄严和嬉戏，如宝珠之体性未曾断绝，而妙用、庄严和嬉戏随欲而生，乃因宝珠圆满了具大功德之自性而显现。因此，一切法最初亦从明中显现，如今亦显现于明之境，最终亦解脱于明中，故称为于自生之智慧中本自成佛且清净，明有五种，故显现为五蕴。（329）有五光，故显现为五大为母，有五智慧，故显现为五烦恼，虽显现为错乱之显现，然义安住于极清净中，无有而于明朗显现之自性中成佛者，乃二取不摄义之见，如狮子圆满妙用，从五烦恼生五智慧，从五境生五光之身，从五蕴生五佛，从五大生五母，三有自身即是佛土，乃二取不摄见之自性。如是说。如《摩尼宝珠鬘》所说：蕴、界与处等一切，皆解脱为种姓与种姓之主。如是说。器情本自空性，胜义世俗有色相。如是说。第二，山王安住之口诀是，无论显现何者，皆了知为法性之嬉戏，不作好坏之分别，不作是非之计算，安住于本位不变中，以见之自位而断定，无有心识之犹豫与错谬，故心安乐如山王不动摇，如《现观庄严论》所说：见之体性得见时，心识言语无行处。如是说。如是了悟之瑜伽士，观外有法，见显现而无自性，观内法性，知空性
English
E! It appears in the play of intelligence (རིག་, rigpa), in the play of compassion, and although it appears as a self-arisen adornment, its own nature is not established as true. For example, like the consciousness in a dream, although it appears there, it is self-liberated from the place of appearance, self-purified, self-vanished, and appears as the play of self-arisen skill, adornment, and enjoyment. Therefore, all external objects, intermediate bodies, and internal minds appear as mere magical displays of baseless, self-appearing emptiness. There is not even a tip of a blade of grass of truth or establishment. The appearance in the untrue is because the manifestation of intelligence has not ceased, so it appears as skill, adornment, and enjoyment. Just as the essence of a jewel is not cut off in any way, and the desired skill, adornment, and enjoyment arise, it is because the jewel is complete with the nature of great qualities. Therefore, all phenomena first arise from intelligence, now also appear in the face of intelligence, and finally dissolve into intelligence. Therefore, it is called naturally enlightened and completely pure in self-arisen wisdom. Since intelligence has five types, it appears as the five aggregates. (329) Since there are five lights, the five elements appear as mothers. Since there are five wisdoms, the five afflictions appear. Although the appearance seems deluded, the meaning abides in complete purity. That which is non-existent and enlightened in the nature of clear appearance is the view of non-duality. As the lion is complete with skill, from the five afflictions arise the five wisdoms, from the five objects arise the bodies of the five lights, from the five aggregates arise the five Buddhas, from the five elements arise the five mothers. The three realms themselves are Buddha-fields, which are the self-nature of non-dual view. As it is said. As it is said in the Garland of Pearls: All aggregates, realms, and sources dissolve into lineages and lords of lineages. As it is said. Vessels and essence are originally empty, ultimate and conventional are form. As it is said. Secondly, the instruction of Mountain Stillness is that whatever appears is understood as the play of Dharma-nature. Without distinguishing between good and bad, without calculating right and wrong, hold the time in the unchanging state of stillness. By seeing the self-nature of view, there is no doubt or contradiction in the mind's intellect, so the mind is at ease like an unmoving mountain. As it is said in the Consequence: When the nature of view is seen, there is no place for the mind's intellect to strive with words. As it is said. Thus, the yogi who has realized this, when looking at external phenomena, sees that appearances have no self-nature. When looking at internal Dharma-nature, he knows that emptiness