Tibetan
ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངང་། །རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ཉིད། །ཀུན་འབྱུང་གང་ཡིན་ཤེལ་དང་ནོར་བུ་བཞིན། །ཕྱོགས་དང་རིས་བྲལ་དག་ཅིང་དྲི་མ་མེད། །གཉིས་མེད་བསམ་བྲལ་འགྱུར་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད། །དོན་དམ་སྙིང་པོ་གདོད་མའི་སངས་རྒྱས་ཏེ། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གཞི་ཡི་གནས་ལུགས་ལགས། །དབྱིངས་གཞིར་མ་རྟོགས་སྟོང་པ་ལྟ་བ་དང་། །སྟོངས་པ་ཉི་ཚེ་དབྱིངས་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན། །རྟག་ཆད་ཉིད་དེ་མཐའ་བྲལ་དོན་དང་འགལ། །འཁོར་བ་གཞི་མེད་མཚན་ཉིད་ཆད་པ་དང་། །མྱ་ངན་འདས་གཞི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་གཉིས། །དབྱིངས་དང་དབྱིངས་སྣང་མཁའ་དང་སྤྲིན་ཚོགས་བཞིན། །ཉི་དང་ཟེར་བཞིན་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྲུབ་ཀུན། །དབྱིངས་ལ་ཡོད་ཀྱང་སྒྲིབ་པ་མ་དག་པ། །གློ་བུར་དྲི་བཅས་སྤྲིན་རུམ་ཉི་མ་བཞིན། ། (༣༡༥)དེ་གསལ་ཆེད་དུ་ལམ་གྱི་འབད་པ་དང་། །དག་པ་ཉི་མཁའ་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་རྣམས། །དབྱིངས་དང་ངང་ནས་འཕོ་དང་འགྱུར་མེད་པས། །ལྷུན་གྲུབ་འདུས་མ་བྱས་དབྱིངས་ཡོན་ཏན་ལ། །ཇི་ལྟར་སྔོན་བཞིན་ཕྱིས་དེའི་རང་བཞིན་ཉིད། །གཞི་གཅིག་སྟེང་ན་དེ་ལྟར་གནས་པ་ནི། །སྤྲིན་གྱིས་མ་དག་དག་དང་རྣམ་དག་དེས། །རིམ་བཞིན་དབྱིངས་ལ་དྲི་བཅས་གཞི་དང་ནི། །ལམ་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་དག་དང་འབྲས་བུའི་དུས། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་ཉི་མཁའ་རང་བཞིན་བཞིན། །འདི་དག་དབྱིངས་གཅིག་གཞི་ལས་མ་གཡོས་དཔེ། །སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་ལྷུན་གྲུབ་འདུས་མ་བྱས། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གཞི་མར་ཤེས་པར་བྱ། །དོན་འདི་འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་དགོངས་པ་སྟེ། །གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ངེས་དོན་ལགས། །འདི་ལྟ་སུས་ཤེས་སྐྱེས་བུ་མཁས་པ་ཡིན། །འདུས་མ་བྱས་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་ལ། །སྟོབས་སོགས་དབྱིངས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡེ་ལྡན་དང་། །གློ་བུར་རྣམ་དག་དྲི་བྲལ་ཡོན་ཏན་ལྡན། །འདི་གཉིས་དབྱེ་བ་མ་ནོར་ཤིན་ཏུ་གཅེས། ། (༣༡༦)གཞི་ཡི་ཆོས་སྐུ་སྟོབས་སོགས་ཡོད་སྨྲ་ཡི། །དག་པ་གཉིས་ལྡན་ཡོན་ཏན་དེ་ལྟ་མིན། །དྲི་བཅས་དྲི་མེད་སྐབས་ཡིན་དེ་ཡི་ཕྱིར། །ལྷུན་གྲུབ་དབྱིངས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཉིད་དང་ནི། །མངོན་གྱུར་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་ལ་ལྟོས་ནས། །གཞི་དང་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་གཉིས་དག་ལས། །དབྱིངས་འདི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པ་ཅན། །གཞི་ཡི་ཆོས་སུ་མཁས་པས་རིག་པར་བྱ། །ལམ་ནི་དབྱིངས་ཀྱི་དྲི་མ་བསལ་བས་ཏེ། །དབང་བཞིས་སྨིན་པའི་རིག་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བ་སྟེ། །ཟབ་མོའི་གནད་ཀྱི་ཉམས་སུ་ལེན་པར་འདོད། །འ
Chinese
于菩提心之境中，金刚界之大坛城，其万有之生起，犹如水晶与珍宝。无有方所与分别，清净且无垢染。无二无思，不变之如是性，乃是胜义之精髓，原始之佛陀，为诸法之根本处。若未证悟法界之基，则成空见，执著空性为断灭，执著法界为实有。此乃常断之见，与离边之义相违。轮回无基，自性断灭，以及涅槃之基，任运成就二者，犹如法界与法界之显现，虚空与云聚。如日与光芒般，功德任运成就一切。虽法界中具足，然障蔽未净，如骤然染污之云遮蔽太阳。(315)为令其明晰，故有道之勤奋，以及清净之晴空，果位之境地。法界自性本无迁变，故任运成就，非造作之法界功德，一如往昔，其后亦是如是之自性。于一基之上如是安住，由云之未净、净与极净，次第而言，法界之染污为基，道之一分，清净与果之时，极度清净如晴空之自性。此等法界一味，未离基之譬喻。心性光明，任运成就，非造作，当知为诸法之母。此义乃是末轮之密意，是密咒金刚乘之究竟义。如是之见，谁人知晓，即是智者。于非造作之极净法界中，力量等法界之功德本具，以及骤然清净，无垢之功德具足。此二者之差别，莫错谬，至关重要。(316)言基位法身具足力量等，然二种清净之功德非如是。有垢与无垢，因时机而异，是故，观待任运成就之法界功德，以及现前之果位功德，于基与果二位中，此法界自性本净，智者当知为基之法。道乃是遣除法界之垢染，以四灌成熟之觉性菩提心，空性与大悲双运，欲修持甚深之要诀。
English
In the state of Bodhicitta, the great mandala of the Vajra realm, whatever arises is like crystal and jewel. It is free from directions and distinctions, pure and without defilement. Non-dual, beyond thought, the unchanging Suchness, is the essence of ultimate meaning, the primordial Buddha, the fundamental nature of all phenomena. If the ground of Dharmadhatu is not realized, it becomes a nihilistic view, clinging to emptiness as annihilation, and clinging to Dharmadhatu as substantial. This is the view of permanence and annihilation, contradicting the meaning of being free from extremes. Samsara is without a basis, its characteristics are annihilation, and the basis of Nirvana is spontaneously accomplished. These two are like Dharmadhatu and the appearance of Dharmadhatu, like space and clouds. Like the sun and its rays, all qualities are spontaneously accomplished. Although present in Dharmadhatu, the obscurations are not purified, like a sun covered by suddenly defiled clouds. (315) To clarify this, there is the effort of the path, and the state of the pure, clear sky, the state of fruition. Since Dharmadhatu is inherently immutable, the spontaneously accomplished, unconditioned qualities of Dharmadhatu, are just as they were before, and will be so afterward. Abiding in this way on a single ground, through the uncleared, cleared, and completely cleared clouds, gradually, the defilement of Dharmadhatu is the basis, one aspect of the path, purification, and at the time of fruition, complete purity is like the nature of clear sky. These are examples of Dharmadhatu being of one taste, not moving from the ground. Mind itself is clear light, spontaneously accomplished, unconditioned. Know it as the mother of all phenomena. This meaning is the intention of the final turning of the wheel, the definitive meaning of the Secret Mantra Vajrayana. Whoever knows this view is a wise person. In the unconditioned, utterly pure Dharmadhatu, the qualities of Dharmadhatu such as powers are inherently present, and the qualities of sudden purity, free from defilement, are complete. It is extremely important not to mistake the difference between these two. (316) Those who say that the Dharmakaya of the ground possesses powers and so on, do not have such qualities of twofold purity. Defiled and undefiled depend on the occasion, therefore, in relation to the spontaneously accomplished qualities of Dharmadhatu, and the manifest qualities of fruition, in the two states of ground and fruition, the wise should know this Dharmadhatu, whose nature is completely pure, as the Dharma of the ground. The path is the removal of the defilements of Dharmadhatu, the wisdom of ripening through the four empowerments, Bodhicitta, the union of emptiness and compassion, is what one wishes to practice, the essence of the profound.
Tibetan
དིར་ནི་རང་གི་མོས་དགེ་ཕུན་ཚོགས་དང་། །བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ཤིན་ཏུ་རྨད་བྱུང་མཐུས། །ཆོས་རྣམས་བདག་མེད་སྤྲོས་དང་བྲལ་བའི་དོན། །སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་གཞི་ཡི་གནས་ལུགས་ཉིད། །དབང་ཁྲིད་གདམས་པས་ལེགས་པར་ངོ་འཕྲོད་པ། །གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་ལགས་པར་གསུངས། །དེའི་ཕྱིར་གཞི་དང་ལྟ་བ་ཕྱེད་པ་གཅེས། །གཞི་ནི་དབྱིངས་ཀྱི་གནས་ལུགས་དོན་ཡིན་ལ། །ལྟ་བ་དེ་ཉིད་རྟོགས་ (༣༡༧)པའི་རང་བཞིན་ལགས། །རྟོགས་པའི་ངང་ལ་འཇོག་པ་སྒོམ་པ་སྟེ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེངས་མེད་སྤྲོས་དང་བྲལ། །མཁའ་ལྟར་རྣམ་དག་འོད་གསལ་འདུས་མ་བྱས། །བསམ་བརྗོད་མཚོན་འདས་རིག་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རང་རྣལ་ངང་གནས་སྒོམ་པའི་རྒྱལ་པོ་ལགས། །དེ་ཚེ་བྱིང་རྒོད་མཚན་མ་རབ་ཞི་ལ། །བདེ་གསལ་མི་རྟོག་ཉམས་སྐྱེ་འཛིན་ཞེན་མེད། །ཚོགས་དྲུག་ལྷུག་པ་སྒོ་ལྔ་རྒྱ་ཡན་ཉིད། །རིག་པ་རྟེན་མེད་ཕྱལ་པ་བར་སྣང་འདྲ། །ཕྱི་ནང་བར་མེད་ཟང་ཐལ་ཆེན་པོ་སྟེ། །རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ནི། །མཐའ་གྲོལ་ཀློང་ཡངས་ཆེན་པོར་ཤེས་པར་བྱ། །སེམས་ཅན་སེམས་དང་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་གཉིས། །རིག་པ་ཁོལ་བུ་རྒྱ་ཡན་ཁྱད་པར་ཏེ། །ཡུལ་གཅིག་ཡིད་བྱེད་འདུ་ཤེས་གཟེབ་ལ་ཐོགས། ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་རང་རང་དམིགས་དང་བཅས། །དེ་ལས་རྣམ་འདས་ཕྱོགས་དང་རིས་མེད་པ། །མཁའ་ལྟར་རྣམ་དག་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་ལགས། །རྒྱལ་བ་བྱས་ཀྱང་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ངང་། །རང་མལ་གནས་པ་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་ཉིད། །སེམས་ཅན་ (༣༡༨)བྱས་ཀྱང་རང་གནས་མ་རྟོགས་པ། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཀུན་རྟོག་གཟུང་འཛིན་ཉིད། །རྟོག་དང་མི་རྟོག་མཚན་མའི་ངང་ལ་གནས། །འདོད་གཟུགས་གཟུགས་མེད་སེམས་གསུམ་ར་བ་རུ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་བཅིངས་ནས་བདག་ཏུ་བཟུང་། །དེ་བས་རྟོག་དང་མི་རྟོགས་དུས་ཀུན་ཏུ། །རིག་པ་རང་གསལ་རྒྱ་ཡན་ཟང་ཐལ་ཉིད། །རང་གནས་མཉམ་པའི་དགོངས་པ་ཤེས་པར་བྱ། །འདི་ཉིད་ཤེས་པས་ཀུན་ལ་མཁས་པར་འགྱུར། །སྙིང་པོའི་དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ངང་གནས་ཞེས། །མཚུངས་མེད་ཆོས་རྗེ་བླ་མ་དེ་སྐད་གསུངས། །མཆོག་གསུམ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་ཁང་བཟངས་སུ། །མི་གཡོ་རེ་རྒྱལ་ལྟ་བུའི་རྣལ་འབྱོར་བ། །གནས་གསུམ་ཆོས་ཉིད་འཁོར་ལོར་གནས་པའི་ཚེ། །རྩ་གསུམ་དབུ་མ་དག་པའི་རང་བཞིན་དུ། །སྲོག་རྩོལ་ཉི་ཟླའི་འཇུག་པ་ནུབ་གྱུར་པས། །རླུང་སེམས་མི་གཡོ་ཤིན་ཏུ་དག་པ་ན། །བདེ་ཆེན་འོད་ཀྱིས་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཁྱབ་པར། །ཡེ་ཤེས་རོ་གཅིག་དབྱིངས་དང་རྣམ་འདྲེས་པས། །ན
Chinese
於此乃依自之信解善妙與，上師加持甚深稀有之威力，諸法無我離戲論之義，心性光明本基之本然。以灌頂引導口訣善為了知，謂是通達本然之見地。是故基與見地區分甚要，基乃法界之本然義，見地乃彼之通達自性。安住於通達之狀態乃禪修，不分別無散亂離戲論，如虛空般清淨光明無為作，思言詮說皆超離，覺性菩提心。自性本然安住乃禪修之王。彼時沉掉相皆寂滅，樂明不分別，不生起體驗，無執著。六識放鬆，五根自主，覺性無所依，飄蕩如虛空。內外無間廣大坦然，勝者之意自生智慧乃，知為解脫邊際廣大之界。有情之心與勝者之意二者，覺性如泉湧般自主有差別，一境作意執著於意識盒中。三界有情各自具自之所緣，彼等超離無有方與界限，如虛空般清淨乃勝者之意。成佛亦於自生智慧中，安住自處乃勝者之意。成有情（318）亦未證悟自處，心與心生皆為分別能所取，安住於分別與不分別之相中。欲色無色三有如牢獄，束縛自生智慧而執為我。是故分別與不分別一切時，覺性自明自主坦然，當知安住自性平等之意。知曉此即通曉一切，無比法王上師如是宣說。三寶金剛藏樓閣中，如不動山王之瑜伽士，三處法性輪中安住時，三脈中脈清淨之自性中，命勤日月之出入隱沒時，氣心不動極為清淨時，大樂光明遍佈虛空界，智慧一味與界相雜時，那
English
Here, through the power of my own faith and virtue, and the extraordinary blessing of the Guru, the meaning of all dharmas being selfless and free from elaboration, the very nature of mind, the luminosity of the ground, is perfectly understood through empowerment, guidance, and instruction. It is said to be the view of realizing the nature of reality. Therefore, it is crucial to distinguish between the ground and the view. The ground is the essence of the nature of reality, while the view is the very nature of realizing it. To rest in the state of realization is meditation: non-conceptual, unscattered, free from elaboration, pure like the sky, luminous, uncompounded. Beyond thought, speech, and expression, awareness is bodhicitta. Abiding in its own natural state is the king of meditation. At that time, dullness and excitement, all characteristics are completely pacified. Blissful, clear, non-conceptual experiences arise without clinging or attachment. The six consciousnesses are relaxed, the five senses are free. Awareness is without support, wandering like space. Inside, outside, and in between, there is great transparency. The intention of the Victorious Ones, the self-arisen wisdom, is to be known as the great expanse of liberation. The mind of sentient beings and the intention of the Victorious Ones are different in that awareness is like a bubbling spring, free and unconfined. It is fixated on a single object, holding onto the box of consciousness. Sentient beings of the three realms each have their own object of focus. Beyond that, without direction or limitation, pure like the sky, is the intention of the Victorious Ones. Even having become a Victorious One, abiding in the state of self-arisen wisdom, remaining in its own place, is the intention of the Victorious Ones. Even having become a sentient being (318), not realizing one's own place, mind and mental events are all conceptualization, grasping and clinging. Abiding in the state of conceptual and non-conceptual characteristics, the three realms of desire, form, and formlessness are like a prison, binding self-arisen wisdom and clinging to it as self. Therefore, at all times, in conceptual and non-conceptual states, awareness is self-luminous, free, and transparent. One should know the intention of abiding equally in its own state. Knowing this, one becomes wise in all things. The incomparable Dharma Lord Lama said, "The essence of this is abiding in the state of realization." In the palace of the Three Jewels, the Vajra Essence, the yogi is like an immovable mountain king. When abiding in the three places, the Dharmata wheels, in the nature of the purity of the three channels, the central channel, when the entry and setting of the life force, the sun and moon, have ceased, when the wind and mind are unmoving and utterly pure, when the light of great bliss pervades the expanse of the sky, when the one taste of wisdom is mixed with the expanse, then...