Tibetan
སྙིང་ནས་མིག་ཏུ་བརྒྱུད་དེ་དབྱིངས་རྣམ་དག་གི་སྒྲོན་མར་འོད་ལྔ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཐིག་ལེ་ཐིག་ཕྲན་དང་བཅས་པར་གསལ་བའོ། །སུམ་པ་ནི། དེ་ཉིད་དཔེ་ལ་མི་ལྟོས། རྟག་ལ་མི་བརྟེན། གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་མ་ཡིན་པར་རང་ལས་དངོས་ཤར་བའོ། །སྣང་བ་ནི་འོད་དང་ཁ་དོག་འགྲོ་འོང་འཕེལ་འགྲིབ་ལ་སོགས་པ་ད་ལྟ་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་བར་སྣང་གི་འཇའ་ཚོན་ལྟར་གསལ་བ་དེ་ཉིད་ལ་བལྟར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱི་སྣང་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཉམས་གོང་འཕེལ་གྱི་སྣང་བ་ནི། དེ་ནས་ཀྱང་བརྩོན་པས་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ལས། འོད་གསལ་གྱི་སྣང་བ་དེ་དག་ཇེ་རྒྱས་སུ་འཕེལ་བས། །འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཇེ་ནུབ་ལ་ཕྱོགས་པའོ། །ཉམས་ནི་གཉིས་ལས། ཤེས་པའི་ཉམས་བདེ་བ་གསལ་བ་མི་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆང་ཡང་མི་བརྟེན་ (༢༢༡)པའི་ཕྱིར་ན། འདིར་ལམ་ཚོད་འཛིན་དུ་དངོས་སུམ་བསྟན་པར་སྣང་བའི་ཉམས་གཙོ་བོར་བཤད་དོ། །དེ་ཡང་དབྱིངས་ཀྱི་སྣང་བ་ནི། ཁ་དོག་ལྔ་འཇའ་ཚོན་ལྟ་བུའོ། །དབྱིངས་དེའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ནི། འོད་ལྔའི་མུ་ཁྱུད་ཀྱི་ནང་ན་པདྨ་ལྟ་བུ་དང་། མདའ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཞལ་ཡས་ཁང་གི་རྒྱན་དང་། ཕྱག་འཚན་དུ་གསལ་བའོ། །རིག་པའི་སྣང་བ་ནི་ལུ་གུ་རྒྱུད་དོ། །ལུ་གུ་རྒྱུད་དེའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ནི། ཐིག་ལེས་ཚིགས་མཚམས་སུ་བརྒྱན་པ་དང་། ཐིག་ཕྲན་འགྲོ་འོང་དུ་གསལ་བའོ། །དེ་ཡང་དབྱིངས་དང་རིག་པའི་སྣང་བ་གཉིས་སུ་འདུས་ལ། དབྱིངས་སྣང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ན་གཞལ་ཡས་ཁང་གདན་ཁྲིའི་བཀོད་པས་བརྒྱན་པ་འཆར་བའི་རང་བཞིན་ལ། །རིག་སྣང་དེར་ལྷའི་བཀོད་པ་སོ་སོར་འཆར་བའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའོ། །གོང་འཕེལ་ནི། སྣང་བ་རྒྱ་ཆེར་འཕེལ་བ་སྟེ། དང་པོ་སྨིན་མཚམས་དང་བྲལ་བ་ལས། ཡུལ་གྲུ་ཙམ་འོད་གསལ་གྱི་སྣང་བས་ཁྱབ་པའི་བར་རོ། །སྣང་བ་ནི་གཉིས་ལས། དབྱིངས་སྣང་དང་པོ་ལས་མཆེད་དེ། འོད་ལྔའི་སྣང་བ་བརྩིབ་ཤར་དང་། གྱེན་འགྲེངས་དང་། (༢༢༢)མདུད་རྩེའི་རྣམ་པ་དང་། །རེ་ལྡེའི་རྣམ་པ་དང་། པདྨ་སྟོང་ལྡན་དང་། མཆོད་རྟེན་བརྩེགས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་མཁར་ཐབས་དང་། དྲྭ་བ་ལྟ་བུ་དང་། དྲྭ་ཕྱེད་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའོ། །རིག་པའི་སྣང་བ་ཐིག་ལེ་ཉ་མིག་ལྟ་བུ་དང་། རྨ་བྱའི་མདོངས་ལྟ་བུ་ལས། མེ་ལོང་ལྟ་བུ་དང་། མཁར་གཞོང་ཙམ་དང་། བསེ་ཕུབ་ཙམ་གྱི་བར་དུ་ཤར་བ་རྣམས་སོ། །རིག་པ་ཚད་ཕེབས་ཀྱི་སྣང་བ་ནི། དེ་ནས་ཀྱང་ཉམས་སུ་བླངས་པས། དབྱིངས་སྣང་ཚད་དུ་ཕེབས་ཏེ། གང་བལྟས་འོ
Chinese
从心间经由眼睛，在法界清净的明灯中，五光如缕，如链，与明点、微点一同显现。三摩地是：它不依赖于范例，不依赖于恒常，不是从一处传递到另一处，而是从自身真实生起。显相是：光和颜色，来来往往，增长和衰减等等，现在在感官的体验领域中，如虚空中的彩虹般显现，因此，被称为法性现量。修持增长的显相是：从那以后，通过精进修持，光明之显相越来越增长，迷惑的显相则趋于衰退。体验有两种：智慧的体验，快乐、清晰、无分别等等，虽然持有各种各样，但不依赖（221），因此，在这里主要讲述的是在道路上控制中真实显现的体验。其中，法界的显相是：五种颜色如同彩虹。法界之庄严的显相是：在五光的边缘内，如同莲花，如同箭等等，显现为宫殿的装饰和供品。觉性的显相是连珠。连珠之庄严的显相是：明点装饰着节点，微点在来回移动中显现。总之，法界和觉性的显相合二为一，法界显相在佛的净土中，具有显现以宫殿、座垫、宝座的陈设所装饰的自性。觉性显相则安住于在那里各自显现天神陈设的自性中。增长是：显相广大增长，从最初离开眉间开始，直到光明的显相遍布一个区域。显相有两种：法界显相从最初生起，五光的显相如光芒四射，向上伸展，（222）结状，螺旋状，千瓣莲花，累积的佛塔，智慧城堡，如网状，如半网状等等。觉性的显相，从明点如鱼眼，如孔雀羽毛，到如镜子，如碗，如盔甲般显现。觉性达到极限的显相是：从那以后，通过修持，法界显相达到极限，无论看什么
English
From the heart, through the eyes, in the clear lamp of the Dharmadhatu, five lights appear like threads, like chains, together with bindus and micro-bindus. Samadhi is: it does not rely on examples, does not rely on permanence, is not transmitted from one place to another, but arises authentically from itself. Appearance is: light and color, coming and going, increasing and decreasing, etc., now appearing like a rainbow in the sky in the realm of sensory experience, therefore, it is called the manifest appearance of Dharmata. The appearance of increasing practice is: from then on, through diligent practice, the appearances of luminosity increase more and more, while the appearances of delusion tend to diminish. Experience is of two kinds: the experience of wisdom, such as bliss, clarity, non-discrimination, etc., although holding various things, it does not rely (221), therefore, here the main discussion is about the experience that actually appears in the control of the path. Among them, the appearance of Dharmadhatu is: five colors like a rainbow. The appearance of the adornment of Dharmadhatu is: within the edge of the five lights, like a lotus, like an arrow, etc., appearing as the decoration of the palace and offerings. The appearance of awareness is a string of pearls. The appearance of the adornment of the string of pearls is: bindus adorn the nodes, and micro-bindus appear in movement. In short, the appearances of Dharmadhatu and awareness are united, and the appearance of Dharmadhatu in the pure land of the Buddha has the nature of appearing adorned with the arrangement of palaces, cushions, and thrones. The appearance of awareness abides in the nature of the arrangement of deities appearing there respectively. Increase is: the appearance increases greatly, from the beginning of leaving the space between the eyebrows, until the appearance of luminosity pervades an area. There are two kinds of appearances: the appearance of Dharmadhatu arises from the beginning, the appearance of five lights is like radiating light, extending upwards, (222) knotted, spiral, thousand-petaled lotus, accumulated stupas, wisdom castles, like a net, like a half-net, etc. The appearance of awareness, from bindus like fish eyes, like peacock feathers, to appearing like a mirror, like a bowl, like armor. The appearance of awareness reaching its limit is: from then on, through practice, the appearance of Dharmadhatu reaches its limit, whatever is seen
Tibetan
ད་ཀྱི་ཞིང་ཁམས་སུ་གསལ་བས་ས་རྡོ་རི་བྲག་གི་སྣང་བ་ནུབ་ནས། འོད་ལྔ་མུ་ཁྱུད་ཀྱི་གཞལ་ཡས་སུ་གསལ་བས་ཚོམ་བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྣང་བར་རིག་སྣང་ཚད་ལ་ཕེབས་པས། རིག་པ་སྐུར་སྨིན་ཏེ། ལུ་གུ་རྒྱུད་ཀྱི་ཐིག་ལེ་དག་ཚོམ་བུའི་ཕོ་བྲང་དུ་རང་འབྱོར་ཏེ། རེ་རེའི་ནང་དུ་དང་པོ་རིགས་ལྔའི་སྐུ་རྐྱང་པ་ལས། དེ་ལས་ཡབ་ཡུམ་ཟུང་འབྲེལ་དང་། འཁོར་གྱི་ཚོགས་སུ་སྣང་བས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དང་། མི་བསྐྱོད་པ་དང་། རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང་། སྣང་བ་མཐའ་ཡས་དང་། དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་སོ་སོའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས་པའི་སྣང་བས་ནམ་མཁའ་ (༢༢༣)ཁྱབ་པར་འཆར་བའོ། །དེའང་རིག་པ་ནི་གཞི་འཛིན་པའི་རིག་པ་ངོ་བོ་ཀ་དག །མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་སྟེ་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ། ལྷག་མཐོང་གི་རིག་པ་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད། ཡུལ་སྣང་གི་རིག་པ་སྟོང་ཉིད་གང་དང་ཡང་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་རིག་པ་ནང་གསལ་གཞི་གནས་ཀྱི་དུས་ན་རིག་པ་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ། གཞི་འཛིན་པའི་རིག་པ་ངོ་བོ་ཀ་དག །མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་རྣམས། ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་ཡོང་བའི་རང་གདངས་ལས། རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་གདངས་ལྷག་མཐོང་གི་རིག་པ་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་དང་། ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་གདངས་ཡུལ་སྣང་གི་རིག་པ་སྟོང་ཉིད་གང་དང་ཡང་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་ཤར་བའོ། །གདངས་ལ་རིག་པར་བཏགས་པ་ནི་རྒྱུ་རིག་པའི་མིང་འབྲས་བུ་གདངས་ལ་བཏགས་པ་སྟེ། འོད་ལ་ཉི་མར་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །ཚད་ནི་ཕྱི་ཡུལ་སྣང་ཡེ་ཤེས་སུ་འཆར་བ། ནང་སྒྱུ་ལུས་འོད་གསལ་དུ་གྲོལ་བ། གསང་བ་ལྔ་ལྡན་སྐུར་སྨིན་པའོ། །ཕེབས་པ་ནི། ཉམས་ལེན་དང་བྲལ་བའི་ངང་། བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་དོན། བལྟར་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ (༢༢༤)ཐོག་ཏུ་ཁེལ་བས་ཕེབས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྣང་བ་ནི། ལམ་སྣང་ལོངས་སྐུའི་རང་སྣང་མཐོང་བས་གཞི་སྣང་གི་ཆ་མཐོང་བ་ལས། འཁྲུལ་འཛིན་གྱི་ཆ་ལོག་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ཏེ། བཅོ་ལྔའི་ཟླ་བ་ཉ་གང་བ་ལྟ་བུ་ལ་དར་ཅིག་གནས་པའོ། །སྤྱིར་རིག་པ་ལས་རང་གདངས་ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་། གཞི་སྣང་། ལམ་སྣང་། འབྲས་སྣང་གསུམ་དུ་འདུས་ཏེ། དང་པོ་དབྱིངས་ལས་རང་གདངས་ཤར་བ་དང་། ལམ་ཉམས་སུ་བླངས་པས་ཤར་བ་དང་། བར་དོ་ཤར་བ་དང་། ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སྦུབས་ནས་ཕྱིར་གསལ་དུ་ཤར་བ་རྣམས། །རིག་པའི་རང་གདངས་སུ་གཅིག་ཀྱང་། ཐ་དད་དུ་ཕྱེ་བ་ནི། རིག་གདངས་ཤར་ཡང་། དྲི་བཅས་རང་ངོ་མ་ཤེས་པའི་ཆ་ནས། རིག་གདངས་ཤར་དུས་གཞི་སྣང
Chinese
如今清净刹土显现，土石山岩之景象隐没，五光环绕之宫殿显现，于坛城之丛聚显现觉性之景象达到极限，觉性成熟为身。明点如缕聚集于丛聚之宫殿，各自之中，最初为五部之单身像，由此显现父母双运及眷属之众，故而毗卢遮那佛、不动佛、宝生佛、无量光佛、不空成就佛各自之坛城圆满之景象遍布虚空而显现。此乃觉性，即执持基之觉性，其自性本初清净（ཀ་དག，梵文天城体：कदाग，梵文罗马拟音：kadag，汉语字面意思：原始清净）。执持相之觉性为五种智慧，即自性任运成就。胜观之觉性为金刚明点如缕。境相之觉性为空性，与任何皆无分别。此等亦是觉性，于觉性内明基位之时，觉性之自性为本体、自性、大悲三者。执持基之觉性，其自性本初清净（ཀ་དག，梵文天城体：कदाग，梵文罗马拟音：kadag，汉语字面意思：原始清净）。执持相之觉性为五种智慧等，于本体成为一体之自显中，自性任运成就之自显为胜观之觉性金刚明点如缕，大悲周遍之自显为境相之觉性，空性与任何皆无分别而显现。将自显称为觉性，乃是将因觉性之名安立于果自显之上，犹如称光为太阳一般。极限为外境相显现为智慧，内身解脱为幻身光明，秘密成熟为五具之身。达到极限，即处于远离修习之状态，处于无有可修之义，安住于无可观之大智慧（༢༢༤）之上，故称为达到极限。景象，即以道相报身之自显见到基相之一部分，从而使错觉之一部分消失而加以区分，犹如十五之月圆满一般，暂时安住。总而言之，无论觉性之自显如何显现，皆可归纳为基相、道相、果相三者。最初，从法界显现自显，以道修持而显现，中阴显现，以及从任运成就之脉中向外明亮显现等。虽觉性之自显为一，但加以区分，乃是觉性自显虽显现，然从具有垢染而未识自面之部分而言，觉性自显显现之时为基相。
English
Now, as the pure realm manifests, the appearance of earth, stones, mountains, and rocks vanishes. As the palace of five-colored light manifests, the appearance of the mandala of clusters reaches its limit, and awareness ripens into the body. The bindus like threads gather spontaneously in the palace of clusters. Within each of them, initially, there are solitary forms of the five families. From these, there appear the union of father and mother, and assemblies of retinues. Thus, the complete mandalas of Vairochana, Akshobhya, Ratnasambhava, Amitabha, and Amoghasiddhi manifest, filling the sky (223). This is awareness, the awareness that grasps the ground, its essence being primordial purity (ཀ་དག, Devanagari: कदाग, Romanization: kadag, Literal meaning: Primordial purity). The awareness that grasps characteristics is the five wisdoms, which are spontaneously perfect. The awareness of higher seeing is the vajra garland of threads. The awareness of objects is emptiness, inseparable from anything. These are also awareness. When awareness is clear and in its ground state, the essence of awareness is the three: essence, nature, and compassion. The awareness that grasps the ground, its essence being primordial purity (ཀ་དག, Devanagari: कदाग, Romanization: kadag, Literal meaning: Primordial purity). The awareness that grasps characteristics is the five wisdoms, etc. From the self-radiance that unites into one essence, the self-radiance of spontaneous perfection is the awareness of higher seeing, the vajra garland of threads, and the self-radiance of all-pervading compassion is the awareness of objects, emptiness inseparable from anything. Calling radiance awareness is to apply the name of the cause, awareness, to the effect, radiance, just as calling light the sun. The limit is that outer object appearance manifests as wisdom, the inner body dissolves into the clear light of the illusory body, and the secret ripens into the five-fold body. Reaching the limit means being in a state free from practice, in a meaning without meditation, abiding upon the great wisdom (224) that cannot be seen, hence it is called reaching the limit. Appearance is seeing a part of the ground appearance by seeing the self-appearance of the path appearance, the sambhogakaya, thereby distinguishing it by eliminating a part of delusion, abiding for a moment like the full moon on the fifteenth day. In general, however the self-radiance of awareness may manifest, it is gathered into the three: ground appearance, path appearance, and fruit appearance. Initially, the self-radiance manifests from the dharmadhatu, it manifests by taking the path into practice, it manifests in the bardo, and it manifests clearly outwards from the spontaneously perfect channel. Although the self-radiance of awareness is one, the distinction is that although the self-radiance of awareness manifests, from the aspect of having impurities and not knowing one's own face, when the self-radiance of awareness manifests, it is the ground appearance.