Tibetan
་ཉིད་ལ་རྟོགས་པ་མངོན་སུམ་དུ་སྐད་ཅིག་གིས་གྱུར་པའི༔ ཐོད་རྒལ་ཉམས་སུ་བླང་བ་ནི་སྔོན་དུ་དབང་བཞི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ལ༔ དེ་ནས་གོང་གིས་བསྒྲུབ་ལུགས་གཉིས་པོ་གང་ཡང་རུང་བས་མན་ངག་ལ་སྔོན་འགྲོ་དངོས་གཞི་གཉིས་འཁོར་འདས་རུ་ཤན་དབྱེ་བའི་སྤྱོད་པ་གསུམ་བྱ་བ་ནི༔ དང་པོ་ལུས་རུ་ཤན་དབྱེ་བའི་སྤྱོད་པ་བྱ༔ དེའི་རྟགས་ཚད་ལ་ཕེབས༔ ངག་རུ་ཤན་དབྱེ་བའི་སྤྱོད་པ་བྱ༔ དེའི་རྟགས་ཚད་ལ་ཕེབས་ནས་སེམས་རུ་ཤན་དབྱེ་བའི་སྤྱོད་པ་བྱའོ༔ དེ་དག་ལ་མཆོག་གི་དགོས་པ་དང་༔ ཐུན་མོང་གི་དགོས་པ་གཉིས་གཉིས་ཏེ་དྲུག་གོ༔ དེ་ནས་རྣལ་དུ་དབབ་པ་གསུམ་བྱ་སྟེ༔ ལུས་རྣལ་དུ་ (༣༨༢)ཕེབས་པས་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་བྱང་སེམས་རྒྱས་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ༔ དེ་ནས་ངག་རྣལ་དུ་ཕེབས་པས་བརྗོད་པ་མ་བཅོས་པའི་དོན་དུ་འགྱུར་ཞིང་ཚིག་གི་རྟོག་དཔྱོད་ཟད་པར་འགྱུར་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ༔ དེ་ནས་སེམས་རྣལ་དུ་ཕེབས་པས་བསམ་པའི་ཞེན་ཡུལ་ལས་གྲོལ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ༔ དེ་ནས་དངོས་གཞི་ཟག་པ་མེད་པའི་དོན་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ལ་ཇི་ལྟར་བརྟེན་པ་ལ་བཞི་སྟེ༔ སྔོན་དུ་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་གནད་གཟིར་བ་དང་༔ དེ་ནས་གནད་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱི་དོན་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ལ་ཇི་ལྟར་བརྟེན་པ་དང་༔ དེས་སྣང་བ་ཇི་ལྟར་འཆར་བ་དང་༔ མཐའ་རྟེན་གྱི་མན་ངག་གོ༔ དང་པོ་ལུས་ཀྱི་གནད་བཞུགས་སྟངས་གསུམ་ལས་མ་འདའ་བར་བྱའོ༔ དེ་ཡང་ལུས་ལ་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་གནས་ཏེ༔ ལུས་ཀྱི་གནད་མ་གཟིར་ན་མངོན་སུམ་དུ་མི་སྣང་སྟེ༔ དཔེར་ན་སྦྲུལ་གྱི་རྐང་ལག་ཡོད་པ་དེ་མ་གཅུན་པས་མི་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ༔ དེ་ནས་ངག་སྨྲ་བ་བཅད་དེ༔ དེ་ཡང་ངག་བསླབ་པར་བྱ་བའི་རིམ་པ་དང་པོ་ཐུན་ཆུང་བ་ལ་བསླབ་དེ་ནས་ཐུན་རིང་བ་ལ་བསླབ༔ (༣༨༣)སྐབས་སུ་སྨྲ་རྒྱུ་མེད་ཀྱང་སྨྲ་བའོ༔ དེ་ནས་ངག་གནས་པ་ནི༔ རང་གི་ངག་སྔགས་དང་མཆོད་བསྟོད་མདོ་ལ་སོགས་པ་མི་དགག༔ གཞན་ལ་ཚིག་ཟུར་ཙམ་ཡང་མི་བརྗོད་དོ༔ དེའི་དུས་ན་ལུས་ཀྱིས་བརྡའ་ཙམ་ཡང་མི་བྱའོ༔ དེ་ལྟར་བྱས་པས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དོན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་ངེས་སོ༔ མཁས་པ་བི་མ་ལ་ཡི་ཞལ་ནས༔ རྣལ་འབྱོར་པས་ངག་གཅོད་ནུས་ན༔ ཆོས་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་གསུངས་སོ༔ སེམས་ཀྱི་གནད་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གནད་གསུམ་དང་མི་འབྲལ་བར་བྱའོ༔ དེ་ཡང་སྒོའི་གནད་དུ་གཟིགས་སྟངས་གསུམ་དང་མི་འབྲལ་བར་བྱའོ༔ ཡུལ་གྱི་གནད་དུ་ཕྱིའི་དབྱིབས་ནམ་མཁའ་དང་མི་འབྲལ་བར་བྱའོ༔ ནང་གི་
Chinese
于自身证悟现量刹那生起之，脱噶修持乃先圆满四灌顶，其后以上述二种修法之任何一种，于口诀以前行、正行二者，作轮涅如薪辨别之行持三者，即：首先作身如薪辨别之行持，达彼之证量，作语如薪辨别之行持，达彼之证量后，作意如薪辨别之行持。彼等有殊胜之必要与共同之必要各二，共六。其后作安住三者，身安住（３８２）故，有蕴、界、处与菩提心增长之必要。其后语安住故，转为无造作之义，且有言词之分别念穷尽之必要。其后心安住故，有从分别之所缘解脱之必要。其后正行无漏之义如何依于瑜伽士之相续有四：首先身语意之要扼持，其后依于要三，法性现量之义如何依于瑜伽士之相续，以及彼如何显现，与边助之口诀。首先身之要，不超出住式三者而作。又，于身有明之智慧住，若不扼持身之要，则不现量显现，譬如蛇之手足存在，若不抑制则不见。其后断语，又，语应修习之次第，首先修习短座，其后修习长座，（３８３）于期间虽无须说，然亦说。其后语安住乃，不遮止自之语咒语与供赞经等，不于他人说词句丝毫，于彼时身亦不作表示丝毫。如是作故，必于相续生起不可言说之义。智者比玛拉之言：「瑜伽士若能断语，则能修法。」心之要，于一切时皆不离要三而作。又，于门之要，不离观法三者而作。于境之要，外之形状不离虚空而作。内之
English
Regarding the realization arising manifestly in an instant within oneself: The practice of Tögal involves first completing the four empowerments. Then, using either of the two methods of accomplishment mentioned above, one performs the three practices of distinguishing between samsara and nirvana as fuel and ash, with the preliminary and main practices of the instructions. First, one performs the practice of distinguishing the body as fuel and ash, reaching its signs and measure. Then, one performs the practice of distinguishing speech as fuel and ash, and after reaching its signs and measure, one performs the practice of distinguishing the mind as fuel and ash. These have two supreme purposes and two common purposes, making a total of six. After that, one performs the three settling practices: By settling the body (382), there is the necessity for the increase of the aggregates, elements, sense bases, and bodhicitta. Then, by settling the speech, it transforms into the meaning of non-fabricated expression, and there is the necessity for the exhaustion of discursive thoughts of words. Then, by settling the mind, there is the necessity for liberation from the object of conceptual clinging. After that, the main practice: how the meaning of non-leakage relies on the continuum of the yogi has four aspects: First, holding the essential points of body, speech, and mind. Then, relying on the three essential points, how the meaning of the manifest nature of reality relies on the continuum of the yogi. And how appearances arise from that. And the instructions on the final support. First, the essential point of the body should not deviate from the three postures. Furthermore, the wisdom of awareness abides in the body. If one does not hold the essential point of the body, it will not appear manifestly. For example, like the limbs of a snake existing but not being seen if they are not restrained. Then, cutting off speech. Furthermore, the order in which speech should be trained is to first train in short sessions, then train in long sessions. (383) Even when there is no need to speak, one speaks. Then, the abiding of speech is: one does not prohibit one's own speech, mantras, praises, sutras, and so on. One does not utter even a single syllable to others. At that time, one should not make even a slight gesture with the body. By doing so, the meaning that cannot be expressed will definitely arise in the continuum. The wise Vimalamitra said, "If a yogi can cut off speech, then he can practice the Dharma." The essential point of the mind should always be practiced without separating from the three essential points. Furthermore, in the essential point of the door, one should practice without separating from the three ways of looking. In the essential point of the object, the external form should not be separated from the sky. The internal
Tibetan
དབྱིབས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྒྲོན་མ་ལ་རིག་པ་གཏད༔ རླུང་གི་གནད་དུ་ཅི་ནས་ཀྱང་དལ་བའི་བརྟེན་ཅིང་ཕྱིར་རྒྱང་རིང་པོར་འཕེན་པ་གནད་ཡིན་ནོ༔ རིག་པའི་གནད་དུ་ལུ་གུ་རྒྱུད་བཙོན་དུ་བཟུང་བའོ༔ དེ་ཡང་ལུགས་གསུམ་སྟེ༔ དང་པོ་བླ་མས་སློབ་མ་ལ་འདེབས་པའི་དུས་ན༔ ངོ་འཆི་ཀ་མ་ལ་སྤྲོད་པའི་ལུགས་དང་༔ ཁྲིད་དུ་བྱ་བ་དང་༔ ཚང་སྤྲུགས་སུ་གདབ་པའོ༔ (༣༨༤)དེ་ལ་ཁྲིད་དུ་བྱས་པས་ཟླ་བ་ཕྱེད་དང་གཉིས་ན་འབྱོངས་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་དོ༔ དེ་ཡང་དང་པོ་ཐུན་ཆུང་ལ་གྲངས་མང་དུ་བྱས༔ གཉིས་པ་ཐུན་བསྐྱེད་པ་ལ་རྒྱུན་བསྲིང་༔ དེ་ནས་ཉིན་མཚན་ཕྱེད་མར་ཉམས་སུ་བླངས་པས་སྣང་བ་བཞི་འཆར་ཏེ༔ དེའི་རྟགས་ཚད་གཞན་དུ་ཤེས་སོ༔ དེ་ཡང་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱི་སྣང་བ་ནི༔ བླ་མས་ལུས་ཀྱི་གནད་འདི་གྱིས་ལ༔ ངག་གནད་འདི་ལྟར་གྱིས་ཤིག༔ སེམས་གནད་འདི་ལ་གཏོད་ཅིག༔ ཅེས་ཚིག་གསུམ་བསྡུས་ནས་བསྟན་ནས༔ དེ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས་ཡིད་དཔྱོད་ཚིག་གི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའོ༔ ཡུལ་ནམ་མཁའི་སྟོང་པ་ལ་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྣམ་རྟོག་གང་གིས་ཀྱང་མ་བསླད་པར་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་དོ༔ དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླངས་པས་དུས་ཚོད་ཅི་ཙམ་ཞིག་ན༔ ཐིག་ལེ་སྟོང་པའི་སྒྲོན་མ་རྩོལ་བ་མེད་པར་ཤར་ནས་འོང་ངོ་༔ དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་མདོག་དང་དབྱིབས་ལས་ཐིག་ལེ་སྐུ་དང་བཅས་པ་ཚུན་ཆད་ཉམས་གོང་འཕེལ་གྱི་སྣང་བའོ༔ དེ་ཡང་ཁ་དོག་ལྔ་གྱེན་ལ་འགྲེང་བ་དང་༔ རྩིབས་ལ་ཤར་བ་དང་༔ རེ་ལྡེ་དང་༔ (༣༨༥)གྲུ་ཆད་དང་༔ ཡུལ་གྲུ་ཙམ་ལ་སོགས་པའོ༔ དབྱིབས་ནི་མཆོད་རྟེན་བརྩེགས་པ་དང་༔ པདྨ་སྟོང་ལྡན་དང་༔ གུར་ཁྱིམ་དང་༔ མིག་མངས་རིས་དང་༔ མིག་ཚགས་དང་༔ དྲྭ་བ་དང་༔ དྲྭ་བ་ཕྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ༔ དེ་ནས་སྐུ་ལྔ་ལྡན་སྣང་བའི་དུས་ན་རིག་པ་ཚད་ལ་ཕེབས་པའོ༔ དེ་ནས་དེ་དག་གིས་འཕེལ་ཟད་ནས་འཛིན་པའི་བློ་རང་སར་གྲོལ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་སྣང་བའོ༔ དེ་ལྟར་སྣང་བ་བཞི་མཐར་ཕྱིན་པའི་དུས་ན་སྐལ་ལྡན་དེ་ཟག་པའི་ཕུང་པོ་མི་སྣང་བར་སངས་རྒྱ་ངེས་སོ༔ བཞི་པ་མཐའ་རྟེན་གྱི་མན་ངག་ནི༔ མི་འགུལ་བ་གསུམ་ལ་གཞི་བཅའ་པ་དང་༔ སྡོད་པ་གསུམ་གྱིས་ཚད་གཟུང་བ་དང་༔ ཐོབ་པ་གསུམ་གྱིས་གཟེར་གདབ་པའོ༔ དེ་དག་མི་གོང་མའི་རྒྱབ་རྟེན་དུ་འབྱུང་བའོ༔ དེ་དག་གིས་ནི་ཉམས་སུ་བླང་བའི་ཐབས་བསྟན་པའོ༔ ༈ ད་ནི་དགུ་པ་ཉམས་སུ་བླང་པའི་ཚད་བསྟན་པ་ནི༔ སེམས་ཀྱི་ཚད་དམྱལ་བ་ཚ་གྲང་གི་སྡུག་བསྔལ་མྱངས་ཀྱང་བག་ཚ་བ་མེད་པ་སྟེ༔ ཡེ་ནས་འཁྲུལ་མ
Chinese
将觉知专注于形状完全清净的灯上；关于气的要点，无论如何都要缓慢地依靠，并向远处投射，这是要点。关于觉知的要点，是将意识流囚禁。这又有三种方式：首先，上师传授给弟子时，有给予面授卡玛拉的方式，以及进行引导，和进行彻底摇动。 (384)通过引导，在半个月零两天内精通是毫无疑问的。也就是首先，缩短时间，增加次数；其次，延长每次的时间，保持连续性；然后，日夜各半地修持，四种显相就会显现，其征兆和程度在其他地方可以了解。也就是法性现前的显相是：上师说：“做这个身体的要点，像这样使用语言的要点，将心专注于这个要点！”这样用三个词概括地指示后，亲自现见，从而使心识远离语言的戏论。在虚空之中，法性现前，没有任何分别念的玷污而见到，那就是它。像这样修持，经过一段时间后，空性明点的灯就会毫不费力地显现出来。然后，从五种智慧的颜色和形状开始，直到明点和本尊，都是修持增上的显相。也就是五种颜色向上竖立，向四面八方放射，以及彩虹，(385)三角形，以及像区域等等。形状是累积的佛塔，千瓣莲花，帐篷，多眼图案，网眼，网，半网等等。然后，在五身圆满显现的时候，觉知就达到了顶点。然后，这些增长和耗尽，以及执着的念头在自身解脱，就是法性耗尽的显相。像这样四种显相达到圆满的时候，有缘者在没有显现出有漏蕴的情况下，必定成佛。第四个是终极依靠的口诀：以三个不动摇为基础，以三个安住来衡量，以三个获得来钉牢。这些是作为前人的后盾而出现的。这些是关于修持方法的指示。现在，第九个是关于修持程度的指示：心的程度是即使经历了地狱寒热的痛苦，也没有恐惧，本来就是不
English
Focus awareness on the lamp of perfectly pure form; the key to the winds is to rely on slowness and project far outward, that is the key. The key to awareness is to imprison the stream of consciousness. There are three ways to do this: First, when the lama bestows it on the disciple, there is the way of giving the face-to-face Kamala, as well as giving instruction, and giving complete shaking. (384) By giving instruction, there is no doubt that one will master it in one and a half months. That is, first, shorten the sessions and increase the number; second, lengthen each session and maintain continuity; then, practice half day and half night, and the four appearances will arise, and their signs and measures can be known elsewhere. That is, the appearance of the direct perception of reality is: the lama says, "Do this key of the body, use the key of speech like this, focus the mind on this key!" Thus, after summarizing and pointing out these three words, one directly sees it, thereby freeing the mind from the proliferation of words. In the emptiness of space, reality is directly perceived, without being defiled by any conceptualization, that is it. Practicing like this, after some time, the lamp of the empty bindu will arise effortlessly. Then, from the colors and shapes of the five wisdoms onwards, up to the bindu and the deity, are the appearances of increasing practice. That is, the five colors stand upright, radiate in all directions, as well as rainbows, (385) triangles, and like regions and so on. The shapes are accumulated stupas, thousand-petaled lotuses, tents, multi-eyed patterns, meshes, nets, half-nets, and so on. Then, when the five-bodied appearance is complete, awareness reaches its peak. Then, these increase and decrease, and the thought of clinging is liberated in itself, which is the appearance of the exhaustion of reality. When the four appearances are completed in this way, the fortunate one will definitely attain Buddhahood without the appearance of the contaminated aggregates. The fourth is the ultimate reliance mantra: establish the foundation on the three immovables, measure with the three abidings, and nail down with the three attainments. These arise as the backing of the predecessors. These are the instructions on the method of practice. Now, the ninth is the instruction on the degree of practice: the degree of mind is that even if one experiences the suffering of hot and cold hells, there is no fear, originally it is not