Tibetan
༔ ད་ཁམས་གསུམ་དུ་བཟློག་པ་མེད་པས་བློ་བདེའོ༔ ཆོས་ཅན་བྱེ་བྲག་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གིས་བལྟས་པས༔ ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དོན་རྣམ་པར་སྣང་ལ་རང་བཞིན་ (༣༧༧)༔མེད་པར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་མཐོང་བས་ཆོས་ཉིད་ལ་ངོས་བཟུང་མེད་པར་རྟོགས་པས་རིག་པ་ལས་དང་བག་ཆགས་ཀྱི་རྟེན་མེད་པས་བློ་བདེའོ༔ ནང་ཆོས་ཉིད་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མིག་གིས་བལྟས་པས་རིག་མཉམ་ཐ་དད་མེད་པར་མཐོང་བས་ཆོས་ཉིད་རང་ལ་ཡང་བདེན་པ་རང་རྒྱུད་དུ་འཛིན་པ་མེད་དེ༔ སྤྲོས་བྲལ་རྣམ་དག་ཏུ་རྟོགས་པས་ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པ་སྟེ༔ རང་གིས་གྲུབ་མཐའ་ཞིག་ནས་ཆོས་ཟད་པས༔ ང་ཆོས་སུ་འཛིན་པའི་ཞེན་པ་དང་བྲལ་ནས་བློ་བདེ་བའོ༔ གསང་བ་རང་རིག་ལ་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའི་མིག་གིས་གཅེར་བཞག་ཏུ་བལྟས་པས་མཐོང་ལུགས་རང་གི་རིག་པ་ཉིད་དབྱིངས་དང་རིག་པ་འདུ་བྲལ་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས་ཡིད་དཔྱོད་ཚིག་གིས་སངས་མི་རྒྱ་བར་རྟོགས་ཏེ་ཡིད་དཔྱོད་ཚིག་ལ་གདེང་དུ་མི་འཛིན་པས་བློ་བདེ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མཐོང་བའི་གནད་ཀྱིས་སོ༔ དེ་དག་རྣམས་ལ་མིང་དུ་བཏགས་ན་གྲོང་ཁྱེར་རྒྱུན་གཅོད་ཀྱི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ༔ མངལ་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་རྒྱུན་གཅོད་ནས་ཁམས་གསུམ་དུ་མི་ལྡོག་པའི་ལྟ་བས་ (༣༧༨)ཏ༔ དེ་ནས་བརྩོན་འགྲུས་ཅན་རབ་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཟག་བཅས་མི་སྣང་བར་སངས་རྒྱ༔ འབྲིང་གིས་བླ་མའི་གདམས་ངག་ཡོད་པས་དུམ་རེ་ཉམས་སུ་བླངས་ཀྱང་ཐང་ཆད་ནས་ཉམས་སུ་བླང་ལོང་མ་བྱུང་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་བར་དོ་ལ་རང་གི་ཆོས་ཉིད་སྟོབས་སུ་གྱུར་ནས་སངས་རྒྱ༔ ཐ་མས་རྒྱུའི་གདམས་ངག་ནི་ཞུས༔ འདི་ལ་ལེ་ལོས་ཉམས་སུ་བླང་ལོང་མ་བྱུང་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་བདེན་པའི་བྱིན་རླབས་ལ་བརྟེན་ནས༔ རང་བཞིན་སྤྲུལ་པ་སྐུའི་ཞིང་ཁམས་སུ་དབུགས་ཕྱུང་སྟེ་བརྫུས་ཏེ་སྐྱེས་ནས་དེ་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱ་བར་ངེས་པས་གྲོང་ཁྱེར་རྒྱུན་གཅོད་ཅེས་བྱའོ༔ དེའི་མན་ངག་རི་བོ་ཅོག་བཞག་གི་ལྟ་བ་སྟེ༔ དཔེར་ན་དབུས་ཀྱི་རི་བོ་མཆོག་རབ་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཕྱིན་ན༔ གླིང་བཞི་དུས་གཅིག་ལ་མཐོང་བ་ལྟར་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་སྟེང་ནས་བལྟས་པས་ཐེག་པ་རིམ་པ་དགུའི་འདོད་པ་རང་ལུགས་རྟོགས་པའོ༔ ཐེག་པ་གཞན་གྱིས་ནི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་འདོད་པ་མི་མཐོང་ངོ་༔ དེ་ཉིད་མི་འགྱུར་བའི་ངོས་ནས་ཀྱང་རི་བོ་ཅོག་བཞག་གོ༔ དེ་ལ་དགོངས་པ་ནི་ཁམས་ (༣༧༩)༔གསུམ་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བའི་དགོངས་པ་སྟེ༔ དེ་ལྟར་རྫོགས་ཆེན་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་བལྟས་ན་མ་གྲོལ་བ་གཅིག་ཀྱང་མེད་དོ༔ དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཚེ་ན་འགྲོ་དྲུག་རང་སར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱའོ༔ དེའི་ཚེ་ཉོན་མོངས་པ་གནས་སུ་དག་སྟེ༔ མཁའ་ལ་སྤྲིན་དེངས་པའི་རྣམ་པའམ༔ ཆུའི་རྙོགས་མ་དྭངས་པ་ལྟ་བུར་རང་སར་དེངས་པ་ནི་དང་པོ་འཁྲུལ་མ་མྱོང་༔ ད་ལྟའི་འཁྲུལ་པ་ལ་མི་གནས༔ ཐ་མ་འཁྲུལ་མི་སྲིད་པའི་གནད་ལས་བྱུང་བའོ༔ དེའི་དུས་ན་ཆོས་བོར་པའི་གང་ཟག་ཅེས་མིང་དུ་བཏགས་པ་ནི་ཡོངས་ལ་བྱེད་པའི་ཆོས་མེད་པའོ༔ འབྲས་བུ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ནི་དོན་གྱི་འབྲས་བུ་རྒྱུར་མི་ལྡོག་པ་བསེ་ཤིང་གི་འབྲས་བུ་ལྟ་བུའོ༔ དེ་ཡང་འདི་དུས་ན་རྒྱལ་པོས་གདན་ས་ཟིན་ཏེ་མི་འགྱུར་བ་ནི་དཔེར་ན་རྒྱལ་རིགས་ཀྱི་ཕྲུག་གུ་སྤྱི་བོ་ནས་དབང་བསྐུར་ནས་རྒྱལ་ས་ཟིན་ཏེ་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་རིག་པ་ཉིད་རང་སར་ཟིན་པའོ༔ འབངས་ཆམ་ལ་འབེབས་ཏེ་མི་འགྱུར་བ་ནི་རྒྱལ་པོ་གཅིག་གིས་འབངས་ཆམ་ལ་ཕབ་པ་དེ་རྒྱལ་སྲིད་དུ་གནས་པ་བཞིན་དུ་སྒོ་ (༣༨༠)ལྔའི་རྣམ་ཤེས་འཆར་བའི་གཞི་སྟོང་པས་འཁོར་བའི་མིང་མེད་པའོ༔ བློན་པོ་བཙོན་དུ་བཟུང་སྟེ་མི་འགྱུར་བ་ནི༔ དཔེར་ན་རྒྱལ་པོའི་བཀའ་བློན་བཙོན་དུ་བཟུང་ན་རྒྱལ་པོ་ཡང་ཉེན་པ་བཞིན༔ ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འགྱུ་བ་ཆད་པས་རིག་པ་རང་དབང་ཐོབ་པའོ༔ འབྲས་བུ་དེ་ལ་མིང་དུ་བཏགས་ན༔ རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱའོ༔ བྱས་པའི་རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ༔ ཡེ་ནས་དག་པའི་དོན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པས་འབྲས་བུ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བྱའོ༔ དེའི་མན་ངག་ནི་རིག་པ་ཅོག་བཞག་གིས་དེ་ལྟར་འབྲས་བུ་དེ་གང་ལས་བྱུང་ན༔ རིག་པ་ཉིད་གང་སྣང་གང་ཤར་གྱི་སྟེང་དུ་བཞག་པ་ལས་བྱུང་བའོ༔ དེའི་དགོངས་པ་ནི་སྲིད་གསུམ་ཀ་དག་ཅེས་བྱ་བ་རང་གི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལ་ལས་དང་བག་ཆགས་དང་རྟོག་པ་གང་ཡང་མི་གནས་པས་སྲིད་གསུམ་ཀ་དག་གོ༔ འདིའི་དུས་ན་ཉོན་མོངས་པ་ནི་རང་གྲོལ་དུ་སོང་སྟེ་དཔེར་ན་སྦྲུལ་གྱི་མདུད་པ་ཉིད་བྱ་ལོང་མེད་པར་གྲོལ་བ་དང་འདྲའོ༔ དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་ལོང་མེད་པར་ཆོས་ཉིད་དུ་རང་ (༣༨༡)༔རང་གྲོལ་བའོ༔ དེའི་དུས་ན་གང་ཟག་དེ་ཆོས་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ༔ འཁོར་འདས་གང་དུ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བའོ༔ དེ་དག་གིས་ནི་དམིགས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཉམས་སུ་བྲང་བྱ་སྟེ༔ དོན་གྱི་སྤྲོས་པ་ལ་དགའ་བ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུའོ༔ ད་ནི་རིག་པ་རང་སྣང་གི་བློ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཉམས་སུ་བླང་བ་སྟོན་ཏེ་དེ་ལ་གཉིས༔ ཁྲེགས་ཆོད་དང་༔ ཐོད་རྒལ་ལོ༔ ཁྲེགས་ཆོད་ནི་སྣང་བ་དང་མ་འབྲེལ་བ་འདི
Chinese
如今已于三界中无可逆转，故而心安。以智慧之眼观照各别法，世俗之义显现而自性（377）空，如幻象般见之，故而了悟法性无所执，识无业与习气之依，故而心安。以内在法性以智慧之眼观之，见识平等无有差别，故而于法性自身亦不执持真实自性，以了悟离戏清净之故，知法性无自性，自身于一宗派穷尽诸法，故而脱离执我为法的执着，而得心安。以法性清净之眼赤裸观照秘密自识，见解乃自识之体性，法界与识无有分离而现见，故而了悟不由心念言语而证悟，不执心念言语为凭，心安乃以法性根识之行境见之之要诀。若为此等命名，则名为断城相续之见，从断母胎之城相续，以不退转于三界之见（378）故。其后，精进者上等，于此生即于不显现有漏之境而证悟成佛，中等者有上师之口诀，虽略修习，然因疲惫而未及修习者，于法性中阴时，自之法性转为力量而证悟成佛，下等者则请问了因之口诀，于此因懈怠而未及修习者，则依于法性真谛之加持，于自性化身佛土中气绝，化生于彼，定于彼处证悟成佛，故名断城相续。其口诀乃如山王峙立之见，譬如若至中央之须弥山顶，则如同时得见四大部洲一般，从大圆满之顶观之，则能了悟九乘次第之所欲自宗。然其他乘则不能见大圆满之所欲。其即于不变之面亦如山王峙立。对此之意乃是三界（379）皆得解脱之意，如是证悟大圆满之瑜伽士观之，则无有未解脱者。
English
Now, being irreversible in the three realms, one is at ease. By looking at individual phenomena with the eye of wisdom, the meaning of conventional truth appears, yet its nature (377) is empty. Seeing it as an illusion, one realizes that there is no grasping onto the nature of reality. Since consciousness has no basis in karma and habitual tendencies, one is at ease. By looking at the inner nature of reality with the eye of wisdom, one sees that consciousness is equal, without difference. Therefore, even in the nature of reality itself, there is no holding onto true self-nature. Because of realizing freedom from elaboration and purity, one knows that the nature of reality is without self-nature. When one's own philosophical system exhausts all phenomena, one is free from the attachment of grasping onto oneself as a phenomenon, and one is at ease. By looking nakedly at secret self-awareness with the eye of the pure nature of reality, the way of seeing is that one's own consciousness is the very essence, and the union of the essence and consciousness is seen directly. Therefore, one realizes that enlightenment is not attained through mental concepts and words, and one does not rely on mental concepts and words as a basis. Being at ease is the key to seeing the nature of reality as the field of experience of the senses. If one were to name these, it would be called the view of severing the continuum of the city. From severing the continuum of the city of the womb, with the view of not regressing in the three realms (378). Thereafter, the best of diligent practitioners will attain enlightenment in this very life, without the appearance of contaminated phenomena. The middling practitioner, having the guru's instructions, even if they practice a little but become exhausted and do not have time to practice, will attain enlightenment in the bardo of the nature of reality, when their own nature of reality becomes their strength. The lowest practitioner has requested the instructions on the cause, but due to laziness, has not had time to practice. Relying on the blessings of the truth of the nature of reality, they will exhale in the pure land of the self-nature Nirmanakaya, be born miraculously there, and will definitely attain enlightenment there. Therefore, it is called severing the continuum of the city. Its instruction is the view of the mountain king standing firm. For example, if one goes to the top of Mount Sumeru in the center, one sees the four continents at the same time. Similarly, when viewed from the top of Dzogchen, one understands the desires of the nine vehicles according to one's own system. However, other vehicles do not see the desires of Dzogchen. That very thing, from the perspective of immutability, is also like the mountain king standing firm. Its meaning is the meaning of the complete liberation of the three realms (379). Thus, when viewed by a yogi who has realized Dzogchen, there is not a single being who is not liberated.
Chinese
哦！如此证悟之时，称为六道于自处解脱。彼时，烦恼于处所清净，如空中云消雾散之状，或如水中浊物澄清一般，于自处澄清，乃最初未曾迷乱，不住于如今的迷乱，最终从不可能迷乱之要点中产生。彼时，被命名为舍弃法的补特伽罗，乃是对一切都不执著的无有法。将果作为道用，乃是意义之果不退转为因，犹如硬木之果。又，此时国王占据王位而不变，譬如王族之子从顶门灌顶后占据王位而不变，觉性亦如是于自处占据。降伏臣民而不变，如同一国王降伏臣民后安住于王位，五门（380）之识显现之基为空性，故无有轮回之名。囚禁大臣而不变，譬如国王之大臣被囚禁，国王亦有危险，心的分别念流动断绝，故觉性获得自主。若于彼果命名，则称为自性清净之果。并非从造作之勤奋中产生，乃是本来清净之义在相续中生起，故称为果。其诀窍是以觉性任运安住，如此果从何处产生？乃是从觉性安住于任何显现、任何生起之上而产生。其密意是三有皆清净，谓自己的身语意三门不存有业和习气以及分别念，故三有皆清净。此时，烦恼已成自解脱，譬如蛇之结自行解开一般。如是，烦恼无有产生之机，于法性中自（381）自解脱。彼时，彼补特伽罗被称为超越于法。是与执着轮涅任何一方之觉知分离的。这些是具有所缘之心的有境者们所应修习的，是为了喜欢意义之戏论者们的缘故。现在宣说觉性自显之有境者们所应修习的，即是且却与妥噶。且却是不与显现相联的。
English
O! At the time of such realization, it is called the liberation of the six realms in their own place. At that time, afflictions are purified in their place, like clouds dissipating in the sky, or like turbidity clearing in water, clearing in their own place, which is that one has never been confused in the first place, does not abide in the current confusion, and ultimately arises from the key point of being impossible to be confused. At that time, the person who is named as having abandoned the Dharma is the one who has no Dharma to cling to at all. Taking the result as the path means that the result of meaning does not revert to the cause, like the fruit of a hard tree. Moreover, at this time, the king occupies the throne and does not change, just as the prince of the royal family is enthroned from the crown of his head and occupies the throne and does not change, so does awareness itself occupy its own place. Subjugating the subjects and not changing means that just as one king subjugates the subjects and remains in the kingdom, the basis of the manifestation of the five consciousnesses of the five gates (380) is emptiness, so there is no name for samsara. Imprisoning the ministers and not changing means that if the king's ministers are imprisoned, the king is also in danger, and the movement of mental discrimination is cut off, so awareness gains autonomy. If that result is named, it is called the result of self-nature purity. It does not arise from contrived effort, but the meaning of original purity arises in the continuum, so it is called the result. The key instruction is to let awareness rest naturally. So how does that result arise? It arises from awareness resting on whatever appears and whatever arises. Its intention is that the three realms are all pure, meaning that one's own body, speech, and mind do not have karma, habitual tendencies, or discriminations, so the three realms are all pure. At this time, afflictions have become self-liberated, just like a snake's knot unraveling by itself. Likewise, afflictions have no chance to arise, and are self-(381)-liberated in the nature of reality. At that time, that person is called transcendent of Dharma. It is separate from the knowledge that clings to either samsara or nirvana. These are to be practiced by those with objective minds who have objects of focus, for the sake of those who enjoy the elaboration of meaning. Now, the practice for those with objective minds who have self-appearing awareness is taught, which is Trekchö and Tögal. Trekchö is not related to appearance.