Tibetan
ང་དབྱེར་མེད་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན། ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་བཞག་པ་ནི། གང་གི་ཡང་མཐར་མ་ལྷུང་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གཞན་དང་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཀྱི་ལྟ་བ་གཉིས་གཅིག་པོ་མ་ཡོར་སོ་སོར་བཞག །གཅིག་ཟུང་འཇུག་ཏུ་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་བརྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །རིག་པ་དབྱིངས་སུ་བཙོན་དུ་ (༢༨༤)གཟུང་། །ཞེས་པ་ནི་སྔར་བསྒོམས་པའི་གནད་བསྟན་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །ལུས་ནི་བརྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །འདུག་སྟངས་རྣམས་ལ་རང་ལུས་སྦྱང་། །ངག་ནི་བརྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །རྟག་ཏུ་ལྐུགས་པ་ལྟ་བུར་གནས། །སེམས་ནི་བརྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །རྟག་ཏུ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ལ་ལྟ། །ཞེས་པ་ནི། ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་གཞན་རྒྱབ་ཏུ་ལིངས་ཀྱིས་བསྐྱུར་ལ་ཉམས་སུ་བླང་བར་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི། དགེ་བ་བཅད་ནས་མི་དགེ་བའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་རང་དགར་འཇོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྣང་བའི་འཁྲུལ་པ་རྒྱུན་བཅད་ཕྱིར། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གོམས་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི། སྟོང་གཟུགས་དབྱིངས་རིག་གི་སྣང་བ་ནས་ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་ཡིད་ལ་སྣང་བའི་བར་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་བྲལ་སྟོང་ཞིང་མ་འགགས་པར་སྦྱང་དགོས་ཀྱིས། སྟོང་གཟུགས་འདི་བདེན་གྱི་སངས་རྒྱས་འདི་རང་ཡིན་ལ་སྣང་བ་འདི་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་འདི་ལ་ཞེན་པ་གྱིས་བྱས་ཀྱང་མི་ཕན་པའི་དོན་ནོ། །མདོར་བསྡུས་ན་རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ (༢༨༥)དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདི་ཐམས་ཅད་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ལམ་གྱི་དྲོད་ཚད་འཛིན་པ་ལ་རྟགས་དང་ཚད་བཤད་པ་ནི་གལ་ཆེའོ། །དེ་ཡང་ཕྱི་རུ་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་གཞན་གྱིས་མཐོང་བ་དང་། རང་གིས་ནང་ནས་རྟོགས་པ་ལ་དབང་ཐོབ་མ་ཐོབ་ཀྱི་ཚད་དང་། དབྱིངས་རིག་གི་སྣང་ཆའི་རྟགས་གསུམ་འཛོམ་མ་འཛོམ་ལྟ་བ་གལ་ཆེའོ། །དེ་གསུམ་མ་འཛོམ་ན་སྟོང་གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་མང་ཡང་མི་ཕན། ཤེས་རབ་ཆེ་ཡང་མི་ཕན། ལུས་ལ་རྫུ་འཕྲུལ་བྱུང་ཡང་མི་ཕན་ནོ། །རྒྱ་ཆེ་བར་རྒྱུད་གདམས་ངག་ལས་གསུངས་ཀྱང་མ་སྤྲོས་སོ། །འདི་ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་གནད་མ་གོ་བར། ལ་ལ་རྫོགས་ཆེན་བྱར་མེད་དུ་བཤད་ཟེར་ནས་ལུས་ངག་ཉོན་མོངས་རང་དགར་འཇོག་པ་དང་། ལ་ལ་དགེ་སྡིག་ལ་ཕན་གནོད་མེད་ཟེར་ནས་སྡིག་སྤྱོད་དགེ་བ་སྐྱུར་བ་དང་ལ་ལ་སྟོང་གཟུགས་དབྱིངས་རིག་མཐོང་བས་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཟེར་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཤེས་རབ་ལ་དམོད་པ་དང་། གཞན་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་བསམ་ (༢༨༦)དུ་མེད་ཟེར་ནས་གཏི་མུག་ཏུ་འཇོག་པ་དང་། ལ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་རིག་བྱ་དང
Chinese
我无别，眼等诸根、境与有境，舍弃一切识，即是不落于任何边，他宗与连珠之见二者，莫作一体，分别安立，不应合二为一。为使识得稳固，将觉性囚禁于法界（284）。此乃指示先前所修之要诀。为使身得稳固，于各种坐姿中调练自身。为使语得稳固，恒常安住如哑者。为使心识稳固，恒常观连珠。此乃指示以身语意将世间诸事抛诸脑后而修持，而非断绝善法，任由不善之身语意三者放纵。为断除显现之错乱，应于空性修习。此乃指从空色法界觉性之显现，乃至法与法性于意中显现之间，一切皆应修习为离戏、空寂且无有间断，而非说空色是真实的，此佛即是自己，显现亦是智慧，执着于此亦无益处。总而言之，为现证具足一切殊胜之（285）空性，故说此一切。为把握其道之暖相，说征相与量度至关重要。其中，外观瑜伽士为他人所见，内观自证得否之量度，以及法界觉性之显现是否具足三种征相，观此至关重要。若不具足此三者，纵有众多空色之本尊亦无益处，纵有广大智慧亦无益处，纵身现神变亦无益处。虽于续部与口诀中广说，然不赘述。若不理解如此修持之要诀，有人说大圆满是无为，便任由身语烦恼放纵；有人说善恶无有利益损害，便舍弃善行而行恶；有人说见空色法界觉性即是成佛，便诽谤一切智智之智慧；又有人说空性不可思（286）议，便安住于愚昧；又有人说佛之种性是觉性等。
English
I, without separation, the senses such as the eye, objects and object-possessors, abandoning all consciousness, is precisely not falling to any extreme. The views of other schools and the Garland of Lights, these two, do not mix as one, but keep them separate. It is not to make them into a union. In order to stabilize consciousness, imprison awareness in the expanse (284). This is to point out the key points of previous meditation. In order to stabilize the body, train your own body in various postures. In order to stabilize speech, always abide as if dumb. In order to stabilize the mind, always look at the Garland of Lights. This is to show that one should turn one's back on worldly affairs with body, speech, and mind, and practice, but it is not to cut off virtue and let the three non-virtuous body, speech, and mind run wild. In order to cut off the illusion of appearances, one should become accustomed to emptiness. This means that from the appearance of empty forms, the expanse of awareness, to the appearance of phenomena and suchness in the mind, everything should be practiced as free from elaboration, empty, and without interruption. It is not to say that empty forms are real, that this Buddha is oneself, and that this appearance is also wisdom, so clinging to it will not help. In short, in order to realize the emptiness that possesses all the supreme (285) aspects, all this is said. It is important to explain the signs and measures for grasping the warmth of the path. In this, it is important to see whether the yogi is seen by others outwardly, and whether one has attained the measure of realization inwardly, and whether the three signs of the appearance of the expanse of awareness are complete. If these three are not complete, then even many deities of empty form will not help, even great wisdom will not help, even if miracles occur in the body will not help. Although it is widely said in the tantras and instructions, it is not elaborated. Without understanding the key points of practicing in this way, some say that Dzogchen is non-doing, and then let the body and speech afflictions run wild; some say that good and evil have no benefit or harm, and then abandon virtuous deeds and engage in evil; some say that seeing the empty form, the expanse of awareness, is Buddhahood, and then curse the wisdom of omniscience; others say that emptiness cannot be thought (286), and then abide in ignorance; others say that the Buddha's lineage is awareness, etc.
Tibetan
་རྟོག་གེ་ཡང་ཡིན་ཟེར་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཤེ་བ་དང་། ལ་ལ་སྟོང་པ་རྐྱང་གིས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ཟེར་ནས་རང་འཇིག་རྟེན་གྱི་དངོས་པོ་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། མདོར་ན་ཕྱོགས་རེ་ལ་ཞེན་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོད་ཀྱང་། དེ་ཐམས་ཅད་ལོག་ལྟ་དང་འཇིག་ཚོགས་དང་མཐར་འཛིན་དང་། མ་རིག་པའི་སྐོར་བཟློག་རྐྱང་པ་ཡིན་པས་བདུད་ཀྱིས་ཟིན་པ་ཡིན་ནོ། །བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིག་སུ་བཅད་པ་རྩ་བ་དྲུག་པ་ནི། འདི་བརྗོད་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དབྱེར་མེད་བརྩོན་འགྲུས་ལྡན། །སྤངས་ཐོབ་བྲལ་གང་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་དེ་ཐོབ་བྱ། །གཞན་ལ་ཚིག་ངན་བརྗོད་མིན་ལོག་པར་མཐོང་གྱུར་ནས། །ངེད་ལ་ཟེར་ཅིང་ལྟ་ངན་ཞུགས་ཏེ་ལེན་པ་བྱུང་སྲིད་ན། །བཟོད་པར་མཛོད་ཅིག་དེས་ཀྱང་སེམས་མ་ཞི་ན་དམྱལ་བར་སོང་། །མཐའ་བྲལ་ཐབས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་རང་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིན། །བཞི་པ་འབྲས་བུ་ནི་སྐུ་གསུམ་གཞི་ལ་བཞུགས་པ། ངོ་ (༢༨༧)བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ། དེས་ལམ་དུ་བྱས་པ་དེ་གསུམ་གྱི་བྱ་བ་ཅི་ཡོད་ཀྱི་བར་ཡིན་ལ། དེ་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་དག་པ་ཡིན་པས་གཞུང་རྣམས་ནས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་འདིར་མ་སྤྲོས་སོ། །དེ་རྣམས་འདིར་འཕྲོས་པ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་ཅིང་ཤེས་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ནི། །རྟག་ཏུ་ཁྱིམ་མེད་རི་ཁྲོད་འགྲིམ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བ་བཏང་ནས་དབེན་པ་བརྟེན་པའོ། །མཚན་དུས་རང་གི་གནས་ཁང་དུ། །ཉིན་མོ་བཞིན་ཏུ་ལྟ་ཞིང་བརྟག །ཅེས་པ་ནི་མུན་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ། །རྒྱ་མཚོ་ཨར་གཏད་ཀྱི་གནད་ཤེས་པར་བྱས་ལ་བསྒོམ་མོ། །ཉིན་པར་རི་ཁྲོད་གཅན་གཟན་བཞིན། །ཞེས་པ་ནི། གང་ལའང་མི་འཇིགས་པའོ། །དེ་ལྟར་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་ནི། །སངས་རྒྱས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དང་། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་པས་ཉམས་སུ་བླང་བ་གལ་ཆེའོ། །དེ་ནས་སྣང་བ་གོང་འཕེལ་རིམ་པར་འབྱུང་བའི་གཞུང་དང་རྟགས་ཚད་རྣམས་རིམ་པས་སྦྱར་ལ་ལྟའོ། །རིག་པ་མངོན་སུམ་གྱི་དོན་བསྟན་པ་སྟེ་དགུ་ (༢༨༨)པའོ། །དེ་མན་ཆོད་ནི་རིག་པའི་རྒྱབ་བརྟེན་དང་འགལ་བ་བསྡུས་པ་དང་། །གཞན་དོན་བསྡུས་པ་དང་། རིག་པ་བསྡུས་པ་དང་། སྐུ་གསུམ་བསྡུས་པ་དང་། ལྟ་སྤྱོད་བསྡུས་པ་དང་། ཉག་གཅིག་བསྡུས་པ་དང་། དགེ་སྡིག་བསྡུས་པ་རྣམས་རིག་པ་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ལ་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་རྒྱབ་བརྟེན་ཡིན་པས། རྩ་བ་དང་། བི་མ་ལའི་འགྲེལ་པ་གཉིས་སྦྱར་ལ་བཤད་དོ། །སྤྱིའི་དོན་གོ་བར་བྱེད་པ་ལ་དུང་ཡིག་ཅན་གལ་ཆེའོ། །བསྟན་པའི་བུ་གཅིག
Chinese
还有的说“这是分别念”，从而呵斥空性；有的说“仅仅空性就能成佛”，从而享用世间的物质。总之，执着于某一方面的情况数不胜数，但那些全部都是邪见、坏聚见、边执见和无明的颠倒，因此是被魔所控制的。中间的偈颂，第六个根本是：此说方便与智慧无别，具精进，断证无别，具一切殊胜，应证得之。不向他人说恶语，若见颠倒后，若有人说我们，心怀邪见而接受，可能会发生，请宽容，即使如此心仍未平静，则将堕入地狱。以无边之方便所庄严，乃是自生者们的意趣。第四个果是三身安住于基位，本体、自性、大悲三者。以其作为道用，直到那三者的作用是什么为止。那成为果，是一切的错乱清净，因此经典中广说，此处不赘述。那些是此处顺便讲述的。如是教示并了知后，修持之：恒时不住家，行于山间。这指的是放下事务，依止寂静。夜晚于自己的住所中，如白天一样观察并审视。这是黑暗瑜伽，得知大海抵押之要点后而修习。白天于山间如猛兽般。这指的是对任何都不畏惧。如是行持之士，称为普贤佛和金刚萨埵。因此修持至关重要。之后，将显现增长次第产生的经典和征相，按次第结合起来观察。是为开显觉性现量之义，即第九（288）个。此后是觉性的后盾和违背的总结。利他总结，觉性总结，三身总结，见行总结，唯一总结，善恶总结等，是对觉性金刚鬘生起定解的后盾。因此，将根本和比玛拉的注释二者结合起来讲解。为了理解共同的意义，具足骨髓文字者至关重要。教法的独子。
English
And some say, "This is conceptual thought," thereby scolding emptiness; some say, "Mere emptiness can attain Buddhahood," thereby enjoying worldly things. In short, there are countless instances of clinging to one aspect or another, but all of those are just inversions of wrong views, corrupt aggregates, extreme views, and ignorance, and are therefore possessed by demons. The intervening verses, the sixth root, are: This speaks of skillful means and wisdom inseparable, endowed with diligence. Whatever is free from abandonment and attainment, endowed with all perfections, that should be attained. Do not speak evil words to others, if after seeing perversion, if someone speaks to us, harboring wrong views and accepting them, it may happen, please be patient, even if the mind is not calmed by that, then they will fall into hell. Adorned with boundless skillful means, is the intention of the self-born ones. The fourth fruit is the three bodies abiding in the ground, the three of essence, nature, and compassion. Using that as the path, until what is the function of those three. That which becomes the fruit is the purification of all confusion, therefore it is extensively taught in the scriptures, and will not be elaborated here. Those are explained here incidentally. Having been taught and known in this way, practice it: Always without a home, wander in the mountains. This refers to abandoning activities and relying on solitude. At night in one's own dwelling, observe and examine as during the day. This is the yoga of darkness, having understood the key point of mortgaging the ocean, meditate. During the day in the mountains like a wild animal. This refers to being fearless of anything. A person who acts in this way is called Samantabhadra Buddha and Vajrasattva. Therefore, practice is essential. After that, the scriptures and signs of the progressive increase of appearances should be combined and examined in sequence. This is to reveal the meaning of the direct perception of awareness, which is the ninth (288th). After that is the summary of the support and contradictions of awareness. The summary of benefiting others, the summary of awareness, the summary of the three bodies, the summary of view and conduct, the summary of the single essence, the summary of virtue and vice, etc., are the support for generating certainty in the Vajra Garland of Awareness. Therefore, the root and Vimala's commentary should be combined and explained. In order to understand the general meaning, having bone marrow letters is essential. The only son of the teachings.