Tibetan
བཞི་དང་འབྲེལ་བ་དང་། ཉམས་ལེན་ལག་ཁྲིགས་བཅུ་དྲུག་གི་ཁྲིད་གཉིས་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ལག་ཁྲིད་ཀྱི་རིམ་པ་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང་འདིར་འདུས་པས། མན་ངག་གི་དེབས་ནས་འདི་ལྟར་བྱ་ (༢༣༣)བར་གསུངས་སོ། །དང་པོ་སྔོན་འགྲོ་དང་། དངོས་གཞི་སེམས་གཏན་ལ་དབབ་པ་དང་། རིམ་པ་མངོན་སུམ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང་། རྗེས་ཡིད་ཆེས་བསྐྱེད་པའི་རྒྱབ་བརྟེན་བཤད་ཅིང་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་རྟགས་ཚད་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའོ། །དང་པོ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དེས་སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་དབང་ངམ། ཡང་ན་རྒྱུད་སྡེ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་རུང་སྟེ། དབང་ལེགས་པར་ཐོབ་པར་བྱས་ལ་བླ་མ་བསྟེན་ཏེ་ངེས་ཤེས་སྐྱེ་ཞིང་བྱིན་རླབས་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། འདི་ཉིད་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ལམ་བསྟན་ནས། ཐུན་མཚམས་ཐམས་ཅད་དུ་བྱིན་བརླབས་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་པས། དེས་ན་རང་གི་སྤྱི་བོའི་གཙུག་ཏུ་ཉི་མ་དང་ཟླ་བའི་གདན་ལ། བླ་མ་དང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་དུ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་གང་ཡང་རུང་བར་བསྒོམས་ལ། དེའི་མཐེ་བོང་ལས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཆུ་རྒྱུན་བདག་གི་སྤྱི་བོ་ཚངས་པའི་བུ་གར་ཐིམ་ནས། དེ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པས། ལུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བཞི་རིམ་གྱིས་གང་ཞིང་། ལུས་སེམས་ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བས་ (༢༣༤)མྱོས་པ་ལ་སེམས་བཞག་ན། ལུས་བདེ་བ་དང་ལྡན་ཞིང་སེམས་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་འཆར་རོ། །ཞེས་བྱུང་བས་དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱའོ། །དེའི་ཐུན་མཚམས་སུ་ལུས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གསུམ་པོའི་འཁྲུལ་འཁོར། །རྐང་མཐིལ་མཉམ་པར་སྦྱར། །ལག་པས་སྤྱི་བོར་ཐལ་མོ་སྦྱར་ལུས་རྡོ་རྗེ་སྔོན་པོར་བསྒོམས་ཏེ། བཞག་ན་བསྲུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་པས་ཐུན་རེ་ཙམ་བྱའོ། །སྔོན་འགྲོའི་དུམ་བུ་སྟེ་དང་པོའོ། །དེ་ནས་སེམས་སྦྱང་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་བདུན་ཏེ། །གཞུང་ལས་སྦྱང་བ་བདུན། སྦྱང་བའི་དགོས་པ་བདུན། འབྱོངས་པའི་ཚད་བདུན། དུམ་བུར་བསྟན་ཀྱང་འདིར་ཉམས་ལེན་དུ་བསྟན་པ་ནི། དང་པོ་དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀ་ལུས་བདེ་བར་བྱས་ཏེ། བླ་མ་ལ་མཎྜལ་ཕུལ་ལ་བླ་མས་བསྟན་པར་བྱའོ། །ཐོག་མར་མི་རྟག་པ་ལ་བསམས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱོང་བ་ནི། འོ་སྐོལ་རྣམས་སྔར་འཁོར་བ་འདིར་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས། ཡུལ་སྣང་འཁྲུལ་པ་ལ་བདེན་ཅིང་རྟག་པར་བཟུང་བས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཡིན་པས། མི་རྟག་པ་དྲན་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་རང་ཉིད་སྐྱེས་ནས་རིམ་པས་ (༢༣༥)འཆི་བ་དང་ཉེ་བར་གྱུར་ཏེ་ངེས་པར་འཆི་ལ། ཕ་མ་དང་། གཉེན་བཤེས་ཤི་བ་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ། །དེ་ལྟར་ཤི་བ་དང་འཆི་བར་འགྱུར་བ་རྣམས་ལ་གང་ཕན་པ་གདག་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ད་ལྟར་ཉིད་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མ་དུ་མ་འདས་ཏེ་འཆི་བ་ལ་ཉེ་བར་གྱུར་ཏེ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱིས་དེ་ལྟར་མི་རྟག་པར་མ་ཤེས་པས་རྟག་པར་རེ་ཞིང་སྡོད་པའི་ཚིས་དུ་མ་བྱས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་བོར་ཏེ། ངན་འགྲོ་རྣམས་སུ་ལྟུང་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་བས་དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་ངེས་འབྱུང་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་འཁོར་བ་ལ་བློ་ལྡོག་ཅིང་ངེས་པར་མི་རྟག་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་ན་བརྟན་པའི་ཚད་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་འཕྲལ་གྱི་བདེ་བ་དང་ཡུན་གྱི་བདེ་བ་ལ་བསམས་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱོང་བ་ནི། ཀྱེ་མ་ངན་འགྲོ་དམྱལ་བ་དང་ཡི་དྭགས་དང་། དུད་འགྲོ་རྣམས་ལ་བདེ་བ་ཅུང་ཟད་མེད་ལ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བདེ་བ་འདི་ཡང་། རྒྱུ་སྦྱིན་པ་བཏང་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བྱུང་བ་ཡང་རྟག་པ་ (༢༣༦)མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། མྱ་ངན་གྱི་གནས་སུ་འགྱུར་བར་བཀའ་མདོ་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་དུ་གསུངས་པ་མངོན་དུ་འགྱུར་རོ། །གང་གིས་ཀྱང་སྔར་དགའ་བ་དང་། བདེ་བ་མྱོང་བ་རྣམས་འགྱུར་བ་དང་། གཞན་སྐྱིད་པ་མི་རྟག །ལང་ཚོ་མི་རྟག །དབང་ཆེ་བ་མི་རྟག །ཟས་གོས་ནོར་ཐམས་ཅད་འགྱུར་བར་ཡིད་ཆེས་སོ། །ཞེས་ངེས་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལས་མཐར་ཐུག་ཡུན་གྱི་བདེ་བ་ཅིག་ཐོབ་དགོས་ཏེ། དེ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ངེས་པའི་དོན་གྱི་གདམས་པ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་ཞིང་། འཁྲུལ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསྒོམས་པས་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཡིད་འབྱུང་བའི་དགོས་པ་ཡོད་ཅིང་། འདུས་བྱས་སྡུག་བསྔལ་དུ་མཐོང་བའི་ཚད་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་རྐྱེན་དུ་མ་ལས་བསམས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱོང་བ་ནི། ད་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་འདོད་ཀྱང་བདེ་བའི་རྐྱེན་ཉུང་། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྐྱེན་མང་། འཆི་བའི་རྐྱེན་ནི་མང་། གསོན་པའི་རྐྱེན་ནི་ཉུང་། (༢༣༧)མདོར་ན་འཁོར་བ་འདི་ན་བྱས་པའི་ལས་ལ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མིད་ལ་བར་རྐྱེན་དུ་མ་ལ་སྦྱོར་མོད་ཀྱི། ཡང་དག་པའི་ལམ་དང་མ་འཕྲད་ཅིང་ཉམས་སུ་མ་བླངས་ན་རྣམ་རྟོག་གི་རྐྱེན་གྱིས་འཁོར་བ་ནས་སེམས་ཅན་འདི་རྣམས་ཐོན་པའི་དུས་མི་འདུག་པ། རང་ཡང་སྔར་འཁྲུལ་ཅིང་སེམས་ཅན་གཞན་ཡང་སྙིང་རེ་རྗེ། ཞེས་སྦྱངས་པས་དད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཞིང་འཁོར་བ་ལས་ཡིད་འབྱུང་བའི་དགོས་པ་ཡོད་ཅིང་། །རིགས་དྲུག་གི་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་ཞིང་ལས་སུ་དཀོན་མཆོག་མཆོད་ན་ཅི་
Chinese
与第四品相关，是十六手印的两种引导。此外，虽然手印的次第有很多，但都包含在这里。从口诀书中说，要像这样（233）做。首先是前行，然后是正行，坚定心性，次第现前证悟，之后讲述生起信心的后盾，以及修习的证相、标准和果实。首先，修习时，可以通过有相的灌顶，或者其他续部也可以，好好获得灌顶后，依止上师，为了生起定解和加持融入，上师瑜伽是：从这本金刚道中开示，因为每个座间都是加持的根本。因此，在自己的头顶上，在日月的座垫上，观想上师和所有佛陀无别地为金刚萨埵等任何本尊。从他的拇指流出菩提心的水流，融入我的头顶梵穴中。向他祈祷，身体的四个脉轮依次充满，身心沉浸在无漏的喜乐中（234），安住于此，身体就会感到快乐，心中会显现法性的意义。如是说，所以要这样修习。在座间休息时，做身体金刚三尖的幻轮。脚底并拢。双手在头顶合掌，观想身体为蓝色的金刚，如果安住于此，就能得到守护。这样说，所以每次修一座即可。前行的段落，这是第一部分。然后要修习心性。有七个方面：经文中的七种修习，修习的七种必要，成就的七种标准。虽然经文中是分段讲述的，但这里是作为修习来讲述的：首先，师徒双方都要让身体舒适，向上师献上曼扎，然后由上师来开示。首先，思维无常，修习菩提心：我们从无始以来，一直认为轮回中的外境显现是真实的、恒常的，因此成为了在轮回中流转的原因。所以要忆念无常。也就是自己出生后，逐渐（235）接近死亡，必定会死去。父母和亲友的死亡和离别，要记在心里。
English
It is related to the fourth chapter and is a guide to the two aspects of the sixteen hand seals. Furthermore, although there are many stages of hand seals, they are all included here. It is said in the book of instructions that one should do it like this (233). First is the preliminary practice, then the main practice of settling the mind, then the gradual realization of direct perception, and then the explanation of the support for generating faith, along with the signs, standards, and fruits of practice. First, when practicing, one can receive empowerment through empowerment with characteristics, or through other tantras. After receiving the empowerment well, rely on the guru, and in order to generate certainty and the entry of blessings, the guru yoga is: From this Vajra Path, it is shown that every session is the root of blessings. Therefore, on the crown of one's head, on the seat of the sun and moon, visualize the guru and all the Buddhas as inseparable from Vajrasattva or any other deity. From his thumb, a stream of bodhicitta flows and dissolves into the Brahma hole at the crown of my head. By praying to him, the four chakras of the body are gradually filled, and the body and mind are intoxicated with uncontaminated bliss (234). If you rest your mind in this state, the body will be happy and the meaning of the nature of reality will arise in the mind. It is said, so practice in this way. During the session breaks, do the illusion wheel of the body, the three vajra points. Join the soles of the feet together evenly. Join the palms of the hands together at the crown of the head, visualize the body as blue vajra, and if you remain in this state, you will be protected. It is said, so do it for one session each time. The section on preliminary practices, this is the first part. Then practice purifying the mind. There are seven aspects: the seven purifications in the text, the seven necessities of purification, the seven standards of accomplishment. Although they are taught in sections in the text, here they are taught as practice: First, both the teacher and the student should make their bodies comfortable, offer a mandala to the guru, and then the guru should teach. First, contemplate impermanence and practice bodhicitta: From beginningless time, we have regarded the illusory appearances of samsara as true and permanent, and this has become the cause of wandering in samsara. Therefore, remember impermanence. That is, after one is born, one gradually (235) approaches death and will surely die. Remember the death and separation of parents and relatives.
Chinese
应作，如是对于死亡和将死者，应作何种利益之事。 此外，现在自身也有诸多刹那流逝，已临近死亡。一切有情因不了解如此无常，虽作诸多期望常住之事，然一切皆需舍弃，堕入恶趣感受痛苦，如是知晓后，应修出离心。 如是对轮回生起厌离心，且于相续中生起决定性的无常，乃是稳固之量。 第二是思及暂时之乐与长远之乐而修菩提心： 唉玛！恶趣地狱与饿鬼，以及畜生等，丝毫安乐皆无。天与人之暂时安乐，虽是布施之果，亦是持戒所生，然亦终将坏灭(236)，于一切经续中皆云将转为痛苦之境，此乃显而易见。 无论何人，先前所享受之喜乐，皆将变异，其他安乐亦无常，青春亦无常，权势亦无常，饮食衣物财富一切皆将变异，应如是深信。 务必从彼等一切之中，获得究竟长远之乐，此乃诸佛之真实密意教言，修习止观，并于一切迷惑之有情修慈悲心。如是思惟修习，则有厌离痛苦之必要，乃是视有为法为痛苦之量。 第三是从诸多因缘思及而修菩提心： 如今一切有情虽欲求安乐，然安乐之因甚少，痛苦之因甚多，死亡之因甚多，生存之因甚少。(237)总而言之，于此轮回中，以身语意所作之业，刹那亦不闲暇，皆与诸多违缘相应，然若不值遇真正之道，且不修持，则以分别念之因缘，此等有情将无从轮回中解脱之时。自己往昔亦曾迷惑，其他有情亦甚可怜。如是修习，则信心先行，且有厌离轮回之必要。 对六道有情生起悲悯心，且于事业中供养三宝则
English
should be done. Thus, for those who have died and will die, whatever benefits can be done should be done. Furthermore, even now, many moments have passed, and one is close to death. All sentient beings, not knowing such impermanence, although they do many things hoping for permanence, all must be abandoned, and they fall into the lower realms and experience suffering. Knowing this, one should cultivate renunciation. When one turns away from samsara and a decisive impermanence arises in the mind, that is the measure of stability. The second is to cultivate the mind of enlightenment by thinking about temporary happiness and lasting happiness: Alas! The lower realms, hells, and hungry ghosts, and animals, have no happiness at all. Even the temporary happiness of gods and humans, although it is the result of giving, and also arises from discipline, will eventually perish (236), and it is said in all the scriptures that it will turn into a state of suffering, which is obvious. No matter who it is, the joys and pleasures they have previously enjoyed will change, and other pleasures are also impermanent, youth is also impermanent, power is also impermanent, food, clothing, wealth, everything will change, one should deeply believe this. It is necessary to obtain ultimate and lasting happiness from all of these. This is the true secret instruction of the Buddhas, cultivating calm abiding and insight, and cultivating compassion for all deluded sentient beings. By contemplating and cultivating in this way, there is a need to renounce suffering, which is the measure of seeing conditioned phenomena as suffering. The third is to cultivate the mind of enlightenment by thinking about various causes and conditions: Now, although all sentient beings desire happiness, the causes of happiness are few, the causes of suffering are many, the causes of death are many, and the causes of life are few. (237) In short, in this samsara, the actions done with body, speech, and mind are never idle for a moment, and are associated with many obstacles, but if one does not encounter the true path and does not practice it, then due to the causes of conceptual thoughts, these sentient beings will have no time to be liberated from samsara. I myself was deluded in the past, and other sentient beings are also very pitiful. By cultivating in this way, faith goes first, and there is a need to renounce samsara. Compassion arises for the sentient beings of the six realms, and if one makes offerings to the Three Jewels in one's activities, then