Tibetan
་རོ༔ ལོངས་སྐུའི་དགོངས་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་མི་དམིགས་པར་གོ་བས༔ འགྲོ་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མན་ངག་རྣམས་ལ་མཁས་པར་འགྱུར་བ་དང་༔ ཆོས་སྐུའི་དགོངས་པ་མ་སྤངས་ཡོངས་རྫོགས་སུ་གོ་བས༔ བླ་མའི་མན་ངག་གི་བརྒྱུད་པ་ལ་མཁས་པར་འགྱུར་རོ༔ རྗེས་འཇུག་གི་དུས་ན༔ སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུའི་དགོངས་པའི་བརྒྱུད་པ་མེད་ན༔ ཐ་མལ་པའི་ལུས་འཁོར་བ་ལས་མི་གྲོལ་ལོ༔ གསུང་གི་དགོངས་པའི་བརྒྱུད་པ་མེད་ན་ངག་འཁོར་བ་ལས་མི་གྲོལ༔ ཐུགས་ཀྱི་དགོངས་པའི་བརྒྱུད་པ་མེད་ན་ཡིད་འཁོར་བ་ལས་མི་གྲོལ་ལོ༔ དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་བརྒྱུད་པ༔ སྐུ་དངོས་སུ་བརྒྱུད་པ་དེ་སུ་ལ་བརྒྱུད་ཅིང་བབས་ན༔ གོང་གི་ཆོས་སྐུ་ལས་ལོངས་སྐུ་བྱོན་ཏེ༔ དེ་ཉིད་ (༤༥༧)ལས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཞེས་བྱ་བ་དེ༔ ལོངས་སྐུའི་སྣང་ཆ་ལས༔ རང་བཞིན་ཤུགས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་རང་གཡོས་པས༔ འཛད་པ་མེད་པ་ཉིད་བཞུགས་པ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རླུང་གིས་འབྱུང་བ་ཉིད་དུ་ཕུལ་བས༔ དེ་ལས་འཕན་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་སློངས་པའི་རླུང་གིས་བསྐྱོད་ནས་འཁོར་འདས་གཉིས་སུ་བྱུང་སྟེ༔ དེ་ལ་འཁོར་བ་དེ་གདུལ་བའི་འདུལ་བྱེད་དུ་ཐབས་པའི་རང་བཞིན་དུ་དམིགས༔ འཁོར་བ་དེ་སྒྲོལ་བའི་ཤེས་རབ་མར་དམིགས་ནས༔ དེ་གཉིས་འདུས་པ་ལས་རྒྱུའི་རྐྱེན་གྱིས་འཁོར་བ་ཉེ་བར་མཚོན་ནོ༔ དམིགས་པ་ཡུལ་བཅད་པས༔ བདག་པོའི་རྐྱེན་གྱིས་མཐའ་བསྡུས༔ དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འཁོར་བ་སྨིན་པར་བྱས་པ་ལས༔ འབྱུང་བ་བཞིའི་སྣོད་དངོས་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་གཅིག་ཤར་བ་ཙམ་ལས༔ གདུལ་བྱའི་སེམས་ཅན་འབྱུང་བ་དངོས་པོར་མེད་པ་ལས༔ འབྱུང་བ་ས་བོན་གྱི་ཆ་ལས༔ ཐོག་མ་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་ལས༔ སེམས་སྟོང་ཉིད་ (༤༥༨)ཀྱི་བག་ལ་ཉལ་ལངས༔ ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དུ་བྱུང་༔ དེ་ཉིད་ཙམ་དུའང་མ་དམིགས་པ་ལས་གཅིག་ཀྱང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དུ་བྱུང་སྟེ༔ ཡིད་མཆེད་པའི་རྣམ་པ་ལས་དབང་པོའི་ཡིད་ཙམ་དུ་བྱུང་བའོ༔ དེ་ཡང་ཅུང་ཟད་ཙམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལས༔ ཅུང་ཟད་ཙམ་དུའང་མི་མཛད་མི་འཛིན་པ་ལས༔ ཅུང་ཟད་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་འབྱུང་བའོ༔ དེ་དག་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་ལས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་མེད་པ་ལས༔ རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དུ་བྱུང་བས༔ ཡིད་དང་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་རྟག་ཏུ་བྱུང་བའོ༔ དེ་ཡང་ནམ་མཁའ་ལྟར་སྟོང་པ་ཁ་དོག་གིས་རྒྱ་ཙམ་དུ་བཟུང་བ་ལས༔ དབང་པོ་ཡིད་ཅན་དུ་སྨིན་པར་བྱས༔ དེས་གསལ་བ་རིགས་ལ་ཆེད་དུ་བྱེ
Chinese
རོ༔ 报身之意不执著于各种显现而理解，众生就能精通佛陀的口诀；法身之意不舍弃而完全理解，就能精通上师的口诀传承。后世之时，没有佛身之意的传承，就不能从凡俗之身轮回中解脱；没有语之意的传承，就不能从语轮回中解脱；没有意之意的传承，就不能从意轮回中解脱。那么，所有佛陀的身语意传承，身体直接传承给谁而降临呢？从上面的法身显现报身，从那（457）显现化身金刚持，从报身的光明分，自性力之悲心自然发动，从安住于无尽性中，以智慧之风供养显现之自性，从此，以增长智慧而生起的风推动，而生起轮回与涅槃二者，其中，轮回被视为调伏所化之调伏者的方便自性，轮回被视为度脱之智慧母，二者聚合，以因的缘故象征轮回临近。专注所缘境，以自主之因收摄边际，以无间之因使轮回成熟，从中，仅仅生起名为四大之器的实执，所化众生并非真实存在，从四大种子的部分，从最初名为无色界之处，生起心空性（458）的习气，生起虚空无边处，仅仅是不专注，就生起一无所有的处，从意生之相，仅仅生起根之意，那也是稍微不分别，稍微不作不执，就生起稍微没有的处。那些也仅仅是识而已，除此之外没有外境，因此生起识无边处，意和意根恒常生起。那也如虚空般空性，以颜色执持广大，使根有情成熟，因此特别明亮地分别种姓。
English
Ro! By understanding the meaning of the Sambhogakaya without clinging to various appearances, beings will become proficient in the Buddha's instructions. By understanding the meaning of the Dharmakaya completely without abandoning it, one will become proficient in the lineage of the Guru's instructions. In later times, if there is no lineage of the Buddha's body's meaning, one will not be liberated from the cycle of ordinary existence. If there is no lineage of the meaning of speech, one will not be liberated from the cycle of speech. If there is no lineage of the meaning of mind, one will not be liberated from the cycle of mind. So, to whom did the lineage of body, speech, and mind of all the Buddhas, the direct transmission of the body, descend? From the Dharmakaya above, the Sambhogakaya appeared. From that very (457), the Nirmanakaya Vajradhara appeared. From the luminous aspect of the Sambhogakaya, compassion, the force of its own nature, stirred spontaneously. From abiding in the inexhaustible nature, it was offered as the very arising of the wind of wisdom. From that, propelled by the wind that arises as wisdom, both Samsara and Nirvana arose. Therein, Samsara is regarded as the skillful means of the Tamer, the nature of the Tamer of those to be tamed. Samsara is regarded as the wisdom mother who liberates. From the union of these two, the cause symbolizes the proximity of Samsara. By focusing on the object of focus, the boundary is gathered by the cause of the possessor. By the immediate cause, Samsara is ripened. From that, just as the container of the four elements, called "substantial grasping," arises, sentient beings to be tamed do not exist as substantial entities. From the part of the seed of the elements, from the place initially called the Formless Realm, the latent tendencies of mind-emptiness (458) arise. The sphere of infinite space arises. Without focusing even on just that, the sphere of nothing at all arises. From the aspect of the mind sphere, only the mind of the senses arises. That is also because of slightly not discriminating, slightly not acting and not grasping, the sphere of slightly nothing arises. All of those are just consciousness; apart from that, there is no external object. Therefore, the sphere of infinite consciousness arises, and mind and the power of mind always arise. That also, like space, is emptiness, holding vastness with color, ripening the senses into sentient beings. Therefore, it distinguishes lineages with particular clarity.
Tibetan
ད་པ་ལས༔ གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱུང་སྟེ༔ འབྱུང་བ་རྡོས་བཅས་ཀྱི་ལུས་སུ་ནི་མེད་ལ༔ སྣང་བྱེད་འོད་ཀྱི་ལུས་སུ་ཆུའི་ཟླ་བ་ལྟར་དུ་དག་ཏུའང་འདུག་བྱུང་ངོ་༔ དེ་ལས་ཁྱད་པར་གྱི་ལུས་མངོན་ (༤༥༩)པར་འདུ་བྱེད་པ་ལས༔ འདོད་པ་ཡིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དང་༔ རྣམ་པ་གཟུགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་གཉིས་སུ་འདུས་པ་ལས༔ འདོད་པའི་ཁམས་སུ་སྨིན་པ་ནི༔ འདིའི་དུས་ན་ལྷ་དང་མིའི་བྱེ་བྲག་ཏུ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པར་བྱུང་སྟེ༔ སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གདུལ་བྱའི་བསྐལ་པ་དང་པོ་ལ༔ དགའ་ལྡན་བརྩེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ༔ དེར་སྐྱེས་པའི་འགྲོ་བ་དེ་དག་ཀྱང་ཚེ་ལོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཐུབ་པའི་དུས་ན༔ འབྱུང་བ་བཞི་དངོས་སུ་ནི་མེད༔ དེ་ཉིད་དམིགས་པའི་རྟེན་ལས༔ གདུལ་བྱའི་སེམས་ནི་བེམས་པོ་ནི་འབྱུང་བ་ལས༔ རང་བཞིན་གྱི་འདོད་པ་གཡོས་པས༔ འབྱུང་བ་བག་ལ་ཉལ་བ་ལངས༔ མེ་བག་ལ་ཉལ་བའི་བདེ་བ་སྐྱེས༔ རླུང་བག་ལ་ཉལ་བ་ལངས་པའི་བདེ་བ་འདོད་པ་གཡོས་པས༔ འབྱུང་བ་བག་ལ་ཉལ་གྱི་རང་དྲོད་དང་༔ གཤེར་བ་གཉིས་སུ་འཛོམ་པ་ལས༔ འབྱུང་བའི་དྭངས་མ་འོད་ཀྱི་རང་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་ཤིང་གི་ཟིལ་པ་ལྟ་བུ་ལས༔ ལྷའི་བུ་ཉི་མ་རབ་ཏུ་སྣང་བྱེད་དང་༔ ཟླ་བ་དྲི་མ་མེད་པ་གཉིས་སུ་རྫུས་ནས་སྐྱེས་ཏེ༔ (༤༦༠)གཟུགས་དང་དབང་པོ་དང་བཅས་པ་ལ་འབྱུང་བ་དངོས་སུ་ནི་མེད་དོ༔ གདུལ་བྱའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་འདུལ་བའི་འདུལ་བྱེད་དུ༔ སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དེ་གཟིགས་སྟངས་གསུམ་དང་བཅས་པ་ནི༔ ཡུལ་དགའ་ལྡན་བརྩེགས་པ་ལ༔ སྣང་བ་འདུལ་བྱེད་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་གཟིགས་པས༔ སྔོན་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་སྨོན་ལམ་རྗེས་སུ་དྲན༔ སྐྱེ་གནས་མེ་ཏོག་པདྨ་སྟོང་དང་ལྡན་པ་ལ༔ རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྤྱན་གྱིས་གཟིགས་པས༔ སྔོན་གྱི་ཕ་དང་མའི་འདུན་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུ་རྗེས་སུ་དྲན་ནོ༔ གདུལ་བྱ་ལྷའི་བུ་གཉིས་ལ༔ འགྲོ་བ་འདུལ་བའི་སྤྱན་གྱིས་གཟིགས་པས༔ སྔོན་གྱི་གནས་དང་རང་གི་སྟོན་པའི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུ་རྗེས་སུ་དྲན་ནོ༔ པདྨ་ཆུའི་སྙིང་པོའི་གཤེར་ལ༔ འབྱུང་བ་མེའི་དྲོད་ཀྱིས་བཟུང་ནས༔ སྟོན་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཉིད་མེ་ཏོག་པདྨ་ཁ་སྟོང་དང་ལྡན་པའི་སྦུབས་ན་ཡར་ལ༔ བྱིས་པ་ལོ་བརྒྱད་པ་རབ་ཏུ་མཛེས་པ༔ ཁ་དོག་དཀར་བ༔ རང་བཞིན་འོད་འབར་བ༔ ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་ (༤༦༡)མེད་པའི་རྟགས་སུ་ཁ་དོག་དཀར་ཞིང་འོད་དང་ལྡན་པར་སྤྲུལ་ནས་བྱོན་ནོ༔ དེའི་ཚེ་འཁོར་ནི་པདྨ་འདབ་མ་རེ་རེའི་སྟེང་ན༔ སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་བདག་དང་མཐུན་པ་
Chinese
此后，于色界之差别中生起，于粗重之四大之身中则无有，于显现之光身中如水中之月般清净而住。由此显现殊胜之身，乃因欲望意之结合，与形色之结合二者和合，于欲界成熟。此时，天与人之差别无法区分而生起。化身于所化之最初劫，名为“喜园重阁”，其中所生之众生，寿命亦可长至无数年。能忍之时，四大实有则无。仅以彼为所缘之依处，所化之心识乃从顽冥之四大中生起。自性之欲望动摇，潜伏之四大生起。潜伏之火生起乐受，潜伏之风生起，欲望动摇之乐受，潜伏之四大之自热与湿润二者聚合，四大之精华，光之自性，如珍宝树之露珠般，化生为天子日光明与月无垢二者，（460）虽具形色与根，然四大实有则无。为调伏彼等所化众生，化身具足三种观视之相：于喜园重阁处，以显现调伏之眼观视，忆念起往昔发心之愿力；于具足千瓣莲花之生处，以遍知一切之眼观视，忆念起往昔父母清净之愿力之威力；于所化天子二者，以调伏有情之眼观视，忆念起往昔之住处与自身导师之愿力。莲花水之精华，为四大火之热力所持，导师金刚持自身于具足千瓣莲花之花蕊中，化现为八岁之童子，极其庄严，肤色洁白，自性光芒万丈，为远离烦恼之垢染之象征，肤色洁白且具光芒而降临。彼时，眷属则于每一莲花瓣之上，与佛陀自身之因性相合。
English
Thereafter, arising in the distinction of the Form Realm, it is not present in the body of the gross four elements, but dwells purely in the body of illuminating light like the moon in water. From this, the manifestation of the distinguished body arises from the combination of desire and mind, and the combination of form and appearance. Maturing in the Desire Realm, at this time, the distinction between gods and humans is indistinguishable. The emanation body in the first eon of those to be tamed is called "Joyful Garden Stacked Pavilion." Those beings born there can also live for countless years. At the time of the Able One, the four elements are not actually present. Only from that as the support of focus, the minds of those to be tamed arise from the inert four elements. As the desire of their nature stirs, the latent four elements arise. The bliss of latent fire arises. As the bliss of latent wind arises and desire stirs, the inherent heat and moisture of the latent four elements combine. From the essence of the elements, the nature of light, like dew on a precious tree, the sons of the gods, Sun Radiant and Moon Immaculate, are born as emanations. (460) Although possessing form and faculties, the four elements are not actually present. To tame those sentient beings to be tamed, that emanation body, possessing three ways of seeing: In the place of Joyful Garden Stacked Pavilion, seeing with the eye of taming appearances, they remember the aspiration of their previous generation of mind. In the place of birth, possessing a thousand-petaled lotus flower, seeing with the eye of knowing all aspects, they remember the power of the pure aspiration of their previous father and mother. To the two sons of the gods to be tamed, seeing with the eye of taming beings, they remember the power of the aspiration of their previous abode and their own teacher. The essence of the lotus water's heart, held by the heat of the fire element, the teacher Vajradhara himself, in the calyx of a thousand-petaled lotus flower, rises as a beautiful eight-year-old child, white in color, blazing in nature, as a sign of being free from the defilement of afflictions, white in color and radiant, descends as an emanation. At that time, the retinue is on each lotus petal, in accordance with the causal nature of the Buddha himself.