Tibetan
་ལྟར་ཆོས་དང་སྤྲུལ་སྐུ་གཉིས༔ ལོངས་སྐུ་ལ་དུས་མཚུངས་པས༔ ཆོས་སྐུ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་གནས་སུ༔ རང་ལས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཁ་ཕྱིར་བསྐྱལ་བ་ལས༔ དེ་ཉིད་ལས་མ་དག་པ་ལས༔ མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཞེས་བྱའོ༔ འདི་དག་དུས་སུ་གཞི་མེད་པས༔ རང་གིས་རང་དུ་རྐྱེན་དུ་འཇུག་པ༔ ཉིད་ལས་རྐྱེན་ཞེས་བྱའོ༔ འདིའི་དུས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཡོན་ཏན་གྱི་རྩལ་དུ་མར་སྣང་བ་ལས༔ ཐབས་ (༤༣༧)ཞེས་རྟོགས་པ་རང་ཤར་དུ་ཤར་བའི༔ ཕའི་རྒྱུ་ཟླས་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རྩལ་ཡོན་ཏན་སྐྱོན་དུ་སོང་བ་ལས༔ ཤེས་རབ་ཅེས་ཤེས་རིག་ཕྱོགས་མེད་དུ་གསལ་བ་ཉིད་ལས༔ མའི་རྐྱེན་བྱས་སོ༔ རྒྱུ་རྐྱེན་འཛོམ་པ་ལས་ཆོས་ཉིད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་མ༔ སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་ཡོན་ཏན་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དུ་ཤར་རོ༔ དེ་ལྟར་ཀྱང་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པའི་སྐུས་ཐུགས་གཡོས་པ་ནི༔ སྔོན་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ལས༔ སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུས༔ སྐུ་མཚན་ཉིད་རྫོགས་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་སྐུར་མངོན་པར་གསལ་བ་ནི༔ སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཚེ་གསེར་གྱི་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་རྟེན་དུ་ཕུལ་བ་ལས་བྱུང་བའོ༔ དེ་ཉིད་ཀྱི་སྣང་ཆ་ལས་དཔེ་བྱད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པའི་ཁྱད་པར་དུ་བྱུང་བའོ༔ འདུ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྟེན་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ༔ འདི་ (༤༣༨)དག་བསོད་ནམས་རྣམ་པར་དག་པས༔ སྐུ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ༔ ལས་ཀྱི་མ་རིག་པ་རྣམ་པར་དག་པས༔ ཐུགས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་ཀློང་རྡོལ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའོ༔ དེ་ལྟར་སྣང་མཛད་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་རང་བཞིན་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པའི་སྐུར་བྱུང་བ་ནི༔ འགྲོ་དང་འགྲོ་བའི་མཐུ་དང་༔ འཇུག་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ལས་བྱུང་བའོ༔ དེ་ཡང་ཆོས་སྐུའི་དུས་ན༔ གནས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ༔ དམིགས་སུ་མི་ཚུད་དག་ཏུ་གནས་པ་ནི༔ སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་རང་བཞིན་གྱི་མཛད་པ་མ་ལུས་པར་རྫོགས་པར་མཛད་ཅིང་༔ ཁྱད་པར་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་བཞུགས་སོ༔ འཁོར་རྡུལ་གཅིག་གི་སྟེང་ན་རྡུལ་རྙེད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་རང་བཞིན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་སུས་ཀྱང་འདུས་མ་བྱས་པ་ཉིད་དོ༔ དུས་ནི་ཆོས་ཉིད་མཐོང་བ་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་དོ༔ འདིའི་དུས་ན་སྐུའི་ཕྱིའི་མཛད་པ་
Chinese
如是法身与化身二者，报身则于同时，法身于无戏论之境，自生之智慧向外散发，彼者由不净所生，相似者即是直接之缘。此等无有时间之基础，自作为自之缘而存在，即是自缘。此时，一切种智之智慧显现为功德之力量，方便（437）之证悟自生而显现，父亲之因缘执持特征之五种智慧之力，功德转为过失，智慧即是知识无偏袒而显现，作为母亲之缘。因缘聚合而生法性普贤王如来，一切法之基础，导师佛陀薄伽梵之身显现为各种功德。如是导师佛陀薄伽梵以功德圆满之身而动心者，乃是往昔发菩提心之故，往昔之愿力所致，身相圆满显现为金刚持之身，乃是发心之时，供养黄金小金刚作为发心之所依而生。彼之显现分中，妙相圆满，金刚持功德圆满之差别由此而生。由特殊集合之所依而显现证得，此等（438）由福德完全清净，身之显现无自性，业之无明完全清净，心之大智慧开阔而享用一切种智。如是显现能仁金刚持大自在，生为自性功德圆满之身，乃是由行与行之力量，以及进入完全清净而生。又是，法身之时，处所法界完全清净不可思议，不成为对境而清净安住者，导师普贤王如来圆满成办一切自性之事业，安住于极大之差别中。于一微尘之上，与无量微尘数之佛陀一同显现，自性法性之金刚，乃是任何人都未曾造作。时间乃是法性见完全清净。此时，身之外在事业
English
Thus, the Dharmakaya and the Nirmanakaya, the Sambhogakaya is simultaneous. The Dharmakaya, in the realm of non-elaboration, the self-arisen wisdom emanates outwards. That which arises from impurity, the similarity is the immediate condition. These have no basis in time, self acts as the condition for itself, it is the self-condition. At this time, the wisdom of omniscience appears as the power of qualities, the realization of skillful means (437) arises spontaneously. The father's cause, the power of the five wisdoms that hold the characteristics, the qualities turn into faults, wisdom is the knowledge that appears impartially, acting as the mother's condition. From the gathering of causes and conditions arises Dharmata Samantabhadra, the basis of all dharmas, the body of the teacher Buddha Bhagavan appears as various qualities. Thus, the teacher Buddha Bhagavan, moved by the body of perfect qualities, is due to the previous generation of Bodhicitta, due to the power of previous aspirations, the perfect body manifests as the body of Vajradhara, which is when the mind is generated, offering a small golden vajra as the basis for generating the mind. From the manifestation of that, the perfect marks and signs, the distinction of Vajradhara's perfect qualities arises from this. It arises from the manifestation of the support of a special gathering, these (438) are completely purified by merit, the appearance of the body is without self-nature, the ignorance of karma is completely purified, the great wisdom of the mind expands and enjoys all knowledge. Thus, the manifesting Vajradhara, the great sovereign, arises as the body of perfect self-nature qualities, which arises from the power of going and going, and from entering completely pure. Also, at the time of Dharmakaya, the place Dharmadhatu is completely pure and immeasurable, not becoming an object and abiding purely, the teacher Samantabhadra perfectly accomplishes all the activities of self-nature, and abides in great distinction. On one dust, together with immeasurable Buddhas of dust, the vajra of self-nature Dharmata is shown, which no one has ever made. Time is the complete purification of seeing Dharmata. At this time, the external activities of the body