Tibetan
འོ༔ དེ་ནས་ཉེར་ལྔ་ན༔ གླིང་དེའི་ཤར་ཕྱོགས་ན་མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་འདུས་པའི་ཕུག་ཅེས་བྱ་བ་ན༔ ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཁོར་ལོ་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་ཞེས་པའི་དྲུང་དུ་འཁོད་དེ༔ མདུན་དུ་བདར་ཞིང་ཕྱག་བྱས་ནས་རབ་ཏུ་ཆོས་ཉན་ཏོ༔ དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ཏེ༔ ཡང་བདེ་བས་མྱོས་པའི་གླིང་ཞེས་བྱ་བར་ཕ་ནི་གློག་གི་འོད་ཅེས་བྱའོ༔ །མ་ནི་རྣམ་པར་མཛེས་ཞེས་ (༤༣༢)བྱའོ༔ གྲོང་ཁྱེར་ནི་ནམ་མཁའ་འཛིན་ཞེས་བྱའོ༔ ཉིད་ནི་ལག་སྦྱིན་ཞེས་བྱའོ༔ དེའི་ཚེ་ན་དཔལ་དགེ་བའི་བློ་གྲོས་ཞེས་བྱ་བ་ལས༔ ལོ་ལྔའི་བར་ལ་ཆོས་ཉན༔ དེ་ནས་བདུན་གྱི་བར་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཉམ་པར་བཞག་གོ༔ སྤྱིར་དགུང་ལོ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ན༔ ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེའི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་བཀོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རིའི་རྩེ་ལ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སོ༔ དེ་ནས་བསྐལ་པ་གཅིག་ན༔ ཆོས་ཀྱི་སྤྲོས་གཞི་མཐའ་གང་དུའང་མ་ལྷུང་པ་ལས་ཐགས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཉིད་རྣམ་པར་གཡོས་པ་ལས༔ ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་སྐུའི་རྒྱན་དང་༔ ཁ་དོག་གི་འཁོར་ལོ་རང་བྱུང་དུ་བྱོན༔ འདིའི་དུས་ན་ཡིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རང་བྱུང་བས༔ འོད་ཟེར་འཕྲོ་འདུ་ལས༔ མཛད་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་གི་བརྒྱུད་པ་མཛད༔ གནས་པ་འོད་ཀྱི་ཐིག་ལེ་ལས། གནས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དྲུག་ཅུ་ཐམ་པར་གནས་པར་བྱས༔ དེ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་བྱིན་གྱིས་རླབས་ལས༔ སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་འབུམ་ (༤༣༣)ཕྲག་ཁྲིག་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་བ་རྣམས་མཐོང་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྤྱན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་མངོན་པར་སྣང་༔ དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་༔ ཉིད་ཀྱི་འོད་ཀྱི་ཁ་དོག་ལས༔ རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་སུ་འདུས་ཤིང་༔ རིགས་ལས་མངོན་པར་འབྱུང་ངོ་༔ །དེའི་ཚེ་ཉིད་ཀྱི་ལྗགས་ཀྱི་དབང་པོ་ལས༔ འོད་ཟེར་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འཕྲོས་པ་ལས༔ རང་བྱུང་གི་ཡི་གེ་དྲུག་གི་སྒྲ་རང་བྱུང་དུ་བྱུང་སྟེ༔ སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་འགོད་དོ༔ ཞེས་བྱ་བ་ལན་གསུམ་བྱུང་བས༔ ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པ་ལས༔ རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རང་ཤེས་རིག་གི་རྒྱལ་པོ༔ ཆོས་ཉིད་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཉིད་དུ་རང་བྱུང་ནས༔ རང་བཞིན་མཛད་པ་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཕྱོགས་བཅུར་འཕྲོས་སོ༔ །དེ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཆེན་པོ་སྐུ་གཙོ་འཁོར་དང་བཅས་པ་གྲངས་མེད་པ༔ ཉིད་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་དུ་འདུས་པ་དང་༔ རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སྐུའི་འོད་འབར་རོ༔ དེ་བཞིན་དུ་ (༤༣༤)མི་བསྐྱོད་པ་དང་༔ རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང་༔ སྣང་བ་མཐའ་ཡས་དང་༔ དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གྲངས་མེད་པ༔ སོ་སོའི་དལ་དང་བཅས་པ༔ ཉིད་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་དུ་འདུན་ཅིང་༔ རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་སྐུར་འབར་རོ༔ དེ་ལྟར་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སུ་བྱུང་བས༔ ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་སྤྱོད་ཅིང་རྣམ་པར་རྫོགས་སོ༔ འདིའི་ཚེ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མིག་དྲི་མ་མེད་ཅིང་རྡུལ་དང་བྲལ་བ་རྙེད་དོ༔ དེ་ནས་ཐུགས་ཡིད་དུ་རང་བྱུང་བས་ཐུགས་ཡིད་ཅེས་བྱ་སྟེ༔ ཡུལ་གཅིག་དང་དུ་མ་ལ་དགོངས་པ་རང་བྱུང་རང་ཤར་དུ་བྱུང་ངོ་༔ དེའི་ཚེ་ན་འོད་ཁྱིམ་རྣམ་པར་དག་པ་ཤིན་ཏུ་བཀོད་པ་ལེགས་པའི་གནས༔ རྣམ་པར་ལེགས་པའི་ཁང་བུ་བརྩེགས་པ་ན༔ སྟོན་པ་རྣམ་པ་རང་ཤེས་རིག་གི་རྒྱལ་པོ༔ རྣམ་པར་སྣང་མཛད་གང་ཆེན་མཚོ་ཞེས་བྱ་བ༔ དལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མངའ་བདག་ཏུ་རང་བྱུང་སྟེ༔ འདིའི་དུས་ན་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རང་བྱུང་༔ བྱས་པ་མེད་པའི་བསྟན་ (༤༣༥)པ་རིན་པོ་ཆེའི་ངང་ལས༔ མི་གཡོ་མི་འབྱུང་༔ མི་གནས་མི་ལེན་མི་འདོར༔ མི་བསྐྱོད་པ་ཆེན་པོ་གཅིག་ཏུ་འབྱུང་ངོ་༔ དེའི་ཚེ་གདུལ་བྱ་མ་ཡིན༔ འདུལ་བྱེད་རིན་པོ་ཆེ་མཛེས་པའི་འཁོར༔ ཚོམ་བུ་འབུམ་ཕྲག་གྲངས་མེད་པ༔ ཉིད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་ཡོན་ཏན་འཕྲིན་ལས་ཉིད་ལས་རྣམ་པར་འཕྲོས་ཤིང་འདུས་སོ༔ དེ་ལྟར་སྟེང་དང་འོག་དང་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་མ་ཡིན་ཅིང་༔ བདེ་བའི་ཞིང་ཐམས་ཅད་ཀྱང་༔ རྣམ་པར་སྟུག་པོ་བཀོད་པ༔ སངས་རྒྱས་དཔག་ཏུ་མེད་པ༔ བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལངས་པ་དག་ཏུ༔ རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངང་ལས་རང་རིག་རང་གསལ་དུ་བཞུགས་སོ༔ དེ་ལྟར་ཀྱང་སྐུའི་འོད་ལ་བཞུགས་ཤིང་༔ གསུང་གི་ཟེར་ལ་རོལ་པ་ཉིད༔ ཐུགས་ཀྱི་དགོངས་པ་ལ་བཞུགས་སོ༔ དེ་ནས་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་འབྱེད་པ་མེད་པ་ཉིད༔ རང་གཡོས་པ་ལས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་སྤྲུལ་ཏེ༔ འདི་ནས་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་བདུན་གྱི་འོག་ཏུ༔ མ་རིག་པ་དག་ཏུ་འཁྲུལ་འཛིན་ (༤༣༦)གྱི་ཤེས་པ་ལས༔ རྒྱུ་འཁོར་བའི་ཡིད་ཀྱིས༔ ཆོས་འདི་མ་དག་པའི་རྐྱེན་བྱས༔ མེད་པའི་ཉོན་མོངས་པས་གཞི་བྱས༔ ཡུལ་འདི་དང་འདིའི་རྣམ་རྟོག་གི་ཆ་ཕྲ་མོ་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་པ་ལས༔ བདག་པོའི་རྐྱེན་ཞེས་དུས་དེར་གཡོ་བས་རྐྱེན་བྱས༔ ཡུན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོན་ཏན་དུ་མ་ཤེས་ཏེ༔ ཡོན་ཏན་སྐྱོན་དུ་སོང་བ་ལས༔ དམིགས་པའི་རང་བཞིན་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ༔ བདག་ཏུ་གཅོད་པའི་རྒྱུའི་ཆ་ཙམ་ལས༔ དམིགས་པ་སོ་སོའི་ཁ་དོག་གིས་རྐྱེན་བྱས་སོ༔ དེ
Chinese
哦！此后二十五，彼洲之东方，名为空行母聚集之岩洞中，于圆满正等觉佛陀善妙转法轮者之跟前，于前方拂拭作礼后，极善听闻正法。此后死亡转移，又于名为安乐陶醉之洲，父亲名为电之光，母亲名为极美（432），城市名为虚空持，自身名为手施。彼时，于名为吉祥善慧者处，五年之间听闻正法，其后七年之间安住于等持。总的来说，二十五岁时，于名为珍宝宝聚庄严之山顶上，现证圆满正等觉。此后一劫间，于正法之戏论处，未落于任何边际，自生之大智慧自性摇动，报身圆满之身庄严与，颜色之轮自然显现。此时，以意自生之智慧自生故，于光芒放射中，作三十六种事业之传承，安住于光之明点中，安住于六十种圆满之处。彼之自性加持故，无数十万俱胝不可说之佛身，于见清净之眼之坛城中显现。彼等一切也，于自身之光之颜色中，汇集为五部佛，从部族中显现。彼时，于自身之舌根中，放射无量光芒，自生六字之音声自然生起，安置一切有情于无上菩提。如是发生三次，于自身之心智慧清净中，自生智慧自知觉之国王，法性普贤王如来自身自然生起，自性无为之大悲放射于十方。彼之自性中，无量之大日如来身主眷属，汇集于自身之受用中，大圆满身之光炽燃。如是（434）不动佛与，宝生
English
O! Then at twenty-five, in the east of that continent, in a place called the cave where the Dakinis gather, before the perfectly complete Buddha, the one who excellently turns the wheel of Dharma, having swept and prostrated in front, he listened to the Dharma very well. After that, having died and transmigrated, again in a continent called 'Intoxicated by Bliss,' the father was called 'Light of Electricity,' and the mother was called 'Extremely Beautiful' (432), the city was called 'Holder of Space,' and he himself was called 'Hand Giver.' At that time, from the one called 'Glorious Good Intellect,' he listened to the Dharma for five years, and then for seven years he remained in meditative absorption. In general, at the age of twenty-five, on the summit of the mountain called 'Adorned with a Heap of Precious Jewels,' he manifestly attained perfect enlightenment. Then for one kalpa, from the play of Dharma, without falling into any extreme, the very nature of the great self-born wisdom stirred, and the adornments of the Sambhogakaya and the wheel of colors appeared spontaneously. At this time, because the self-born wisdom of mind is self-born, from the radiating light, he performed the lineage of thirty-six activities, abiding in the bindu of light, he caused to abide in sixty perfect places. By the blessing of that very nature, countless hundreds of thousands of millions of inexpressible Buddha bodies manifestly appeared in the mandala of the eye of pure vision. All of those also, from the color of his own light, gathered into the five families of Buddhas, and manifestly arose from the families. At that time, from the power of his own tongue, countless rays of light emanated, and the sound of the six self-born letters naturally arose, establishing all sentient beings in unsurpassed enlightenment. This happened three times, and from the pure wisdom of his own heart, the self-born wisdom, the king of self-knowing awareness, the very Dharmata Samantabhadra, naturally arose, and the compassion of uncreated nature radiated in the ten directions. From that very state, countless great Vairocana Buddhas, the main figure and retinue, gathered into his own enjoyment, and the light of the Great Perfection body blazed. Likewise (434), Akshobhya and Ratnasambhava
Chinese
嗡（藏文，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）当（藏文，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：）和，无量光（藏文，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：）和，不空成就（藏文，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：）等无数的佛陀，各自具有闲暇，渴望成为自己的享受，并以大圆满的身相燃烧。如此通过十二支而生起，对一切法的完全清净的享受进行实践并完全圆满。此时，获得了所有法的无垢且无尘的眼睛。然后，由于智慧在心中自然生起，所以称为“心意”，对于一个或多个境，其意念自然生起、自然显现。那时，光芒四射、极其庄严的清净处所，在极其美好的楼阁中，导师是自生智慧的国王，名为“遍照广大海”，自然成为一切闲暇的主宰。此时，身语意自然生起，从无为的珍宝教法中，生起不摇不动，不住不取不舍，不迁移的伟大之物。那时，没有所化之众，调伏者的珍宝庄严眷属，无数十万个群体，从自身的身语意和功德事业中散发并聚集。如此，上方、下方和十方世界都不是，一切安乐的刹土，也都是极其稠密的庄严，无数的佛陀，无法言说者，都从自生智慧的自性中，以自知自明的状态安住。即便如此，也安住在身的的光芒中，享受语的光芒，安住在意的意念中。然后，无分别的自生智慧，从自身动摇中显现出化身，从这里开始，在七个大劫之后，从无明中的错觉执着之识中，以轮回之心的原因，使此法成为不净的因缘，以无有的烦恼为基础，从此地和此地的分别念的微小部分向外看，称为“主宰的因缘”，那时，由于动摇而成为因缘，长期以来没有认识到任运成就的过失和功德，由于功德变为过失，对于所缘的自性身和智慧，仅仅是执着为我的原因，以所缘各自的颜色作为因缘。
English
Oṃ and, Amitābha and, Amoghasiddhi and so on, countless Buddhas, each possessing leisure, desiring to be their own enjoyment, and blazing as the body of the Great Perfection. Thus, having arisen through the twelve branches, they practice and completely perfect the utterly pure enjoyment of all dharmas. At this time, the stainless and dust-free eye of all dharmas is obtained. Then, because wisdom arises naturally in the heart, it is called "Heart-Mind," and for one or many objects, its intention arises naturally and manifests naturally. At that time, a radiant, extremely adorned pure place, in an extremely beautiful layered mansion, the teacher is the king of self-arisen wisdom, named "Vairochana Great Ocean," naturally becoming the lord of all leisures. At this time, body, speech, and mind arise naturally, from the uncreated precious teaching, arises the unwavering, unmoving, not abiding, not taking, not abandoning, the great unmoving one. At that time, there are no beings to be tamed, the precious and beautiful retinue of the tamer, countless hundreds of thousands of groups, emanating and gathering from their own body, speech, mind, qualities, and activities. Thus, neither the upper, lower, nor ten directions of the world, nor all the fields of bliss, are extremely dense arrangements, countless Buddhas, those who cannot be spoken of, all abide in a state of self-knowing and self-illuminating from the nature of self-arisen wisdom. Even so, they abide in the light of the body, enjoy the rays of speech, and abide in the intention of the mind. Then, the non-differentiated self-arisen wisdom, from its own movement, manifests as the emanation body, from here, after seven great kalpas, from the consciousness of delusion in ignorance, with the cause of the cyclic mind, making this dharma an impure cause, based on non-existent afflictions, from the small part of the discrimination of this place and that place looking outward, called "the cause of the lord," at that time, due to movement becoming the cause, for a long time not recognizing the faults and qualities of spontaneous accomplishment, because qualities become faults, for the nature of the object, body and wisdom, only the cause of clinging to self, with the colors of each object as the cause.