Tibetan
ས་པར་བྱའོ། །ཡང་དམ་ཚིག་ཆེན་པོ་མཆོག་གི་རྒྱུད་ལས། སྤྱིར་ན་དམ་ཚིག་ཅེས་བྱ་བ། །རང་སེམས་ཚིག་པ་མེད་པ་ལས། །གཡོ་སྒྱུ་དག་དང་བྲལ་བའོ། །ཞེས་པ་དང་། ས་མ་ཡ་དམ་ཚིག་གི་རྒྱུད་ལས། སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་རྣམ་ཕྱེ་བ། །རྣམ་གྲངས་དམ་ཚིག་དཔག་ཏུ་མེད། །ཀྲྀ་ཡ་རྣམས་ལ་ཁྱད་པར་དུ། །ལུང་གཅིག་ཆུ་ལ་མི་ (༤༢༡)བཏུང་དང་། །སྔགས་དང་ལྷ་ཡི་ངེས་ཕྱེ་བའོ། །ཡོ་ག་རྣམས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ཏུ། །ཡིད་ཀྱི་འགྱུ་བས་ལྡོག་པ་དང་། །དྲན་པའི་སེམས་ཀྱིས་མཁྱེན་པར་བྱ། །མ་ཧཱ་རྣམས་ནི་ཉམས་པ་དང་། །སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་འཕྲད་མི་བྱ། །ཨ་ནུ་རྣམས་ནི་ཉམས་པ་དང་། །སེམས་ཀྱི་དྲན་པས་མི་བསླང་དང་། །འགྱུར་ཤེས་པ་ཡིས་དགག་པར་བྱ། །ཨ་ཏི་རྣམས་ནི་ཉམས་པ་དང་། །ཚིག་བརྗོད་རིམ་པ་སྤང་བར་བྱ། །སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་མི་འགྱུར་བའོ། །དེ་དག་རྣམས་ལས་བསྡུས་པ་ནི། །ཡན་ལག་དང་ནི་རྩ་བའོ། །ཡན་ལག་ནང་པའི་ལུང་གི་ནི། །ཤེས་པར་བྱ་དང་མི་སྤང་དང་། །སྤྱད་པར་བྱ་དང་དང་དུ་བླངས། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་རྟོགས་པ་ལས། །རྣམ་གྲངས་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་བའོ། །རྩ་བ་གསུམ་ལས་ངེས་ཕྱེ་བ། །དགུ་ཡི་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ལས། །ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་དབྱེ་བ་ཡིས། །སྔགས་ལས་ཁྱད་པར་ནང་པ་ཡིས། །དམ་ཚིག་རྣམ་པར་བསྡུས་ཏེ་ཕྱེ། །འདི་ལས་འགལ་བར་མ་བྱས་ན། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཐོབ་པར་ངེས། ། (༤༢༢)དེ་ནས་སྔགས་པས་འབད་པར་བྱ། །ཤེས་བཞིན་གྱིས་ནི་ཟིན་པར་བྱ། །མཆོག་ཏུ་དངས་གྲུབ་འདོད་པས་ནི། །བླ་མ་བསླུ་བར་མི་བྱ་ཞིང་། །མཆེད་ལ་བརྩེ་གདུང་རྒྱུན་མི་གཅོད། །ཅེས་པས་སོ། །འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་མ་དྲན་ན་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྩ་བ་ཉམས། །ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཡིད་ལ་མ་བྱས་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ས་བོན་ཉམས། །ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ལ་མ་བརྟགས་ན་སྙིང་རྗེའི་རླན་དང་བྲལ། འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་མ་བཏང་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཕེལ་སྒོ་ཉམས། །ཚོགས་གཉིས་དང་དུ་མ་བླངས་ན་ལོངས་སྤྱོད་དང་ཐར་པའི་འབྲས་བུ་ཉམས། །རྟག་ཏུ་རང་སེམས་ལ་མ་བསྒོམས་ན་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་རྩ་བ་ཉམས། །རི་ཁྲོད་དགོན་པ་མ་བརྟེན་ན་སེམས་ཀྱི་མཐོང་བ་ཉམས་སོ། །ལྟ་བས་མ་ཟིན་པའི་སྒོམ་པ་རྣམ་རྟོག་གི་གྲོགས་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྒོམ་པས་མ་ཟིན་པའི་སྤྱོད་པ་བཅོས་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྤྱོད་པས་མ་ཟིན་པའི་དགེ་སྦྱོར་ཚུལ་འཆོས་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དད་པས་མ་ཟིན་པའི་དམ་ཚིག་ (༤༢༣)ཁ་ཚོང་ཡིན་པར་ཤེས་པར་
Chinese
应书写于纸上。又，于大誓言之最胜续中云：总的来说，所谓誓言，即是自心无有嗔怒，远离欺骗与虚伪。如是说。于萨玛雅誓言续中云：明辨真言之誓言，名相誓言不可胜数。于事部而言，特别之处在于，不饮用同一水源之水，以及区分真言与本尊。于瑜伽部之誓言，以心之动摇而止息，以忆念之心而了知。于摩诃部而言，若已失坏，刹那亦不应相遇。于阿努部而言，若已失坏，不以心之忆念而恢复，以知变异而遮止。于阿底部而言，若已失坏，应舍弃言词次第，心之行为不应改变。彼等之中，总摄而言，即是支分与根本。支分，乃是内道之教言，应知晓、不应舍弃，应行持、应接受，应修持，从证悟中，名相多得无法言说。根本从三而确定，从九种相状而分，以二十七种差别，从真言中以内道而特别地，誓言被总摄而分说。若不违越于此，则金刚持圆满正觉，定能于此生获得。（422）此后，真言行者应努力，以正知而摄持。若欲求最胜之成就，则不应欺骗上师，不应断绝对道友之慈爱。如是说。若不忆念轮回之过患，则失坏解脱与一切智之根本。若不忆念三恶道之痛苦，则失坏菩提之种子。若不观察业果之关联，则远离慈悲之润泽。若不舍弃世间之事务，则失坏智慧之增长之门。若不接受二资粮，则失坏受用与解脱之果。若不恒常修持自心，则失坏二资粮之根本。若不依止寂静处，则失坏心之所见。当知未以见解摄持之禅修，乃是分别念之友伴。当知未以禅修摄持之行为，乃是虚假之造作。当知未以行为摄持之善行，乃是伪善之装模作样。当知未以信心摄持之誓言（423）乃是口头上的买卖。
English
It should be written on paper. Furthermore, in the Supreme Tantra of Great Samaya, it is said: Generally, the so-called samaya is the absence of anger in one's own mind, and freedom from deceit and hypocrisy. Thus it is said. In the Samaya Tantra, it is said: Differentiating the samayas of mantras, the names of samayas are countless. In the Kriya division, the special point is not drinking water from the same source, and distinguishing between mantras and deities. In the samayas of the Yoga division, it is to be reversed by the movement of the mind, and understood by the mind of mindfulness. In the Maha division, if it is broken, one should not meet even for a moment. In the Anu division, if it is broken, it should not be restored by the mind's mindfulness, and it should be prevented by knowing the change. In the Ati division, if it is broken, the order of words should be abandoned, and the behavior of the mind should not change. Among these, in summary, are the limbs and the root. The limbs are the teachings of the inner path, which should be known and not abandoned, practiced and accepted, and cultivated. From realization, the names are too many to be spoken. The root is determined from the three, divided from the nine aspects, and with twenty-seven differences, from the mantras, especially in the inner path, the samayas are summarized and divided. If one does not transgress this, then Vajradhara, the complete Buddha, will surely attain it in this life. (422) Thereafter, the mantra practitioner should strive and be mindful. If one desires the supreme accomplishment, one should not deceive the guru, and one should not cut off the continuity of love for one's Dharma brothers and sisters. Thus it is said. If one does not remember the faults of samsara, one loses the root of liberation and omniscience. If one does not remember the suffering of the three lower realms, one loses the seed of bodhi. If one does not contemplate the connection of karma and its results, one is separated from the moisture of compassion. If one does not abandon worldly affairs, one loses the gate of the increase of wisdom. If one does not accept the two accumulations, one loses the fruit of enjoyment and liberation. If one does not constantly meditate on one's own mind, one loses the root of the two accumulations. If one does not rely on solitary retreats, one loses the vision of the mind. Know that meditation not grasped by view is a friend of conceptual thought. Know that behavior not grasped by meditation is artificial fabrication. Know that virtuous activity not grasped by behavior is hypocritical pretense. Know that samaya not grasped by faith (423) is a verbal transaction.
Tibetan
བྱའོ། །སྙིང་རྗེས་མ་ཟིན་པའི་སྦྱིན་པ་ཁེ་གྲགས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དམ་ཚིག་གིས་མ་ཟིན་པའི་དབང་བསྐུར་གོལ་སར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དྲན་པས་མ་ཟིན་པའི་བྱ་བ་དོན་མེད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །བླ་མས་མ་ཟིན་པའི་ལྟ་བ་ཡིད་དཔྱོད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །བླ་མ་ལ་མ་གུས་པའི་བྱིན་རླབས་བར་ཆོད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དམ་ཚིག་མི་བསྲུང་བའི་སྒྲུབ་པ་ཚི་ཆད་པ་ལ་དོན་མེད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གདམས་ངག་མེད་པའི་ཉམས་ལེན་ཏོམ་ཏོམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །བླ་མ་ལས་མ་བྱུང་བའི་བཤད་པ་ངག་འཁྱལ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཆོས་ལས་མ་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་ཡི་ཆད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྒྱུད་ལས། དམ་ཚིག་སྡོམ་པ་རྣམས་བཤད་པ། །ཀུན་ཀྱང་རང་གི་སེམས་ལས་སོ། །དེ་ཡི་ཕན་པ་བླ་མས་ཤེས། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ལ་འདྲེས་པའི་མིས། །སངས་རྒྱས་ཞིང་ཁམས་མཐོང་བ་དང་། །སྐུ་གསུམ་ཚད་དུ་འབྱོངས་པ་དང་། །སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་མངོན་པར་འགྲུབ། །བླ་མ་རྟག་ཏུ་ (༤༢༤)བརྟེན་པའི་མིས། །མཁའ་འགྲོའི་གཟུགས་རྣམས་མཐོང་བ་དང་། །དེ་ཡི་བྱིན་རླབས་འཇུག་པ་དང་། །དུས་གསུམ་ལུང་ཡང་སྟོན་པ་དང་། །སྐྱེ་ཤི་གཉིས་ལ་དབང་ཐོབ་འགྱུར། །གྲོགས་ལ་བརྩེ་གདུང་ལྡན་པའི་མིས། །འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་འདུལ་བ་དང་། །ཀུན་གྱིས་སྙན་པར་གྲགས་པ་དང་། །གཟུགས་ཅན་ཀུན་ཀྱང་བྱམས་པ་དང་། །རྟག་ཏུ་དམ་ཚིག་ལ་གནས་དང་། །མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་འདུ་བ་དང་། །མ་བསྒྲུབ་དངོས་གྲུབ་འབྱུང་བ་དང་། །ངག་གི་ནུས་པ་འབར་བ་དང་། །དེ་བཞིན་མཆོག་དང་ཐུན་མོང་གི། །བྱ་བ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་འགྱུར། །རྟག་ཏུ་དགོན་པར་གནས་པ་ཡིས། །རླུང་སེམས་ཚད་རྣམས་ཟིན་པ་དང་། །སྣང་བ་གྲོགས་སུ་འཆར་བ་དང་། །རང་གི་སེམས་ལ་དབང་ཐོབ་འགྱུར། །བླ་མར་བསྙེན་བསྐུར་བྱས་པའི་མིའི། །ལོངས་སྤྱོད་མཆོག་ཏུ་ལྡན་པ་དང་། །འཁོར་འདབ་རྒྱས་ཤིས་བསོད་ནམས་ལྡན། །འགྲོ་བ་ཡོངས་ལས་རྒྱལ་བར་འགྱུར། །རྟག་ཏུ་དབང་རྫོགས་བྱས་པའི་མི། །འགྲོ་བའི་གཙོ་བོར་འགྱུར་བ་དང་། །ཀུན་གྱིས་ (༤༢༥)མཐོང་ན་དགའ་བ་དང་། །ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་འབྱོངས་པ་དང་། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བྱིན་བརླབས་འགྱུར། །རྟག་ཏུ་གཏོར་མའི་ལས་བྱེད་པས། །བསོད་ནམས་ཚོགས་རྣམས་རྫོགས་པ་དང་། །བར་ཆོད་མེད་ཅིང་ལས་རྣམས་འགྲུབ། །འདོད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། །མཁའ་འགྲོ་བྲན་བཞིན་འཁོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས། དམ་ཚིག་རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་ལས། །བཀོད་པ་གསུམ་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །བྲམ་ཟེའི་སློབ་དཔོན་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་གྱིས་མཛད་པ། ད
Chinese
应如是行。 未以慈悲摄持之布施，应知为图谋利养。 未以三昧耶摄持之灌顶，应知为歧途。 未以正念摄持之事业，应知为无意义。 未以上师摄持之见解，应知为分别念。 对上师不恭敬之加持，应知为障碍。 不守护三昧耶之修持，应知如糠秕般毫无意义。 无有口诀之实修，应知为空谈。 非由上师所出之讲说，应知为废话。 非由佛法所出之果，应知为退失。 经续中云： 宣说三昧耶誓言， 一切皆由自心生。 其利益上师知晓， 是故与心相融之人， 得见佛之净土， 身三成就圆满， 佛之功德得证悟。 恒常依止上师之人， 得见空行之形相， 彼之加持得入， 亦能示现三时之授记， 且能获得生死之自在。 具足对友悲悯之人， 得调伏一切有情， 为众人所称扬， 慈爱一切有形之物， 恒常安住于三昧耶， 空行母众集会， 不修亦能生悉地， 语之能力炽盛， 如是殊胜与共同之， 一切事业皆得圆满。 恒常安住于寂静处之人， 得摄持风心之量， 显现现为助伴， 且能获得自心之自在。 承侍供养上师之人， 得具足殊胜之受用， 眷属兴盛且具吉祥福德， 且能胜过一切有情。 恒常圆满受灌顶之人， 得成为有情之主， 众人（４２５）见之皆欢喜， 且能现前成就智慧， 诸佛皆加持。 恒常行持朵玛事业者， 得圆满福德之聚， 无有障碍且诸事成办， 欲求皆得圆满， 空行如仆般役使。 如是宣说。 于分别三昧耶中， 确定为三种安排。 婆罗门导师妙吉祥友所造。
English
It should be done accordingly. Giving that is not seized by compassion, should be known as seeking profit and fame. Empowerment that is not seized by samaya, should be known as a wrong path. Actions that are not seized by mindfulness, should be known as meaningless. Views that are not seized by the lama, should be known as conceptual thought. Blessings without respect for the lama, should be known as obstacles. Practice without keeping samaya, should be known as meaningless like chaff. Practice without instructions, should be known as empty talk. Explanations not coming from the lama, should be known as nonsense. Results not coming from the Dharma, should be known as degeneration. In the tantras it is said: Explaining the vows of samaya, All arise from one's own mind. The lama knows its benefits, Therefore, a person who merges with the mind, Sees the pure lands of the Buddhas, Accomplishes the three kayas completely, And realizes the qualities of the Buddhas. A person who always relies on the lama, Sees the forms of the dakinis, Receives their blessings, And can also show prophecies of the three times, And gains power over birth and death. A person who has compassion for friends, Subdues all sentient beings, Is praised by everyone, Loves all forms, Always abides in samaya, The assembly of dakinis gathers, Accomplishments arise without practice, The power of speech blazes, Likewise, all supreme and common activities are perfected. A person who always stays in a solitary place, Grasps the measures of wind and mind, Appearances arise as companions, And gains power over one's own mind. A person who serves and honors the lama, Possesses supreme enjoyment, The retinue flourishes and is blessed with auspicious merit, And overcomes all sentient beings. A person who always completes empowerment, Becomes the chief of sentient beings, Everyone (425) is happy to see him, And wisdom is manifestly accomplished, And the Buddhas bless him. A person who always performs the work of tormas, Completes the accumulation of merit, Without obstacles and all tasks are accomplished, Desires are completely fulfilled, And the dakinis are enslaved like servants. Thus it is said. In distinguishing samaya, It is determined as three arrangements. Composed by the Brahmin teacher Manjushri Mitra.