Tibetan
ཐོག་ཏུ་གྲོལ་བས་ན། དེས་ན་འདི་སེམས། དེ་ཡུལ། དེ་ལྟར་ཡུལ་སེམས་གཉིས་རང་གྲོལ་བ་ལས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་མེད་དོ། །ཞེས་དེ་དག་གིས་ནི་སྤྱི་དོན་དང་པོ་ཆོས་ཉིད་གནད་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་བ་ཁྱད་པར་རང་གི་གཞི་བསྟན་པ་ལ་ཡན་ལག་གི་དོན་གསུམ་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་ཏོ། །ད་ནི་སྤྱི་དོན་གཉིས་པ་ཆོས་ཉིད་ཡལ་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་མ་གྲོལ་བ་གང་ཡང་མེད་པར་བསྟན་པ་ལ་ཡན་ལག་གི་དོན་བདུན་གྱིས་བསྟན་པའི་དང་པོ། བློ་རིམ་གྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསླབ་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ཉིད་ལས་འཁྱེར་ས་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། གལ་ཏེ་སློབ་པར་འདོད་པའི་མིས་ (༢༣༡)ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། གལ་ཏེ་བློ་རིམ་གྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་དེ་སློབ་པར་འདོད་པའི་མིས། རླུང་ཁ་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་ཕྱིར་འཕངས་པས་དྲན་པ་ཡལ་བའི་མཚམས་ཤེས་བཞིན་དུ་གནས་པ་ནས་ངོས་བཟུང་བས་རྟོག་པ་གློ་བུར་བ་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་ཆད་དོ། །དེ་ལ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བཞག་པས་རང་གི་ཤེས་པ་ཅི་མི་སྙམ་པའི་ཉམས་འདི་ཡིན་འདི་མིན་གྱི་ཚད་བཟུང་བ་མེད་པ་རང་གི་རྒྱུད་ལ་འཆར་རོ། །དེ་ལ་རྒྱུན་དུ་གནས་པས་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པ་ཐ་དད་པའི་རྒྱུན་རླུང་དང་བཅས་འགག་པ་ནི། དེ་ཚེ་གང་ལས་འབྱུང་ཞེ་ན། དེ་ནི་དང་པོ་ལུས་ཀྱི་གནད་ལུས་སྐྱིལ་ཀྲུང་ངམ་དང་བདེ་བར་བྱའམ། སེང་གེ་ལྟར་བྱས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པས་སེམས་ཀྱི་གནད་དུ་དྲན་རྟོག་རང་ཡལ་བས་བདག་གཞན་གྱི་འབྲེལ་བ་ཆོད་པ་ནི། རང་ལས་བྱུང་བས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ཐ་མ་གང་དུ་ཡང་འགྲོ་བའི་ས་མེད་པས་ལྡོག་པའི་ཉེན་མེད་པའོ། །དང་པོའོ། །ད་ནི་གཉིས་པ་དྲན་རྟོག་གློ་བུར་དུ་ (༢༣༢)ངོས་བཟུང་བ་དཔེ་དང་བཅས་ཏེ་བསྟན་པ་ནི། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲིན་དེ་བྱུང་ཡང་གློ་བུར་དུ་བྱུང་ལ་ཡལ་ཡང་གློ་བུར་དུ་ཡལ་བ་བཞིན་དུ། དྲན་རྟོག་སྣ་ཚོགས་པ་བློ་བུར་རྐྱེན་གྱིས་སུ་ལ་ཡང་གནོད་པ་མེད་དོ། །ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲིན་གྱིས་གོས་པ་མེད་པ་དང་འདྲ། སེམས་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་འགྱུ་བ་འདི་ཡང་དཔེར་ན་སྣོད་ལ་དྲི་མའམ་རྡུལ་ཆགས་པ་དང་འདྲ་སྟེ། སྣོད་ལ་དྲི་མ་དེས་གནོད་པ་དང་ཕན་པ་མེད་པ་ལྟར། ཆོས་ཉིད་ལ་ཕན་གནོད་དུ་མ་གྲུབ་པའོ། །དེ་ཡང་གློ་བུར་བར་ཤེས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དྲན་པ་དང་རིག་པ་རྣམས་ནི་གློ་བུར་དུ་ལུས་ལ་ཆགས་པས་ཕན་གནོད་མེད་དོ། །སྣོད་ལ་དྲི་མས་གནོད་པར་ནུས་པ་མེད་པ་ལྟར་ཆོས་ཉིད་ལ་གནོད་པ་མེད་པ་དྲན་རིག་སེམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་ནང་དོན་གཉིས་པའོ
Chinese
因此，当下解脱。因此，这是心，那是境。如此，境心二者自解脱之外，别无其他。如是，以上述内容，将第一总义，法性要处当下解脱，特别是自之根本显现，分为三个支分之义而作了阐述。现在，阐述第二总义，以法性消逝的差别，无有任何不解脱，以七个支分之义进行阐述之第一。对于渐修者，依靠不共的修习，从而在法性中无有可执之处的阐述是：如果想要修习的人（231）等等所阐述的那样。如果渐修者想要修习法性的意义，从口中向天空呼气，在知道记忆消逝的界限而安住时，从认识到所有突发的念头都会中断。对此，在所有时间里安住，自己的觉知会生起一种无所顾忌的体验，这种体验没有“是”与“非”的衡量标准，会自然在自己的相续中显现。对此，持续安住，心的各种不同的流动，连同气息一起停止。那时，从何处产生呢？那是首先从身体的要点，身体跏趺坐或者舒适地坐，或者像狮子一样坐而产生的。如此行持，在心的要点上，记忆和念头自然消逝，从而断绝了自他的关联，这是从自身产生的。因此，最终没有任何可去之处，所以没有退转的危险。这是第一。现在是第二，突发地（232）认识到记忆和念头，用比喻来阐述：例如，天空中的云彩，虽然出现是突然的，消失也是突然的。同样，各种各样的记忆和念头，由于突发的因缘，对任何人都没有损害。如同天空没有被云彩覆盖一样。心识中各种念头的流动，也像容器上积聚污垢或灰尘一样。如同容器上的污垢没有损害和利益一样，法性上也没有成立利益和损害。这也是从认识到是突发而产生的。同样，记忆和觉知等都是突然附着在身体上，所以没有利益和损害。如同容器上的污垢不能造成损害一样，法性上没有损害，记忆、觉知、心也是如此。这是第二内涵。
English
Therefore, liberation in the moment. Therefore, this is mind, that is object. Thus, other than the self-liberation of mind and object, there is nothing else. Thus, with the above content, the first general meaning, the key point of Dharma nature being liberated in the moment, especially the manifestation of one's own basis, is explained by dividing it into three branch meanings. Now, explaining the second general meaning, with the distinction of the vanishing of Dharma nature, there is nothing that is not liberated, the first of the seven branch meanings is explained. For gradual practitioners, relying on uncommon practice, thereby explaining that there is nothing to grasp in Dharma nature is: as explained by those who want to practice (231) and so on. If gradual practitioners want to practice the meaning of Dharma nature, exhale from the mouth into the sky, and when abiding knowing the boundary of the vanishing of memory, from recognizing that all sudden thoughts will cease. To this, abiding at all times, one's own awareness will give rise to an experience of nonchalance, this experience has no measure of "is" and "is not", it will naturally manifest in one's own continuum. To this, continuously abiding, the various different flows of the mind, together with the breath, cease. Then, from where does it arise? That is first from the key point of the body, the body sitting in lotus posture or comfortably, or sitting like a lion. By acting in this way, at the key point of the mind, memory and thoughts naturally vanish, thereby severing the connection between self and other, this arises from oneself. Therefore, ultimately there is nowhere to go, so there is no danger of regression. This is the first. Now is the second, suddenly (232) recognizing memory and thoughts, explaining with a metaphor: for example, the clouds in the sky, although their appearance is sudden, their disappearance is also sudden. Similarly, various kinds of memories and thoughts, due to sudden causes, do no harm to anyone. Just as the sky is not covered by clouds. The flow of various thoughts in the mind is also like dirt or dust accumulating on a container. Just as the dirt on a container has no harm or benefit, there is no establishment of benefit or harm on Dharma nature. This also arises from recognizing that it is sudden. Similarly, memory and awareness etc. are all suddenly attached to the body, so there is no benefit or harm. Just as the dirt on a container cannot cause harm, there is no harm on Dharma nature, memory, awareness, and mind are also the same. This is the second content.
Tibetan
། །ད་ནི་ནང་དོན་གསུམ་པ་ཡལ་བའི་མཚན་ཉིད་ལུས་སེམས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་བཅད་པར་བསྟན་པ་ནི། རྣམ་རྟོག་རང་ཡལ་བ་ནི། དཔེར་ན་འཇའ་ཚོན་བར་སྣང་ལ་བཀྲ་ལམ་མེ་ཡོད་པ་དེ་གར་སོང་། (༢༣༣)ཆ་མེད་པར་ནམ་མཁའ་རང་ཡལ་གྱིས་སོང་བ་ལྟར། དྲན་རྟོག་སྣང་བ་གློ་བུར་བ་ཡིན་པས་གར་སོང་ཆ་མེད་པར་ཡལ་ལ། དེ་ཉིད་གློ་བུར་བར་ཤེས་པ་ཙམ་ཀྱིས་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ལས་རླངས་པ་བུན་གྱི་བྱུང་ནས། ཐ་མ་ཡལ་གྱིས་སོང་ནས་དངོས་པོ་མེད་པ་ལྟར་དྲན་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་ཟིང་གིས་བྱུང་ཡང་། དེ་ཉིད་བུན་གྱིས་རང་ཡལ་བས་དང་པོ་གང་ནས་བྱུང་གི་རྒྱུ་མེད། ཐ་མ་གང་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ་མེད། །བར་དུ་གང་དུ་གནས་པའི་རྟེན་མེད་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་རེས་ཡོད་པ་ལྟར་སྣང་ལ་རེས་མེད་པ་ལྟར་སྣང་བའི་སེམས་ཀྱང་དེ་དང་མཚུངས་ཏེ། དང་པོ་བྱུང་ས་མེད་པས་གཞི་དང་། རྩ་བ་མེད་པ་དང་། ད་ལྟ་གནས་ས་མེད་པས་རྒྱུ་དང་མཚན་ཉིད་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པ་དང་། ཐ་མ་འགྲོ་ས་མེད་པས་སྐྱེ་མེད་ངོས་བཟུང་དུ་མེད་པའི་སེམས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཕྱི་རོལ་རིག་པ་ཅན་ལྟར་དུས་ཀྱིས་ཡལ་བ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་མེད་པར་ཤེས་པ་ཙམ་ལས་རྫུ་འཕྲུལ་ལམ། (༢༣༤)རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པར་ངེས་པར་ཡལ་བས། རྟོག་པས་ཕན་གནོད་དུ་གྲུབ་པ་གང་ཡང་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ལུས་འབྱུང་བའི་བྱེད་ལས་རྐྱེན་ལས་སེམས་མ་བྱུང་བས་སེམས་ལ་ལྟར་མེད་ཅིང་བལྟས་པས་ཀྱང་མཐོང་བ་མེད་ལ། སེམས་སྟོང་པ་ངོས་བཟུང་དང་བྲལ་བ་ལས་ལུས་མ་བྱུང་བས། འབྲེལ་བ་མེད་དེ་ལུས་བཞག་ནས་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མེད་པའི་དོན་སྣང་བས་སྒྱུ་མའི་སེམས་ཏེ། མེད་པའི་འཇུག་པ་ཅན་ལས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ལུས་ཀྱང་མི་རྟག་པས། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ། །དེས་ན་སྒྱུ་མས་སྒྱུ་མ་བསླུས་པ་ལྟར། སེམས་མེད་པས་ཡུལ་མེད་པ་བཟུང་བའོ། །ཞེས་ནང་དོན་གསུམ་པ་ཡལ་བའི་མཚན་ཉིད་ལུས་སེམས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་བསྟན་ནས། ད་ནི་བཞི་པ་སྟོང་པའི་ཆོས་རང་ཤེས་པ་དཔེ་དང་བཅས་པ་བསྟན་པ་ནི། དཔེར་ན་ནམ་མ་རིག་པ་མཁའ་ཡེ་ཤེས་ལས་ནི་སྤྲིན་ཉོན་མོངས་པ་གློ་བུར་བ་བཞིན་དུ། སྣང་ཡང་དེ་ཉིད་ལ་གོས་པ་མེད་པ་སྟེ། རྣམ་རྟོག་ཅི་བྱུང་ཡང་འདི་ནི་རྣལ་ (༢༣༥)འབྱོར་དག་པའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་རྟོག་པ་སྐྱེ་བའི་གནས་མེད་ཅིང་མི་གནས། དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དྲན་བསམ་བློའི་རྟོག་པ་སྐྱེ་བའི་གནས་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་དྲན་བསམ་གྱི་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་ནམ་མཁའ་འདྲ་སྟེ། སྐྱེ་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་གང་དུ
Chinese
现在是第三个内容，显示了消逝的自性，断除了身心之间的联系。分别念的自行消逝是这样的：例如，彩虹在空中绚丽多彩，它去了哪里？（233）就像无迹可寻地消逝在空中一样。因为念头和想法是突如其来的显现，所以不知去向地消逝了。仅仅知道它是突如其来的，就像从大海中升起的雾气，最终消逝得无影无踪一样，各种各样的念头纷纷涌现，虽然喧嚣，但它像雾气一样自行消逝，所以最初从哪里来没有原因，最终去向何方没有道路。中间也没有它存在的基础。因此，有时看起来存在，有时看起来不存在的心也是如此。最初没有出现的地方，所以没有基础和根源；现在没有存在的地方，所以原因和自性都无法成立；最终没有去的地方，所以叫做无生、无法确定的心。这就像外道所认为的那样，是随着时间而消逝的。仅仅知道心的根源不存在，而不是像神通或（234）梦境那样，而是确定无疑地消逝了。因此，分别念所造成的利益和损害都不存在。因此，身体不是由产生作用的因缘所生，所以心没有依据，即使观察也无法看到。身体不是从空性、不可确定的心中产生的，所以没有联系，因为身体会留下而离去。像这样，因为不存在的事物显现，所以是如幻的心。由于具有不存在的特性，所以如幻的身体也是无常的，所以是如幻的。因此，就像幻术欺骗幻术一样，无心执着于无境。以上显示了第三个内容，即消逝的自性，以及身心之间的联系。现在是第四个内容，用比喻显示了空性的法自行了知。例如，就像无明的天空，从空性的智慧中，像乌云般的烦恼是突然出现的。虽然显现，但不会沾染它。无论产生什么分别念，这都是瑜伽士（235）清净的道路。例如，天空没有产生念头的地方，也不会停留。同样，法性空性也没有产生记忆、思考、思维念头的地方。如果记忆和思考的念头就像天空一样，那么生者和能生者在哪里？
English
Now, the third content shows the nature of vanishing, cutting off the connection between body and mind. The self-vanishing of conceptual thought is like this: For example, where did the rainbow, which was bright and colorful in the sky, go? (233) Like vanishing into the sky without a trace. Because thoughts and appearances are sudden, they vanish without a trace of where they went. Just knowing that it is sudden, like vapor rising from the great ocean, and finally vanishing without a trace, various thoughts arise in a noisy manner, but it vanishes by itself like vapor, so there is no cause for where it came from in the beginning, and no path for where it goes in the end. In the middle, there is no basis for where it stays. Therefore, the mind, which sometimes appears to exist and sometimes appears not to exist, is the same. Because there is no place of origin in the beginning, there is no basis or root; because there is no place to stay now, neither cause nor nature can be established; because there is no place to go in the end, it is called the unborn, indefinable mind. This is like the externalists believe, it vanishes with time. Just knowing that the root of the mind does not exist, and not like magical powers or (234) dreams, it vanishes with certainty. Therefore, there is no benefit or harm caused by conceptual thought. Therefore, the body is not produced by the functioning causes of arising, so the mind has no basis, and even if observed, it cannot be seen. The body is not produced from the empty, indefinable mind, so there is no connection, because the body will remain and leave. In this way, because non-existent things appear, it is an illusory mind. Because it has the characteristic of non-existence, the illusory body is also impermanent, so it is like an illusion. Therefore, just as illusion deceives illusion, the mind without mind clings to the object without object. The above shows the third content, the nature of vanishing, and the connection between body and mind. Now, the fourth content shows that the Dharma of emptiness is self-known with examples. For example, like the sky of ignorance, from the wisdom of space, like clouds of afflictions are sudden. Although it appears, it does not stain it. Whatever conceptual thoughts arise, this is the path of the yogi (235) pure. For example, the sky has no place to generate thoughts, and it does not stay. Similarly, the nature of emptiness has no place to generate thoughts of memory, thought, and mind. If the thoughts of memory and thought are like the sky, then where are the one who is born and the one who gives birth?