Tibetan
ཚོགས་སྡུད་པ་དྲན་རྟོག་གི་རླུང་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུས་པ་ལས། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རླུང་དེ་ལས་སྐྱེས་པ་ནི། དྲན་རྟོག་གི་ལས་བློ་ནང་དུ་བསགས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་གཟུགས་འབྱུང་བ་ཕྲ་རགས་ལས་བྱུང་བ་མེད་པའི་ལུས་ནི། རྣམ་ཤེས་ཡས་པ་ལས་ལུས་སུ་སོང་བའོ། །དེ་ལས་གཟུགས་སུ་བྱུང་བ་འདི་ཡང་དང་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ལས་གཟུགས་མེད་པའི་ལུས་སུ་བྱུང་བའི་གནད་ཀྱིས། ད་ལྟའི་ལུས་འབྱུང་བ་ཕྲ་རགས་ལས་གྲུབ་པ་འདི་ལ་ཡང་དང་པོ་རྒྱུ་མེད་པས་རྟོག་པའི་རྟེན་མེད་ལ། བར་དུ་རྐྱེན་མེད་ (༢༠༢)པས་སེམས་ཆགས་པའི་གནས་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་དག་གོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་འབྱུང་བ་གཅུད་པའི་གནད་ལ་བོར་ལ་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་པའི་ངང་ལ་བཞག། སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་གཅིག་སྐྱེ་གཅིག་འགགས་པ་ཡིན་པ་མེད་པའི་ངང་ལས་བཞག་པས་གྲོལ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་ཁྱད་པར་དུ་ལུས་ངག་ཡིད་མ་བཅོས་སེམས་རྣལ་མའི་ངང་རྒྱུན་རིང་བ་ལ་ཞོག་ཅེས་མངོན་འབྱུང་དུ་སློབ་དཔོན་གྱིས་གདམས་ལ། དེ་ཡང་སུ་ལ་གདམས་ན། འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་ལ་གདམས་སོ། །རྗེས་འཇུག་ཏུ་བླ་མས་སློབ་མ་ལ་གདམས་པའོ། །དེ་ཡང་བཞག་ལུགས་ཇི་ལྟར་བཞག་ཅེ་ན། ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་བྱ་བ་དང་བྲལ་བ་ལ་བརྟེན་པས་སེམས་གཞི་ལ་བཞག་པས་གྲོལ་པའོ། །ཞེས་ནང་དོན་དང་པོ་བསྟན་ཏོ། །དོན་ནང་དོན་གཉིས་པ་སྤྱོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཉེ་བར་བསྡུས་པ་དཔེ་དང་བཅས་པར་བསྟན་པ་ནི། སྤྱོད་པས་ཞེས་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་པར། ཆོས་ཀྱི་སྤྱོད་པས་བསྡུས་པས་ (༢༠༣)མཚོན་པའི་ཚིག་ནི། །གང་ཟག་དམ་པ་གོང་གིས་གྲོལ་བར་ནི་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བ་འདོད་པའི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་སྣོད་ཡོད་པའི་རིགས་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་མ་ཆགས་པ་དང་། ཞེན་པ་མེད་པར་སྤྱད་དེ། དཔེར་ན་སྨྱོན་པས་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་པ་ལྟར། འགྲོ་བ་དང་འདུག་པ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་ཅིང་དངོས་པོའི་རྫས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཞེན་པ་སྤུ་ཙམ་མེད་པར་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། འགྲོའམ་སྙམ་ཙ་ན་འགྲོ་ལ། འདུག་གམ་སྙམ་ཙ་ན་འདུག་སྟེ། འགྲོ་འདུག་སུས་ཀྱང་ངོ་མི་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཤུགས་ལས་འབྱུང་སྟེ། གལ་ཏེ་མ་བྱུང་ཡང་ཆེད་དུ་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པས་རྣལ་འབྱོར་པའི་ལུས་ནི་གྱི་ན་བརྡའ་རྩོལ་བ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་སོང་བས་རྣལ་འབྱོར་པ་དེའི་དབང་པོ་ལྔ་རང་ཡན་དུ་འགྲོ་བས་ཚོགས་དྲུག་དགག་ཏུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ནང
Chinese
聚集的显现为念想之风，无色界的众生都由此风而生，这是念想之业在心中积累所致。最初，没有由粗细物质产生的身体，是由上部的识转化为身体。由此显现的色身，最初也是从空性中产生无色之身的关键。现在由粗细物质组成的身体，最初也是没有原因，没有思念的所依。中间没有条件（202），没有心执着的地方，因此自性清净。因此，五蕴要放在精华浓缩的关键点上，十八界放在未生未现的状态。十二处放在一个生一个灭的无有状态中，这样就解脱了。特别是，身语意不加修饰，保持心的自然状态长久，上师如此开示。那么是对谁开示呢？是对文殊亲友开示的。后来是上师对弟子开示。那么，如何安住呢？依靠远离身语意的活动，将心安住在根本上，这样就解脱了。以上是第一个内涵的阐述。第二个内涵是简要地用比喻阐述行为的特征：以行为来说，不是指世俗的行为等等，而是以佛法的行为来概括（203）的词语是：殊胜之人以上解脱，是指想要从轮回中解脱，具有大圆满法器之根性者，不执着于显现，没有贪恋地修行。例如，像疯子一样做各种不相关的行为。行走和居住都没有障碍，对于物质等事物没有丝毫的执着，瑜伽士们也应该这样做。想走就走，想住就住。要做到行走和居住，谁也不认识。这是自然而然发生的。如果不是这样，也要特意去做。这样做了以后，瑜伽士的身体就会变得没有造作和努力。这样下去，瑜伽士的五根就会自由自在地活动，六识也无法阻止。
English
From the gathering, the manifestation is the wind of thoughts. All sentient beings in the formless realm are born from this wind, which is caused by the accumulation of thoughts in the mind. Initially, there is no body produced from coarse or subtle matter; it is the transformation of consciousness from above into a body. This manifested form, initially arising from emptiness, is the key to the formless body. Now, this body composed of coarse and subtle matter, initially without cause, has no basis for thought. In the middle, there are no conditions (202), and no place for the mind to cling, therefore it is naturally pure. Therefore, the five aggregates should be placed at the crucial point of essence concentration, and the eighteen realms should be placed in a state of non-arising and non-manifestation. The twelve sources should be placed in a state of one arising and one ceasing, without existence, and thus liberation is achieved. In particular, without embellishing body, speech, and mind, maintain the natural state of mind for a long time, the master instructs. To whom is this instruction given? It is given to Manjushri Mitra. Later, it is the master instructing the disciple. So, how to abide? By relying on being free from the activities of body, speech, and mind, placing the mind at its root, liberation is achieved. The above is the explanation of the first meaning. The second meaning is a brief explanation of the characteristics of behavior with metaphors: In terms of behavior, it does not refer to worldly behavior, etc., but the words that summarize the behavior of the Dharma (203) are: Those who are liberated above are noble beings, referring to those who want to be liberated from samsara and have the potential for the Great Perfection, not clinging to appearances and practicing without attachment. For example, like a madman doing various unrelated behaviors. There is no obstacle to walking and dwelling, and there is no attachment to material things, etc. Yogis should also do this. If you want to walk, walk; if you want to dwell, dwell. You should act in such a way that no one recognizes your walking and dwelling. This happens naturally. If it is not so, you should do it deliberately. After doing this, the yogi's body will become free from artificiality and effort. As it goes on, the yogi's five senses will move freely, and the six consciousnesses cannot be stopped.
Tibetan
་དོན་གཉིས་པ་བསྟན་ཏོ། །ད་ནི་ནང་དོན་གསུམ་པ་དཔེ་བརྡའ་ཐབས་དང་གསུམ་གྱིས་གྲོལ་བར་བསྟན་པ་ནི། གང་ཞིག་ཚིག་ལ་ (༢༠༤)གདེང་འཆའ་ན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་རྐང་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྟན་པ་གཞུང་ན་གསལ་ལོ། །དེ་དག་གིས་བསྡུས་པའི་དོན་དང་པོ་ཁྱད་པར་ལྟ་སྒོམ་གྱི་གཟེར་ལ་གསུམ་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་ཏོ། །ད་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་གཉིས་པ་ཁྱབ་པ་བརྡའ་དོན་གྱི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་ཁམས་གསུམ་དུས་གཅིག་ལ་གྲོལ་བར་བསྟན་པ་ལ། ཡན་ལག་གི་དོན་གསུམ་གྱིས་བསྟན་པའི་དང་པོ་དཔེ་ལ་བརྟེན་ནས་དངོས་པོ་གཤིས་ཏེ་གཏན་ལ་དབབ་པར་བསྟན་པ་ནི། བྱ་བ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། བྱ་བ་ནི་ལས་དང་། རྟོག་པ་དང་། ལུས་ངག་གི་སྟེ། དེ་དག་དང་བྲལ་བ་ནི། དཔེར་ན་འོག་མིན་གྱི་ལྷའི་བུ་བདུད་རྩི་མ་གིང་གིས་མྱོས་ཙམ་ན། ལུས་ངག་གི་བྱ་བ་དང་བྲལ་ནས་འདུགས་གཅིག་ནས་མི་འགུལ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པས་ཀྱང་བྱ་བ་བཏང་ནས། རི་ཁྲོད་བརྟེན་ན་ལུས་སེམས་གཡེང་བ་དང་བྲལ་ནས་འཁོར་འདས་གང་དུའང་རྟོག་པ་གང་དུ་ཡང་མི་སྐྱེའོ། །སེམས་ཅན་ལ་མཉམ་པར་ཤེས་པ་གནོད་སྦྱིན་ལག་ན་བེ་ (༢༠༥)ཅོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་བུ་རབ་ཏུ་ཡིད་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དེ། དེས་ལྷའི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྷུང་བ་རྙེད་པས་སེམས་རབ་ཏུ་རངས་པས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་གིས་ཕན་པ་སྙམ་སྙོམས་སུ་བྱའོ་སྙམ་པའི་བློ་སྐྱེས་ནས། དགྲ་གཉེན་དང་ཉེ་རིང་མེད་པར་ཀུན་ལ་ཕན་པར་བྱས་པས། དེའི་སྟོབས་ཀྱི་ས་ལུས་ངག་ཡིད་ལ་བདེ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེས་པ་ལྟ་བུར། རྣལ་འབྱོར་པས་ཀྱང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཀུན་ནས་བསླངས་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ། དགྲ་དང་བུ་ངོ་མཉམ་སྟེ་ཉེ་རིང་མེད་པར་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེས་ཀུན་ནས་བསླངས་ནས། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བཏང་ནས། སེམས་ཀྱི་གནད་གཏེམས་ན་ལུས་ངག་ཡིད་ལ་བདེ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བར་ངེས་སོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པས་བློ་ལས་གྲོལ་བར་གནས་པ་ནི། དཔེར་ན་ཚངས་པའི་རྒྱལ་པོས་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ཟད་པའི་མཐའ་མ་རྙེད་པས་ད་འགྲོ་བའི་ལམ་སྟོར་བ་ལྟ་བུར། རྣལ་འབྱོར་པ་གློ་བུར་གྱི་རྣམ་རྟོག་ལས་གྲོལ་བ་ཡང་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་མཐའ་རྟོག་པས་ (༢༠༦)ད་བགྲོད་པར་བྱ་བ་འཁོར་འདས་ཀྱི་གཞི་སྟོངས་པའོ། །སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་ཀླུ་དགའ་པོའི་བུ་མོ་འབྲས་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ། ནམ་མཁའ་ལྡིང་གིས་འཇིགས་པའི་ལས་ལ་རྟོག་པའི་གཞི་སྐྱེས་ནས། ནམ་མཁའ་རིན་པོ་ཆེའི་གུར་ཕུབ་པར་བློས་བསམ་ཞིང་དམིགས་པས། ནམ་མཁའ་ལ་རིན་པོ་ཆེ་
Chinese
第二个意义已经阐述完毕。现在阐述第三个意义，通过比喻、象征、方法三者而解脱。其中，如果对词句（204）有把握，等等，用八个诗句来阐述，内容在正文中很清楚。这些内容概括的第一个意义，将特殊的见修行果的关键分为三部分来阐述。现在，概括的第二个意义，依靠普遍的象征意义的口诀，来阐述三界同时解脱。其中，用三个支分意义来阐述的第一个意义，依靠比喻来确定事物的自性，阐述如下：与行为分离，等等来阐述。行为是指业、分别念、身语。与这些分离是指，例如，在色究竟天的天子被甘露玛金稍微麻醉时，身语的行为分离，在一个地方坐着不动。同样，瑜伽士也放弃行为，依靠寂静处，身心与散乱分离，对轮回涅槃都不生起任何分别念。平等地了解众生，夜叉手持棍棒（205）名叫，有一个儿子名叫极喜信。他找到了掉落的天人的如意宝，心中非常高兴，心想我对一切众生都有利益，要平等对待，生起这样的念头后，对敌人和亲友没有分别，利益一切众生。因此，他的身体、语言和意念中生起了一种特殊的快乐。同样，瑜伽士也从大悲心中发起，对一切众生，像对待敌人和儿子一样平等，没有亲疏之分，从慈爱和悲心中发起，布施等等。如果紧抓心的要点，身体、语言和意念中一定会生起一种特殊的快乐。这样做了之后，安住在从思维中解脱的状态中。例如，梵天之王没有找到东方天空的尽头，现在迷失了道路一样。瑜伽士从突如其来的分别念中解脱出来，也是因为法性空性穷尽了分别念，（206）现在要前往的轮回涅槃的基础都空掉了。心的特殊之处是龙王喜悦的女儿名叫果实，因为鹏鸟的恐怖行为生起了分别念的基础，心中想着并观想在天空中搭起珍宝的帐篷，所以天空中有珍宝
English
The second meaning has been explained. Now, the third meaning is explained, which is liberation through three things: metaphor, symbol, and method. Among them, if one has confidence in the words (204), etc., it is explained in eight verses, and the content is clear in the text. The first meaning summarized by these contents is explained by dividing the key of special view, practice, and fruit into three parts. Now, the second meaning of the summary, relying on the oral instructions of the universal symbolic meaning, explains the simultaneous liberation of the three realms. Among them, the first meaning explained by the three branch meanings, relying on metaphor to determine the nature of things, is explained as follows: separation from action, etc. Action refers to karma, conceptualization, body, speech. Separation from these means, for example, when the son of the Akanishta heaven is slightly intoxicated by nectar Magin, the actions of body and speech are separated, and he sits in one place without moving. Similarly, the yogi also abandons action, relying on the solitary place, the body and mind are separated from distraction, and no conceptualization arises in either samsara or nirvana. Understanding beings equally, the Yaksha holding a stick (205) is named, and has a son named Rabyi Yishyin. He found the fallen wish-fulfilling jewel of the gods, and was very happy in his heart, thinking that I am beneficial to all beings and should treat them equally. After giving rise to such a thought, he benefited all beings without distinguishing between enemies and friends. Therefore, a special happiness arose in his body, speech, and mind. Similarly, the yogi also arises from great compassion, treating all beings equally like enemies and sons, without discrimination, arising from love and compassion, giving alms, etc. If one grasps the key points of the mind, a special happiness will surely arise in the body, speech, and mind. After doing this, one abides in the state of liberation from thought. For example, just as the Brahma king could not find the end of the eastern sky and has now lost his way. The yogi is liberated from sudden conceptualizations, also because the nature of emptiness exhausts conceptualizations, (206) and the basis of samsara and nirvana that is now to be traveled is emptied. The special feature of the mind is that the daughter of the dragon king Joyful is named Fruitful, because the terrifying actions of the Garuda gave rise to the basis of conceptualization, thinking and visualizing erecting a precious tent in the sky, so there are treasures in the sky.