Tibetan
་པ་དྲན་པ་རྩ་ནང་དུ་བསྟིམས་ལ། ཁ་ལ་ཡི་གེའི་ཨ་དཀར་པོས། རྒྱས་བཏབ་ནས་གཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱས་ན། གཉིད་འོད་གསལ་གྱི་གནད་ཀྱིས་གཉིད་འོད་གསལ་རྟོག་པ་མེད་པ་དང་རྨི་ལམ་ཆོས་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་རྣལ་འབྱོར་དམ་པའོ། །ཞེས་ནང་དོན་བཞི་པའོ། །ད་ནི་ནང་ (༡༥༨)དོན་ལྔ་པ་རླུང་སྡུར་བའི་གནད་ཀྱིས་ལུས་སེམས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་བཅད་པར་བསྟན་པ་ནི། རིག་པའི་འཕེན་པ། ཡེ་ཤེས་ནི་ཕྱིར་གསལ་བ། མཁའ་ནི་སློབ་པས་ལུས་ཀྱི་གནད་ལ་བརྟེན་ནས། ཕྱིར་འཕངས་པས། རང་བཞིན་ཕྱི་འབྲེལ་བ་དག །འབྱུང་བའི་གནད་ཀྱིས་རླུང་ཕྱིར་ཕུལ་བས་རིག་པ་རང་སར་དྭངས་ཏེ། ཡུལ་དམིགས་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་ལ་རྟོག་པ། སེམས་ཀྱིས་དེའི་རྒྱུད་བཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་བྱེད་པའི། །དེ་གཉིས་ཀྱི་འབྲེལ་རླུང་། དེ་མ་སྐྱེས་མི་སྐྱེ་བའི་དགོངས་པ་ལ་དཔྱད་ན། འཁྲུལ་རྐྱེན་དུ་མ་ཆོས་ཉིད་དུ་འཆར་བའོ། །ཞེས་ནང་དོན་ལྔ་པའོ།། །།ད་ནི་ནང་དོན་དྲུག་པ་ཁྱད་པར་ཆེན་པོ་མཆོག་གིས་རང་ངོ་ཅེར་མཐོང་དུ་བསྟན་པ་ནི། ངོ་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཉིད། སྤྲད་པ་གཉིས་འདུས་པ་གནད་དེ་དེ་ཉིད་ངོ་ཤེས་པས་རིག་པ་རང་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་ངོ་བློ་ཡིས་དཔྱད་པས། སྣང་བས་མ་བསྒྱུར་བའོ། །དེ་བསྟན་པ་ཙམ་གྱིས་ཤེས་པས་གྲོལ་བའོ། །རྫོགས་པས་བཅོས་སུ་མེད་ལ། ཆེན་པོ་ཡིན་པས་དེ་ལས་འདས་པ་མེད་ (༡༥༩)པའོ། །བྱ་བ་དང་བྲལ་བས་འབད་མི་དགོས། ཀློང་ནི་དེ་ལས་འཕྱུགས་པ་མེད་པ། ལྟ་བ་ནི་མཐོང་བ་རྣམ་པར་དག་པ། ངོས་རླུང་སེམས་གྱི་བར་དུ་བཟུང་བའོ། །ཞེས་ནང་དོན་དྲུག་པའོ།། །།ད་ནི་ནང་དོན་བདུན་པ་བྱ་བ་དང་བལ་བའི་གནད་ཀྱིས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་ཉིད་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྟན་པ་ནི། ཐག་སེམས་ཉིད་མ་བཅོས་པ་རྣལ་མ་ལ། འཁོར་འདས་དུས་གཅིག་བཅད་པའི་གནད་ལ་བརྟེན་པས་ནི། དྲན་རིག་གི་ཡལ་ས་ཤེས་པས་སོ། །རྫོགས་པ་ནི་སྤང་བར་དགག་སྒྲུབ་ལས་འདས་ཤིང་། བྱ་བཙལ་དང་བྲལ་བའི་དོན་ནོ། །ཆེན་པོ་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་དགོངས་པའོ། །བྱ་བྲལ་ཞེས་པས་རྣལ་འབྱོར་པས་ཕྱི་ལུས་ཀྱི་དལ་བ་བརྟེན་པ་དང་། ནང་ངག་གི་དལ་བ་བརྟེན་པ་དང་། གསང་བ་སེམས་ཀྱི་དལ་བ་བརྟེན་པའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པས་ལུས་དལ་བས་རྩ་དལ་ལ། རྩ་དལ་བས་རླུང་དལ། རླུང་དལ་བས་རྣམ་རྟོག་རྒྱུན་ཆད་པས་གནད་ཆེའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པས་ལུས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཀློང་དུ་ཚུད་པས་ལུས་ཀྱི་དངོས་པོ་རང་ (༡༦༠)ཞིག་ནས་ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་རྙེད། ངག་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཀློང་དུ་ཚུད་པས་ངག་གི་དངོས་པོ་ཞིག་པས།
Chinese
将觉知融入脉中，口诵白色字母ཨ་（藏文：ཨ；梵文天城体：अ；梵文罗马拟音：a；汉语字面意思：阿），加以扩展，从而进入睡眠瑜伽。通过睡眠光明的要诀，使睡眠光明达到无分别，梦境转化为法性，这是殊胜的瑜伽。这是第四个要义。现在是第五个要义，通过收摄气息的要诀，展示如何切断身心之间的联系。觉性的投射，智慧是向外显现的，虚空是通过学习，依赖于身体的要穴，向外投射，自性外在的联系断绝。通过五大的要诀，气息向外呼出，觉性自然清明，对外境等色法进行分别，心执着并抓住其延续。这两者的联系是气息。如果思维那不生不灭的意境，那么各种错觉现象将显现为法性。这是第五个要义。现在是第六个要义，通过伟大的殊胜，直接见到自性。不是其他的法性，给予二者融合的要诀，认识到那即是自性，觉性在自身解脱，智慧的自性通过思维来观察，不会被显现所改变。仅仅通过展示它就能通过知晓而解脱。圆满是无法修饰的，因为是伟大的，所以没有超越它的（159）存在。因为远离作为，所以不需要努力。空性是没有从那之中脱离的，见地是完全清净的见，面容被气息和心识所掌握。这是第六个要义。现在是第七个要义，通过作为与不作为的要诀，确定未造作的法性。将心本身置于未造作的真实状态，依赖于切断轮回与涅槃同时的要诀，觉知的消逝之处就是知晓。圆满是超越舍弃、否定和肯定的，是远离作为和寻求的意义。伟大是指对方便的特殊性进行思考。通过“无为”一词，瑜伽士依赖于外在身体的放松，内在语言的放松，以及秘密心识的放松。这样做了之后，身体放松则脉放松，脉放松则气息放松，气息放松则分别念的延续中断，这是关键。这样做了之后，身体融入法性的空性之中，身体的实体自然（160）消解，从而获得身体的安乐。语言融入法性的空性之中，语言的实体消解。
English
Integrating awareness into the channels, and expanding by the white syllable A (藏文：ཨ；梵文天城体：अ；梵文罗马拟音：a；汉语字面意思：阿）at the mouth, one engages in the yoga of sleep. Through the key point of the luminosity of sleep, the luminosity of sleep becomes non-conceptual, and dreams transform into dharmata, this is the supreme yoga. This is the fourth meaning. Now, the fifth meaning (158) is that the connection between body and mind is severed by the key point of gathering the winds. The projection of awareness, wisdom is outwardly clear. Space is learned by relying on the key points of the body. By projecting outwards, the external connections of inherent nature are severed. By the key point of the elements, expelling the wind outwards, awareness becomes clear in its own place. Discursive thoughts about forms, such as objects, are thoughts. The mind grasps and holds their continuum. The connection between these two is wind. If one contemplates the unborn and unceasing intention, then various delusive causes will appear as dharmata. This is the fifth meaning. Now, the sixth meaning is that the great distinction shows one's own face directly. The nature of reality is not other. The key point is the union of the two given, recognizing that as one's own face, awareness is liberated on its own ground, and the inherent face of wisdom is not transformed by appearances when examined by the mind. Liberation through knowing occurs simply by pointing it out. Completion is beyond correction, and because it is great, there is nothing beyond it (159). Because it is free from action, there is no need to strive. The expanse is without straying from that. The view is completely pure seeing. The face is held between wind and mind. This is the sixth meaning. Now, the seventh meaning is that the nature of non-doing is established by the key point of action and non-action. Placing mind itself in the uncorrected, genuine state, relying on the key point of cutting off samsara and nirvana at once, the place where memory and awareness vanish is knowing. Completion is beyond abandoning, negating, and affirming, and is the meaning of being free from action and seeking. Greatness refers to contemplating the special characteristics of skillful means. By the term "non-action," the yogi relies on the relaxation of the external body, the relaxation of the internal speech, and the relaxation of the secret mind. By doing so, when the body is relaxed, the channels are relaxed. When the channels are relaxed, the wind is relaxed. When the wind is relaxed, the continuum of conceptual thoughts is cut off, which is crucial. By doing so, the body enters the expanse of dharmata, and the substance of the body naturally (160) dissolves, thereby finding the bliss of the body. Speech enters the expanse of dharmata, and the substance of speech dissolves.
Tibetan
ངག་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་དོ། །སེམས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཀློང་དུ་ཚུད་བས་སེམས་ཀྱི་ཁང་བུ་ཞིག་ནས། སེམས་ཀྱི་ཡལ་ས་ངོ་ཤེས་པའི། །དེ་ལྟར་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་དངོས་བསྟན་པ་ནི། ཡལ་ངོ་ཤེས་པས་ལུས་ཀྱི་ཞེན་པ་སེམས་དང་འབྲེལ་བས་ལུས་ཀྱི་བརྡའ་ཐབས་ལ་གནས་པས། ལྡོག་པའི་གཞི་སྟོངས་པ་དང་། ཡལ་རྐྱེན་ངོ་ཤེས་པས་ངག་གི་ཞེན་པ་ཚིག་གི་རྟོག་དཔྱོད་དང་། འབྲེལ་བ་ཆོད་དེ་དག་གྱི་ན་བརྡའི་ཐབས་གཙོ་བས། ལྡོག་པའི་ལམ་མ་རྙེད་པའོ། །ཡང་ཡལ་བའི་དུས་ངོ་ཤེས་པས་སེམས་ཀྱི་ཞེན་པ་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ལ་རྟེག་པའི་འབྲེལ་བ་ཆོད་པས་སེམས་གྱི་ན་བརྡར་གནས་པ་བསྟན་པས་ལྡོག་པའི་འབྲས་བུ་ཟད་པའོ། །ཞེས་ནང་དོན་བདུན་པ་བསྟན་ཏོ།། །།ད་ནི་ནང་དོན་བརྒྱད་པ་ཉམས་དང་རྟོག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཁམས་གསུམ་གྱི་གཞི་སྟོངས་པར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ཡང་གདིང་གྲོལ་བ་བཞིའི་སྟེང་དུ་བཅའ་བའི་གནད་ཡེ་གྲོལ་བསྐྱར་གཞི་མེད་ལ། (༡༦༡)རང་གྲོལ་ལ་གཉེན་པོ་མེད་པ་དང་། ཡོངས་སུ་གྲོལ་བ་ལ་རྣམ་སྨིན་མེད་པ་དང་། ཅེར་གྲོལ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་ཡལ་བའི་གནད་ལ་བརྟེན་པས་ནི་འཁོར་བ་སྣང་ཤེས་ཐ་དད་པ་དང་། འདས་པ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་དང་། དེ་གཉིས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ཆོས་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་རྣམས་བཅད་ནས། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་གསུམ་གྱི་དོང་ཐར་བར་དཀའ་བའི་ཡལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དུས་གཅིག་ལ་སྤྲུག་ནས། དེ་ནས་ཕྱི་ལུས་དང་། ནང་ངག་དང་། གསང་བ་སེམས་ཀྱི་སྲིད་པ་དང་གསུམ་གྱི་གདར་ཤ་རྟོག་པ་རྣམས་རང་འགགས་པས་གཅོད་པའོ། །ཞེས་ནང་དོན་བརྒྱད་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཡན་ལག་གི་དོན་དགུ་པ་གནད་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་བསྟན་པ་ནི། དེ་ཡང་ཞེས་པ་བསྐྱར་བའམ་བསྣན་པའི་ཚིག་གོ །ངོ་ནི་རང་ངོ་རིག་པ། གཞན་ངོ་སྣང་བ། རང་ནི་རང་གི་རིག་པས་རྒྱུ་མེད་གཞན་ལ་མ་ལྟོས། རང་སྣང་བས་རྐྱེན་མེད་ཡུལ་ལ་མི་གནས་པའོ། །ཐོག་ཏུ་ནི་འགྲོ་ས་མེད་པས་འཆར་བ་དང་འཆུག་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ (༡༦༢)སྣང་བ་དང་རིག་པ་གཉིས་སྤྲད་པས་ཕྱི་སྣང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་འཁོར་བའི་སྤྱི་བས་ལྡོག་པའི་ཁུངས་འགགས་པས་ཕྱིན་པ།། ནང་རིག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འདས་པའི་སྤྱིབས་འོང་མེད་འགྲོ་ས་མེད་པས་ཕྱིན་པའོ། །ཐག་གཉིས་སྣང་མེད་པར་རིག་པ་གཅིག་པའི་ཐོག་ཏུ་འཁོར་འདས་གཉིས་མེད་དུ་བཅད་པས། སེམས་འགྱུ་བ་སྣ་ཚོགས་ལ་རྟོག་པའི་འཁོར་ཏེ། སེམས་འགྱུ་བ་རང་དག་པ། སྟོང་པ་ངོ་བོ་རང་ཐོག་ན་གསལ་བ་གཉིས་གཞི་མི་གཅིག་པས་སོ་སོར་ཕྱེ་བས། གཅིག་
Chinese
无法言说之中而受用。心融入法性之中，从心的房屋里，认识心的消逝之处。如是直接开示大之见解，认识消逝之处，身体的执着与心相连，安住于身体的表示方法上，返回的基础空无。认识消逝之因，语言的执着与词句的分别念相连，断绝关系，以那些的表示方法为主，没有找到返回的道路。又，认识消逝之时，心的执着依赖于不同的对境，断绝关系，开示安住于心的表示上，返回的果消失。如是开示了第七个内涵。 现在开示第八个内涵，依靠体验和分别念，三界的基础空无。也就是安住于四种解脱之上的要点，原始解脱没有重复的基础。（161）自解脱没有对治，完全解脱没有异熟，直解脱仅凭见而消逝的要点，依靠这些，轮回的显现和意识各异，以及超越者身和智慧的来源，以及那二者的关联，执着于法为我等，断绝这些，众生的三界之洞难以逃脱的消逝之相，依靠认识这些，于一瞬间抖落。之后，外在的身体，内在的语言，以及秘密心的有和三者的杂念分别，自然止息而断绝。如是开示了第八个内涵。 现在是第九个支分之义，开示三种要点的差别之法。那个“也”字是重复或添加的词语。面是自面是觉性，他面是显现。自是自己的觉性，无因不依赖于他者。自显现无缘不居于对境。最初是没有去处，因此没有生起和错误。如是（162）显现和觉性二者相合，依靠外在的显现，以轮回的总体，返回的源头止息而逝去。内在的觉性依靠超越的总体，没有到来没有去处而逝去。二者断绝显现，于觉性一体的最初，轮回涅槃二者无二而断绝。心的各种游移是分别念的轮回，心的游移是自清净，空性自性于自身上明亮，二者基础不一，因此各自区分，一
English
It is enjoyed in that which cannot be expressed. When the mind enters the realm of Dharma-nature, from a chamber of the mind, one recognizes the place of the mind's dissipation. Thus, the view of greatness itself is directly shown: by recognizing the dissipation, the attachment to the body is connected to the mind, and by abiding in the means of bodily gestures, the basis of reversal is emptied. By recognizing the cause of dissipation, the attachment to speech is connected to the discernment of words, and by severing the connection, the means of those indications are primary, and the path of reversal is not found. Furthermore, by recognizing the time of dissipation, the attachment of the mind is severed from the connection of relying on different objects, and by showing that it abides in the indications of the mind, the fruit of reversal is exhausted. Thus, the seventh inner meaning is shown. Now, the eighth inner meaning is shown: relying on experience and conceptualization, the basis of the three realms is emptied. That is, the key to abiding on top of the four liberations is that primordial liberation has no repeated basis. (161) Self-liberation has no antidote, complete liberation has no ripening, and the key to dissolving by merely seeing direct liberation relies on the distinct appearances and consciousness of cyclic existence, and the source of the body and wisdom of transcendence, and severing the connection between the two, which is to regard the Dharma as self. By relying on knowing the characteristic of the dissipation that is difficult to escape from the pit of the three realms of sentient beings, one shakes it off in a single moment. Then, the outer body, the inner speech, and the secret mind, and the conceptualizations of the three existences are cut off by their own cessation. Thus, the eighth inner meaning is shown. Now, the ninth meaning of the branch is shown: the Dharma of the distinction of the three key points. That "also" is a word of repetition or addition. Face is self-face is awareness, other-face is appearance. Self is one's own awareness, without cause, not relying on others. Self-appearance is without conditions, not abiding in objects. Initially, there is nowhere to go, so there is no arising or error. Thus, (162) when appearance and awareness are combined, relying on outer appearance, the source of reversal is cut off by the generality of cyclic existence and is gone. Relying on inner awareness, the generality of transcendence has no coming and no going, and is gone. By cutting off the two extremes of appearance, in the beginning of the unity of awareness, cyclic existence and nirvana are cut off as non-dual. The various movements of the mind are the cycle of conceptualization, the movements of the mind are self-pure, and the essence of emptiness is clear in itself. Since the two foundations are not the same, they are separated, and one