Tibetan
་ཉིད་བཟུང་བས། རྒྱུ་འབྲས་གོ་ལྡོག་ལས་རང་གནད་གཤིས་ལ་ཕེབས་པས་སོ། །རྒྱུ་ཡོད་པ་ནི་བཏགས་པ་མིང་ཡིན་གྱི་གཞིག་པས། འབྲས་བུ་རང་རྐྱེན་གནས་པ་དང་བྲལ་བ་ནི། གང་ལ་ཡོད་པ་བྱེད་པ་མི་གནས་སོ། །དེ་ཡང་རྒྱུ་བདག་དང་། རྐྱེན་བླ་མའི་གདམས་ངག་སྟོངས་པས་འབྱེད་པ་མེད་པའི་བར་དུ་ཡལ་བ། རང་གྲོལ་དུ་སེམས་འཛིན་མེད་རང་གསལ་དུ་སྟོར་བས། འཁོར་འདས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རང་དྲོད་ལ་ཕེབས་པ་ནི། འཁོར་རྐྱེན་ཆོས་ཉིད་ལས་འགྲོ་ས་མེད་པ་དང་། འདས་པ་ལམ་དུ་གསལ་བས། སྤང་བླང་དང་དགག་སྒྲུབ་མེད་པ་དང་། དེ་གཉིས་ལ་འབྲལ་མེད་པས་འཁོར་འདས་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་དུས་གཅིག་ལ་ (༡༠༩)འགགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་དེ་དག་གིས་ནི་སེམས་ཀྱི་དམིགས་དང་པོའི་བསྡུས་པའི་དོན་བཞི་པ་ཡེ་ཤེས་ལོག་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་འཁོར་འདས་འགག་པའི་ལུགས་བསྟན་པ་ལ་གཉིས་སུ་བྱས་ནས་བསྟན་ཏོ། །ད་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་ལྔ་པ་ཐབས་ཀྱི་འཇུག་པ་ཁྱད་པར་ཅན་བླ་མ་དྲིན་ཅན་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བར་བསྟན་པ་ལ། ནང་དོན་གསུམ་གྱིས་བསྟན་པའི་དང་པོ་ཐབས་ཀྱི་གནད་བླ་མའི་ཞལ་ནས་འབྱུང་བར་བསྟན་པ་ནི། ཐབས་ནི་གང་ལ་འགགས་པ་མེད་ཅེས་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། ཐབས་ཞེས་པ་ཐོག་མ་མིན་པ་ལས་བསྐོར་ནས་ཐ་མ་གང་ཡིན་གྱི་སྟེང་དུ་ཕེབས་པས་ན། ཐབས་ཆེ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཕྱོགས་སྣ་ཚོགས་ནས་གང་ལ་ཡང་འགགས་པ་མེད་པ་ནས་མཚོན་ནས། ཐ་མ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བབས་ཐེག་ཏུ་འབེབས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་པ་དེའི་རྗེས་སུ་དད་པ་ཅན་གང་འཛིན་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བར་བཤད་པ་ནི། དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེ་ལ་བསྟན་པས་ (༡༡༠)སོ། །དེ་ཡང་དཔལ་ལྡན་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་སྟོན་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ། སྔོན་བྱུང་གི་དུས་ན་སློབ་དཔོན་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེའི་བླ་མ་ཡིན་པས་ཉིད་ལ་གདམས་པའི་དོན་འདིར་བསྟན་པར་བྱའོ། །ཞེས་པས་སོ། །ཞེས་དང་པོའི་བསྡུས་པའི་དོན་ལྔ་པའི་ནང་དོན་དང་པོ་ཐབས་ཀྱི་གནད་བླ་མའི་ཞལ་ལས་བྱུང་བར་བསྟན་ནས། ད་ནི་ནང་དོན་གཉིས་པ་བླ་མ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་བརྟེན་པས་འགྲོ་བ་དེ་ཁམས་གསུམ་དུ་མི་ལྡོག་པར་བསྟན་པ་ནི། མཚན་ཉིད་རྫོགས་པའི་བླ་མ་ཡིས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་མཚན་ཉིད་ཅེས་པས་མ་འོངས་པའི་དུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པས་བླ་མ་རྒྱུད་ལ་མཁས་པས་ཚིག་ལྷད་མེད་པ་དང་། དོན་ལ་འགྲུས་མེད་པར་སྟོན་ཤེས་པ་དང་། དོན་ལ་མཁས་པས་ཡལ་བའི་ཚད་ལ་མཁས་པ་དང་། བརྡའ་དོན
Chinese
因为执持之故，从因果颠倒而趋入自性本性。有因是假立之名，若坏灭，则果与自缘住处相离，即于何者有，则作者不住。又是因之我与，缘之上师口诀空尽，于无有分别之间消失，于自解脱中无有执持心，于自明中消失，则轮回涅槃之果趋入自暖，轮回之缘无有超出法性之处，涅槃于道中显现，则无有取舍与破立，且二者无有分离，故执轮回涅槃为二者，于一时（109）止息，是为之。如是等是依于心之所缘第一之摄义第四，依于智慧颠倒之体性，所说轮回涅槃止息之理，分为二而宣说。今说摄义第五，依于具加持之殊胜方便上师，而生起，其中以三内义而宣说，初说方便之要从上师口中生起，以“方便于何者无有止息”等而宣说，方便之义是从非初始处回转，而趋至最后为何者之上，故名为大方便。从种种方面于何者亦无有止息等为代表，最终令落于法性之定见中。如是宣说之后，信徒所应执持者，即是宣说与一切佛无二之金刚，即是三世诸佛所教示之极喜金刚（110）。又是具德者，乃是续部之导师金刚持，于往昔之时，乃是导师极喜金刚之上师，故于此处宣说对您之教诲之义。如是，初摄义第五之内义第一，宣说方便之要从上师口中生起。今说内义第二，依止具相之上师，则众生不退转于三界，如是宣说。以“具相圆满之上师”等而宣说，又是体性之义是随顺未来之时，故上师精通续部，则言词无有错谬，于义无有懈怠而善于宣说，且精通义理，故精通消失之量，且通达表诠
English
Because of holding on, from the reversal of cause and effect, one proceeds to the nature of self-essence. Having a cause is a fabricated name, and if it is destroyed, the result is separated from its own conditions and dwelling place, that is, in whatever there is, the doer does not dwell. Moreover, the cause of self and the guru's instructions of conditions are exhausted, disappearing in the absence of separation, in self-liberation there is no mind-holding, disappearing in self-illumination, then the result of samsara and nirvana proceeds to self-warmth, the conditions of samsara have no place to go beyond the nature of reality, and nirvana appears on the path, then there is no acceptance or rejection, and no affirmation or negation, and the two are inseparable, so the holding of samsara and nirvana as two, at one time (109) ceases, this is it. These and so on are based on the first condensed meaning of the object of the mind, the fourth, based on the nature of inverted wisdom, the way of cessation of samsara and nirvana is explained in two ways. Now, the fifth condensed meaning is explained, which arises based on the blessed and special skillful means guru, in which it is explained with three inner meanings, the first is to explain that the key to skillful means arises from the guru's mouth, with "skillful means have no cessation in what" and so on, the meaning of skillful means is to return from the non-initial place, and proceed to the top of what is the last, so it is called great skillful means. From various aspects, there is no cessation in anything, etc., as a representative, finally causing it to fall into the fixed view of the nature of reality. After such an explanation, what the faithful should hold is the vajra that is said to be non-dual with all the Buddhas, that is, the Joyful Vajra taught by the Buddhas of the three times (110). Moreover, the glorious one is the Vajradhara, the teacher of the tantras, who in the past was the guru of the teacher Joyful Vajra, so here the meaning of the teachings to you is explained. Thus, the first inner meaning of the fifth condensed meaning, explaining that the key to skillful means arises from the guru's mouth. Now the second inner meaning is explained, relying on the guru who has the characteristics, then sentient beings do not regress in the three realms, as explained. It is explained by "the guru with complete characteristics" and so on, and the meaning of the nature is to follow the future time, so the guru is proficient in the tantras, then the words have no mistakes, there is no懈怠 in the meaning and he is good at explaining, and he is proficient in the meaning, so he is proficient in the amount of disappearance, and he understands the symbolic
Tibetan
་དབྱེར་མེད་ལ་མཁས་པས་དོན་རང་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་པའོ། །དེ་ཡང་འདི་ནས་ཡངས་ཤིང་རྒྱུད་ལ་མཁས་པ་དང་། གོམས་ཤིང་སྒྲུབ་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་། རྟོགས་ཤིང་ལྟ་བ་ལ་མཁས་པ་དང་། ཉམས་སུ་བླང་ཞིང་ཉམས་མྱོང་ལ་མཁས་པའོ། །དེ་བཞི་ (༡༡༡)དང་ལྡན་པ་ལ་བླ་མའི་མཚན་ཉིད་རྫོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བླ་མ་ནི་རྩ་བ་དང་། ཡན་ལག་གཉིས་སོ། །གནད་ལ་ནི་དད་པ་དང་ལྡན་པའི་སྐལ་ལྡན་བརྟེན་ནས་གྲོལ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། དབང་པོ་རབ་བླ་མས་བསྟན་པའི་ཚེ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་གྲོལ་ལ། འབྲིང་པོས་བསྟན་པ་དེ་ཤེས་ཏེ་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་གྲོལ་ལ། ཐ་མས་བསྟན་པ་གོ་བ་ལ་བརྟེན་ནས། གོ་བ་ཙམ་གྱིས་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པ་ལ་གྲོལ་བའོ། །དེ་ལྟར་ཀྱང་འཇམ་དཔལ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ལས། །སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་བྱེ་བྲག་ཕྱེད། །ཅེས་པ་དང་། སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །ཞེས་པས་སོ། །དེ་ཡང་དབང་པོའི་འགྱུར་དག་གིས་གང་ཟག་སུ་ཡང་རུང་བའི་སྙིང་ལ་བླ་མས་གནད་འདི་བཅུག་ནས་བསྟན་པ་ཙམ་གྱིས་མཐོང་ལ་མཐོང་བས་ཤེས་ལ། ཤེས་པས་གོ་བས་ན། གང་ཟག་དེ་གསུམ་ཀ་ཡང་དག་པར་ངེས་པ་རྙེད་ལ། དཔེར་ན་བརྒྱལ་ནད་ཅན་གྱི་ནད་ལངས་པས་སྐད་ཅིག་མར་དྲན་མེད་འགྱུར་བ་ལྟར་ (༡༡༢)དབང་པོ་རབ་གྲོལ། ཡང་དཔེར་ན་དྷ་སེང་གི་ཁུ་བ་འཐུང་བས་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་དྲན་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ལྟར། འབྲིང་པོ་རྣམས་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་གྲོལ་ལ། དཔེར་ན་སྨྱོ་བའི་དུག་འཐུངས་པས་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པ་ལ་དྲན་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ལྟར། ཐ་མ་རྣམས་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པ་ལ་གྲོལ་བར་ངེས་སོ། །དེས་ནི་གནད་བསྟན་པ་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་གོམས་མ་དགོས་པར་གྲོལ་བར་ན། ཁམས་གསུམ་དུ་མི་ལྡོག་པ་ནི། དཔེར་ན་འཆི་བར་ངེས་པ་སླར་ལྡོག་པ་མེད་པ་ལ་བཞག་པའོ། །ཞེས་ནང་དོན་གཉིས་པ་བླ་མ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་བརྟེན་པས་འགྲོ་བ་དེ་ཁམས་གསུམ་དུ་མི་ལྡོག་པར་བསྟན་ནས། ད་ནི་ནང་དོན་གསུམ་པ་ཡང་དག་པའི་གནད་ཀྱིས་གྲོལ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བསྟན་པ་ནི། གང་མ་ཤེས་པ་ན་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། གང་ཞེས་སྣང་བ་རང་སར་བཞག་ནས་མ་ཤེས་པ་སྟེ་བློས་མ་བསྒྱུར་བ་ཉིད། དེ་ཉིད་དབང་པོས་ཚུར་མ་བཅད་པར་རང་སར་བཞག་པ་དང་དེ་ལས་འགྲོ་ས་གཞན་མེད་དོ། །ཐ་མལ་ལྟ་བུ་འགྲོ་བའི་རྟོག་པ་ལ་མ་གྲོལ་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་ (༡༡༣)སེམས་མེད་པ་ལྟར་ཞེས་པས་སོ། །མ་བལྟས་པ་ནི་ཞེས་པ་དེ་ཉིད་ལ་ཕྱོགས་དང་གཏད་མེད་པས་ནི། བླ་མའི་གདམས་པའི་མཆོག་སྟེ། དེ་ལ་མིང་དུ་བཏགས་ལ་གཏ
Chinese
精通无分别，意义自然显现。即从此精通广阔和传承，熟悉并精通修法，证悟并精通见地，实践并精通经验。具备这四点（111）称为具足上师的特征。上师是根本和支分两种。关键在于，具足信心和福报者依止上师而解脱有三种：上等根器者，上师指示时，仅凭见闻就能在第一刹那解脱；中等根器者，知晓上师的指示，仅凭知晓就能在第二刹那解脱；下等根器者，依靠理解上师的指示，仅凭理解就能在第三刹那解脱。如是，《文殊幻化网》中说：“一刹那能辨别差别。”以及“一刹那成就圆满正觉。”也是这个意思。也就是说，凭借根器的变化，上师将此关键置入任何人的心中，仅凭指示就能见到，见到就能知晓，知晓就能理解，那么这三种人都能正确地获得定解。例如，癫痫病患者发病时，会在一刹那间失去知觉，（112）上等根器者因此解脱。又如，饮用曼陀罗花汁，会在第二刹那失去知觉一样，中等根器者在第二刹那解脱。又如，饮用疯毒，会在第三刹那失去知觉一样，下等根器者必定在第三刹那解脱。因此，仅凭指示关键就能解脱，无需串习，那么不退转于三界，就像确定死亡无法逆转一样。如是，第二个内容，依止具足特征的上师，使众生不退转于三界。现在，第三个内容，以正确的关键解脱，这是名言上的指示：对于不了解的事物，通过知晓等来指示，即是将显现安住于自处，不了解，也就是不被分别念所改变。它本身不被根器所阻断，安住于自处，除此之外没有其他去处。虽然看似像普通人一样没有从行走的分别念中解脱，（113）但就像没有心一样。所谓“不观待”是指它本身没有方向和目标，这是上师教诲的精华，给它命名为“给
English
Being skilled in non-differentiation, the meaning naturally arises. That is, from here, being skilled in vastness and lineage, being familiar and skilled in methods of practice, realizing and being skilled in views, practicing and being skilled in experience. Having these four (111) is called having the complete characteristics of a lama. The lama is of two types: root and branch. The key is that those with faith and fortune rely on it, and there are three types of liberation: the superior faculty is liberated in the first moment by merely seeing when the lama points it out; the intermediate faculty knows what is pointed out and is liberated in the second moment by merely knowing it; the inferior faculty relies on understanding what is pointed out and is liberated in the third moment by merely understanding it. Thus, in the Net of Magical Illusion of Manjushri: "One moment distinguishes the differences." And: "One moment completes perfect enlightenment." That is, by the changes of faculties, the lama puts this key into the heart of anyone, and by merely pointing it out, one sees, and by seeing, one knows, and by knowing, one understands, then all three people find the correct certainty. For example, just as when a person with epilepsy has a seizure, he loses consciousness in an instant (112), the superior faculty is liberated. Again, just as drinking datura juice causes one to lose consciousness in the second moment, the intermediate ones are liberated in the second moment. Again, just as drinking mad poison causes one to lose consciousness in the third moment, the inferior ones are certain to be liberated in the third moment. Therefore, if one is liberated by relying only on pointing out the key, without needing to become accustomed to it, then not turning back in the three realms is like placing certainty in death that cannot be reversed. Thus, the second meaning is that relying on a lama who possesses the characteristics causes beings not to turn back in the three realms. Now, the third meaning is that liberation is achieved through the correct key, which is taught in terms: when one does not know, it is taught through knowing, etc., that is, leaving the appearance in its own place, not knowing, that is, not transforming it with the mind. That itself is not cut off by the faculties, but remains in its own place, and there is no other place to go from there. Although it seems that one has not been liberated from the thoughts of ordinary beings (113), it is as if there is no mind. The phrase "not looking" means that it itself has no direction or target, which is the supreme instruction of the lama, and it is named "giving".