Tibetan
སྐྱེ་བ་རང་རྒྱུད་དུ་འཛིན་པ་ལས་འདས། ཕྱི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པས་ལྡོག་རྒྱུ་དང་ལྡོག་རྐྱེན་གང་ལའང་མི་གནས་པའོ། །དམིགས་དེ་གནས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། གཞི་ལ་གནས་པས་སེམས་ལ་བཅོས་མི་དགོས། ལམ་ལ་གནས་པས་སེམས་ལ་བསྒྱུར་མི་དགོས། འབྲས་བུ་ལ་གནས་པས་དུས་གསུམ་ཐ་དད་པ་ལས་མ་འདས་པའོ། །དམིགས་དེ་གཏད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཕྱི་ཡུལ་ལ་དམིགས་པ་ (༨༥)གཏད་པས་སྣང་རྐྱེན་ཆོས་ཉིད་དུ་གྲོལ་བའི་གནད་དང་། ནང་ཕུང་པོ་ལ་གཏད་པས་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་དུ་གྲོལ་བའི་གནད་དང་། གསང་བ་སེམས་ལ་གཏད་པས་སེམས་ཉིད་དེ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་གནད་དང་གསུམ་གྱིས། ཆོས་སྐུ་རང་སྟོང་པའི་ངང་དུ་གྲོལ་བས་སེམས་ལ་རྒྱུ་མེད། ལོངས་སྐུ་གསལ་བའི་ངང་དུ་གྲོལ་བས་སེམས་ལ་རྐྱེན་མེད། །སྤྲུལ་སྐུ་བདག་འཛིན་མེད་པའི་ངང་དུ་གྲོལ་བས་སེམས་ལ་འབྲས་བུ་མེད་པ་སྟེ། རྒྱུ་མེད་པས་བཟློག་པའི་གཞི་སྟོང་ལ། རྐྱེན་མེད་པས་ལུས་སེམས་ལ་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་གནད་དང་། འབྲས་བུ་མེད་པས་སེམས་རང་ཡལ་བའི་གནད་ཀྱིས་གང་གིས་ཀྱང་གོས་པ་མེད་པའོ། །དྲུག་ཅེས་པ་དུམ་བུ་ངེས་པའི་གྲངས་ཏེ། དང་པོ་བསྡུས་པའི་ཚིག་གིས་བསམ་པ་ངོས་བཟུང་བས་ཡལ་བའི་དུས་ཚོད་ངོ་ཤེས་པའི་དགོས་པ་ཡོད། གཉིས་པ་རྣམ་རྟོག་གཅོད་པའི་སྤུ་གྲིས་བྱུང་ཚོར་སྒོ་བཀག་པས་རྣམ་རྟོག་གློ་བུར་བ་རྣམས་རང་སར་གྲོལ་བའི་དགོས་པ་ཡོད། གསུམ་པ་ཤེས་ (༨༦)པའི་གཏད་ས་གཅུན་པས་སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་དབྱེ་བས། རང་ངོ་ཆོས་ཉིད་དུ་གྲོལ་བའི་དགོས་པ་ཡོད། བཞི་པ་འགྱུ་བྱེད་རང་ལ་གནས་པའི་འཁོར་ལོས་འཁོར་བའི་བྱུང་ཁུངས་བཙལ་བས་འཁོར་འདས་མིང་མེད་པའི་དགོས་པ་ཡོད། །ལྔ་པ་རིམ་འབྱེད་དྲུག་གིས་སེམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བསྟན་པས་རང་སེམས་ལ་བྱན་ཚུད་པའི་དགོས་པ་ཡོད། དྲུག་པ་རྒྱུན་དུ་འཁོར་ལུགས་དྲུག་གིས་སེམས་རང་སྐྱོན་བསྟན་པས། སེམས་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པའི་དགོས་པ་ཡོད་པས་དེ་ལྟར་དྲུག་ཏུ་ངེས་པས་འགྲོ་བ་དྲུག་རང་སར་གྲོལ་བར་བྱེད་པའི་གནད་ལ། དེ་ལས་མང་ན་དགོས་པ་མེད་ལ། ཉུང་ན་དགོས་པའི་དོན་མ་ཚང་བས་དྲུག་ཁོ་ནར་ངེས་པའོ། །དེ་ཡང་དམིགས་དང་པོས་བསྡུས་པའི་དོན་དྲུག་ཏུ་བསྟན་པ་ནི། རིགས་དྲུག་གི་རྟོག་པ་གཅོད་པ་ལ་དགོངས་ལ། གཉིས་པ་བསྡུས་པའི་དོན་ལྔས་བསྟན་པ་ནི་དུག་ལྔ་རང་གྲོལ་ལ་དགོངས་པའོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ནི་ཐབས་ཤེས་རབ་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །བཞི་པ་ལ་བཞིས་བསྟན་པ་ནི། སྐྱེ་གནས་བཞི་ (༨༧)དག་པར་བྱེད་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །ལྔ་པ་ལ་ལྔས་བསྟན་པས་ཡེ་ཤེས་ལྔ་མངོན་དུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །དྲུག་པ་ལ་གསུམ་གྱིས་བསྟན་པ་ནི། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ཁམས་གསུམ་དུ་མི་ལྡོག་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །ཞེས་པ་ནི་གཞུང་དུམ་བུ་དྲུག་ལ་བསྡུས་པའི་དོན་ཉེར་ལྔར་བསྟན་པར་བྱ་བཤད་པར་བྱ་ཞེས་པའོ། །ད་ནི་གཞུང་གི་དོན་བསྟན་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཕྱག་བཙལ་བ་མདོར་བསྟན་པ་དང་། དུམ་བུ་ངེས་པས་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་བསྟན་པ་ནི། བཅོམ་ཞེས་པ་རྟོག་པ་ཡལ་བའི་རྒྱུ་ངོ་ཤེས་པས་ཆོས་ཉིད་སྤང་བླང་དང་བྲལ་བར་ངོ་སྤྲད་པས། འགྱུ་བ་ཐ་དད་པ་བཅོམ་ལ། ཡུལ་དུས་ངོ་ཤེས་པས་ཆོས་ཉིད་ལ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པར་ངོ་སྤྲད་པས་རྟོག་པ་བདག་ཏུ་བཅིངས་པ་བཅོམ་ལ། ཡལ་ས་ངོ་ཤེས་པས་ཆོས་ཉིད་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་འདས་པར་ངོ་སྤྲད་པས། དྲན་བསམ་གྱི་འཁོར་ལོ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་ནུབ་པས་ན་བཅོམ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བཅོམ་པས་གནད་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་ཆོས་ཉིད་མ་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་བས། ལུས་ (༨༨)ངག་ཡིད་གསུམ་དང་གདངས་རང་བཞིན་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་གསུམ་དང་ལྡན་པས་ན་ལྡན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ལྡན་པའི་འགྲོ་བའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལས་འདས་པས་ན་འདས་ཞེས་བྱའོ། །རང་ནི་གཞན་གྱི་སྤྲོས་པ་བཅད་པས་ཆོས་ཉིད་རང་ཐོག་ནས་གྲོལ་བས་ཡིད་ཆེས་པའོ། །གྲོལ་ཞེས་པ་གནད་ཤེས་པས་གྲོལ་བ་ནི། ཏི་པ་རིའི་བུ་ལག་བཟང་གི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་ལྟར་གྲོལ་བ་དང་། གནད་དེ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་གྲོལ་བ་སྔར་འདྲིས་ཀྱི་མི་ཕྱིས་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་ངོ་ཤེས་པས་ཐག་ཆོད་པ་ལྟ་བུའོ། །གནད་དེ་རང་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་བ་ནི་སྦྲུལ་གྱི་མདུད་པ་མ་བཤིགས་པར་རང་གྲོལ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དོན་དེའི་གོང་ན་གཞན་གང་གིས་ཐབས་གདའ་བ་མེད་པས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །བདེ་བ་ནི་ཕྱི་སྣང་བའི་བདེ་བས་རྐྱེན་ངན་ཐམས་ཅད་གྲོགས་སུ་ཤར་ལ། ནང་ལུས་ཀྱི་བདེ་བས་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་དུ་ཤེས་པའོ། །གསང་བ་སེམས་ཀྱི་བདེ་བས་སེམས་རང་དག་རང་གྲོལ་བས་འགྱུ་བ་རང་སར་གྲོལ་བས་རྣམ་རྟོག་ཡེ་ཤེས་སུ་ལྡང་བའོ། །དཔལ་ནི་སྟོང་པ་ཆོས་དབྱིངས་སུ་ཤར་བས་ (༨༩)དྲན་བསམ་སེམས་ཀྱི་དཔལ་དུ་བྱུང་བ་དང་། སྣང་ཤེས་རྒྱན་དང་ཁ་དོག་ཏུ་ཤར་བས་སྣང་རྟགས་སེམས་ཀྱི་དཔལ་དུ་བྱུང་བའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་པས། ཕྱག་སྐྱེ་མེད་རང་གྲོལ་བ་ཉིད་ལ་ཉིད་བཙལ་བས། སྣང་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལས་གྲོལ་བ་དེའི་ཕྱིར་ན་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་ཆོས་ཉིད་དོན་ལ་བྱས་པའོ
Chinese
超越了执着于自生的轮回。不住于边际，因此不住于任何的止息之因和止息之缘。如果从安住于此目标来说，安住于基，则无需矫正心。安住于道，则无需改变心。安住于果，则未超越三时差别。如果从专注于此目标来说，专注于外境（85），则显现之缘于法性中解脱的关键；专注于内五蕴，则一切痛苦于法性中解脱的关键；专注于秘密之心，则心性无生的关键这三者。法身于自性空性中解脱，故心无因。报身于光明中解脱，故心无缘。化身于无我执中解脱，故心无果。无因故，遣除之基为空性。无缘故，身心无关联的关键。无果故，心自消融的关键，因此不被任何事物所染污。所谓六，是确定段落的数量。第一，以总摄之词确定想法，因此有认识消逝之时的必要。第二，以斩断分别念的剃刀关闭生起感受之门，因此有使突发分别念于自性中解脱的必要。第三，约束所知（86）的专注之处，区分心与智慧，因此有使自性于法性中解脱的必要。第四，以安住于自生的轮转之轮，寻找轮回的来源，因此有轮回涅槃无名的必要。第五，以次第区分六者，显示心的差别，因此有精通自心的必要。第六，以恒常轮转的六种方式，显示心之自过，因此有了知心之空性的必要，因此确定为六，是使六道众生于自性中解脱的关键。多于此则无必要，少于此则必要之义不完整，因此唯有六是确定的。此外，第一个目标显示为总摄的六义，意在断除六道的分别念。第二个以总摄的五义显示，意在五毒自解脱。第三个以二者显示，意在方便智慧不离。第四个以四者显示，意在四生（87）清净。
English
Transcending attachment to self-generated existence. Not abiding in extremes, therefore not abiding in any cause or condition of cessation. If considered from the perspective of abiding in this aim, abiding in the ground, there is no need to correct the mind. Abiding in the path, there is no need to transform the mind. Abiding in the fruit, there is no transcendence of the distinctions of the three times. If considered from the perspective of focusing on this aim, focusing on external objects (85), the key is the liberation of appearances into dharmata; focusing on the internal aggregates, the key is the liberation of all suffering into dharmata; focusing on the secret mind, the key is the mind itself being unborn, these three. The Dharmakaya is liberated into its own emptiness, therefore the mind has no cause. The Sambhogakaya is liberated into its own clarity, therefore the mind has no condition. The Nirmanakaya is liberated into its own absence of self-grasping, therefore the mind has no result. Because there is no cause, the basis of reversal is emptiness. Because there is no condition, the key is the absence of connection between body and mind. Because there is no result, the key is the mind's own dissolution, therefore it is not stained by anything. The term "six" is a definite number of sections. First, by identifying the thought with a collective word, there is a need to recognize the time of vanishing. Second, by closing the door of arising sensations with the razor of cutting off conceptual thoughts, there is a need to liberate sudden conceptual thoughts into their own place. Third, by restraining the focus of knowledge (86), distinguishing between mind and wisdom, there is a need to liberate one's own face into dharmata. Fourth, by seeking the source of samsara with the wheel of activity residing in itself, there is a need for samsara and nirvana to be without names. Fifth, by sequentially distinguishing the six, showing the distinctions of the mind, there is a need to become familiar with one's own mind. Sixth, by constantly showing the faults of the mind itself through the six ways of revolving, there is a need to know the characteristic of the mind's emptiness, therefore it is determined as six, which is the key to liberating the six realms of beings into their own place. More than that is unnecessary, and less than that does not fulfill the meaning of necessity, therefore only six is definite. Furthermore, the first aim is shown as the six meanings of collection, intending to cut off the conceptual thoughts of the six realms. The second is shown as the five meanings of collection, intending the self-liberation of the five poisons. The third is shown by two, intending the inseparability of skillful means and wisdom. The fourth is shown by four, intending the purification of the four births (87).
Chinese
对于第五点，以五种方式展示，是为了使五种智慧显现而考虑的。第六点，以三种方式展示，是为了使身语意三者不退转为三界而考虑的。以上是将正文归纳为六个部分，并展示二十五个要点，将要进行解说。现在，正文的意义展示分为两个部分：简要地展示顶礼，以及通过确定的部分进行详细解释。其中，展示顶礼是： “བཅོམ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”这个词，是因为认识到妄念消失的原因，从而将法性与舍弃和接受分离而认识到。平息了各种不同的动荡。因为认识到时间和地点，从而认识到法性没有变化，平息了将妄念束缚为自我的状态。因为认识到消失的地方，从而认识到法性超越了因果，所有的念头都消失在法性的状态中，所以称为“བཅོམ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”。 像这样平息之后，仅仅知道要点，法性就自然解脱了。因此，具备身（88）语意三种，以及声音、自性、大自在三种，所以称为“ལྡན་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”。 像这样具备的众生，超越了身语意三种，所以称为“འདས་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”。 自己是断绝了其他人的戏论，法性从自身解脱，所以是确信的。 “གྲོལ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”这个词的意思是，因为知道要点而解脱，就像蒂巴日之子拉桑从工作结束时解脱一样。仅仅看到要点就解脱，就像以前认识的人后来仅仅看到就被认出并确定一样。要点在自身解脱，就像蛇的结没有解开就自然解脱一样。像这样的意义，没有任何其他方法可以超越它，所以称为“ཆེན་པོ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”。 快乐是，外在显现的快乐使所有的恶缘都显现为朋友。内在身体的快乐使所有的痛苦都被理解为法性。秘密是，心的快乐使心自然清净、自然解脱，动荡自然平息，使分别念升华为智慧。 光辉是，空性显现在法界中，（89）使念头成为心的光辉。显现的觉知显现为装饰和颜色，使显现的征兆成为心的光辉。 像这样安住于这种状态，顶礼是，在无生自然解脱的本身中寻找本身，从执着于显现觉知的自我中解脱，因此顶礼。这是对法性意义的实践。
English
Regarding the fifth point, it is considered that showing by five ways makes the five wisdoms manifest. The sixth point, showing by three ways, is considered that the three of body, speech, and mind do not regress into the three realms. That is to say, the text is summarized into six parts, and twenty-five points are shown, which will be explained. Now, the meaning of the text is shown in two parts: briefly showing the prostration, and explaining in detail through definite parts. Among them, showing the prostration is: The word "བཅོམ་（Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, meaning: vanquished）" is because recognizing the cause of the disappearance of delusion, thereby recognizing the nature of reality as separate from abandonment and acceptance. It pacifies various different disturbances. Because recognizing time and place, thereby recognizing that the nature of reality is immutable, it pacifies the state of binding delusion as self. Because recognizing the place of disappearance, thereby recognizing that the nature of reality transcends cause and effect, all the cycles of thought disappear into the state of the nature of reality, so it is called "བཅོམ་（Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, meaning: vanquished）". Having vanquished in this way, merely knowing the key point, the nature of reality is naturally liberated from the beginning. Therefore, possessing the three of body (88), speech, and mind, as well as the three of sound, nature, and great self, it is called "ལྡན་（Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, meaning: endowed）". Having such endowed beings, transcending the three of body, speech, and mind, it is called "འདས་（Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, meaning: transcended）". Self is cutting off the proliferation of others, the nature of reality is liberated from itself, so it is believed. The meaning of the word "གྲོལ་（Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, meaning: liberated）" is that liberation comes from knowing the key point, just as Laksang, the son of Tipari, is liberated from the end of his work. Merely seeing the key point is liberation, just as a person who was previously acquainted is recognized and determined merely by seeing him later. The key point is liberated in itself, just as a snake's knot is naturally liberated without being untied. Such a meaning, there is no other method that can surpass it, so it is called "ཆེན་པོ་（Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, meaning: great）". Happiness is that the happiness of external appearance makes all bad conditions appear as friends. The happiness of the inner body makes all suffering known as the nature of reality. The secret is that the happiness of the mind makes the mind naturally pure and naturally liberated, the turbulence naturally subsides, and the thoughts arise as wisdom. Glory is that emptiness appears in the realm of reality, (89) making thoughts the glory of the mind. The appearing awareness appears as ornaments and colors, making the appearing signs the glory of the mind. Remaining unmoving from such a state, prostration is seeking oneself in the unborn, naturally liberated self, liberated from grasping the self of appearing awareness, therefore prostration. This is the practice of the meaning of the nature of reality.