Tibetan
ལྔ་པ་རིམ་པ་རྣམ་པ་དྲུག་གིས་སེམས་ཀྱི་རང་སྐྱོན་དབྱེ་བར་བསྟན་པ་དང་། དྲུག་པ་རྒྱུན་དུ་འཁོར་ལུགས་དྲུག་གིས་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་མཚན་བསྟན་པ་ནི། གང་ཟག་གི་བློའི་རིམ་པ་གསུམ་ལ་དགོངས་པ་གསུམ་སྟེ། སྒྲ་དོན་ཚིག་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་དབང་པོ་རབ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མཚན་སྒྲ་འགྱུར་གནས་ལུགས་དང་བཅས་པར་བསྟན་པ་དང་། འཁོར་འདས་བརྡའ་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་དབང་པོ་འབྲིང་པོས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མཚན་བརྡའ་འགྱུར་དུ་བསྟན་པ་དང་། དོན་རང་ངོ་ལ་བརྟེན་ནས་དབང་པོ་ཐ་མ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མཚན་དོན་འགྱུར་མན་ངག་དང་སྦྱར་བར་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་དངོས་པོ་གཤིས་ཀྱི་སེམས་ཉིད་དེ་ལ་མ་རིག་པ་མེད་པས་སྔར་སྐྱེ་མ་མྱོང་བའི་གནད་ཀྱིས་འཁྲུལ་པའི་མིང་མེད་ལ། ད་ལྟ་འཁྲུལ་པ་མི་བདེན་ (༧༨)པའི་གནད་ཀྱིས་ད་ལྟ་སྐྱེ་བ་ལ་མི་གནས་པས། རྣམ་རྟོག་ཐ་དད་པ་ཉིད་རང་སར་ཡལ་ལ། ཕྱིས་སྐྱེ་མི་སྲིད་པའི་གནད་ཀྱིས་འཁོར་བ་ཉིད་ཡེ་ནས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་ནི་ཡི་གེ་སྭ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་འགྱུ་བ་རང་སར་ཡལ་བས། ཆོས་རྣམས་ཟད་སར་ཟད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གནས་ལུགས་དངོས་པོའི་འདུག་ཚུལ། ལྟ་བ་གཏུགས་ཐུབ་པ་ལ་རག་ལུས་པ་སྟེ། ལྟ་བ་སྟོང་པས་ཟད་པའི་ལུགས་ལ་མཁས་པ་དང་། ལྟ་བ་གྲོལ་བས་ཟད་པའི་དུས་ལ་མཁས་པ་དང་། ལྟ་བ་དང་བྲལ་བས་ཟད་པའི་ཚད་ལ་མཁས་པས་ན་རྟོག་པ་རང་ལོག་པས་དེ་དུས་གསུམ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྟོང་ཉིད་གཅིག་གི་འཁོར་ལོ་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་ན། ཚ་ཞེས་རང་ཟད་དུ་བྱུང་བའོ། །དེ་ཉིད་མ་རིག་པ་རང་གནས་རང་ཤར་རང་གྲོལ་བས་དུ་ཞེས་འདས་པའོ། །མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་རང་གྲོལ་གཅིག་གི་འཁོར་ལོ་ལས་མ་འདས་པའོ། །དེ་ཡང་གཞི་གནས་རང་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ན་ཡི་ (༧༩)གེ་པེ་སྟེ། ཤེས་རབ་སྟོང་པས་མཚན་མའི་རྟོག་པ་རྣམས་རང་ཟད། ཤེས་རབ་ཉིད་གསལ་བའི་ཆ་ནས་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཐམས་ཅད་རང་གྲོལ། ཤེས་རབ་གནས་པའི་ཆ་ནས་རང་བྱུང་རང་ཤར་དུ་རྟོགས་པའོ། །དེ་ཡང་སྟོང་ཉིད་ཟད་པའི་ངང་དུ་ལ་བཟླས་པས་ན་ལ་ཞེས་མི་གནས་པས་དངོས་མིན་ལ། ཐམས་ཅད་དུ་ཤར་བས་ཚད་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དོན་དེ་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལུས་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ན་ཡི་གེ་ན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཉིད་གཉུག་མ་ལ་ལས་དང་བག་ཆགས་ཀྱིས་གོས་པ་མེད་པའི་གནད་ཀྱིས་རྣམ་རྟོག་བག་ཆགས་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་གདར་ཤ་ཆོད། །སེམས་ཉིད་སྟོང་པ་ལ་མཚན་མ་རིམ་ཅན་གྱི་ཁ་དོག་ཏུ་གྲུབ་པ་མེད་པས། ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མའི་ལུས་ཀྱི་གདར་ཤ་ཆོད། སེམས་ཉིད་ལྷུག་པ་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་ལས་འདས་པས། རིན་པོ་ཆེ་གསང་བའི་ལུས་ཀྱི་གདར་ཤ་ཆོད་པས་ན། ཐ་མ་ལུས་ལ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཤེས་ན་ཆོས་ (༨༠)ཐམས་ཅད་ཀྱི་མདོ་དང་ང་རྒྱས་པ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཉིད་མ་བཅོས་པའི་གཞི་ཡིན་པས་བྱ་བྱེད་དང་འབད་རྩོལ་ལས་འདས། མ་བསྒྱུར་བའི་ལམ་ཡིན་པས་བསྒྲོད་ཅིང་སྦྱངས་པ་ལས་འདས། མ་བསླད་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་རེ་དོགས་དང་དགག་སྒྲུབ་ལས་འདས་པས་ན། མ་ཞེས་ཐོག་མའི་གཞི་ལ་སེམས་ཉིད་ཐིམ་པས་འཁོར་འདས་དུས་གཅིག་ལ་འགགས་པས་ཁམས་གསུམ་མིང་མེད་པའོ། །མཚན་བརྡའ་འགྱུར་དུ་བསྟན་པ་ནི། སྤྱིར་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྡས་བརྟགས་པ་ལས་མ་རྟོགས་པའི་ཆོས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་མི་སྲིད་པས། རང་བཞིན་གྱི་བརྡས་འཁོར་བ་དུས་གཅིག་ལ་ཆོས་ཉིད་དུ་འཆར་བ་དང་། བརྗོད་པའི་བརྡས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མིང་དོན་གཏན་ལ་ཕེབས་པའོ། །བྱས་ཤིང་བསྟན་པའི་བརྡས་རྟོགས་པ་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བརྡས་བརྟགས་ལ། བོད་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་བརྡས་བརྟགས་པས་ན། ཐམས་ཅད་བརྡའ་དོན་གྱི་མན་ངག་ཏུ་གྲོལ་བའོ། །དོན་འགྱུར་མན་ (༨༡)ངག་སྦྱར་བ་ནི། སེམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ངོ་བོ་དང་། ངེས་ཚིགས་དང་། དབྱེ་བ་དང་། ཡལ་ལུགས་དང་། ཡལ་དུས་དང་། ཡལ་ས་དང་། ཟད་པའི་མཚན་ཉིད་བདུན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་གནས་པ་ལས་འཇུག་ལ་འཇུག་པས་ཁྱབ་ལ། ཁྱབ་པས་ཟད་པའོ། །ངེས་ཚིགས་ནི་གང་ལ་སེམས་ན་འཁོར་འདས་ལ་སེམས་པས་ན་སེམས་ཞེས་བྱ་ལ། གང་སེམས་ན་འགྱུ་བ་ཐ་དད་པ་དང་། རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་སེམས་པས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ན་འཁོར་འདས་ཀྱི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་སེམས་སོ། །དཔེ་ཇི་ལྟར་སེམས་ན་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་བུ་ལག་བཟང་ནོར་ལ་སེམས་པ་ལྟར་སེམས་པས་ན་སེམས་སོ། །དབྱེ་བ་ནི་འོག་ཏུ་བསྟན་པར་བྱའོ། །ཡལ་ལུགས་ནི་རྟོག་པ་ཐ་དད་པ་གློ་བུར་ཡིན་པས། དེ་གློ་བུར་དུ་ཡལ་བས་ལས་དང་བག་ཆགས་ཀྱིས་མི་གོས་ཏེ། སེམས་ཉིད་སྟོང་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ངོས་བཟུང་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ནམ་མཁའ་ལས་སྤྲིན་ལ་སོགས་པ་གློ་བུར་དུ་བྱུང་ཞིང་གློ་བུར་དུ་ཡལ་བས། ཕྱོགས་དང་ (༨༢)རིས་མེད་ཅིང་རྗེས་མེད་པས་གོས་པ་མེད་པ་དང་འདྲའོ། །ཡལ་དུས་ནི་བློ་སྔ་ཕྱིའི་བར་དུ་ངོ་སྤྲད
Chinese
第五，以六种次第区分心的自过失，第六，以恒常的六种轮转方式阐释心的自性。其中，指示名称是：为了使根器上等者仅依赖声、义、词就能领悟，因此指示名称的语音转变和安住方式；为了使根器中等者仅依赖轮回、涅槃的符号就能领悟，因此指示名称的符号转变；为了使根器下等者仅依赖意义的自性就能领悟，因此指示名称的意义转变与口诀相结合。其中，实相本性的心性，由于没有无明，因此没有先前未曾生起的要点所致的迷惑之名。现在，由于迷惑不真实的要点，因此不住于现在的生起，各种不同的分别念自然消逝。由于后来不可能生起的要点，因此轮回本身从一开始就解脱，所以称为字母“སྭ་”。因此，流动自然消逝，所以称为诸法在穷尽处穷尽。这样的安住方式，实相的住法，依赖于能够触及的见解。精通以空性见解穷尽的方式，精通以解脱见解穷尽的时间，精通以无见解穷尽的程度，因此念头自然返回，那时三时也未超出法界空性一味的轮转，所以“ཚ་”是自然穷尽而生起。这本身就是无明自住、自显、自解脱，所以“དུ་”是过去。无明等一切烦恼未超出自然解脱一味的轮转。这又是依赖于从根本自生的智慧而领悟，所以是字母“པེ་”。以空性智慧，相的念头自然穷尽；以智慧本身显现的角度，显现声响的一切法自然解脱；以智慧安住的角度，领悟自生自显。这又是于空性穷尽的境界中念诵“ལ་”，所以“ལ་”是不安住的非实有，在一切中显现，所以是限量。像这样的意义，依赖于众生的身体而领悟，所以称为字母“ན་”。这又是，由于本元心性没有业和习气的染污，因此分别念习气的
English
Fifth, to distinguish the self-defects of the mind with six kinds of order, and sixth, to explain the self-nature of the mind with six kinds of constant cycles. Among them, the indication of the name is: In order to make those with superior faculties understand by relying only on sound, meaning, and words, therefore, the name's sound transformation and abiding manner are indicated; in order to make those with intermediate faculties understand by relying only on the symbols of samsara and nirvana, therefore, the name's symbolic transformation is indicated; in order to make those with inferior faculties understand by relying only on the self-nature of the meaning, therefore, the name's meaning transformation is indicated in conjunction with the pith instructions. Among them, the mind-essence of the nature of reality, because there is no ignorance, therefore, there is no name of delusion caused by the point of never having arisen before. Now, because of the point that delusion is untrue, therefore, it does not abide in the present arising, and the various different thoughts naturally vanish. Because of the point that it is impossible to arise later, therefore, samsara itself is liberated from the very beginning, so it is called the letter "སྭ་". Therefore, movement naturally vanishes, so it is called all phenomena exhausted at the point of exhaustion. Such an abiding manner, the way of abiding of reality, depends on the view that can be touched. Being skilled in the way of exhausting with the view of emptiness, being skilled in the time of exhausting with the view of liberation, being skilled in the extent of exhausting with the viewlessness, therefore, thoughts naturally return, and at that time, the three times also do not go beyond the wheel of the dharma-dhatu, the single taste of emptiness, so "ཚ་" arises as naturally exhausted. This itself is ignorance self-abiding, self-manifesting, self-liberating, so "དུ་" is the past. All afflictions such as ignorance do not go beyond the wheel of the single taste of natural liberation. This again is understood by relying on the wisdom that arises from the ground itself, so it is the letter "པེ་". With the wisdom of emptiness, the thoughts of signs naturally exhaust; from the aspect of the wisdom itself being clear, all phenomena of appearance and sound naturally liberate; from the aspect of the wisdom abiding, self-arising and self-manifesting are understood. This again is reciting "ལ་" in the state of emptiness exhausted, so "ལ་" is non-abiding and unreal, manifesting in everything, so it is the limit. Such a meaning is understood by relying on the bodies of beings, so it is called the letter "ན་". This again is, because the primordial mind-essence is not stained by karma and habitual tendencies, therefore, the habitual tendencies of thoughts...
Chinese
断绝世俗的血肉之躯。心性空性中没有形成次第相的颜色，断绝智慧幻化身的血肉之躯。心性坦荡，超越过失与功德，断绝珍宝秘密身的血肉之躯，最终不住于身体。若知色之如是性，则知一切法之要和傲慢。（８０）而且，心性是未作的基础，故超越作为和努力。是未变的道，故超越趋入和修习。是未染的果，故超越希望和恐惧以及破立。因此，嘛（མ་，梵文：mā，梵文罗马转写：mā，汉语字面意思：不）是初始的基础，心性融入，故轮回与涅槃同时止息，三界无名。所示的名称符号转变是：一般而言，一切法都由符号来衡量，不可能存在不由符号来领悟的法等。以自性之符号，轮回同时显现为法性。以言说之符号，诸法之名义得以确定。以已作和已示之符号，在相续中生起证悟。因此，显现声响的一切法也由符号来衡量。藏语也由符号来衡量，因此，一切都解脱为符号意义的口诀。意义转变口诀的结合是：（８１）心的意思是：要知道本体、词义、分类、消失的方式、消失的时间、消失的处所和穷尽的特征这七点。其中，心的本体是从安住进入，进入而遍及，遍及而穷尽。词义是，心于何处，心于轮回与涅槃，故名为心。心于何事，心于不同的流动和各种念头。为何而心，为轮回与涅槃的进入而心。譬如如何心，如帝释天的儿子善手心于财富一般而心，故名为心。分类将在下文阐述。消失的方式是，各种念头是突发的，因此，它们会突然消失，不会被业和习气所染污，因为心性是空性，本体超越了被认定的缘故。就像从虚空中突然出现云朵等，又突然消失一样，没有方向（８２）和界限，也没有痕迹，所以就像没有被沾染一样。消失的时间是在前后念之间认识的时候。
English
Sever the flesh and blood of worldly existence. Since there is no formation of colors in sequential characteristics within the emptiness of mind-essence, sever the flesh and blood of the illusory body of wisdom. Since mind-essence is vast, transcending faults and virtues, sever the flesh and blood of the precious secret body. Ultimately, since it does not abide in the body, if one knows the suchness of form, one will know the essence and pride of all dharmas. (80) Furthermore, since mind-essence is the unmade ground, it transcends actions and efforts. Since it is the untransformed path, it transcends approaching and cultivation. Since it is the unadulterated fruit, it transcends hope and fear, as well as affirmation and negation. Therefore, "Ma" (མ་, Sanskrit: mā, Devanagari: मा, literal meaning: not) is the initial ground, mind-essence dissolves, so samsara and nirvana cease simultaneously, and the three realms are without name. The indicated transformation of names and symbols is as follows: In general, all dharmas are examined through symbols, and it is impossible for there to be dharmas, etc., that are not understood through symbols. Through the symbol of self-nature, samsara simultaneously appears as dharmata. Through the symbol of speech, the meaning of the names of all dharmas is determined. Through the symbol of actions and teachings, realization arises in the continuum. Therefore, all phenomena of appearance and sound are also examined through symbols. Even the term "Tibetan language" is examined through symbols, so everything is liberated into the oral instructions of symbolic meaning. The combination of meaning-transformed oral instructions is: (81) The meaning of "mind" is: One should know the seven aspects of essence, definition, classification, the manner of vanishing, the time of vanishing, the place of vanishing, and the characteristic of exhaustion. Among these, the essence of mind is that it enters from abiding, pervades through entering, and exhausts through pervading. The definition is that wherever the mind is, it is called mind because it is mindful of samsara and nirvana. What does it mind? It minds different movements and various thoughts. Why does it mind? It minds for the sake of entering samsara and nirvana. How does it mind? It minds like the son of Indra, Sujata, minds wealth, so it is called mind. The classification will be explained below. The manner of vanishing is that various thoughts are sudden, so they suddenly vanish and are not stained by karma and habitual tendencies, because the nature of mind is emptiness, and the essence transcends being identified. Just as clouds and so on suddenly arise from the sky and suddenly vanish, without direction (82) and distinction, and without trace, so it is like being unstained. The time of vanishing is when recognizing between prior and subsequent thoughts.