Tibetan
་རྒྱལ་ཁམས་ཀྱི་མི་ཙམ་གྱིས་བསྟོད་པ་ལེགས་སོ༔ འདིའི་དུས་ན་བི་མ་ལས་ལོ་སུམ་བརྒྱ་བཞེས་པ་ལགས༔ རྗེ་བློན་རིན་པོ་ཆེ་ལ་དེ་ལྟར་མི་མངའ་ཡང་གདུལ་བྱ་ལ་དགོངས་པའོ༔ དེ་ལྟར་བི་མ་ལ་དང་སྤྲུལ་པའི་རྗེ་བློན་གཉིས་མཇལ་བའི་ཚེ༔ སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་སྟོང་དང་བརྒྱད་ཅུ་ཐམ་པ་ལོན་ (༥༨༧)པ་ལགས་སོ༔ དུས་དེ་ཙམ་ན་བི་མ་ལ་མཆོད་གནས་དམ་པར་མི་བཟུང་༔ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་དབུ་མའི་ཆོས་གསུང་ཞིང་བཞུགས་ཏེ་བི་མ་ལ་དྲོལ་བཞུད་པའི་བར་དུ༔ སྡུད་པ་གསུང་བའི་ཁྲིའི་རྩར་སྤྲང་པོ་གཅིག་བྱུང་སྟེ༔ དེས་གཞན་གྱིས་མཚོར་བའི་ཡི་གེ༔ ཉན་ཐོས་བྱིས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་སངས་མི་རྒྱ༔ ཕོ་རོག་རྡོ་རྗེ་འགྲོས་ཀྱིས་ས་གཞིའི་དལ་མི་སྙོམས༔ བྱ་བའི་ཚིག་གཉིས་པ་གཅིག་བྲིས་པ་འདུག་ནས༔ དེ་ནས་བི་མ་ལས་ཁྲི་ཁར་བྱོན་ནས་ཀ་བ་ལི་ཞལ་ཕྱེ་བས་ཡི་གེ་མཐོང་བས༔ བི་མ་ལའི་ཞལ་ནས་འདིར་སུ་འོངས་གསུངས་སོ༔ ཆོས་ཉན་པའི་གྲྭ་པ་དེ་དག་རྣམས་ན་རེ་སུ་ཡང་མ་བྱུང་ཟེར་རོ༔ ཁྱེའུ་གཅིག་ན་རེ༔ ད་ཅི་རྩ་ན་སྤྲང་པོ་རྒད་པོ་གཅིག་ཀོར་ཀོར་འདུག་པ་ཡིན་ཟེར་བས༔ བི་མ་ལའི་ཞལ་ནས་སྤྲང་པོ་དེ་ཚོལ་དང་གསུངས་ནས་འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་བཙལ་བས་གླིང་གསེབ་ཀྱི་ཉོས་ཆང་བ་གཅིག་གི་ཁྱིམ་ན་འདུག་ནས་ཁྲིད་ནས་འོངས་ཏེ༔ བི་མ་ལས་དྲིས་པས༔ བདག་ནི་བགོར་བཻ་རོ་ཙ་ནའི་སློབ་མ་གཡུ་སྒྲ་སྙིང་པོ་བྱ་བ་ལགས་སོ་ཟེར་ (༥༨༨)ནས་སེམས་སྨད་ལྔ་ལ་མཁས་པ་གཅིག་འདུག་གོ༔ དེའི་ཚེ་བི་མ་ལས་ཁོང་ལ་དྲན་པ་སེམས་སྡེ་བཅུ་གསུམ་བསྟན་པ་དང་༔ གཡུ་སྒྲ་དང་ལྟ་བ་མཉམ་སྒོམ་པ་མཉམ་སྤྱོད་པ་མཉམ་སྟེ་བྱ་མ་བུ་མཉམ་པ་ལྟ་བུར་གྱུར་ནས༔ སྔ་འགྱུར་དང་ཕྱི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དེ་ཙམ་ན་ཐོས་པ་ལགས་སོ༔ དེ་ནས་རྗེ་བློན་གྱིས་ཞུས་ཏེ༔ ལི་གར་ཏིའི་སྐྱེམས་ཕྲ་མེན་གྱི་ཡོལ་གོ་གང་དང་༔ རྟ་སྔོན་པོ་གཡུ་བྱ་བྱ་བ་ལ་གསེར་གྱི་སྒ་སྲབ་དང་ཟབ་ཆེན་གྱི་སྟན་དང་༔ གཡུའི་ཐུར་དང་ཁ་གསེར་ཁ་གཡུ་དང་བཅས་ཕུལ་ནས་ཆོས་འགའ་བསྒྱུར་བར་ཞུ་བ་ཕུལ་བས༔ བི་མ་ལའི་ཞལ་ནས་རྟ་དང་གསེར་གྱིས་དགོས་པ་མེད༔ ཆོས་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་བསྒྱུར་ན་བདག་གིས་ཅི་རིགས་པར་བསྒྱུར་བར་བྱའོ༔ གསུངས་ནས༔ དབུ་རྩེ་རིགས་གསུམ་གྱི་ལྷོ་ནུབ་ཀྱི་མཚམས༔ སྒྲ་བསྒྱུར་རྒྱ་གར་གྱི་གླིང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དང་༔ རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་དང་༔ དཔལ་ཡང་དག་དང་༔ ཕུར་པ་དང་༔ མ་མོ་དང་༔ གཤིན་རྗེ་རྣམས་ནི་ཕལ་ཆེར་གཉགས་ཛྙཱ་ན་ཀུ་མ་རས་བསྒྱུར་རོ༔
Chinese
仅仅是国土上的人赞颂就足够了。这个时候，比玛拉已经三百岁了。虽然君臣仁波切没有这样，但这是为了调伏所化众生。这样，当比玛拉和化身的君臣二人相见时，释迦牟尼佛涅槃后已经过去了一千八十年（587）了。那个时候，比玛拉没有被认为是神圣的供养处，而是宣讲般若和中观的佛法，一直到比玛拉前往卓的时候，在宣讲《摄类法》的法座前，来了一个乞丐，他写下了别人看不到的文字：以小乘幼稚的法不能成佛；乌鸦金刚的步伐不能使大地平静；写下了这样的第二句无意义的话。之后，比玛拉从法座上下来，打开门帘，看到了文字。比玛拉说道：“这里谁来了？”听法的僧人们都说：“谁也没有来。”一个小孩子说：“刚才有一个老乞丐在那里转来转去。”比玛拉说：“去找那个乞丐。”于是眷属们寻找，发现他在村子中间一个卖酒人的家里，就把他带了过来。比玛拉问道：“我是果·毗卢遮那的弟子，名叫玉扎宁波。”（588）他说，他精通五种下劣的心。那时，比玛拉向他展示了十三部忆念心髓，玉扎和见解相同，禅修相同，行为相同，就像母子一样。据说，也是在那个时候听说了“前译”和“后译”的说法。之后，君臣请求道：用一满罐李地的美酒，一件细棉布的帷幔，一匹名叫玉鸟的蓝色骏马，配上金鞍和厚垫，以及玉制的箭筒，金口玉口等供养，请求翻译一些佛法。比玛拉说：“我不需要马和黄金，如果为了利益众生而翻译佛法，我将尽力翻译。”说完，在邬孜三种姓氏的西南方，翻译师印度的洲际般若波罗蜜多，以及金刚萨埵幻化网，以及吉祥真实，以及普巴，以及玛莫，以及阎魔等，大部分由娘·嘉纳古玛ra翻译。
English
It is good enough to be praised only by the people of the kingdom. At this time, Vimala was three hundred years old. Although the lord and ministers did not have such, it was for the sake of taming the beings to be tamed. Thus, when Vimala and the incarnate lord and ministers met, it had been one thousand and eighty years (587) since the Buddha Shakyamuni passed away. At that time, Vimala was not regarded as a sacred place of offering, but preached the Dharma of Prajnaparamita and Madhyamaka, until Vimala went to Trol, a beggar came to the throne where the Compendium was preached, and he wrote words that others could not see: One cannot attain Buddhahood with the childish Dharma of the Hinayana; the crow vajra's steps cannot calm the earth; he wrote such a second meaningless word. After that, Vimala came down from the throne and opened the curtain, and saw the words. Vimala said, "Who came here?" The monks who were listening to the Dharma all said, "No one came." A child said, "Just now there was an old beggar wandering around there." Vimala said, "Go find that beggar." So the entourage searched and found him in the house of a wine seller in the middle of the village, and brought him over. Vimala asked, "I am a disciple of Go Vairocana, named Yudra Nyingpo." (588) He said that he was proficient in the five inferior minds. At that time, Vimala showed him the thirteen sections of the Mind Series, and Yudra and the view were the same, the meditation was the same, and the behavior was the same, like a mother and child. It is said that it was also at that time that the terms "Early Translation" and "Later Translation" were heard. After that, the lord and ministers requested: with a full jar of Li-gar ti wine, a fine cotton curtain, a blue horse named Yu-bya, with a gold saddle and a thick cushion, and a jade quiver, a gold-mouthed and jade-mouthed, etc., they offered and requested to translate some Dharma. Vimala said, "I don't need horses and gold, if I translate the Dharma for the benefit of sentient beings, I will translate as much as I can." Having said that, in the southwest of Uru, the translator Indian Intercontinental Prajnaparamita, and Vajrasattva Mayajala, and Glorious Truth, and Phurba, and Mamo, and Yama, etc., were mostly translated by Nyak Jnanakumara.