Tibetan
ད་ལྟར་བྱས་པས་ཉོན་མོངས་པའི་ཟག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཟད་པར་བྱེད་པའོ༔ སྙན་ནི་རྣ་བའི་དབང་པོ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པས་ཚིག་གི་སྒྲོས་ལྷག་པ་དང་ཆད་པ་མེད་པར་ཚིག་ཏུ་ཤེས་པ་དང་༔ དོན་རང་གི་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་ནས་ཐ་མ་ཚིག་གི་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པར་བྱེད་པའོ༔ བརྒྱུད་པའི་དགོངས་པ་ལ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས༔ སྟོན་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནས་ད་ལྟར་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་བདག་ཡན་ཆད་དུ༔ ཚིག་ལ་ལྷག་ཆད་མེད་ཅིང་སྒྲོས་མ་ནོར་བ་དང་༔ གང་ཟག་མིའི་ཚིག་གིས་བསྣན་ཕྲི་མ་བྱས་པར་ཐོག་མ་ལས༔ མང་ཉུང་མེད་པར་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་ནི༔ དཔེར་ན༔ མི་མང་པོའི་ལག་ཏུ་གསེར་གྱི་པ་ཏྲ་ (༥༧༨)ཤིན་ཏུ་ལེགས་པ་གཅིག་བརྒྱུས་ཀྱང་༔ དེ་ཉིད་བསྣན་ཕྲི་མེད་པར་ཐ་མ་གཅིག་གི་ལག་ཏུ་རྡོལ་བ་དང་འདྲ་བར་ཚིག་རྒྱུད་ལ་ལྷད་མ་ཞུགས་པས༔ བུམ་པ་ཚད་ལྡན་ནས་ཚད་ལྡན་དུ་བྱོ་བ་ལྟར་ལྷག་ཆད་མེད་པར་ཁེངས་པ་དང་འདྲ་བར་བྷུདྡྷ་ནས་རིགས་འཛིན་དང་ད་ལྟའི་ཡོ་གི་ཡན་ཆོད་དགོངས་པ་མཉམ་ཞིང་༔ ལྷག་ཆད་མེད་པར་བསྡུར་ཐུབ་པས་ན༔ མན་ངག་རབ་ཏུ་ཟབ་པའི་རྟགས་ཡིན་ནོ༔ དེ་ལྟ་བུའི་མན་ངག་གསང་ཆེན་ངེས་པ་དེ་སུ་ལ་བརྒྱུད་ན༔ དུས་དེ་ཙམ་ན་རྒྱ་གར་གྱི་ཡུལ་སེར་སྐྱའི་གྲོང་ཁྱེར་ན་རྒྱལ་པོ་ཨིནྡྲ་བྷུ་དྷི་ཆུང་བ་ཅེས་བྱ་བ་ཆོས་སྐྱོང་མགོན་པོ་བྱམས་པའི་སྤྲུལ་པ་གཅིག་ལ་མཆོད་གནས་པཎྜི་ཏ་ལྔ་བརྒྱ་བཞུགས་ཏེ༔ དེ་དག་གི་ནང་ནས་མཁས་ཤིང་གྲུབ་པ་ཐོབ་པ༔ བི་མ་ལ་མི་ཏྲ་འཕོ་བའི་སྐུར་བཞེངས་པ་གཅིག་ཁྱད་པར་དུ་མཆོད་གནས་ལོ་དྲུག་ཅུའི་བར་ལ་མཛད་པ་ཞིག་བཞུགས་སོ༔ དེ་ཙམ་ན་བོད་ཀྱི་ཡུལ་ན་རྒྱལ་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཇམ་དཔལ་དབྱངས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་ཞེས་བྱ་བས་ (༥༧༩)དཔལ་བསམ་ཡས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་བཞེངས་ཤིང་དམ་པའི་ཆོས་དར་ཞིང་རྒྱས་པར་མཛད་པ་ཞིག་དང་༔ དེའི་མཆོད་གནས་མྱང་ཏིང་འཛིན་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལོ་བདུན་དང་ཟླ་བ་བདུན་གྱི་བར་ལ་ཞི་གནས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ༔ ཤའི་སྤྱན་རྣམ་པར་དག་པས་གླིང་བཞི་དུས་གཅིག་ལ་གཟིགས་པ་ཞིག་བཞུགས་ཏེ༔ མྱང་བན་ཆེན་པོ་དེའི་ཞལ་ནས་རྗེ་ལ་འདི་སྐད་བགྲོས་ཏེ༔ ཀྱེ་རྒྱལ་པོ་ལགས༔ རྒྱ་གར་གྱི་ཡུལ་སེར་སྐྱའི་གྲོང་ཁྱེར་ན་རྒྱལ་པོ་ཨིནྡྲ་བྷུ་ཏི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་པཎྜི་ཏ་ལྔ་བརྒྱ་མཆོད་གནས་སུ་བཞུགས་པར་གདའ་བས༔ དེ་དག་གི་ནང་ནས་འབྲས་བུ་གསང་སྔགས་ལ་མཁས་པ་གཅིག་སྤྱན་དྲངས་ནས་བོད་ཀྱི་རྒྱལ་ཁམས་སུ་གསང་སྔགས་ཀྱི་བསྟན་པ་དར་ཞིང་རྒྱས་པར་བགྱིའོ་ཞེས་བསྙད་པས༔ རྒྱལ་པོ་ཡང་རབ་ཏུ་མཉེས་ནས་དེ་ལྟར་བགྱི་གསུངས་ནས༔ དེ་ཙམ་ན་བོད་ཀྱི་རྒྱལ་ཁམས་ན་བློ་རྣོ་བ་དབུ་རུ་འཕན་ཡུལ་གྱི་ཀ་བ་པ་ན༔ ཀ་བ་བློ་བརྟན་དང་༔ འབྲོ་བཟའ་རྡོ་རྗེ་ལྕམ་གྱི་བུ་ཀ་བ་དཔལ་བརྩེགས་ཞེས་བྱ་བ་དང་ (༥༨༠)རུ་ལག་ཤབ་ཀྱི་དར་སྒོང་ནས་ལྕོག་རོ་རྒྱལ་འབྱུང་དང་༔ འབྲོ་གཟའ་མཛེས་མའི་བུ་ལྕོག་རོ་ཀླུའི་རྒྱལ་མཚན་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བསགས་ནས་ལི་གར་དའི་སྐྱེམས་དྲངས༔ དབུ་ལ་རིན་པོ་ཆེའི་བྲོག་ཞུ་བཀོན་ནས་རྒྱལ་པོས་བཀའ་བ་སྒོ་བ༔ ཀྱེ་རིགས་ཀྱི་བུ་རྫུ་འཕྲུལ་ལྕེ་ལ་དབང་ཐོབ་པ་གཉིས་འོ་སྐོལ་བོད་ཀྱི་རྒྱལ་ཁམས་སུ་འབྲས་བུ་གསང་སྔགས་རབ་ཏུ་ཟབ་པའི་བསྟན་པ་དར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར༔ རྒྱ་གར་གྱི་ཡུལ་སེར་སྐྱའི་གྲོང་ཁྱེར་ན་རྒྱལ་པོ་ཨིནྡྲ་བྷུ་ཏི་ཞེས་བྱ་བ་ལ༔ མཆོད་གནས་པཎྜི་ཏ་ལྔ་བརྒྱ་བཞུགས་པར་འདུག་པས༔ དེའི་སྤྱན་སྔར་སོང་ལ་གསེར་གྱི་པ་ཏྲ་བདུན་པོ་འདི་ཕུལ༔ གསེར་ཕྱེ་བྲེ་དགུ་པོ་འདི་ཕུལ་ལ༔ འདི་བོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོས་སྐྱེས་སུ་བསྐུར་བས༔ སྐྱེས་ལེན་དུ་པཎྜི་ཏ་མཁས་པ་མཆོག་ཏུ་འབྲས་བུ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་མཁས་པ་གཅིག་བརྫོང་བར་ཞུ་ཞེས་བརྗོད་ལ༔ སོང་ཞིག་ཅེས་རྒྱལ་པོས་བཀའ་བསྒོ་བས༔ ལོ་ཙཱ་བ་གཉིས་པོས་རྒྱལ་པོའི་བཀའ་བྱུང་བས༔ རྒྱ་གར་ཡུལ་དུ་ཕྱིན་ཏེ༔ རྒྱལ་པོ་ཨིནྡྲ་བྷུ་ཏི་ལ་ཕྱག་མཛད་ནས༔ སྔར་རྒྱལ་པོའི་གསེར་ (༥༨༡)གྱི་པ་ཏྲ་དང་གསེར་ཕྱེ་རྣམས་ཕུལ་ཏེ་སྔར་གྱི་འཕྲིན་བྱས་པས༔ རྒྱལ་པོ་རབ་ཏུ་དགྱེས་ནས་བོད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཉིས་བསིལ་ཁང་འདིར་བཞུགས་ཤིག་ཟེར་ནས༔ པཎྜི་ཏ་རྣམས་གྲོལ་བྱོན་པའི་དུས་སུ་གྲོ་གསོལ་བའི་གྲལ་ལ༔ རྒྱལ་པོ་དེས་ཀྱེ་མཁས་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་བདག་ལ་བོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོས་སྐྱེས་ཤིན་ཏུ་བཟང་བ་གཅིག་བསྐུར་བྱུང་བས༔ དེའི་སྐྱེས་ལན་དུ་པཎྜི་ཏ་མཁས་པ་མཆོག་ཏུ་འབྲས་བུ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་མཁས་པ་གཅིག་ཐོང་ཟེར་གཏང་འཚལ་ཞེས་བསྒོ་བས༔ སློབ་དཔོན་བྷུདྡྷ་གུ་ཧྱའི་ཞལ་ནས༔ དེ་སྐད་ཟེར་བའི་སྐྱེས་སྐྱེལ་བ་དེ་གང་ན་གདའ༔ འདིར་ཁྲིད་ལ་ཤོག་དང་གསུངས་ནས༔ རྒྱལ་པོས་ཁྲིད་ནས་འོངས་པས༔ ལོ་ཙཱ་བ་གཉིས་ཀྱིས་བི་མ་ལའི་སྐུའི་མཚན་རྟགས་རྣམས་མཐོང་བས་མོས་པ་རབ་ཏུ་སྐྱེས་ཏེ༔ ཡར་གྱི་ཚོ་ཡང་སྤྱན་དུས་ཅིག་ལ་བི་མ་ལ་གཟིགས༔ མར་གྱི་ཚོ་ཡང་ཡར་གཟིགས་པ་བྱེ་མ་ལས་མཁྱེན་ནས་བཞེངས་པས༔ གྷ་གྷ་པ་རི་ཞེས་པའི་སྒྲ་བརྗོད་པས༔ ལོ་ཙཱ་བ་གཉིས་ལ་ཚིག་གོ་ལུགས་གཉིས་བྱུང་ (༥༨
Chinese
现在这样做就能使烦恼的漏失等全部灭尽。所谓“悦耳”，是指耳根没有颠倒错乱，没有增减地理解词句的含义；意义是依靠自己的相续，最终断除词句的虚构。传承的意旨是，从圆满正等觉的佛陀、导师法身，直到现在的瑜伽士我为止，词句没有增减，措辞没有错误；没有用凡夫俗子的言辞增添或删减，从最初开始，没有多寡地一个传给一个，例如：许多人手中传递一个非常精美的金盏（578），它本身没有增添或删减，最终落入一个人的手中一样，词句传承没有混入杂质；如同从满量的瓶子倒入满量的瓶子一样，没有增减地充满，如同从佛陀到持明者和现在的瑜伽士为止，意旨相同；因为能够没有增减地进行比较，所以，这是口诀极其深奥的标志。那么，这样的大秘密决定性的口诀传给了谁呢？那时，在印度的塞斯基亚城，有一位名叫小因陀罗菩提的国王，他是护法怙主慈氏菩萨的化身，有五百位班智达作为供养处；在他们之中，有一位精通且获得成就的，化虹身的比玛拉米扎，特别作为供养处长达六十年之久。那时，在西藏，有一位国王，是菩提萨埵文殊菩萨的化身，名叫赤松德赞（579），他建造了吉祥桑耶寺自然成就的宫殿，使正法兴盛广大；他的供养处名叫娘定增桑波，在七年零七个月的时间里，一直处于寂止一境；以清净的肉眼同时看到四大部洲；娘大班智达对国王这样说道：国王陛下，在印度的塞斯基亚城，有一位名叫因陀罗菩提的国王，有五百位班智达作为供养处；从他们之中迎请一位精通果秘密咒语的人，在西藏弘扬秘密咒语的教法，
English
By doing this now, all the outflows of afflictions and so on will be exhausted. "Pleasing to the ear" means that the ear faculty is not inverted or distorted, and the meaning of the words and phrases is understood without addition or subtraction; the meaning is based on one's own continuum, and ultimately cuts off the fabrication of words and phrases. The intention of the lineage is that from the perfectly enlightened Buddha, the teacher Dharmakaya, up to the present yogi, me, the words and phrases have no addition or subtraction, and the wording is not mistaken; without adding or subtracting with the words of ordinary people, from the beginning, without more or less, one passed on to another, for example: even if a very exquisite golden patra (578) is passed on in the hands of many people, it itself has no addition or subtraction, just like it finally falls into the hands of one person, the lineage of words has no impurities mixed in; just like pouring from a full vase into a full vase, it is filled without addition or subtraction, just like from Buddha to the vidyadhara and the present yogi, the intention is the same; because it can be compared without addition or subtraction, therefore, this is a sign that the oral instruction is extremely profound. So, to whom was such a great secret definitive oral instruction transmitted? At that time, in the city of Serkyai in India, there was a king named Little Indrabodhi, who was an incarnation of the protector Maitreya, and had five hundred panditas as his objects of offering; among them, there was one who was learned and accomplished, Vimalamitra, who manifested as a rainbow body, and served as a special object of offering for sixty years. At that time, in Tibet, there was a king, an incarnation of the Bodhisattva Manjushri, named Trisong Detsen (579), who built the spontaneously accomplished palace of glorious Samye, and made the sacred Dharma flourish and spread; his object of offering was named Nyang Tingdzin Zangpo, who remained in single-pointed shamatha for seven years and seven months; with pure flesh eyes, he saw the four continents at the same time; the great Nyang Ban said to the king: O King, in the city of Serkyai in India, there is a king named Indrabodhi, who has five hundred panditas as his objects of offering; from among them, invite one who is proficient in the secret mantra of the result, and spread the teachings of the secret mantra in the kingdom of Tibet,
Chinese
说：“我来做这件事。”国王非常高兴，说：“就这样做。”那时，在西藏的国土上，有两位聪明的译师，一位是来自卫藏邬如（Uru）彭域（Phenpo）的噶瓦（Kawa）人，名叫噶瓦·洛丹（Kawa Loten），以及卓萨·多吉坚（Droza Dorje Cham）的儿子噶瓦·贝杰（Kawa Pel Tsek）（580），另一位是来自拉协（Lhashap）达贡（Dargong）的觉若·嘉央（Chokro Gyaljung），以及卓萨·泽玛（Droza Tsema）的儿子觉若·鲁杰灿（Chokro Luje Tsen）。他们两人一起被召集到李（Li）地，献上了酒。国王头戴珍贵的帽子，下令道： “喂，两位有天赋的年轻人，你们已经获得了运用神通的能力。为了在我们西藏的国土上弘扬深奥的果密教法，在印度舍卫城，有一位名叫国王因扎菩提（Indrabhuti）的人，他有五百位供养处的班智达。你们去到他面前，献上这七个金盘，献上这九斗金粉。这是西藏国王送的礼物，请派一位精通果密教法的班智达作为礼物的回赠。”国王这样命令道。两位译师接受了国王的命令，前往印度。他们向国王因扎菩提致敬，献上了之前的金盘和金粉，并传达了之前的信息。国王非常高兴，说：“两位西藏的菩萨请住在这凉亭里。”当班智达们结束活动出来用餐时，国王说：“各位伟大的学者，西藏国王送给我一份非常珍贵的礼物，作为礼物的回赠，请派一位精通果密教法的班智达。” 佛陀古雅（Buddha Guhya）大师说：“说这样话的送礼人现在在哪里？带他来。”国王带他们来了。两位译师看到毗玛拉（Vimala）的身体的相好，生起了极大的敬仰之心。向上看时，他们同时看到了毗玛拉。向下看时，他也从沙子中认出了他们，然后站了起来，说出了“嘎嘎巴日（Gha Gha Pa Ri）”的声音。两位译师对这句话有两种理解方式（58
English
He said, "I will do it." The king was very pleased and said, "So be it." At that time, in the kingdom of Tibet, there were two intelligent translators, one was Kawa Loten from Kawa in Uru Phenpo of Ü-Tsang, and Kawa Pel Tsek, the son of Droza Dorje Cham (580), and the other was Chokro Gyaljung from Lhashap Dargong, and Chokro Luje Tsen, the son of Droza Tsema. The two of them were summoned together to Li, and offered wine. The king, wearing a precious hat, gave the order: "Hey, two talented young men, you have gained the power to use magical abilities. In order to spread the profound Fruition Secret Teachings in our kingdom of Tibet, in the city of Shravasti in India, there is a king named Indrabhuti, who has five hundred panditas in his place of offering. Go to him and offer these seven golden platters, offer these nine bushels of gold dust. This is a gift from the king of Tibet, please send a pandita who is an expert in the Fruition Secret Teachings as a return gift." The king commanded in this way. The two translators accepted the king's command and went to India. They paid homage to King Indrabhuti, offered the previous golden platters and gold dust, and conveyed the previous message. The king was very pleased and said, "The two Tibetan Bodhisattvas please stay in this pavilion." When the panditas finished their activities and came out for a meal, the king said, "Great scholars, the king of Tibet has sent me a very precious gift, as a return gift, please send a pandita who is an expert in the Fruition Secret Teachings." Master Buddha Guhya said, "Where is the gift-giver who said such a thing? Bring him here." The king brought them. The two translators saw the signs and marks of Vimala's body and developed great admiration. When they looked up, they saw Vimala at the same time. When looking down, he also recognized them from the sand, and then stood up and uttered the sound "Gha Gha Pa Ri." The two translators had two ways of understanding this word (58