Tibetan
་སྐྱེས་སོ༔ དེ་ནས་ཟླ་བ་གཅིག་ལོན་པའི་དུས་ན་རབ་ཏུ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་དབང་རྫོགས་པར་མཛད་ནས་རང་སེམས་ལ་དབང་ཐོབ་བོ༔ དེ་ནས་ལོ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་བླ་མའི་མཛད་སྤྱོད་ལྟ་ཞིང་ཉམས་སུ་བླངས་སོ༔ དེ་དག་གི་དུས་སུ་ཤྲཱི་སིང་ཧ་ཉིད་སྐབས་སུ་བརྟུལ་ཞུགས་རླུང་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་པ་མཛད༔ སྐབས་སུ་ཁྱད་པར་གྱི་སྤྱོད་པ་སྟག་དང་མ་ཧེ་ལ་ཞོན་ཅིང་༔ སྐུ་ལུས་གཅེར་བུ་ལ་ཁྲག་དང་ཞག་གིས་བྱུགས་པ༔ དབུ་ལ་རལ་པའི་ཐོར་ཚུགས་ཆེན་པོ་ལ་སྒྲོ་སྣ་ཚོགས་པ་བཙུགས་ཏེ༔ ཕྱག་གཡས་པ་ན་རལ་གྲི་བཟུང་༔ གཡོན་པ་ན་ཐོད་པ་ཁྲག་གིས་བཀང་བ་ཞལ་དུ་གསོལ་ཞིང་དུར་ཁྲོད་རྣམས་སུ་རྒྱུ་བ་དང་༔ རེས་གླང་པོ་ཆེ་ལ་ཞོན་ནས་ལུས་ལ་སྟག་གི་པགས་པ་གྱོན་པ་དང་༔ ཕྱག་ན་ཌཱ་མ་རུ་དཀྲོལ་ཞིང་སྲིད་པ་སྤྱི་ལུགས་ཀྱི་ཞྭ་གྱོན་པ༔ དུར་ཁྲོད་དུ་རྒྱུ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་སྣ་ཚོགས་པ་མཛད་དོ༔ རེས་འགའ་ས་ཆུ་མེ་རླུང་གི་རྟེན་འབྲེལ་དུ་མ་ (༥༥༤)ཡང་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་ཕན་པའི་དོན་དུ་མཛད་དོ༔ དེ་ནས་དུས་དེའི་ཚེ་ཤྲཱི་སིང་ཧ་ཉིད་ལིའི་རྒྱལ་པོ་དཔལ་སྦྱིན་ཅེས་བྱ་བས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ༔ སེང་གེ་དཀར་མོ་ཡན་ལག་དྲུག་དང་ལྡན་པ་ལ༔ དར་གྱི་ཁང་པུ་ཕུབ་སྟེ་དེའི་སྟེང་དུ་དར་གྱི་གདུགས་སུམ་བརྩེགས་ཕུབ་སྟེ༔ གནོད་སྦྱིན་གྱི་བུ་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་དྲུག་གིས་རྐང་པ་བཏེག་སྟེ་གཤེགས་སོ༔ དེ་ལྟར་གཤེགས་ནས་ཞག་བདུན་ལོན་པའི་ནང་པར་སྒྲ་ཆེན་པོ་ཞིག་གྲགས་ཏེ༔ ཡེ་ཤེས་མདོས་བལྟས་པས༔ ནམ་མཁའ་འོད་ཕུང་གི་དཀྱིལ་ན་དམ་པ་ཉིད་པ་བཞུགས་པ་མཐོང་སྟེ་བརྒྱལ་ཞིང་ས་ལ་འགྱེལ་ལོ༔ བརྒྱལ་སངས་ཙ་ན་ནམ་མཁའ་འོད་ཕུང་གི་དཀྱིལ་ན་སྣང་བར་གྱུར་པ་ལ༔ བར་སྣང་ཐམས་ཅད་ལ་སྒྲའི་ཚོགས་སྙན་པར་དཀའ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་གྲགས་པ་དང་༔ ས་གཞི་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ལྡེག་པ་དང་༔ འགུལ་བ་དང་༔ འཁྱོམ་པའི་སྟེངས་ན་གསེར་དང་དངུལ་ལ་སོགས་པའི་མེ་ཏོག་སིལ་མ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྤུངས་པ་དག་མཐོང་སྟེ༔ བདག་གི་བླ་མ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ (༥༥༥)ཚུལ་བསྟན་སྙམ་ནས་གདུང་བའི་སྨྲེ་སྔགས་ཕྱུང་བ༔ ཀྱེ་མ་ཀྱི་ཧུད་ཀྱེ་མ་ཀློང་༔ སྟོན་པ་སྒྲོན་མེའི་འོད་ནུབ་ན༔ འཇིག་རྟེན་མུན་པ་གང་གིས་སེལ༔ ཞེས་བརྗོད་པ་དང་༔ ཤྲཱི་སིང་ཧ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་ཆེམས་གཟེར་བུ་བདུན་པ་ཕྱག་གི་མཐིལ་དུ་བབས་པ་དང་༔ སྒྲ་ཡང་༔ སྙིང་ཐིག་གསང་བའི་མན་ངག་རྣམས༔ བཀྲ་ཤིས་ཁྲི་སྒོའི་ཀ་བའི་བསམ་ལེའི་ནང་ན་ཡོད་ཀྱི་ལོངས་ལ༔ དུར་ཁྲོད་བྷ་སིང་གི་གནས་ལ་སོང་ཞིག་ཅེས་ལུང་བསྟན་ནོ༔ འདིའི་དུས་སུ་སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་དགུ་བརྒྱ་དང་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞི་ལོན༔ མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་གནས་འབྱེད་དོ༔ སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལྡན་པའི༔ མཁྱེན་བདག་ཡེ་ཤེས་ཅན་ལ་འདུད༔ དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་མདོའི་དགོངས་པ་ལ༔ བླ་མའི་ལུང་བཞིན་བྱའོ་སྙམ་ནས་གསང་བའི་དཔེ་རྣམས་བཏོན་ནས༔ དཔེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཆུ་དར་གྱི་ལྡེབ་ལ་གྲིལ་ནས༔ རྒྱ་ནག་པོའི་མི་ལེ་སྨིན་ཚོགས་ (༥༥༦)བདག་བྱ་བ་དང་༔ སེམས་བཟང་དཔལ་གྲོས་བྱ་བ་གཉིས་ལ་བསྐུར་ཏེ་རྒྱ་གར་གྱི་ཡུལ་དུར་ཁྲོད་བྷ་སིང་ཞེས་བྱ་བར་བྱོན་ནོ༔ དུར་ཁྲོད་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་གདན་ནས་ཤར་ཕྱོགས་ཐག་ཤིན་ཏུ་རིང་བ་ན་ཡོད་དེ༔ དེའི་བྱང་གི་ཕྱོགས་ན་རི་ནག་པོ་གླང་པོ་ཆེ་ཉལ་བ་ལྟ་བུའི་ཁ་ནས་ཆུ་འབབ་པ་དང་༔ ལྷོ་ནས་སྟག་སེར་པོ་ལངས་པ་ལྟ་བུའི་རི་ལས་ཙནྡན་གོར་ཤི་ཤའི་དྲི་འཐུལ་བ་དང་༔ ནུབ་ནས་སེང་གེ་གནམ་ལ་མཆོངས་པ་ལྟ་བུའི་རི་བྲག་ལ་བྱ་ཁྱུང་གི་ཚང་ཡོད་པ༔ ཤར་ན་ཚངས་པ་ལྷའི་ཞལ་ལྟ་བུའི་ལི་ཤིང་ལ༔ དགོས་འདོད་གང་ཡང་འབྱུང་བའི་དབུས་ན༔ བསོད་ནམས་རྫོགས་པའི་མཆོད་རྟེན་ཅེས་བྱ་བ༔ རྒྱུ་རིན་པོ་ཆེ་ཟངས་དང་ལྕགས་ལས་བྱས་པ༔ སྲོག་ཤིང་ཙནྡན་སྦྲུལ་གྱི་སྙིང་པོ་ཅན་ལ༔ རྩེ་མོ་ཤིང་འདབ་སྣ་ཚོགས་པདྨ་བཀྲམ་པ་ལྟ་བུའི་གདུགས་སུ་གྱུར་པ༔ སྐེད་པར་རིན་པོ་ཆེ་མཐོན་མཐིང་གི་འཁོར་ལོ་བརྩེགས་པ་ལྟ་བུའི་འཁོར་ལོ་བྲིས་པ༔ རྩ་བར་པདྨའི་སྙིང་པོ་ཁ་སྦྱར་བ་ལྟ་བུའི་བང་རིམ་གྱི་ངོས་ལ་ཡོད་པ༔ བང་རིམ་ཐ་མའི་སྟེང་ན་ (༥༥༧)ཤིང་གི་རྒྱལ་པོ་སེང་དྷ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱོགས་ཀུན་ནས་ཡོད་དེ༔ ཤིང་དེའི་ཡལ་ག་ཐམས་ཅད་གཅིག་ལ་གཅིག་འབྲེལ་ཏེ་གཡུ་ཐག་འབྲེལ་བ་ལྟ་བུའི་དྲ་བ་དང་༔ དྲྭ་བ་ཕྱེད་པ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ༔ བང་རིམ་འོག་མ་རྣམས་ན་དུར་ཁྲོད་ན་གནས་པའི་སྲོག་ཆགས་དུ་མ་ཡོད་པ༔ དེའི་སྟེངས་ན་ལྷའི་བུ་མོ་མང་པོས་བསྐོར་བར་བྱེད་པ༔ དེའི་སྟེང་མ་ན་བསིལ་བྱེད་ཐོགས་པའི་དགེ་བསྙེན་མ་མང་པོས་བསྐོར་བ་བྱེད་པ༔ དེའི་སྟེང་ན་སྤྲུལ་པའི་བྱ་རིགས་མང་པོས་བསྐོར་བ་བྱེད་པའོ༔ དེ་ཉིད་ནས་ལྷོ་དྲང་པོའི་རྒྱང་གྲགས་ཕྱེད་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་རྟེན་ཤེལ་གྱི་ཁང་པ་སྒོ་ཡོད་པའི་ནང་ན༔ གཤིན་རྗེ་དུས་མཚམས་བྱ་བ་མདོག་ནག་ལ་སྐྲ་གཡེངས་ཤིང་མཆེ་བ་གཙིགས་པ༔ གསུས་པ་ཆེ་ལ་མིག་གྱེན་དུ་ལྡོག་པ༔ འཇིག་རྟེན་གྱི་མ་མོ་སྟོང་གིས་བསྐོར་བ་གནས་སོ༔ དེའི་སྟེང་དུ་འཛམ་བུའི་གླིང་བསྐྱོད་པར་བྱེད་པའི་ལྷ་བཙུན་དྷ་རི་ཞེ
Chinese
生起了。在那之后，满一个月的时候，做了无有戏论的圆满灌顶，获得了对自心的自在。之后十六年中，观察上师的行为并付诸实践。在那些时候，师利星哈自己有时做出苦行持风的行径；有时做出特殊的行为，骑着老虎和水牛；身体赤裸，涂抹着血和油；头上巨大的蓬乱发髻上插着各种羽毛；右手拿着宝剑；左手拿着盛满血的头盖骨饮用，在坟墓中游荡；有时骑着大象，身上穿着虎皮；手中摇着手鼓，戴着世间共法的帽子；在坟墓中游荡等等，做着各种各样的行为。有时为了利益众生，也示现地水火风的各种缘起（554）。之后，在那时，师利星哈被李地的国王名为吉祥施者迎请，在一头有六条腿的白色狮子上，覆盖着丝绸的房屋，房屋之上又覆盖着三层的丝绸伞盖，由六个具有力量的夜叉之子抬着脚而行。那样行走之后，七天之内发出巨大的声音；益西多观察后，在虚空光蕴的中央，看到圣者自身安住，昏厥倒地。从昏厥中醒来时，在虚空光蕴的中央显现，所有的空间中响起难以言喻的美妙声音；所有的地面剧烈震动、摇晃，在震动之上，看到堆积着无数的金银等花朵；心想我的上师示现涅槃（555）之相，发出悲伤的哭喊：唉玛，吉呼，唉玛，空！导师明灯之光熄灭，世间黑暗谁能驱散！这样说着，师利星哈的七钉遗教落在了手掌中，声音也说：心髓秘密的口诀，在吉祥千门柱子的思维盒子里，去往坟墓巴辛的地方吧，这样授记了。这个
English
arose. After that, when a month was completed, he performed the complete empowerment without elaboration, and gained mastery over his own mind. Then, for sixteen years, he observed the actions of the guru and put them into practice. During those times, Shri Singha himself sometimes engaged in the conduct of a renunciate holding the wind; sometimes he engaged in extraordinary conduct, riding tigers and buffaloes; his body naked, smeared with blood and oil; on his head a large tangled hairstyle with various feathers inserted; in his right hand holding a sword; in his left hand drinking from a skull filled with blood, wandering in cemeteries; sometimes riding an elephant, wearing a tiger skin on his body; in his hand playing a damaru, wearing a hat of worldly customs; wandering in cemeteries, and so on, performing various kinds of actions. Sometimes, for the benefit of beings, he also showed various interdependencies of earth, water, fire, and wind (554). Then, at that time, Shri Singha was invited by the king of Li, named Auspicious Giver, and on a white lion with six legs, a silk house was placed, and above that, a three-tiered silk umbrella was placed, and six powerful sons of yakshas carried the legs. After walking like that, within seven days, a great sound arose; Yeshe Do observed, and in the center of a mass of light in the sky, he saw the holy one himself abiding, fainted and fell to the ground. When he awoke from the faint, he appeared in the center of a mass of light in the sky, and in all the space, countless beautiful sounds that were difficult to describe resounded; all the ground trembled greatly, shook, and above the shaking, he saw countless piles of scattered flowers of gold and silver, and so on; thinking that my guru was showing the aspect of passing into nirvana (555), he uttered cries of sorrow: Alas, Kyi Hud, Alas, Kong! When the light of the teacher's lamp is extinguished, who will dispel the darkness of the world! As he said this, Shri Singha's Seven Nails Testament fell into the palm of his hand, and a voice also said: The secret oral instructions of the Heart Essence are in the thinking box of the pillar of the Auspicious Thousand Doors, go to the place of the cemetery Bhasim, thus prophesied. This
Chinese
之时，佛陀涅槃后九百八十四年。为了生起殊胜菩提心，开启尸陀林之地。具有三身五智者，顶礼智慧之主有智者。之后对于智慧续部的意义，心想如上师所说而行，取出秘密经典。将所有经典卷于水绸之卷上，交付汉人米列·敏措（５５６）大师和善心吉祥贤二人，前往印度尸陀林名为巴辛的地方。该尸陀林位于金刚座以东极其遥远之处，其北面有黑山如卧象，口中流水；南面有黄虎站立之山，散发檀香和古香之气；西面有如狮子跃向天空之山岩，有鹏鸟之巢；东面有如梵天神颜之荔枝树，于所需所欲皆生之处的中央，有一座名为圆满福德之塔，以珍宝铜铁所造，命脉为檀香蛇心之木，顶端如树叶繁茂莲花盛开之伞，腰部绘有如堆叠青蓝色珍宝轮，根部有如莲花心合拢之阶梯状台面，最下层台面之上（５５７）有被称为树王森达之树遍布四方，该树之所有枝干相互连接，如青玉线相连之网，又如网状半开之状，下层台面有尸陀林中居住之众多生灵，其上有众多天女围绕，其上又有众多持扇之近事女围绕，其上又有众多化身鸟类围绕。从该处正南方半由旬处，有世间神之神殿，水晶房屋有门之中，有被称为阎罗时限者，颜色黑，头发散乱，龇牙咧嘴，肚子大，眼睛朝上翻，由一千个世间母神围绕而住。其上是游遍赡部洲的女神杜丽。
English
At that time, nine hundred and eighty-four years had passed since the Buddha's Nirvana. In order to generate the supreme Bodhicitta, the place of the charnel ground is opened. To the Knower, the possessor of wisdom, who has the three bodies and five wisdoms, I prostrate. Then, regarding the meaning of the Wisdom Tantra, thinking to act as the Guru said, the secret scriptures were taken out. All the scriptures were rolled into scrolls of water silk, and entrusted to the Chinese men, Master Mile Mintso (556) and the two named Good Heart and Auspicious Sage, to go to a charnel ground in India called Bhasim. That charnel ground is located very far to the east of Vajrasana, to its north is a black mountain like a reclining elephant, with water flowing from its mouth; to the south is a mountain like a standing yellow tiger, emitting the fragrance of sandalwood and guggul; to the west are rocky mountains like lions leaping into the sky, with nests of garudas; to the east are lychee trees like the face of Brahma, in the center of which all needs and desires arise, there is a stupa called the Stupa of Perfect Merit, made of precious copper and iron, with a sandalwood serpent-heart wood as its life-force, its top like an umbrella of various tree leaves and blooming lotuses, its waist painted with wheels like stacked sapphire precious wheels, its base with stepped platforms like lotus hearts joined together, on top of the lowest platform (557) is a tree called the King of Trees, Senda, which is all around, all the branches of that tree are connected to each other, like a net of connected turquoise threads, and like a net half-open, on the lower platforms are many creatures dwelling in the charnel ground, above it are many goddesses surrounding it, above that are many laywomen holding fans surrounding it, above that are many emanated birds surrounding it. From there, half a yojana directly south, is the shrine of the worldly gods, inside a crystal house with a door, there dwells one called Yama Time-Limit, black in color, with disheveled hair and bared fangs, with a large belly and upturned eyes, surrounded by a thousand worldly mothers. Above that is the goddess Dhari who travels throughout Jambudvipa.