Tibetan
་ལ༔ འདི་ནས་རྒྱ་གར་ཡུལ་དུ་འགྲོ་བ་ལ༔ ལམ་ལ་བར་ཆད་ཀྱི་ས་མང་པོ་ཡོད་སྙམ་ནས༔ རྫུ་འཕྲུལ་གཅིག་སྒྲུབ་ནས་འགྲོ་དགོས་སྙམ་པས༔ བར་དེར་ལེ་ལོ་གཡེང་བས་ལོ་བཅུ་ཙམ་འགྱངས༔ དེ་ནས་ལོ་གསུམ་གྱི་བར་ལ་བསྒྲུབས་པས་གྲུབ་པ་ཐོབ་སྟེ༔ ཁྱད་པར་དུ་ཚེ་ལ་དབང་བའི་རིགས་འཛིན་གྲུབ་བོ༔ དེ་ནས་རིགས་འཛིན་གྱི་རྟེན་ཚོགས་པ་ལ་ལོ་བཅུ་དགུ་ལོན༔ དེ་ནས་རྒྱ་གར་གྱི་ཡུལ་ན་ལོ་བཅུ་དགུ་ཙ་ (༥༣༩)ན༔ སོ་ས་གླིང་དུ་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་བརྟེན་ནས་ས་ལ་ཁྲུ་གང་གིས་མ་རེག་པར་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པ་བཞིན་དུ་ཕྱིན་ནས་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་དང་མཇལ་ཏེ་ཕྱག་དང་༔ བསྐོར་བ་དང་༔ མཎྜལ་འབུལ་བ་དང་༔ བླ་མའི་བྱ་བ་རྣམས་བྱས་ཤིང་༔ བདག་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་ཞུ་བ་ཕུལ་བས་གནང་ངོ་༔ དེ་ནས་ལོ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔའི་བར་ལ་གདམས་པ་རྣམས་ཞུས་ཤིང་དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་བླངས་སོ༔ འདིའི་དུས་ན་སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱད་བརྒྱ་དང་སུམ་ཅུ་ལོན་པའོ༔ དེ་དག་ཀྱང་དུར་ཁྲོད་དེ་ཉིད་ཀྱི་དབུས་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་གྱི་རྩེ་ལ་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་ཀྱང་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕུང་པོ་མི་སྣང་བར་ནམ་མཁའ་འོད་དང་སྒྲས་གང་བར་སྣང་༔ ས་གཞི་སིལ་སྙན་གྱིས་གང་ཞིང་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ཚུལ་བསྟན་ཏེ༔ དེར་ཤྲཱི་སི༚་ཧ་ཉིད་བརྒྱལ་ཞིང་ས་ལ་འགྱེལ་བར་གྱུར་ཏོ༔ བརྒྱལ་སངས་ནས་བལྟས་པས་དམ་པ་ཉིད་འོད་ཕུང་གི་དཀྱིལ་ན་བཞུགས་པ་མཐོང་ནས་གདུང་བའི་སྨྲ་སྔགས་བཏོན་པ༔ ཀྱེ་མ་ (༥༤༠)ཀྱི་ཧུད་ཀྱེ་མ་ཀློང་༔ སྟོན་པ་རྡོ་རྗེའི་འོད་ནུབ་ན༔ འཇིག་རྟེན་མུན་པ་གང་གིས་སེལ༔ ཞེས་བརྗོད་པས༔ ཕྱག་གཡས་པ་བརྐྱང་སྟེ༔ ཤྲཱི་སིང་ཧ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱག་གཡས་པའི་མཐིལ་དུ༔ འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་གྱི་སྒོམ་ཉམས་དྲུག་གི་ཞལ་ཆེམས་རིན་པོ་ཆེའི་ཟ་མ་ཏོག་སེན་གང་བ་ཅིག་བབས་སོ༔ དེ་ཞལ་ཕྱེ་ནས་བལྟས་པས༔ རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ལྔའི་ཤོག་བུ་ལ༔ རིན་པོ་ཆེ་བརྒྱ་རྩ་གཅིག་གིས་ཡི་གེ་བྲིས་པ་ཅིག་འདུག་སྟེ༔ དེ་བབས་པ་ཙམ་གྱིས་ཤྲཱི་སིང་ཧ་ཉིད་རྟོགས་པ་གདིང་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏེ༔ བུམ་པ་ཚད་ལྡན་ནས་ཚད་ལྡན་དུ་བྱོ་བ་བཞིན་དུ༔ ཚིག་ལྷག་པ་དང་ཆད་པ་མེད་ཅིང་༔ དོན་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པར་གྱུར་ཏོ༔ དེའི་འོག་ཏུ་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་ཉིད་དེ་ནས་ལོ་སུམ་བརྒྱ་ཉེར་ལྔ་ན༔ རྒྱ་གར་གྱི་ནུབ་ཕྱོགས་གསེར་གྱི་མེ་ཏོག་གིས་བརྒྱན་པའི་གླིང་ཞེས་བྱ་བར་བརྫུས་ནས་སྐྱེས་ཏེ༔ འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་ཕྱི་མ་ཞེས་བྱ་བར་གྲགས་སོ༔ དེ་ནས་ཨོ་རྒྱན་གྱི་སློབ་དཔོན་པདྨ་འབྱུང་གནས་ལ
Chinese
拉！从这里去印度，心想路上有很多障碍，心想应该修成一种神通再去，但期间因懒惰懈怠而耽误了十年左右。之后三年间努力修行，获得了成就，特别是获得了掌控寿命的持明果位。之后持明者聚集的处所，我十九岁。之后在印度，十九岁左右（539年），在索萨洲，依靠神通，脚不沾地一拃，像风吹一样前进，与文殊友相见，做了礼拜、绕转、供曼扎等上师的事业，恳请摄受我，文殊友应允了。之后二十五年间，请教了所有诀窍，并修持了那些诀窍。此时，佛陀涅槃后已经过了八百三十年。那些时候，在那墓地中央的佛塔顶上，文殊友也显现出有漏的身体消失不见，天空充满光芒和声音，大地充满乐音，示现了涅槃之相，那时师利星哈自己昏厥倒地。醒来后看到，圣者在光团中央安坐，发出了悲痛的哀叹：唉玛（540）奇呼，唉玛空！导师金刚之光若隐没，世间黑暗谁能除？这样说着，伸出右手，在师利星哈右手的掌心，落下了文殊友六种禅修体验的遗嘱，一个指甲盖大小的珍宝匣。打开一看，五种珍宝的纸上，用一百零一种珍宝写着字，就在它落下的瞬间，师利星哈获得了坚定的证悟，就像从满瓶中倾倒到满瓶中一样，文字既没有多余也没有缺失，意义上也没有任何错误。在那之后，文殊友自己从那之后三百年零二十五年，在印度西方一个叫做用金花装饰的洲的地方化生，被称为后来的文殊友。之后邬金的导师莲花生。
English
La! From here to India, thinking that there would be many obstacles on the way, I thought I should accomplish a miraculous power and then go. But in the meantime, I was delayed for about ten years due to laziness and negligence. After that, I practiced diligently for three years and attained accomplishment, especially the attainment of the Vidyadhara who has power over life. After that, at the place where the Vidyadharas gathered, I was nineteen years old. After that, in India, around the age of nineteen (539), in Sosa Continent, relying on miraculous powers, I went without touching the ground even by a span, like being propelled by the wind, and met Manjushrimitra, and did prostrations, circumambulations, offering mandalas, and all the activities of a guru, and requested him to take care of me, and Manjushrimitra agreed. After that, for twenty-five years, I asked for all the instructions and practiced those instructions. At this time, eight hundred and thirty years had passed since the Buddha's Nirvana. At those times, on top of the stupa in the center of that charnel ground, Manjushrimitra also appeared, his impure body disappearing, the sky appearing filled with light and sound, the earth filled with melodious sounds, showing the manner of Nirvana, and then Shri Singha himself fainted and fell to the ground. When he awoke from his faint, he saw the Holy One seated in the center of a mass of light, and uttered a lament of grief: Alas (540), kye hu, alas kong! If the light of the Vajra Master disappears, who will dispel the darkness of the world? Saying this, he stretched out his right hand, and in the palm of Shri Singha's right hand, there fell a jewel box the size of a fingernail containing the testament of Manjushrimitra's six meditation experiences. When he opened it and looked, on a paper of five kinds of jewels, there were letters written with one hundred and one kinds of jewels, and at the moment it fell, Shri Singha attained unwavering realization, like pouring from a full vase into a full vase, the words were neither excessive nor deficient, and there was no error in the meaning. After that, Manjushrimitra himself, three hundred and twenty-five years after that, was miraculously born in a place in the west of India called the continent adorned with golden flowers, and was known as the later Manjushrimitra. After that, to the Ugyen master Padmasambhava.
Tibetan
་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒྲུབ་སྡེ་མཐའ་དག་ (༥༤༡)གནང་བ་བསྟན་ནོ༔ དེའི་འོག་ཏུ་བསྟན་པ་གསེར་གྱི་སྙིང་པོ་རབ་ཏུ་སྣང་བྱེད་འདི༔ རྣལ་འབྱོར་སྒྲུབ་པ་ལ་བརྩོན་པའི་ཨཱརྱ་དེ་བ་ལ་བསྟན་ནོ༔ དེ་ཉིད་ཀྱང་དུར་ཁྲོད་འཇག་མའི་གླིང་ཞེས་བྱ་བར༔ སྦ་མོ་སྤུངས་པའི་རི་ལ་ཟག་བཅས་མི་སྣང་བར་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སོ༔ མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་གནས་འགྱེད་དོ༔ ཨྀིྠ༔ ༔དཔལ་ལྡན་ཡེ་ཤེས་རྫོགས་པའི་འཁོར་ལོ་ཅན༔ འཇིག་རྟེན་དྲུག་གི་ཕྱོགས་བཅུ་གང་ནས་ཀྱང་༔ རྙེད་པར་དཀའ་བའི་དམ་པ་རྗེ་ལ་འདུད༔ དེ་ལྟར་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་འདས་ནས༔ ཤྲཱི་སིང་ཧས་རྡོ་རྗེ་གདན་གྱི་འོག་ནས༔ གསང་བའི་གནད་བསྡུས་པའི་གསང་སྔགས་རྣམས་ཕྱུང་ནས༔ རྒྱ་ནག་པོའི་བྱང་ཆུབ་ཤིང་དྲུང་དུ་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བའི་གནས་སུ་ཁྱེར་ནས་ཕྱིན་ཏེ༔ བསྟན་པ་འབྱུང་བ་ཡང་དག་པའི་ཡི་གེ་རྣམས༔ བྱང་ཆུབ་ཤིང་དྲུང་དུ་ལྷ་ཁང་གི་ཡང་སྟེང་བྲང་ཁང་སྦྲེལ་མར༔ ཤྲཱི་སིང་ཧ་ཉིད་ཀྱིས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཐིག་ལེའི་སྐོར་ (༥༤༢)ལ༔ ཕྱི་སྐོར་དང་༔ ནང་སྐོར་དང་༔ གསང་བའི་སྐོར་དང་༔ གསང་བ་བླ་ན་མེད་པའི་སྐོར་དང་བཞིར་ཕྱེ་ནས༔ སྐོར་གསུམ་ནི་སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་དོན་དུ་བསྡེབས་ནས༔ ལྷ་ཁང་གི་བྱ་འདབ་ཀྱི་འོག་ཀ་བ་བཞི་སྒྲིལ་གྱི་བར་དུ་ཟངས་ཀྱི་སྒྲོམ་བུའི་ནང་དུ་བཅུག་ཏེ་ཕྱི་རབས་ཀྱི་དོན་དུ་སྦས་ཏེ་མཁའ་འགྲོ་མའི་རྒྱ་དང་༔ ཆོས་བདག་གི་རྒྱས་བཏབ་ནས་བར་དེར་མི་སྣང་བར་བྱས་སོ༔ དེ་ནས་ཁྱད་པར་ཟབ་མོའི་གནད༔ གསང་བ་བླ་ན་མེད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་སྐོར་ནི༔ ཤྲཱི་སིང་ཧ་ཉིད་སྙིང་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་གཉིས་འབྲལ་བ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ༔ ཉིད་ཀྱི་ལུས་ལ་རྟག་ཏུ་བཅངས་ཤིང་ཡོད་པ་ལས༔ ནམ་མཁའི་གནས་ལ་འཐུག་པོ་ཞིག་ཏུ་གུ་རུ་ཤྲཱི་སིང་ཧ་ཉིད་ཀྱིས་གསང་བའི་ཉམས་སྐྱོང་ཞིང་ལུས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྐྱོང་ཞིང་ཡོད་པའི་མཚན་མོའི་རྨི་ལམ་ན་ཤྲཱི་སིང་ཧའི་མ་རུ་བྱས་པ༔ བུད་མེད་རྒྱན་ཀུན་གྱིས་བརྒྱན་པ་གཅིག་ན་རེ༔ ཨེ་མ་བུ་གཅིག་ལོངས་དང་ཨེ་ཤ་ཀྱེ༔ གསང་བ་ཡང་གསང་བསྡུས་པ་སྙིང་ཐིག་སྙིང་པོ་རྣམས༔ བཀྲ་ཤིས་ཁྲི་སྒོའི་ལྷ་ཁང་གི་དཀྱིལ་ (༥༤༣)དུ་སྦོས་ལ་རང་རྒྱས་ཐོབ༔ ཕྱི་རབས་བསྟན་པའི་བཙས་སུ་འགྱུར་རོ༔ ཞེས་ཟེར་བ་ནི་མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམ་པར་རོལ་པའི་རྒྱན་ཅེས་བྱ་བས་ལུང་བསྟན་པས༔ དེ་ནས་ཞག་གསུམ་ན༔ རྒྱ་ནག་པོ་བཀྲ་ཤིས་ཁྲི་སྒོའི་ལྷ་ཁང་གི་ཀ་བའི་གསེང་དུ་སྦས་ཏེ༔ མཁའ་འགྲོ་མ་དང་
Chinese
所有密咒的修持法类（541）都已传授完毕。此后，这部能使教法黄金精华彻底显现的论著，传给了精勤修持瑜伽的阿雅德瓦。他本人也在名为尸林茅草洲的地方，在尸陀林堆积的尸体山上，于有漏不显现中，圆满究竟成佛。增盛殊胜安乐的尸林之地也已布施。ཨྀིྠ༔ ༔ 具吉祥圆满智慧之轮者，无论从六道世界的哪个十方，都难以寻觅的圣者上师，我顶礼您！如此，在文殊亲友逝世后，师利星哈从金刚座下，取出汇集秘密要点的密咒，带到汉地菩提树下，即诸佛出现之处，将教法出现的真实文字，在菩提树下的寺庙顶层相连的房间里，师利星哈亲自将大圆满明点法类（542），分为外圈、内圈、秘密圈和无上秘密圈四部分，将前三圈汇集为有戏论之义，放入寺庙屋檐下四根柱子之间的铜盒中，为了后世的利益而隐藏，并以空行母的印章和护法神的印章封印，使其不显现。之后，关于特别深奥的要点，即无上秘密圆满大圆满法类，师利星哈自己如同心与色蕴二者不可分离般，总是将之系于自身。在天空之地浓厚之处，古汝师利星哈自己在秘密修持，守护身体行为时，在夜晚的梦中，师利星哈的母亲说道：唉玛，独子听着，唉夏杰！汇集秘密中的秘密，心滴精华，藏在吉祥千门寺庙的中央（543），自然成熟获得，将成为后世教法的种子！这是空行母名唤为种种嬉戏庄严者的授记。之后过了三天，藏在汉地吉祥千门寺庙的柱子缝隙中，与空行母和
English
All the practice sections of secret mantras (541) have been taught completely. After that, this teaching, which makes the golden essence of the doctrine fully manifest, was taught to Ārya Deva, who was diligent in practicing yoga. He himself also, in a place called the charnel ground of the reed island, on a mountain of piled corpses in the charnel ground, perfectly and completely attained enlightenment in the non-appearance of contaminated phenomena. The place of the charnel ground, which increases supreme bliss, has also been given. ཨྀིྠ༔ ༔ To the glorious one who possesses the complete wheel of wisdom, from wherever in the ten directions of the six realms, I bow to the holy lord who is difficult to find! Thus, after Mañjuśrīmitra passed away, Śrī Siṃha, from beneath the Vajra Throne, extracted the secret mantras that condensed the essential points of secrecy, and took them to the Bodhi tree in China, the place where Buddhas appear, and the authentic letters from which the teachings arise. In the conjoined rooms on the top floor of the temple at the Bodhi tree, Śrī Siṃha himself divided the Great Perfection Seminal Essence cycle (542) into four parts: the outer cycle, the inner cycle, the secret cycle, and the unsurpassed secret cycle. He combined the three cycles into the meaning of elaboration, placed them in a copper box between the four pillars beneath the eaves of the temple, hid them for the sake of future generations, and sealed them with the seal of the ḍākinīs and the seal of the Dharma protectors, making them invisible. Then, regarding the particularly profound essential points, the unsurpassed secret complete Great Perfection cycle, Śrī Siṃha himself, just as the heart and the aggregates of form are inseparable, always kept it with him. In a thick place in the sky, Guru Śrī Siṃha himself, while secretly practicing and guarding the conduct of his body, in a dream at night, Śrī Siṃha's mother said: Ema, listen, only son, Esha Kye! Hide the essence of the heart drop, which is the secret of secrets, in the center of the auspicious thousand-doored temple (543), and it will naturally mature and be obtained, and will become the seed of the teachings in future generations! This was the prophecy of the ḍākinī named Ornament of Various Play. Then, after three days, he hid it in the crevices of the pillars of the auspicious thousand-doored temple in China, with the ḍākinīs and