Tibetan
ས་ཤིང་ཉམས་དགའ་བ་དང་ལྡན་པ་ན༔ མི་རྣམས་ཀྱང་གཟུགས་བཟང་ཞིང་ཡན་ལག་རགས་པ་ལ༔ སྤྱི་བོར་རལ་པའི་ཐོར་ཚུགས་བཅིངས་པ༔ གསེར་དང༔ དངུལ་དང་༔ མུ་མེན་ལ་སོགས་པས་བརྒྱན་པ༔ རས་དཀར་དམར་སྣ་ཚོགས་གོན་པ་ཤ་སྟག་གོ༔ བུད་མེད་རྣམས་སྐྲའི་མདུད་པ་མདུན་རྒྱབ་གཉིས་སུ་འཆིང་བའོ༔ དེ་དག་ལ་དུང་དང་རུས་པའི་རྒྱན་སྣ་ཚོགས་པས་བརྒྱན་པའོ༔ (༥༡༧)ཡུལ་དེ་ན་ཡབ་རྒྱལ་པོ་ཨུ་པ་རཱ་ཛ་ཞེས་བྱ་བ་ལ༔ ཡུམ་སྣང་བ་གསལ་བའི་འོད་ལྡན་མ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་དེ༔ དེ་གཉིས་ལ་སྲས་མོ་སུ་དྷར་མ་ཞེས་བྱ་བ༔ རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཡུན་རིང་པོ་མ་ལོན་པ༔ བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་ཡུན་རིང་པོ་མ་ལོན་པའི་དགེ་སློང་མ་གཅིག༔ དེ་ནས་དཔག་ཚད་གཅིག་འདས་པའི་ནུབ་ན༔ གསེར་གྱི་བྱེ་མ་བརྡལ་བའི་རྒྱ་མཚོའི་གླིང་ན་འཇག་མའི་སྤྱིལ་པོ་ཕུབ་ནས༔ གཡོག་མོ་བདེ་བའི་སྙིང་རྗེ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་མཁའ་འགྲོ་མ་གཅིག་གིས་བྱེད་ཅིང་༔ དགེ་སྦྱོར་སྐྱོང་གིན་བཞུགས་པའི་ལྷ་ལྕམ་གྱི་མཚན་མོ་རྨི་ལམ་ན༔ མི་དཀར་པོ་རིན་པོ་ཆེ་ཤེལ་ལས་གྲུབ་པ་རིང་བ་མདུང་ཙམ་པ་གཅིག་གིས་སྤྱི་བོའི་གཙུག་ཏུ་རིན་པོ་ཆེ་ཤེལ་གྱི་བུམ་པ་ལ་ཡི་གེ་ཨཱོཾ་ཨཱཿཧཱུྃ་སྭཱ་ཧཱ༔ ཞེས་རིགས་ལྔའི་དབང་བསྐུར་བའི་རྟགས་སུ༔ དེ་དག་གིས་རྒྱས་བཏབ་པ་གཅིག་སྤྱི་བོའི་སྟེང་དུ་ལན་གསུམ་བཞག་པས༔ བུམ་པ་དེ་ལས་འོད་འཕྲོས་པས་ཁམས་གསུམ་དུས་ཅིག་གསལ་བར་མཐོང་བ་ཞིག་རྨིས༔ དེ་ནས་ནར་ (༥༡༨)པར་རྨི་ལམ་དེ་ལ་ངོ་མཚར་ཆེ་ནས༔ ཚ་བའི་དུས་སུ་གཡོག་མོ་ལ་བཤད་པས༔ གཡོག་མོ་དེས་ན་རེ༔ ལྷ་ལྕམ་ཉིད་ལ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གཅིག་འཁྲུངས་པའི་ལྟས་ཡིན་ཟེར་རོ༔ གཡོག་མོ་དེ་ནི་མཁའ་འགྲོ་མ་པུར་རྣ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ༔ ལྷ་ལྕམ་གྱི་བསམ་པ་ལ༔ དེ་ཅི་ལ་ཟེར་སྙམ་པ་ཅིག་བྱུང་ངོ་༔ དེ་ནས་ལྷ་ལྕམ་དེ་ལུས་མ་བདེ་ནས་རབ་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ༔ དེ་ནས་ཟླ་བ་དགུ་ངོ་བཅུ་ལོན་པ་ན་ལྷ་ལྕམ་དེ་ལ་ཕ་མེད་པའི་བུ་གཅིག་རྩིབས་ལོགས་གཡས་པའི་གོ་བར་ནས་འཁྲུངས་སོ༔ དེ་འཁྲུངས་པ་དང་དགེ་སློང་མ་དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་བྲེད་དོ༔ ཁ་ནས༔ ཕ་མེད་བུ་འདི་འཇིག་རྟེན་འདྲེ་ལས་མིན་པ་སུ༔ འཇིག་རྟེན་བདུད་དམ་ཚངས་པ་ལ་སོགས་སམ༔ རྒྱལ་པོ་བཙན་དང་དམུ་ལ་སོགས་པའི་རིགས༔ ཁམས་གསུམ་དག་ན་འདོད་ལྡན་སུ་ཞིག་ཡིན༔ གལ་ཏེ་ལྷའམ་ལྷ་མིན་སྣ་ཚོགས་གཟུགས༔ འདི་ལྟར་བྱུང་བའི་དཔེ་ནི་སུ་ཡང་མཐོང་བ་མེད༔ རྒྱལ་ཁམས་ཆོས་མེད་འདི་ནི་སུ་ལ་སྲིད༔ ཀྱེ་མ༔ བདག་ནི་རབ་ (༥༡༩)ཏུ་ཁྲིམས་གཙང
Chinese
土地令人愉快且具足，人們也相貌端莊且肢體粗壯，頭頂束著髮髻，用金、銀、和珊瑚等裝飾，全都穿著各式各樣的紅白布料。婦女們將頭髮在前後兩側束成髮髻。她們用海螺和骨頭等各種裝飾品裝飾自己。(517)那地方有一位名叫鄔波羅惹（Uparāja）的父王，以及一位名叫光明照耀母后，他們倆有一位名叫蘇達瑪（Sudharma）的女兒，出家為尼不久，受比丘尼戒也不久。之後，在越過一由旬的西方，在鋪滿金沙的海島上搭起茅草屋，由一位名叫快樂慈悲的女僕照料，一位修行善法的女神在夜晚夢見：一位由珍貴水晶製成的白色人，長度約一矛，在他的頭頂上，一個珍貴水晶的寶瓶上寫著文字 ཨཱོཾ་（藏文，梵文天城體：ओम्，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：嗡） ཨཱཿ（藏文，梵文天城體：आः，梵文羅馬擬音：āḥ，漢語字面意思：啊） ཧཱུྃ་（藏文，梵文天城體：हुम्，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽） སྭཱ་ཧཱ༔（藏文，梵文天城體：स्वाहा，梵文羅馬擬音：svāhā，漢語字面意思：梭哈），作為五部灌頂的標誌，用這些封印，在頭頂上放了三次，從那個寶瓶中發出光芒，照亮了三界。之後，(518)醒來後對那個夢感到非常驚奇，在炎熱的季節告訴了女僕，那個女僕說：女神您將會誕生一位化身。那個女僕名叫寂靜的普爾納。女神心想：那是什麼意思呢？之後，女神身體不適，變得非常痛苦。之後，九個月又十天後，女神從右肋的空隙中生下了一個沒有父親的兒子。他出生的時候，那位比丘尼非常害怕，口中說：這個沒有父親的兒子，如果不是世間的鬼，那是誰呢？是世間的魔鬼還是梵天等？是堅王還是木王等的種姓？三界之中，是哪個有慾望的人呢？如果是天或非天等各種形體，像這樣出現的例子是誰也沒有見過的。這個沒有佛法的國家會是誰的呢？唉！我非常(519)持戒清淨。
English
When the land is delightful and abundant, the people are also handsome and have sturdy limbs. They bind their hair in a topknot on their heads, adorned with gold, silver, coral, and so on, and they all wear various white and red cloths. The women tie their hair in knots in the front and back. They adorn themselves with various ornaments of conch shells and bones. (517) In that land, there was a father king named Uparāja and a mother queen named Radiant Light, and they had a daughter named Sudharma, who had not been ordained as a nun for long, nor had she received full ordination as a Bhikshuni for long. Then, one yojana to the west, on an island covered with golden sand, a hut was built of reeds, and a female attendant named Happy Compassion was taking care of her. One night, the goddess who was practicing virtue had a dream: a white man made of precious crystal, as long as a spear, placed a precious crystal vase on the crown of her head, with the letters ཨཱོཾ་(Tibetan, Devanagari: ओम्, Romanized Sanskrit: oṃ, Literal Chinese: 嗡), ཨཱཿ(Tibetan, Devanagari: आः, Romanized Sanskrit: āḥ, Literal Chinese: 啊), ཧཱུྃ་(Tibetan, Devanagari: हुम्, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal Chinese: 吽), སྭཱ་ཧཱ༔(Tibetan, Devanagari: स्वाहा, Romanized Sanskrit: svāhā, Literal Chinese: 梭哈) written on it, as a sign of the five-family empowerment. He sealed it with these and placed it on her head three times, and light emanated from the vase, illuminating the three realms at once. Then, (518) waking up, she was very amazed by the dream and told the maidservant during the hot season. The maidservant said: "Goddess, you will give birth to an emanation." That maidservant was named Peaceful Pūrṇa, a ḍākinī. The goddess thought: "What does that mean?" Then, the goddess became unwell and suffered greatly. After nine months and ten days, the goddess gave birth to a fatherless son from the space of her right rib. When he was born, the Bhikshuni was very frightened and said: "This fatherless son, if he is not a ghost of the world, who is he? Is he a demon of the world or Brahma, etc.? Is he of the lineage of King Tsen or Mu, etc.? In the three realms, who is the one with desire? If he is a god or a non-god in various forms, no one has ever seen an example of this happening. Whose is this country without Dharma? Alas! I am very (519) pure in keeping vows."
Tibetan
་འགྲོ་ལས་རྒྱལ་འདོད་པས༔ འདི་ནི་ལོག་སྲེད་འགྲོ་བས་དཔྱས་གྱུར་སྡིག་རེ་ཆེ༔ ཞེས་ཚིགས་བཅད་མང་པོ་བརྗོད་ཅིང་རབ་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བས༔ གཡོག་མོ་དེས་ནི༔ འདི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྲས་གཅིག་ཡིན་བྱས་ཀྱང་མ་ཉན་ནས༔ འདི་ཐལ་བའི་དོང་དུ་སྦོས་ཏེ་བསྲུབས་ལ་ཞོག་ཅེས་ཐལ་བའི་དོང་དུ་བོར་བས༔ འོད་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་བྱུང་ངོ་༔ དེ་ནས་ཞག་གསུམ་ལོན་ནས་བལྟས་པས་སྐད་ལྷག་ལྷག་བྱས་ནས་ཅི་ཡང་མཉེས་པར་འདུག་ནས༔ སླར་དར་དཀར་པོ་དྲི་མ་མེད་པ་ཞིག་གིས་སླེ་ལ་བླངས་ཏེ་སྤོས་ཆུ་དང་འོ་མ་ལ་སོགས་པའི་ཁྲུས་ཆབ་ནས་བཏོན་ཏེ༔ འདི་མི་འཆི་བའི་ལུགས་སམ༔ སྤྲུལ་པར་འདུག་སྙམ་ནས་བླངས་པས༔ བར་སྣང་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་བཀྲ་ཤིས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ༔ མགོན་པོ་སྟོན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས༔ རང་བཞིན་སྣང་མཛད་འཇིག་རྟེན་མགོན༔ བདག་ཀྱང་རབ་ཏུ་བསྐྱབ་པ་དང་༔ ནམ་མཁའི་རྡོ་རྗེ་བདག་ལ་གསོལ༔ ཞེས་བརྗོད་དོ༔ མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ཀྱིས་ (༥༢༠)མཆོད་པའི་སྤྲིན་གཏིབས་པ་དང་༔ ལྷ་དང་ཀླུ་དང་གནོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པས་ཙནྡན་གུར་གུམ་གྱི་ཆར་ཕབ་པ་དང་༔ ཕྱོགས་ཀུན་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སྐྱོང་བ་རྣམས་ཀྱིས༔ ཆོས་ཀྱི་རྔ་ཆེན་པོ་བརྡུང་བ་དང་༔ དུང་འབུད་པ་དང་༔ རྒྱལ་མཚན་འཛུགས་པ་དང་༔ བ་དན་སློང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་༔ དྲང་སྲོང་གི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྨན་གྱི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་སྤྲིན་གྱིས་གཏིབས་སོ༔ དེ་ནས་བྱིས་པ་དེ་གསོས་པས༔ གཞན་གྱི་ཞག་གསོས་པ་བས་དེའི་ཟ་མ་གསོས་པ་སྐྱེད་ཆེ་བ་གཅིག་བྱུང་ངོ་༔ གཞན་གྱི་ལོ་དང་དེའི་ཟླ་བ་གཉིས་དེའི་ཟླ་བ་སྐྱེད་ཆེ་བ་གཅིག་བྱུང་ངོ་༔ དེ་ནས་ལོ་བདུན་ལོན་ཙ་ན༔ ཁྱེའུ་དེའི་ཞལ་ནས་ཡུམ་ལ༔ ཀྱེ་མ་གཅིག་ལགས༔ པཎྜི་ཏ་མཁས་པ་རྣམས་ལ་ཞེས་ན་མ་གཅིག་ཙམ་ཡང་འབུལ༔ ཆོས་གཏམ་མ་བདེ་བ་འགའ་ཙམ་ཡང་ཞུ་བས༔ ཡུམ་གྱིས་བདག་ལ་གནང་བར་ཞུ༔ ཞེས་ཞུ་བ་ཕུལ་བས༔ ཡུམ་དེ་ཡི་ཞལ་ནས༔ བུ་ཁ་ནས་སོའུ་མ་བརྗེས་པར་ཆོས་གཏམ་ཅི་ལ་འོད་ཟེར་བས༔ ཁྱེའུ་དེའི་ཞལ་ (༥༢༡)ནས་ཅི་ནས་ཀྱང་གནང་བར་ཞུ་ཟེར་ཏེ་ཞུ་བ་དྲག་ཏུ་ཕུལ་བས༔ ཡུམ་གྱི་ཞལ་ནས་འདི་ནས་ཤར་གྱི་ཕྱོགས་ན་དཔག་ཚད་གཅིག་འདས་པ་ན༔ དྷ་ན་ཀོ་ཤ་རབ་ཏུ་སྣང་བའི་གླིང་ཞེས་བྱ་བ་ན༔ བུ་རང་གི་མེས་པོ་རྒྱལ་པོ་ཨུ་པ་རཱ་ཛ་ཞེས་བྱ་བ་ལ༔ མཆོད་གནས་པཎྜི་ཏ་ལྔ་བརྒྱ་ཡོད་པས་དེར་སོང་ལ་ཞུས་ཤིག་ཟེར་ནས་ཡུམ་གྱིས་གནང་ངོ་༔ དེ་ནས་ཁྱེའུ་རབ་ཏུ་དགའ་ནས་ཡུལ་དེ་ཉིད་དུ་ཕྱིན་ཏེ༔ རྒྱལ་པོ་དང་མཇལ་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ལ་ཕྱག
Chinese
想要战胜轮回者，说出许多偈颂，极其痛苦： “这是被邪见所迷惑的众生所赎买的极大罪恶！” 即使女仆说：“这是佛陀的儿子”，也不听从，将他扔进灰坑中搅拌，丢弃在灰坑里，于是出现了光和声音等。 三天后去看时，他发出微弱的声音，似乎很开心。 再次用一块洁白的绸缎将他抱起，用香水和牛奶等沐浴后取出。 想着“这难道是不死的法吗？”，抱着他时，从空中诸神唱诵吉祥的偈颂： “怙主导师薄伽梵， 自性显现世间怙， 我亦恳请您救护， 祈赐我虚空金刚！” 空行母们（５２０页）降下供养的云朵，天、龙、夜叉等降下旃檀和藏红花的雨，四面八方世界的守护者们敲响巨大的法鼓，吹响海螺，竖立胜幢，扬起幡旗等等，大仙王们也降下无量药材之云。 之后养育了这个孩子，他一顿饭的营养比别人几天加起来的营养还要多。 别人的两年相当于他一个月。 七岁时，那孩子对母亲说：“哎呀，母亲大人！ 哪怕只供养一位班智达，哪怕只请教一句不甚明了的佛法，也请母亲允许我。” 母亲说：“孩子，你嘴里还没断奶，要佛法的光芒做什么？” 那孩子（５２１页）说：“无论如何请您允许我”，恳求再三。 母亲说：“从这里向东过一由旬，有一个名为达那郭夏光明显耀的岛屿，你自己的祖父是名为乌巴拉札的国王，那里有五百位供养处的班智达，你去那里请求吧。” 母亲答应了他。 之后，孩子非常高兴，去了那个地方，拜见了国王，向国王顶礼。
English
Desiring to conquer samsara, he spoke many verses, suffering greatly: "This is a great sin redeemed by beings deluded by wrong views!" Even when the maidservant said, "This is the son of the Buddha," she did not listen, threw him into the ash pit and stirred him, discarding him in the ash pit, whereupon light and sound and so forth appeared. After three days, when they looked, he was making faint sounds and seemed happy. Again, they took him up with a piece of spotless white silk, bathed him with scented water and milk, and took him out. Thinking, "Is this the way of immortality?" as they held him, from the sky the gods chanted auspicious verses: "Protector, Teacher, Bhagavan, Self-nature manifesting, Lord of the world, I also beseech you to protect me, Grant me the Vajra of space!" The dakinis (page 520) massed clouds of offerings, and gods, nagas, yakshas, and so forth rained down sandalwood and saffron. From all directions, the guardians of the world beat great Dharma drums, blew conches, erected victory banners, raised flags, and so forth. The great kings of the sages also massed clouds of immeasurable medicinal substances. Afterwards, when they raised the child, one meal of his nourishment was greater than the nourishment of others for several days combined. Others' two years were equivalent to one month of his. When he was seven years old, the boy said to his mother, "Alas, dear mother! Even if I could offer just one pandita, even if I could ask just one unclear Dharma question, please, mother, allow me." The mother said, "Child, you have not yet weaned from your mouth, what use is the light of Dharma?" The boy (page 521) said, "Please, in any case, allow me," and pleaded repeatedly. The mother said, "From here, one yojana to the east, there is an island called Dhana Kosha, radiant with light. Your own grandfather is the king named Uparaja, and there are five hundred panditas in his place of offering. Go there and request." The mother agreed. Afterwards, the boy was very happy, went to that place, met the king, and prostrated to the king.