Tibetan
གི་ལུས་མི་ (༣༧)སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ༔ སྐབས་སུ་འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་ན་རང་གི་སོར་མོ་རྣམས་བཀྲམ་པའི་སྣང་བ་འབྱུང་ཞིང་ལུས་དང་ཡན་ལག་ཀུན་ཀྱང་རང་གིས་རང་མི་མཐོང་སྟེ༔ སྐབས་སུ་ནི་འོད་ཀྱིས་ལུས་མཐོང་བ་ཡང་འབྱུང་བས༔ དེའི་དུས་ན་རང་གི་ལག་སོར་འོད་ཀྱི་སྣང་བ་དེ་ལ་གཏད་ཅིང་ཉམས་སུ་བླངས་པས་མྱུར་དུ་ལུས་ཟད་པར་འགྱུར་བ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་དོ༔ དེ་ནས་ལུས་ཟད་པར་མ་ཐུག་པ་ལ་ལུས་རེས་སྣང་རེས་མི་སྣང་བའི་དུས་ན་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་རྟགས་འབྱུང་སྟེ༔ འབྱུང་བ་རྣམས་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ༔ རྟགས་འདི་ཀུན་ཀྱང་འདོད་ཅིང་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཡེ་ནས་ཤེས་བྱ་ཉིད་ལ་བབས་ཀྱིས་གྲུབ་ནས་ཡོད་པས་ན་དེའི་རྩལ་དུ་དེ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ནས་རང་གི་ལུས་ཟད་ནས་མི་སྣང་བའི་དུས་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་ཉམས་ཀྱི་དགོངས་པ་གདིང་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས་ཉམས་སུ་བླང་བྱའི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱའོ༔ འདི་ལྟར་ཡུན་བག་ཙམ་གནས་པ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ལྟར་གནས་པའི་ཚེ་ནི་རིག་པ་སྲང་ལ་ (༣༨)ཐེབས་པའི་དུས་ཏེ༔ རིག་པ་སྲང་ལ་ཕབ་ཡེ་ཤེས་ལམ་དུ་དྲངས་འོད་སྣང་ལ་འཕེལ་མེད་པ་ཡིན་པས་མི་འགྱུར་བའི་གདེང་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ལྟར་བྱུང་ནས་སྣང་བ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོར་གྱུར་ཏེ་གནས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་ཟད་ཀྱི་ཐོག་ཏུ་བབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་གང་གི་ངོ་བོར་ཡང་མེད༔ འདི་ལྟར་ཡིན་པར་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཚེ་ན་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་ཞེན་པ་ཟད་དེ་རིག་པ་རང་གི་ངོ་བོ་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཆེན་པོར་བཞུགས་སོ༔ འདིར་ནི་སྐུ་གསུམ་གྱི་ཞེན་པ་རང་ཟད་སྐུ་ལས་འདས་པའོ༔ འདི་ཀུན་གྱི་དུས་ན་ཡང་འཇུག་པ་ལ་དབང་ཐོབ་པ་དང་༔ སྐྱེ་བ་ལ་དབང་ཐོབ་པ་གཉིས་ཏེ༔ སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ནི་མ་འགགས་པར་རང་བཞིན་གྱིས་བྱར་ཡོད་དོ༔ དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླངས་པས་ཟག་མེད་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མན་ངག་མཆོག་གི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ་རབ་ཏུ་ཟབ་པའོ༔ ཨིྀྠ༔ རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ༔ གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དུས་ན་བར་ཆོད་ཀྱི་དབང་དུ་གྱུར་ན་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ༔ ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ (༣༩)འཁོར་འདས་རུ་ཤན་འབྱེད་པའི་དུས་ནས་སོང་ན༔ སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་རང་བཞིན་སྤྲུལ་པ་སྐུའི་ཞིང་ཁམས་སུ་དབུགས་ཕྱུངས་ནས་ལོ་ལྔ་བརྒྱ་ན་བར་མ་དོ་མེད་པར་སངས་རྒྱ་བ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་དོ༔ ལུས་ཀྱི་གནད་གཅུན་པའི་དུས་སུ་བར་ཆད་ན་བར་དོའི་སྣང་བ་ཐ་མ་ལྷུན་གྲུབ་རིན་པོ་ཆེའི་སྣང་བ་ལ་ཐིམ་ལུགས་བ
Chinese
其身体不（37）显现，有时在光芒之中，出现自己手指张开的景象，身体和肢体自己也看不见自己；有时光芒也能看见身体，在那时，将自己的手指对准光芒的景象而修持，迅速身体耗尽毫无疑问。之后在身体未耗尽时，身体时而显现时而不显现之时，出现身语意三不可分的征兆，对诸要素毫无阻碍地显现。所有这些征兆都不是期望和造作的，而是本来就安住于所知本身而成就的，因此是其力量而显现。之后当自己的身体耗尽而不显现之时，瑜伽士修行的意念成为垫子，因此称为与所修持的觉知分离。如此稍微停留片刻。如此安住之时，是觉性达到（38）平衡之时，觉性达到平衡，智慧引入道，光明景象没有增减，因此生起不改变的定解。如此出现后，安住于任何显现都不是的自性之中，因此称为一切法安住于自灭之境，即不在任何自性之中。如此成为并非成立之时，身语意三的执着耗尽，觉性安住于自己的自性大金刚链之中。此处是三身的执着自灭，超越身。所有这些时候，也获得进入的自主和出生的自主两种，利益有情的事业不会停止，而是自然而然地存在。如此修持，称为无漏灭度的窍诀殊胜精华，极其深奥。ཨིྀྠ༔ （藏文） རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ༔ （藏文） 如果那位大士在那时修持时，被障碍所控制，也是如此：身语的行为先于（39）轮回涅槃区分之时而去，那位大士在自性化身佛土中呼出气息后，五百年后没有中阴而成就佛果毫无疑问。身体要害收摄之时出现障碍，中阴的最后景象融入任运成就珍宝的景象之方式。
English
Its body does not (37) appear, and sometimes in the midst of light, the appearance of one's own fingers spread out occurs, and one's own body and limbs cannot see themselves; sometimes the body can also be seen by light, and at that time, directing one's own fingers towards the appearance of light and practicing, the body will quickly be exhausted without doubt. After that, when the body has not yet been exhausted, at the time when the body sometimes appears and sometimes does not, the sign of the inseparability of body, speech, and mind arises, and the elements arise without any obstruction. All these signs are not desired or fabricated, but are originally established by abiding in the knowable itself, therefore it is its power that appears. After that, when one's own body is exhausted and does not appear, the yogi's meditative intention becomes a cushion, therefore it is called separation from the awareness to be practiced. In this way, it remains for a short time. When it remains in this way, it is the time when awareness reaches (38) balance; awareness reaches balance, wisdom is led into the path, and the appearance of light has no increase or decrease, therefore the confidence of non-change arises. After that, having arisen in this way, it abides in the nature of not being any appearance, therefore it is called all dharmas abiding in the state of self-extinction, that is, not in any nature. When it becomes like this and is not established, the attachment to body, speech, and mind is exhausted, and awareness abides in its own nature, the great Vajra chain. Here, the attachment to the three bodies is self-extinguished, transcending the body. At all these times, one also obtains the autonomy of entering and the autonomy of birth, and the activity of benefiting sentient beings does not cease, but exists naturally. Practicing in this way is called the supreme essence of the unpolluted liberation, which is extremely profound. ཨིྀྠ༔ （Tibetan） རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ༔ （Tibetan） If that great being, at the time of practicing in that way, is controlled by obstacles, it is also like this: the actions of body and speech precede (39) going from the time of distinguishing between samsara and nirvana, that great being, after exhaling in the field of the self-nature emanation body, will attain Buddhahood without an intermediate state after five hundred years without doubt. When obstacles arise at the time of restraining the vital points of the body, the last appearance of the bardo dissolves into the appearance of the spontaneously accomplished jewel.