Tibetan
ཁྲུལ་པ་ལ་བདག་རྟོག་གི་བློ་ཤར་སྣང་ཆ་ལས༔ ཡུལ་དེ་བདག་ཏུ་བཟུང་བའི་བློས༔ གཞི་དང་གཞི་ཡི་ངོ་བོ་ཀ་དག་ལྷུན་གྲུབ་སྣང་ཆ་ལ༔ གཞི་དང་གཞི་ཞེས་ཁྱད་པར་འཁྲུལ༔ འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་ལས་ཡུལ་རྐྱེན་ཕྲད༔ གསལ་ཆ་རྐྱེན་བཞིའི་རྒྱུའི་རྐྱེན་རིག་པ་དང་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཡུལ་དང་བདག་པོའི་རྐྱེན་དེར་འཛིན་དང་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དེ་རྣམས་དུས་མཚུངས་པའོ༔ ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་མ་རིག་པས་དམིགས་པ་མ་དག་པས༔ སྣ་ཚོགས་སྣང་བའི་གསལ་ཆ་འདྲེས༔ ཡིད་དྲུག་མ་རིག་པ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ཡིད་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་གཏན་ལ་འབེབས་ཀུན་ཏུ་འཚོལ་རྣམ་པར་དག་པ་ངེས་པ་འཇོག་པའི་འཛིན་པ་མ་འགགས་པས༔ཉོན་མོངས་དྲུག་དུག་ལྔ་མ་རིག་པ་དང་གིས་བདག་ཏུ་བཅིངས༔ ཡུལ་དྲུག་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་ཆོས་སོ་སོའི་སྣང་བ་ཤར༔ དེ་ལྟར་ (༣༠༩)ཡུལ་ལ་བདག་བཟུང་བས༔ དེ་ནས་རིམ་གྱིས་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ཀྱི༔ སྣང་བ་མི་འདྲ་བ་དུ་མས་ས་ཆུ་སོགས་རིགས་དྲུག་གི་གཟུགས་བསྡུས་པའོ༔ འདི་ཉིད་མི་ཤེས་གདམས་པ་འདི་མེད་པའི་ཐེག་པ་གཞན་བྱིས་པ་རྣམས༔ ཟོ་ཆུན་བཞིན་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་ཏེ་བརྒྱུད་མར་གནས༔ སོ་སོའི་ལུས་དང་ཚད་དེ་ཡང་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་ཤེས་པའི་དུས་ན་རྒོད་པ་ལ་དགག་པའི་ཐབས་མེད་རླུང་དང་ཐིག་ལེ་ཤར་བ་ཙམ་གྱིས་ཐོག་མའི་ལུས་ཀྱི་ལེན་ལུགས་རིགས་དྲུག་སོ་སོའི་གཟུགས་སུ་ལེན་པའོ༔ དེ་ལྟར་འཁྲུལ་པའི་དོན་ཤེས་ནས༔ མ་འཁྲུལ་ཡེ་ཤེས་ཡེ་ནས་གནས་པའི་དོན་འདི་ལྟ་བུ༔ ནམ་མཁའ་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་སྤྲིན་དང་བྲལ་བ་ལ༔ རིག་པ་འཁྲུལ་མེད་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཕྱུངས་བྱས་ཏེ༔ ༔དབང་པོ་འཁྲུལ་པ་མེད་པར་མིག་མ་འགུལ་བར་བལྟ༔ དེ་ལྟར་གསུམ་ཤེས་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་གནས་གཞན་གྱི་སྒྲ་མི་གྲགས་པའི་ས་རྣལ་འབྱོར་པས༔ གཟེར་གསུམ་དག་ནི་གདབ་པར་བྱ༔ ལུས་ཀྱི་གནད་ནི་རྩ་ཨ་བ་དྷུ་ཏི་ཡིན་ཏེ༔ ལྟེམས་དང་གཅུད་པ་མིག་དང་འབྲེལ་བས་དེ་ལྟེམས་པས་སྣང་བ་ཟིན་པའོ། དེ་རྩེ་ཆུང་དང་འབྲེལ་བས་གཡས་གཡོན་གྱི་ (༣༡༠)བཅུད་ཐབས་མཆོག་ཏུ་གཅེས༔ རིག་པའི་གནད་ནི་ཡེ་ཤེས་རླུང་དང་བཅས་ཏེ་རྒྱུ་བས་རླུང་ཡིན་ཏེ༔ སྟེང་རླུང་བཟུང་དང་འོག་རླུང་བསྐྱིལ་བསྡམ་མཆོག་ཏུ་གཅེས༔ དབྱིངས་ཀྱི་སྒྲོན་མའི་གནད་ནི་འོད་མཐིང་ཀ་ཡིན་ཏེ༔ མཆེད་པའི་དུས་ཚོད་དེ་ལས་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བའི་དུས་སུ་རྒོད་པ་མནན་པའི་ཐབས་དེ་ལས་རླུང་དང་ཐིག་ལེ་ཤར་ཙམ་ན་བྱིང་བ་སེང་ཐབས་བཟུང་བ་གཅེས༔ མ་འཁྲུལ་ཡེ་ཤེས་དེ་བཞིན་ནོ༔
Chinese
从错觉中产生执我的念头，以将外境执为我的念头，对于本基和本基的自性，原始清净任运成就的显现，将本基和本基视为差别而错乱。从错觉的因中，遇到外境的缘，显现的四种缘，因缘是觉知和所缘的缘，外境和主宰的缘，在那里执着和紧随其后的缘，这些都是同时的。本体、自性、大悲三者，由于无明而缘取不净，各种显现的明分混杂。六识与无明和合的意，意的识，确定、普遍寻求、完全清净、决定安住的执着没有止息，六种烦恼、五毒被无明束缚为我。六境，色、声、香、味、触、法各自的显现生起。如此（309）对外境执为我，之后逐渐地，外内情器，以各种不同的显现，地水等六道的色蕴积聚。不知此，没有此窍诀的其他乘，如同孩童们，如水桶般从一个传到另一个，代代相传。各自的身体和量，以及各种颜色，在知晓之时，没有压制散乱的方法，仅仅是气和明点生起，最初的身体的取舍方式，是取舍六道各自的色蕴。如是了知错觉之义后，不迷乱的智慧，本来安住之义，如是这般，虚空没有错乱，远离云朵，觉性没有错乱，取出金刚链，根基，不迷乱的根基，眼睛不眨动地看。如是了知三者，修持的士夫，在其他声音不响的处所，瑜伽士，应当安立三个橛。身体的要点是命脉阿瓦都帝，收摄和精华与眼睛相连，因此收摄而执取显现。它与小尖端相连，因此左右的（310）精华是殊胜的窍诀。觉性的要点是智慧与气一起运行，因此是气，执持上气和下气收缩束缚是殊胜的窍诀。法界明灯的要点是蓝色光，在扩展的时间里，从那之中显现各种颜色的时候，压制散乱的方法，从那之中气和明点生起之时，抬起下沉的方法，执持是殊胜的窍诀。不迷乱的智慧也是如此。
English
From delusion arises the thought of self-grasping, with the thought of grasping external objects as self, regarding the essence of the ground and the ground itself, the spontaneously accomplished appearance of primordial purity, mistaking the ground and the ground as different. From the cause of delusion, encountering the condition of external objects, the four conditions of clarity, the causal condition is the condition of awareness and object, the condition of external objects and the lord, grasping there and the immediately preceding condition, all these are simultaneous. Essence, nature, and compassion, the three, due to ignorance, the object is impure, the clarity of various appearances is mixed. The six consciousnesses, the mind associated with ignorance, the mind's consciousness, determining, universally seeking, completely purifying, the grasping that firmly abides does not cease, the six afflictions, the five poisons are bound to me by ignorance. The six objects, form, sound, smell, taste, touch, and phenomena, each appearance arises. Thus (309) grasping external objects as self, then gradually, external and internal environments and beings, with various different appearances, the aggregates of the six realms such as earth and water are accumulated. Not knowing this, other vehicles without this instruction, like children, are transmitted from one to another like buckets, generation after generation. Each body and measure, and various colors, when knowing, there is no way to suppress distraction, merely the arising of wind and bindu, the initial way of taking the body is to take the aggregates of the six realms respectively. Thus, after understanding the meaning of delusion, the non-deluded wisdom, the meaning of originally abiding, is like this, space is without delusion, free from clouds, awareness is without delusion, extracting the vajra chain, the root, the non-deluded root, looking without blinking the eyes. Thus, knowing the three, the practitioner who practices, in a place where other sounds do not resonate, the yogi should establish the three pegs. The key point of the body is the central channel Avadhuti, contraction and essence are connected to the eyes, therefore contracting and grasping the appearance. It is connected to the small tip, therefore the essence of the left and right (310) is the supreme key point. The key point of awareness is that wisdom moves with the wind, therefore it is wind, holding the upper wind and contracting and binding the lower wind is the supreme key point. The key point of the lamp of the sphere is blue light, in the time of expansion, when various colors appear from that, the method of suppressing distraction, when wind and bindu arise from that, the method of lifting up the sinking, holding is the supreme key point. Non-deluded wisdom is also like that.
Tibetan
གདིང་གསུམ་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ༔ སྣང་བ་ངོ་བོ་ཀ་དག་ཏུ༔རང་ཤར་དང་པོ་ནས་རང་གྲོལ་ཡིན་པས་ན༔ རིག་པ་ཐ་མ་ཡང་དེ་ཉིད་ལ་དང་པོ་ཀ་ནས་དག་འཁྲུལ་རྒྱུ་མེད༔ འཁྲུལ་རྒྱུ་མེད་པས་རང་གནས་ཀྱི་ལྟ་བ་གཞི་ལ་བསྐྱལ༔ ངོ་བོ་དང་རིག་པ་སྣང་བ་རྩ་བྲལ་རང་དག་ཏུ་འགྲོ་སྟེ་དུས་མཚུངས་པས༔ འཁྲུལ་པ་ཉིད་ནི་གཞི་དེ་ཉིད་ལྡོག་རྒྱུ་མེད་དེ་རང་གི་ངང་དུ་གྲོལ་བའོ། །ལོག་པའོ༔ ལེའུ་བདུན་འདིར་རྒྱུད་ལེའུ་ལྔ་ལས་མི་སྣང་བ་རྒྱུད་ཀྱི་ཞབས་མ་ཚང་ངམ་བརྟག་གྱིས་གཞུང་རྫོགས་སོ༔ ཨི་ཏི༔ རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ༔ ཐལ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་རྒྱུད་ཀྱི་ནི༔ ངེས་ལུང་དེའི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཚིག༔ འདི་ (༣༡༡)ཉིད་དོན་ནི་རྣམ་པར་དབྱེ༔ ངོ་བོ་རང་གི་འདུག་ཚུལ་རང་རིག་བདེ་ཆེན་ལ༔ གཞན་གྱི་རྩོད་པའི་བརྗོད་གཞི་དང་བྲལ་བར་བསྟན་སྐྱོན་རྣམས་སྤོང་༔ ངེས་ཚིག་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ༔ སྒྲ་འབྱུང་བ་དང་འཇུག་པ་ལྡོག་པའི་གསུམ་དུས་བསྟན་པས༔ གྲགས་སྟོང་དབྱེར་མེད་སྒྲ་ཞེས་རྣམ་པར་བཤད་པའོ༔ དེ་ཉིད་བློས་བཏགས་རང་གཉེན་པོ་གཞན་ལ་མ་ལུས་པར་གྲོལ་བས༔ ཐལ་འགྱུར་ཞེས་སུ་བཤད་པའོ༔ དབྱེ་ན་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ཏེ༔ སྒྲ་འབྱུང་བའི་སྒྲ་དང་བཀོད་པའི་སྒྲ་དང་གནས་པའི་སྒྲ་དང་གྲག་པའི་སྒྲའོ། །བཞི་གཏན་འབེབས་ཐལ་འགྱུར་དང་༔ གཞི་གནས་གཞི་དེ་ཉིད་ཚད་འཛིན་ཐལ་འགྱུར་དང་༔ འབྱུང་རྐྱེན་སྒྲ་རྒྱུད་དེ་རྣམས་ལ་བརྟགས་པས་གྲོགས་འཆར་ཐལ་འགྱུར་རོ༔ དཔེར་ན་བང་མཛོད་ལྡེ་མིག་གིས་ཕྱེ་བས་རྫས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་འདྲ༔དགོས་པ་གང་ཞེ་ན་རྒྱུད་རྣམས་གཞན་དག་གི༔ སྒྲ་དོན་གཏན་ལ་འབེབས་པའོ༔ ཁོང་དོན་མན་ངག་གང་ཞེ་ན༔ རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བསྟན་པ་ (༣༡༢)ཡིན༔ རྟགས་བྲིས་པ་དང་གཟུགས་རྣམས་བཀོད་ཡི་གེའི་སྒྲ་དོན་དང་༔ རིགས་དྲུག་དེ་དག་ཀུན་རང་གིས་ཤེས་པའི་ཚད་གཟུགས་ཀྱི་རང་སྒྲ་དང་༔ འབྱུང་བ་ས་ཆུ་མེ་རླུང་ནམ་མཁའི་ལྔ་ཡི་སྒྲ་དོན་ནོ༔ དེ་དག་ཉམས་སུ་ལེན་པས་གཏན་ལ་ངེས་ཕབ་ནས༔ རིག་པའི་ལྟ་བའི་ཚད་རྟོག་མེད་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ཡིས༔ འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་གི་གྲོགས་སུ་འགྱུར༔ རྟགས་བཀོད་ཡི་གེའི་སྒྲ་དོན་ནི༔ བརྗོད་པའི་ངག་གི་སྒྲ་དང་ལུས་ལ་གནས་པའི་སྒྲ༔ བྲིས་པ་བཀོད་པའི་སྒྲ་དང་གསུམ་ཡིན་ནོ༔ བརྗོད་པའི་སྒྲ་ནི་མིང་གི་ཚོགས༔ དུ་མ་བརྗོད་པའི་རང་སྒྲ་རྣམས༔ ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ལ་ངག་གི་སྒྲ་དང་འབྱུང་བའི་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་མེད་པས༔ ཕ་རོལ་སྒྲ་ནི་གྲགས་པ་སྟོང་༔
Chinese
获得三种信心的瑜伽士啊！显现之自性本初清净中，自生最初即是自解脱之故，觉性最终亦是彼，最初即清净，无有迷乱之因。无有迷乱之因故，自住之见地置于基位。本体与觉性，显现离根自净，同时之故，迷乱即是基位，无有退转，于自性中解脱。颠倒啊！此七品中，较五品经典不明显，检查经典之脚注是否完整，此乃完整之正文。完毕！印印印！所谓“归谬”，乃经典之，确定之教证，其义乃阐明，乃证悟之语。此（311）即是意义之分别，本体自身之安住方式，乃自明大乐，远离他人辩论之主题，显示过失，遣除诸过。确定之词有两种，声音生起与进入，返回之三时显示故，名言空性无别，是为声音之解释。彼即是分别念，自身之对治，于他者无余解脱故，是为归谬之解释。若分，则有三种，声音生起之声音，与布置之声音，与安住之声音，与鸣响之声音。四为确定归谬，基位安住，基位彼即是衡量，归谬，生起之缘起，声音之续流，于彼等观察，生起助伴，归谬。譬如宝库以钥匙开启，受用财物一般。所需为何？经典等其他之，声音意义之确定。内在意义口诀为何？乃显示为三种（312）。符号书写与形相布置，文字之声音意义，六道彼等一切自身了知之衡量，形相之自声，五大之地水火风空之声音意义。彼等修持而确定无疑后，觉性见地之衡量，无分别修持后，如是显现一切，成为自身之助伴。符号布置文字之声音意义，乃言说之语之声音，与安住于身体之声音，书写布置之声音，共有三种。言说之声音乃名之集合，众多言说之自声等，于明点唯一之本体上，语之声音与生起之声音等无有戏论故，他者之声音乃显现空性。
English
For the yogi who has attained the three convictions! In the essence of appearance, which is primordial purity, since self-arising is self-liberation from the very beginning, the ultimate awareness is also the same, pure from the beginning, without any cause for delusion. Because there is no cause for delusion, the view of self-abiding is placed on the ground. Essence and awareness, appearance are rootless and self-purifying, and because they are simultaneous, delusion itself is the ground, there is no turning back, and it is liberated in its own nature. Reversal! In these seven chapters, it is less obvious than the five tantra chapters. Check whether the footnotes of the tantra are complete. This is the complete text. Iti! Seal, seal, seal! What is called "reductio ad absurdum" is the tantra's definitive statement, the meaning of which is to clarify, the words that realize. This (311) itself is the distinction of meaning, the way the essence itself abides, which is self-aware great bliss, free from the subject of others' debates, showing faults, and eliminating all faults. There are two kinds of definite words: the arising of sound and the entering, the three times of returning are shown, so the sound of emptiness is inseparable, which is the explanation of sound. That is, it is conceptual thought, its own antidote, and because it is completely liberated from others, it is explained as reductio ad absurdum. If divided, there are three types: the sound of the arising of sound, the sound of arrangement, the sound of abiding, and the sound of resonance. Four are the definitive reductio ad absurdum, the ground abides, the ground itself is the measure, reductio ad absurdum, the arising cause, the continuum of sound, by examining them, the companion arises, reductio ad absurdum. For example, opening a treasure house with a key is like enjoying wealth. What is needed? The determination of the meaning of the sounds of the tantras and others. What is the inner meaning of the oral instructions? It is shown in three ways (312). The meaning of the sound of the symbols written and the shapes arranged, the meaning of the sound of the letters, the measure of all those six realms that one knows by oneself, the self-sound of the shapes, and the meaning of the sound of the five elements of earth, water, fire, wind, and space. After practicing them and determining them with certainty, the measure of the view of awareness, after practicing without discrimination, in this way, all appearances become one's own companions. The meaning of the sound of the symbols arranged in writing is the sound of the words of speech, and the sound that abides in the body, the sound of writing and arrangement, there are three in total. The sound of speech is the collection of names, the self-sounds of many speeches, etc., on the essence of the unique bindu, because there is no elaboration of the sound of speech and the sound of arising, etc., the sound of the other is the appearance of emptiness.