Tibetan
པར་ནང་དུ་ཡུལ་ལ་ལྟ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ལྟ༔ རིག་པའི་གདངས་མ་ཡིན་པར་རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་ལྟ་བའོ། ཡུལ་ལ་ལྟ་བ་ཕྱི་ཡུལ་ནམ་མཁའ་དང་ (༢༩༢)ནས་དབྱིངས་ཀྱི་སྒྲོན་མའོ༔ ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རིག་པ་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད༔ དབྱིངས་རིག་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་བཟུང་བ་དང་མཐོང་ཤེས་ནས༔ འགྱུར་མེད་གཟེར་ཆེན་ཚད་ཆེན་པོ་གསུམ་གྱི་དྲོད་རྟགས་མཐར་ཕྱིན་པས་འཕྲད་ཟིན་པའོ། ཐེབས་པས་འབྲལ་བ་མེད༔ དེ་ཕྱིར་དབྱིངས་ཁང་པ་འདྲ་བའི་ནང་དེའི་བདག་པོ་དང་འདྲ་བའི་རིག་པ་ཉིད་འཕྱོ་བ༔ཆགས་པ་མེད་པའི་ཡིད་ཀྱིས་གཟེར་བར་སྣང་དུ་ཤེས་པ་གཏད་པས་བཏབ་ནས༔ མཐོང་རིག་གསལ་བ་རང་གི་ངོ་བོ་མཐོང་བའི་ཡི་གེ་ཞེས་བྱའོ། ཅེར་མཐོང་དགོངས་པ་ལྟ་བའོ༔ ཉམས་བླང་པ་མཐར་ཕྱིན་ཚད་ནི་རྣམ་གསུམ་སྟེ༔ མཐོང་བའི་ཚད་གསུམ་དང་གོམས་པའི་ཚད༔ གསུམ་བརྟན་པའི་ཚད་ལ་ཡང་དང་གསུམ་དུ་བསྟན༔ རིག་པའི་ཡུལ་ལམ་རང་བཞིན་མཐོང་བའི་ཚད་ནི་འོད་ཡིན་ཏེ༔ མི་འགྱུར་མཐིང་ཁ་དབྱིངས་ཀྱི་ཚད༔ དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྒྲོན་མ་ཡི་གེ་ན་རོ་ལ་བརྟེན་ནས་རིག་པའི་རྟེན་བཅའ་ཟླུམ་འཁྱིལ་གསལ་བ་རྨ་བྱའི་མདོངས་ལྟ་བུར་རྩ་ལྟེམས་པས་རང་ཤར་བ་སྒྲོན་མའི་ཚད༔ འཕྲ་དང་འགྱུ་བ་རིག་པའི་ཚད༔ རྡོ་ (༢༩༣)རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཀྱི་མཐོང་བའི་མིག་གི་དུས་སུ་ཤེས་པར་བྱ༔ གོམས་དེ་ལ་ཉམས་སུ་བླངས་པའི་སྟོབས་པའི་ཚད་ནི་རྣམ་གསུམ་སྟེ༔ མཐིང་ཁ་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྒྲོན་མ་ལས་རྒྱ་ཆེར་མཆེད་ཁ་དོག་ལྔ༔ མིག་ལས་བར་སྣང་གི་ཐད་ཀར་ཁྲུ་གང་ཙམ་དུ་སྣང་བ་ནི༔ དང་པོ་རིག་པ་ཡུལ་ལ་གོམས་པའི་ཚད་ཡིན་ནོ༔ དེ་ནས་དེ་ལ་རབ་འདྲིས་ནས༔ དེ་ཡང་ཐེར་ཟུག་ཏུ་ཉམས་སུ་བླངས་པས་རེ་ལྡེའི་གྲུ་བཞིའི་རྣམ་པའམ་ཡང་ན་ཡུལ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པའི་དབྱིབས་ལྟ་བུ་རྣམ་པ་ཙམ་འཆར་བས༔ དེ་ལ་རབ་ཏུ་གོམས་པའི་ཚད༔ དེ་མ་འགྱུར་བར་ཉམས་སུ་བླངས་པས་དེ་ནས་ཡུལ་ལུང་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་གྲུ་འམ་མདའ་རྒྱང་གང་ཚུན་ཆོད་ཙམ་དུ་སྟེ༔ དེ་ལ་མཆོག་ཏུ་གོམས་དེ་ཉིད་ལས་མི་འགྱུར་བར་བལྟས་པས་ནི༔ སྣང་བ་མིག་གིས་མཐོང་ཚད་ཐམས་ཅད་འོད་སྣང་དུ༔ ཤར་བ་དབྱིངས་ལ་གོམས་པའི་ཚད་ཟིན་པའོ༔ ཟླུམ་འཁྱིལ་ཐིག་ལེ་སྟོང་སྒྲོན་ལས་ནི་ཟ་འོག་རིས༔ རང་གི་སྣ་རྩེ་མཐོ་གང་གི་སར་ལ་ཤར་ན༔ དང་པོ་སྒྲོན་ (༢༩༤)མ་ཉིད་ལ་དང་པོར་བསླབ་པ་གོམས་པའི་ཚད་ཡིན་ནོ༔ དེ་ལས་གྱེན་དུ་སྨིན་མའི་མཚམས༔ ཐིག་ལེ་ཆེ་ཆུང་མེ་ལོང་ཙམ་དུ་གསལ་གྱུར་ན༔ བར་དུ་གོམས་པའི་ཚད་ཡིན་ནོ༔ སྣང་བ་འོད་
Chinese
照片中，观待境与观自性；非观觉性之音声，而观觉性之自性。观待境，从外境虚空（292）至法界之灯。自性者，乃觉性金刚链；法界与觉性无离合，于虚空界中执持并见知后，以不变大钉、大尺度、大热相之暖相究竟而相遇。触及则不离；因此，犹如法界如房屋般的内里，觉性如其主人般飘动；以无执著之心，知晓钉子显现为钉入；见识明朗，称为见自性之文字。直视乃观见之意；修习究竟之量有三种：见之三量与串习之量；三者稳固之量亦有三。觉性之境或自性，见之量乃光明；不变蓝黑色乃法界之量；依于法界清净之灯、文字那若（ན་རོ་，梵文：naro，汉语字面意思：那若），觉性之所依为安立，圆形旋转明亮如孔雀羽毛般，脉搏跳动而自生，乃灯之量；闪烁与流动乃觉性之量；于金刚链之见眼之时当知。（293）串习，于此修习之力之量亦有三种：蓝黑色法界清净之灯中，广大散布五色；从眼至虚空之正前方一箭之遥所显现者：初为觉性串习于境之量。之后对此极度熟悉；又恒常修习，显现如篱笆之四方形或如境之形状之相；此乃极度串习之量；此不变异而修习，之后境之地域，无论箭程远近，皆能衡量；对此极度串习，不离此而观视；显现眼所见一切皆为光明；生起乃证得串习法界之量。从圆形旋转明点空灯中，生起织锦之纹路；于自身鼻尖一拃之高处显现时：初学者，首先学习灯（294）本身，乃串习之量；由此向上至眉间；明点大小如镜般明亮时：乃中间串习之量；显现光明。
English
In the picture, observe the object and observe the essence; do not observe the sound of awareness, but observe the essence of awareness. Observing the object, from the outer space (292) to the lamp of the Dharmadhatu. The essence is the Vajra Chain of Awareness; the Dharmadhatu and Awareness are inseparable, holding and knowing in the realm of space; meeting with the ultimate warmth sign of the unchanging great nail, great measure, and great heat sign. Touching it does not separate; therefore, like the inside of the Dharmadhatu like a house, the awareness like its owner floats; with an unattached mind, knowing that the nail appears to be nailed in; seeing clearly, it is called the letter of seeing one's own essence. Looking straight is the meaning of seeing; the measure of complete practice is threefold: the three measures of seeing and the measure of habituation; the measure of stability of the three is also shown in three ways. The object or nature of awareness, the measure of seeing is light; the unchanging blue-black is the measure of the Dharmadhatu; relying on the pure lamp of the Dharmadhatu, the letter Naro (ན་རོ་, Devanagari: naro, Roman transliteration: naro, literal meaning: Naro), the basis of awareness is established, round and rotating, bright like a peacock feather, the pulse throbbing and self-arising, is the measure of the lamp; flickering and flowing is the measure of awareness; it should be known at the time of the seeing eye of the Vajra Chain. (293) Habituation, the measure of the power of practice in this is also threefold: in the pure lamp of the blue-black Dharmadhatu, the five colors spread widely; what appears from the eye to the front of the space at a distance of one cubit: the first is the measure of awareness habituating to the object. Then become extremely familiar with this; and constantly practice, the appearance of a square like a fence or like the shape of the object; this is the measure of extreme habituation; practicing without changing this, then the area of the object, no matter how far the arrow is, can be measured; extremely habituated to this, looking without leaving this; the appearance of everything seen by the eye is light; arising is the attainment of the measure of habituation to the Dharmadhatu. From the round rotating Bindu empty lamp, the patterns of brocade arise; when it appears at the height of one span from the tip of one's own nose: for beginners, first learning the lamp (294) itself is the measure of habituation; from this upwards to the space between the eyebrows; when the Bindu is as clear as a mirror: it is the measure of intermediate habituation; the appearance is light.
Tibetan
ཀྱི་གར་ཁྱབ་པར་ཐམས་ཅད་ཐིག་ལེ་རུ༔ ཤར་ནས་བྱ་དཀར་མོ་གདང་ལ་དཀྱུས་པ་བཞིན་དུ་ཀྲིག་གེར་གནས་པ་ན༔ མཆོག་ཏུ་གོམས་པའི་ཚད་ཡིན་ནོ༔ དེ་ལ་བསླབ་པས་གཞན་མེད་དོ། །རིག་པའི་ངོ་བོ་ལུ་གུ་རྒྱུད༔ འདབ་ཆགས་ཕུག་རོན་འཕུར་རྐྱེན་ཙམ་གྱུར་ན༔ དང་པོ་སྣང་བ་ལ་གོམས་པའི་ཚད་ཡིན་ནོ༔ དེ་ནས་དེ་ཉིད་ལ་མ་འགུལ་བ་གསུམ་གྱིས་རབ་ཏུ་ཉམས་བླངས་ན༔ རི་དྭགས་བང་ཤ་བ་སྤང་རྩིབས་ལ་རྒྱུག་པའི་དང་མཉམ་པ་ཙམ་ནི༔ བར་དུ་གོམས་སྔ་མ་ལས་བརྟན་པ་པའི་ཚད་ཡིན་ནོ༔ དེ་ཉིད་ཡང་དང་ཡང་མི་འགུལ་བ་གསུམ་དང་འབྲེལ་བར་བལྟས་ན༔ བུང་བ་མེ་ཏོག་གི་བཅུད་ལ་འཁོར་བ་ཙམ༔ འདི་ནི་བོགས་དབྱུང་བ་དེ་ནས་མིག་གིས་བལྟས་པའི་ས་དེར་སྡོད་གྱུར་ན༔ མཆོག་ཏུ་སྣང་བ་དང་ (༢༩༥)གོམས་པའི་དང་འདྲེས་པ་ཚད་ཡིན་ནོ༔ ཤིན་ཏུ་ཡང་དག་གོམས་པའི་ཚད༔ འགུལ་ནི་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རླུང་ཆུན་པའི་རྟགས་དང་འཕྲིགས་པ་མེད་པ་དང་༔ ཉིན་དང་གསལ་བ་དང་མཚན་མོ་མི་གསལ་བ་མ་ཡིན་པར་དུས་རྒྱུན་དུ་མེད་སྣང་ན༔ རབ་ཏུ་གོམས་པའི་ཚད་ཐེབས་པ་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ༔ ༔ལུས་ཀྱི་སྐུར་སྣང་ལུ་གུ་རྒྱུད༔ ཚིགས་དང་འདྲ་བའི་བར་དག་ཏུ༔ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྩལ་སྨིན་པས་གཟེར་ཐེབས་པ་ཅེས་བྱའོ༔ ཐིག་ལེ་ཉུང་འབྲུ་ཙམ་ནང་དུ༔ སྐུ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་ཤར་དང་༔ ཐིག་ལེ་རེ་རེའི་ནང་དུ་སྐུ་རེ་རེ་ཤར་བས་སྨིན་པ་སྟེ་དཔེར་ན་སྒོ་ང་ལ་བྱེའུ་ཕྲུག་བརྡོལ་བ་དང་འདྲའོ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྐུར་ཤར་ན༔ རིག་པ་སྐུ་གསུམ་གཉིས་མེད་དུ་འདྲེས་པ་ཞེས་བྱ་བརྟན་པའི་ཚད་ཡིན་ནོ༔ ས་ཆུ་མེ་རླུང་འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་བྱུང་སྟེ་སྣང་བ་དང་༔ འབྱུང་བཞིའི་སྣང་བ་ས་རྡོ་རི་བྲག་དང་སྐྱེས་པ་བུད་མེད་སོགས་འགགས་གྱུར་ནས༔ ཁ་དོག་ལྔ་དབྱིངས་རིག་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་དགོངས་པ་ཡི་འོད་སྣང་གིས༔ གང་ཡུལ་བལྟས་པ་ (༢༩༦)དེར་སྣང་ན༔ དབྱིངས་ནི་འབྱུང་བ་བཞི་རང་སར་ཞི་སྟེ་ཆོས་ཉིད་ལ་གཟེར་ཐེབས་པས་བརྟན་པའི་ཚད་ཡིན་ནོ༔ རང་ལུས་འོད་ཀྱི་རང་གི་ལུས་ཀྱང་འོད་དུ་སྣང་བའི་སྤྱི་དེའི་སྟེང་དུ། སྟེང་དག་ཏུ༔ འཁར་གཞོང་ཁ་སྦུབས་པ་ལྟ་བུ་དགུ་བརྩེགས་སུ་བརྩེགས་པ་ལྟ་བུ་ཡི༔ ཐིག་ལེ་བརྩེགས་མ་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་གཅིག་བྱུང་ན་སྒྲོན་མ་སྨིན་པའི་ཚད་ཡིན་ནོ། །གྱེན་ཤར་ན༔ སྒྲོན་མ་བརྟན་པའི་ཚད་ཡིན་ནོ༔ དེ་ཉིད་མཐོང་བ་ལྟ་དང་མི་འབྲལ་བ་སྒོམ་པ་ཉམས་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་ཏེ་དེ་དང་འདྲེས་པས་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཡིན༔ ངག་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཉིད་ལུས་ཀྱི་ཀྱ
Chinese
于何处遍布，一切皆为明点中。从东方，如白鸟张开翅膀伸展般，稳固安住时，是极度串习的量度。对此修习，别无他法。觉性之自性如线相续，如鸟雀、鸽子仅为飞翔之缘时，是最初于显现串习的量度。之后，于彼不动的三个（状态）中精进修持，如野兽麝香鹿在草地上奔跑般，仅是与之相同，是中间串习比前者稳固的量度。彼亦反复与不动的三者相联而观，如蜜蜂围绕花朵采蜜般，此乃提取精华，从那里以眼观视，安住于该处时，是极度显现与（295）串习相混合的量度。是极为真实正确的串习量度。动摇乃觉性智慧之风簇的征兆，且无有闪烁，日间与光明，夜间与不光明并非如此，而是时时处于无有显现中，即是达到极度串习的量度。身体的显现如线相续，于如关节般的间隙中，智慧之力成熟，称为钉着。明点如芥子般大小之内，身极为微细显现，每个明点内显现一个身，由此成熟，譬如蛋中雏鸟破壳而出般，一切显现皆显现为身时，觉性与三身无二融合，称为稳固的量度。地水火风，如此一切显现皆成为身与智慧而显现，以及四大的显现，土地、石头、山岩与男子、女子等阻碍消失后，五色与法界觉性无离合之意光明，于所观之处（296）显现时，法界乃四大息灭于自处，以法性钉着，是稳固的量度。自身光明的自身也显现为光明的总体的上方，上方之上，如倒扣的容器般，如九层堆叠般，明点堆叠，一个之上出现一个，是灯成熟的量度。向上显现时，是灯稳固的量度。彼与所见不分离，修习由浅入深增上，与之融合即是行持。语为咒语，手印即是身体的
English
Wherever it pervades, everything is in bindus. From the east, like a white bird spreading its wings, when it stays firmly, it is the measure of extreme habituation. There is no other way to practice this. The nature of awareness is like a continuous thread, like a bird or pigeon just flying, it is the measure of initial habituation to appearance. Then, diligently practice on that same immovable three (states), like a wild musk deer running on the grass, just being the same as that, is the intermediate habituation, a more stable measure than the previous one. That same one, again and again, is viewed in connection with the immovable three, like a bee circling the nectar of a flower, this is extracting the essence, and from there, looking with the eyes, staying in that place, it is the measure of extremely mixed appearance and (295) habituation. It is the measure of extremely true and correct habituation. Agitation is a sign of the wind cluster of awareness and wisdom, and there is no flickering, day and light, and night and darkness are not like that, but always in a state of non-appearance, that is called reaching the measure of extreme habituation. The appearance of the body is like a continuous thread, in the gaps like joints, the power of wisdom matures, it is called being nailed. Inside a bindu the size of a mustard seed, the body appears extremely subtle, and one body appears in each bindu, thus maturing, like a chick breaking out of an egg, when all appearances appear as the body, awareness and the three kayas merge inseparably, it is called the measure of stability. Earth, water, fire, and wind, all appearances like this become body and wisdom and appear, and the appearances of the four elements, earth, stones, mountains, rocks, and men, women, etc., disappear after obstruction, the light of the intention of the five colors and the inseparable dharmadhatu awareness, when it appears in the place (296) where it is viewed, the dharmadhatu is that the four elements subside in their own place, being nailed by the nature of reality, it is the measure of stability. One's own body of light, one's own body also appears as light, on top of that generality, on top of the top, like an overturned container, like nine layers stacked, bindus stacked, one appearing on top of the other, it is the measure of the lamp maturing. When it appears upwards, it is the measure of the lamp being stable. That same seeing is inseparable from seeing, meditation increases from shallow to deep, and merging with it is the conduct. Speech is mantra, and the mudra is the body's