Tibetan
་དེ་ལ་པ་མེད༔ དེ་ཕྱིར་གསང་ཆེན་བླ་ན་མེད་པའི་མན་ངག་གི༔ ལྟ་འདི་གཞན་གྱིས་མ་རྟོགས་པས་ཤིན་ཏུ་གསང་བའོ༔ བྱས་པ་མེད་པའི་ལྟ་བ་ཡེ་ནས་གནས་པའི་རིག་པ་ལ༔ ལྟ་བྱེད་མེད་པའི་ཡུལ་ནམ་མཁའི་ངང་དུ་མིག་གི་རྟེན་སྒྲོན་མ་མིག་གིས་མཐོང་༔ བྱུང་བ་མེད་པའི་གང་ནས་ཀྱང་འོང་བ་མེད་པ་རིག་པ་ཉིད༔ ཐོབ་བའི་ཡེ་ནས་རྟོགས་ (༢༨༣)པར་ཡོད་དེ་ཕྲལ་རྙེད་མིན་རྒྱུ་མེད་རང་ཞེས་བྱ༔ ཡུལ་ནམ་མཁའ་ལ་སྣང་བ་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་དེ་ཉིད་ཤར༔ དེ་ཕྱིར་ལྟ་བ་མཐོང་བྱེད་དུ་ཡོད་པས་མིག་དང་འབྲེལ༔ སྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་རྣམ་གསུམ་སྒོམ་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་དགོངས་པའོ། སྟེ༔ སྒོམ་པ་དེ་ཉིད་སེམས་འཛིན་ཏིང་འཛིན་མཉམ་རྗེས་དང་༔ དགོངས་པ་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་གསུམ་དུ་བསྟན༔ སྒོམ་པ་དེ་ཉིད་ལྷ་དང་མི་ཡི་སེམས་འཛིན་ཏེ༔ མཚན་མ་ཨ་དཀར་ལ་སེམས་བཟུང་བ་སོགས་རིམ་རྩོལ་བློ་ཡི་རིམ་པ་ཉིད༔ ཨ་ནུ་མན་ཆད་ཐེག་པ་བརྒྱད་པོའི་བརྒྱད་པོའི་གཞུང་༔ དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ལ༔ བཅུ་དྲུག་ཆར་ཡང་ཉེ་བ་མེད༔ རང་བཞིན་སྤྲུལ་པའི་ཞིང་ཁམས་སུ་ཡང་མི་ཉེ་བྱས་ཆོས་བློའི་ཆོས་ཡིན་ཏིང་འཛིན་ཞེས་བྱ་བློ་བཞག་སྟེ༔ སེམས་ཀྱི་གནས་པ་ལ་གནས་པར་བྱ་བ་བློས་བྱས་མཉམ་གཞག་རྗེས་འཛིན་པས༔ སེམས་ཉིད་མ་རྟོགས་པ་ཨ་ཏི་སེམས་ཕྱོགས་པ་ཆ་འགའ་ཡི་གཞུང་༔ དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་ལེན་པ་བསྒོམ་པའི་སྒོམ་ཆེན་པ༔ རང་ (༢༨༤)བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གནས་ལུགས་དངོས་པོ་གཤིས་ཀྱི་འདུག་ཚུལ་ལ༔ ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཙམ་ཡང་མ་རྟོགས་པས་རྡུལ་ཕྲན་བརྒྱར་གཤགས་ཆར་མི་ཉེ༔ དགོངས་པ་ཉིད་ནི་ཆུ་རྒྱུན་འདྲ༔ རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་སྐྱེ་དགོས་པ་ཡིན་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཚེ་གསལ་དུ་མེད་དང་ལངས་པ་ཡིས་མི་གསལ་བའི་རྒྱུ་མེད༔ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལམ་ལ་འགྲོ་དང་རྟོག་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་ཉལ་དང་གནས་ལུགས་ཀྱི་ཐོག་ཏུ་འདུག་པ་སྤྱོད་པ་ཅི་བྱེད་ཀྱང་འབྲལ་བ་མེད་དང་༔ ཟ་དང་འཐུང་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་དང་གདོད་མའི་གཤིས་སུ་འཆགས་པ་དང་༔ ངོ་བོའི་རྩལ་སྣང་གླལ་དང་ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་དུ་སྦྲིད་དང་རང་བྱུང་རྟེན་མེད་གློ་ལུ་དང་༔ འདི་ཉིད་བྲལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ༔ ཉིན་དང་མཚན་མོ་འཁོར་འདས་སུ་ཕྱེ་བ་མེད༔ དྲན་གཞི་ཙིཏྟའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ༔ དཔེར་ན་བུམ་པའི་མར་མེ་བཞིན༔ རང་གསལ་དུ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་འདི་ཉིད་རང་ཡིན་བསམ་རྒྱུན་ཟད་གཞི་གནས་པས་པས་རིག་པ་ཉིད༔ ངོ་བོ་གཅིག་དྲན་བྱེད་འཛིན་པ་ནུབ་པས་འགགས་པས་རང་ཞེས་བྱ༔ རྒྱུན་དུ་དེའི་ཐོག་
Chinese
彼无有也。是故大圆满无上口诀之，此见他人不能证悟故，甚深秘密也。无为之见，本然安住之觉性上，无见者之境，虚空之中，以眼为依灯，眼见之。无生者，从何处亦不来，觉性自性也。获得者，本然证悟（283）而有，非是分离新得，无因任运自成也。境虚空上，显现金刚链，彼即生起也。是故见有能见者故，与眼相关联。所谓修，有三种，修与三摩地与意。即，修彼即是心住三摩地，俱后和，意即禅定，如是宣说三者。修彼即是天与人之心住也，于相白色阿等持心等，次第勤作，乃是心之次第也。阿努以下八乘之八乘之论典，事物之实相，不思议大智慧上，十六分亦不近。自性化身刹土亦不近，乃是作意之法，所谓禅定，乃是作意也。心之安住而安住，乃是作意，俱后执持故，心性未证悟，阿底心偏颇，少分之论典。彼即是实修，乃是修之大修行者。自（284）性大圆满之实相，事物本性之安住方式，任运成就之少分亦未证悟故，剖析成百千微尘亦不近。意即如水流，必须无间断生起，安住之时，无有明和，立起亦无不明之因。于智慧之道上行走，与无念之状态中睡眠，与实相之基础上安住，行为无论做什么亦无有分离，吃喝安乐受用，与原始本性中形成，与本体之力量显现张开，与智慧恒常迷惘，与自生无依无助咳嗽，此即无有分离也，日与夜不分轮回与涅槃。于忆念处菩提心坛城中，譬如瓶中之灯，于自明中一切时处，此即是自性，思念相续断绝，基础安住故，乃是觉性也。本体一，忆念能执消失而停止故，是为任运自成也。恒常于彼之上。
English
It has no 'pa'. Therefore, the supreme secret oral instruction of the Great Perfection, this view is extremely secret because others cannot realize it. On the uncreated view, the naturally abiding awareness, in the realm of the absence of a viewer, in the space of the sky, the lamp that relies on the eye is seen by the eye. The unborn, from nowhere does it come, is the very nature of awareness. The attained, it is naturally realized (283), it is not a separate new acquisition, it is causeless and self-arisen. On the realm of the sky, the appearance of the Vajra chain arises. Therefore, because the view has a seer, it is related to the eye. What is called meditation has three aspects: meditation, samadhi, and intention. That is, meditation itself is mind-holding, samadhi, simultaneous and subsequent, and intention is called contemplation, thus showing the three. Meditation itself is the mind-holding of gods and humans, holding the mind on the white A, etc., gradual effort, the order of the mind itself. The treatises of the eight vehicles from Anu downwards, on the great wisdom that does not conceive of the reality of things, even sixteen parts are not close. Even in the realm of the spontaneously manifested nature, it is not close, it is the dharma of mental creation, what is called samadhi is mental placement. To abide in the abiding of the mind is mental creation, simultaneous and subsequent grasping, the nature of mind is not realized, Ati is biased towards the mind, a small part of the treatise. That itself is practice, it is the great meditator of meditation. The reality of the self (284) nature of the Great Perfection, the way things naturally abide, because even a small part of spontaneous accomplishment is not realized, it is not close to being split into hundreds of thousands of atoms. Intention itself is like a stream of water, it must arise continuously without interruption, when abiding, there is no clarity, and there is no cause for not being clear when standing up. Walking on the path of wisdom, sleeping in the state of non-thought, and abiding on the basis of reality, whatever actions are done are inseparable, eating and drinking, experiencing happiness, and forming in the original nature, and the power of the essence manifests and opens, and wisdom is constantly bewildered, and spontaneous, without support, coughing, this is not separate, there is no separation between day and night, samsara and nirvana. In the mandala of the mind-ground citta, like a lamp in a vase, in self-illumination at all times, this is itself, the continuity of thought ceases, the basis abides, therefore it is awareness itself. The essence is one, the grasping of memory disappears and ceases, therefore it is called self-arisen. Constantly on that.
Tibetan
ནས་གནས་པས་ཤར་བའོ༔ དེ་ཕྱིར་སྒོམ་པ་སྙིང་དང་ (༢༨༥)༔ འབྲེལ༔ ལུས་གནད་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་པ་རྩོལ་བཅས་དང་རྩོལ་མེད་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ༔ རྩོལ་བཅས་ཐེག་པ་གཞན་གྱི་གློ་ཡི་སྤྱོད་པ་དང་༔ རྩོལ་མེད་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྣང་བ་དབང་བསྒྱུར་རོ༔ རྩོལ་བཅས་རྣམས་ནི་གཞན་རིམ་དགུ་དོན་ནོ༔ རྩོལ་མེད་རང་གྲོལ་དུ་ཤེས་པའི་རྩལ་རང་ཤར་སྤྱོད་པ་ནི༔ འཛིན་པ་རང་གྲོལ་གྱི་སྤྱོད་པ་བུ་ཆུང་ཤེས་པ་ཇི་བཞིན་དུ༔ སྣང་བ་སྣང་ཡང་ཞེན་པའི་རྟོག་པ་ཆོད་པ་ཐད་ཀའི་རྐྱེན་ཞེན་བྲལ༔ ལུ་གུ་རྒྱུད་ལ་ངོ་བོར་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་ཀྱང་རང་བཞིན་འོད་དང་ཐིག་ལེ་དང་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སོ། །རྟག་ཏུ་ལྟ༔ དེ་དང་འབྲལ་བ་མེད་པ་ནི༔ རང་སྣང་སྣང་བ་མཐོང་ཡང་དོན་རང་སྣང་དུ་མཐོང་བས་ཞེན་མེད་སྤྱོད་པ་སྟེ༔ ཤེས་རིག་གསལ་བ་རིག་པའི་ངང་༔ ཤེས་པ་རང་སོར་གནས་པ་གཞན་ནས་མ་བྱུང་ཡེ་ནས་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་ཡིན་རང་ཞེས་བྱ༔ ཁྱབ་གདལ་འཛིན་མེད་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་ཞིང་སྣ་ཚོགས་སུ་གྲོལ་བའོ། རང་གྲོལ་བས༔ དབྱིངས་དང་རིག་པ་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་སྙིང་པོའི་ཡུལ་ལ་ཤར་ཞེས་བྱ༔ ཨ་ནུ་མན་ཆད་རིམ་བློ་ (༢༨༦)ཡིས༔ འདི་ཉིད་རྟོགས་པ་གང་ཡང་མེད་མ་ཆགས་སྣང་བ་སྤང་ལེན་དང་རེས་འཇོག་བྱེད་པ། ཞེན་པའི་སྤྱོད་པའོ༔ ཆགས་ལ་སྣང་བ་རང་གྲོལ་བས་ཞེན་མེད་སྤྱོད་པ་ནི༔ འདི་ཉིད་གདམས་པ་ཤེས་པས་མཐོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་རོ༔ དེ་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་གནད་དུ་འགྲོ་མི་འགྲོ་བརྟག་ནི༔ ཡན་ལག་ལུས་ཀྱི་གནད་རྣམས་དང་འབྲེལ་བའོ༔ དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་གདམས་ཡུལ་ནི༔ རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འདུས་པ་ཡིན༔ ལུས་ཀྱི་གནད་དང་ཡུལ་གྱི་གནད༔ སྤྲིན་དང་བྲལ་བ་རིག་པ་སྒྲོན་མའི་གནད་མི་འགུལ་བ་གཉིས་དང་འབྲེལ་ཡིན་ནོ༔ ལེའུ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་དྲུག་གིས༔ གཞུང་དོན་འདུག་སྟངས་ཚིག་རྣམས་རྫོགས་པར་བསྟན་པའོ༔ ཨི་ཏི༔ རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ༔ རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྙིང་གི་ཡང་༔ དོན་བདུན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་མེ་ལོང་ཞེས་བྱའི་རྒྱུད་ལ་ནི༔ ངོ་བོ་སྙིང་པོའི་རིག་པ་རང་གི་ཡེ་ཤེས་བཅུད་རྣམས་འདུས༔ ངེས་ཚིག་བླ་མའི་གདམས་པས་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ཏེ༔ སྟོང་པ་རིག་པ་དངོས་མེད་ཟང་ཐལ་སྲ་མཁྲེགས་རྡོ་རྗེའོ༔ ཚིག་དོན་དེ་ཉིད་ལས་ཚིག་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བས་དུ་མ་ (༢༨༧)མཚོན་བྱེད་པ༔ སེམས་དཔའ་ཞེས་དྲན་བསམ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་དེ་ཡང་རང་སར་གྲོལ་བར་བསྟན་ནི་རྣམ་པར་བཤད༔ སྙིང་ནི་བཅུད་རྣམས་འདུས་པའོ༔ ཡུལ་ནམ་མཁའ་ལ་ལ་སྣང་བའི་རིག་པ་དེ༔ མིག་གི་དབང་པོ་མ་འགགས་པས་ལྟ་བ
Chinese
从彼处安住而生起。因此，禅修与心（285）相 liên 系。身之要穴、身、智慧之行，有勤作与无勤作两种形态。勤作是其他乘的肺之行，无勤作是自性显现自在。勤作是为他者次第九义，无勤作是知晓自解脱之诀窍，自生之行，如执着自解脱之行，如幼童之识，显现虽显现，然断除执着之分别念，直接之缘离执着，于相续中，本体上虽无任何成立，然自性是光明、明点、身与智慧。恒常观之。与其无有分离，即是自显现显现，然见意义为自显现，故是无执着之行，明了之觉性于觉性之状态中，识于自位安住，非从他生，本然如是存在，名为自性。周遍广大，无有执着，显现为种种，且于种种中解脱。自解脱故，界与觉性无有分离，于心之境中显现。阿努以下次第心（286）识，对此无有任何证悟，不执着显现，取舍与轮换，是执着之行。于执着中，显现自解脱，故无执着之行，即是知晓此诀窍所见之瑜伽。因此，若观察瑜伽之行是否入于要点，则与支分身体之要穴相 liên 系。因此，诀窍之境，是汇集为三种形态。身体之要穴与境之要穴，以及无云之觉性明灯之要穴，与不动摇二者相 liên 系。八十六品，圆满显示经之意义、安住方式、词句等。伊底。རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思） རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྙིང་གི་ཡང་། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，金刚萨埵心之精华） དོན་བདུན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་མེ་ལོང་ཞེས་བྱའི་རྒྱུད་ལ་ནི། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，须识七义名为明镜之续） ངོ་བོ་སྙིང་པོའི་རིག་པ་རང་གི་ཡེ་ཤེས་བཅུད་རྣམས་འདུས། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，本体心之觉性自之智慧精华汇集） ངེས་ཚིག་བླ་མའི་གདམས་པས་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ཏེ། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，决定词上师诀窍四种形态） སྟོང་པ་རིག་པ་དངོས་མེད་ཟང་ཐལ་སྲ་མཁྲེགས་རྡོ་རྗེའོ། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，空性觉性无实通透坚硬金刚） ཚིག་དོན་དེ་ཉིད་ལས་ཚིག་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བས་དུ་མ་（287）མཚོན་བྱེད་པ། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，词义彼性一切词语生故众多象征） སེམས་དཔའ་ཞེས་དྲན་བསམ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་དེ་ཡང་རང་སར་གྲོལ་བར་བསྟན་ནི་རྣམ་པར་བཤད། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，心识忆念思绪种种显现彼亦自处解脱是为阐释） སྙིང་ནི་བཅུད་རྣམས་འདུས་པའོ། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，心乃精华汇集） ཡུལ་ནམ་མཁའ་ལ་ལ་སྣང་བའི་རིག་པ་དེ། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，境于虚空显现之觉性彼） མིག་གི་དབང་པོ་མ་འགགས་པས་ལྟ་བ
English
It arises from abiding in that place. Therefore, meditation is connected with the heart (285). The key points of the body, the body, and the conduct of wisdom have two forms: with effort and without effort. With effort is the conduct of the lungs of other vehicles, and without effort is the self-nature, the manifestation of empowerment. Those with effort are the nine meanings of others in sequence. Without effort is the skill of knowing self-liberation, the self-arising conduct, like the conduct of grasping self-liberation, like the knowledge of a young child. Although appearances appear, the conceptual thoughts of attachment are cut off, and the direct cause is free from attachment. In the continuum, although nothing is established as the essence, the self-nature is light, bindu, body, and wisdom. Always look at it. That which is inseparable from it is that even though self-appearances appear, seeing the meaning as self-appearance is conduct without attachment. Clear awareness in the state of awareness, the mind abiding in its own place, not coming from elsewhere, but existing as it is from the beginning, is called self-nature. Pervasive and vast, without grasping, appearing in various ways, and liberated in various ways. Because of self-liberation, the realm and awareness are inseparable, appearing in the realm of the heart. Those with gradual minds below Anu (286), without any realization of this, clinging to appearances, taking and rejecting, and alternating, are the conduct of attachment. In attachment, appearances are self-liberated, so conduct without attachment is the yoga of seeing by knowing this key instruction. Therefore, if you examine whether the conduct of yoga goes to the point or not, it is connected with the key points of the limbs of the body. Therefore, the object of the key instruction is gathered into three forms. The key points of the body and the key points of the object, and the key point of the cloudless awareness lamp, are connected with the two that do not move. Eighty-six chapters completely show the meaning of the scripture, the way of abiding, and the words. Iti. རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ། （Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Meaning: Gya Gya Gya） རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྙིང་གི་ཡང་། （Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Meaning: Vajrasattva heart essence） དོན་བདུན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་མེ་ལོང་ཞེས་བྱའི་རྒྱུད་ལ་ནི། （Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Meaning: Must know seven meanings called Mirror Tantra） ངོ་བོ་སྙིང་པོའི་རིག་པ་རང་གི་ཡེ་ཤེས་བཅུད་རྣམས་འདུས། （Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Meaning: Essence of the nature of mind, one's own wisdom essence is gathered） ངེས་ཚིག་བླ་མའི་གདམས་པས་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ཏེ། （Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Meaning: Definitive word, the guru's instructions are of four types） སྟོང་པ་རིག་པ་དངོས་མེད་ཟང་ཐལ་སྲ་མཁྲེགས་རྡོ་རྗེའོ། （Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Meaning: Emptiness, awareness, non-substantial, transparent, hard, diamond） ཚིག་དོན་དེ་ཉིད་ལས་ཚིག་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བས་དུ་མ་（287）མཚོན་བྱེད་པ། （Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Meaning: Because all words arise from that very meaning, many symbols） སེམས་དཔའ་ཞེས་དྲན་བསམ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་དེ་ཡང་རང་སར་གྲོལ་བར་བསྟན་ནི་རྣམ་པར་བཤད། （Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Meaning: It is explained that the various memories and thoughts that arise are also liberated in their own place as the mind） སྙིང་ནི་བཅུད་རྣམས་འདུས་པའོ། （Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Meaning: The heart is the gathering of all essences） ཡུལ་ནམ་མཁའ་ལ་ལ་སྣང་བའི་རིག་པ་དེ། （Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Meaning: That awareness which appears in the sky as an object） མིག་གི་དབང་པོ་མ་འགགས་པས་ལྟ་བ