Tibetan
ང་གསལ་བའི་དུས་ན༔ ཆོས་ཚིག་ལས་འདས་པ། བོར་བ་ཞེས་བྱ༔ ཆོས་རང་བཞིན་མ་རྙེད། ཟད་པ་ཞེས་བྱ༔ ཆོས་གདམས་པ་རྣམས་ཀྱང་མ་རྙེད། འདས་པ་ཞེས་བྱ༔ ཆོས་ལས་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ༔ སྐྱེས་ཙམ་ཉིད་ན་སྐྱེ་བ་མེད༔ ཅེས་བྱའོ༔ རིག་པ་ལྔ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནམ་མིན་ན༔ ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ངོ་བོ་གཅིག་ལས་གང་དུ་ཡང་འགྱུར་བ་མེད་དོ༔ རིག་པ་འདི་ཕྲ་བའི་ངོས་ནས་ལྟ་བྱེད། བལྟས་ན་ཟབ་མོ་ཞེས་བྱ༔ ཐིག་ལེ་དང་འོད་དང་སྐུའི་ངོས་ནས་བལྟས་ན་སྣང་བ་ཞེས་བྱའོ༔ གསལ་བའི་ངོས་ནས་ལྟ་བྱེད། བལྟས་ན་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ༔ སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་ངོས་ནས་བལྟས་ན་ཡངས་པ་ཞེས་བྱ༔ བདེ་བའི་ངོས་ནས་བལྟས་ན་ཐུགས་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ༔ བལྟར་ཡོད་པའི་ངོས་ནས་ (༢༢༨)དངོས་པོ་ཡང་ཡིན༔ ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚད་ཆོས་ཟད་སར་ཕྱིན་པའི་ཚེ་སྟོང་པའང་ཡིན༔ ངོ་བོ་གཅིག་ལས་མེད་དེ་གསལ་འགྲིབ་མེད་པས་ཉག་ཅིག་ཀྱང་ཡིན༔ སྣང་བའི་སྣང་ཆ་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བས་དུ་མ་ཡང་ཡིན༔ སྣང་བ་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལངས་ལ་ཅིར་ཡང་འཆར་བས་མཐའ་ཡས་པ་ཡང་ཡིན༔ དོན་རིག་པ་གཅིག་ལས་མེད་པའི་ངོས་ནས་བལྟས་པས་འདུས་པ་ལོགས་པ་མེད། ཡང་ཡིན༔ རང་བཞིན་མེད་པའི་ཁ་དོག་གི་ངོས་ནས་བལྟས་ན་གསལ་བ་ཡིན༔ དེ་ལྟར་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རིག་པ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ལས་མ་འདས་སོ༔ རིག་པ་སྐུ་གསུམ་དུ་རིགས་ཀྱི་བུ་རིག་པ་ལ་ལྟོས་དང་། གཏན་ལ་དབབ་པ་ནི༔ རིག་པ་སྟོང་ཞིང་ངོ་བོ་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པ་དེ་ཆོས་སྐུ་ཡང་ཡིན༔ གཞན་ནས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། གསལ་ཞིང་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་༔ ཡང་ན་རང་བཞིན་མེད་པ་ནི་ལོངས་སྐུ་ཡང་ཡིན༔ གཞན་ནས་ཡོད་པ་མ་ཡིན། མཛད་སྤྱོད་སྣ་ཚོགས་ཐུགས་རྗེའི་རོལ་པ་ཉིད་སྤྲུལ་སྐུ་ཡང་ཡིན་ནོ༔ གཞན་ནས་ཡོད་པ་ (༢༢༩)མ་ཡིན། རིག་པ་སྐུ་གསུམ་རང་ཆས་ཞེས་བྱ་བ་ནི༔ རིག་པ་འགྲོ་འོང་། གནས་པའི་ཚེ༔ སྐུ་གསུམ་གཞི་དབྱིངས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཞེས་བྱ༔ རིག་པ་བཞེངས་པའི་ཚེ༔ སྐུ་གསུམ་གཞི་བཞེངས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཞེས་བྱ༔ རིག་པ་གྲོལ་བའི་ཚེ༔ སྐུ་གསུམ་ཡོངས་གྲོལ་གྱི་དགོངས་པ་ཞེས་བྱ༔ རིག་པ་དག་པའི་ཚེ༔ སྐུ་གསུམ་ཀ་དག་གི་དགོངས་པ་ཞེས་བྱའོ༔ ཟད་སར་ཕྱིན་པའོ། རིག་པ་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་འབྲས་བུ་བཞིར་བསྟན་པ་ནི༔ རིག་པའི་རིགས་ཀྱི་བུ་རིག་པ་ལ་ལྟོས་དང་ནན་ལྟར་ལྟོས་དང་བལྟས་པས། ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལ་དབང་པོས་བལྟར་ཡོད་པའོ༔ ལྟ་བ་དེ་ཉིད་མ་ཡེངས་པར་ཉམས་སུ་བླངས་པས༔ ཉམས་གོང་དུ་འཕེལ་བ་ནི་སྒོམ་པ་ཞེས་བྱའོ༔ གཞན་མ་ནི་ཡིད་སྒོམ་པ་ཡིན་ནོ༔ ཆོས་ཉིད་དོན་གྱི་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ལ༔ རྒྱུན་དུ་སྤྱོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ༔ གཞན་གྱི་ཡིད་དཔྱོད་པ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ལྟར་ལྟ་བ་དང་སྒོམ་པ་དང་སྤྱོད་པ་དང་གསུམ་དུ་འབྲེལ་བས་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ༔ དེའི་ཕྱིར་རིག་པ་གནས་པའི་ (༢༣༠)ཚེ༔ ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་གཞི་བཞག་ཅེས་བྱ༔ རིག་པ་བཞེངས་པའི་ཚེ༔ ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་གཞི་དབྱིངས་ཞེས་བྱ༔རིག་པ་གྲོལ་བའི་ཚེ་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་ཡོངས་གྲོལ་ཞེས་བྱའོ༔ རིག་པ་དག་པའི་ཚེ༔ ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་ཀ་དག་ཅེས་བྱའོ༔ རིག་པ་རིག་པ་རིག་པ་ལ་ལྟོས་དང་། ཐིག་ལེ་ཉག་ཅིག་ཏུ་གཏན་ལ་དབབ་པ་ནི༔རིག་པ་མི་འགྱུར་བས་ཐིག་མིན༔ཀུན་ལ་ཁྱབ་པས་ལེ་ཡིན༔ ཟབ་མོའི་ངོས་ནས་ཉག་ཡིན༔ ཐམས་ཅད་འདུས་པས་གཅིག་ཡིན༔ དོན་ལ་ཐིག་ནི་ཆོས་སྐུ༔ ལེ་ནི་ལོངས་སྐུ༔ ཉག་ནི་སྤྲུལ་སྐུ༔ གཅིག་ནི་སྐུ་འདུས་པས་འདུ་འབྲལ་མེད་པའོ༔ རིག་པ་དགེ་སྡིག་དང་བྲལ་བར་བསྟན་པ་ནི༔ ལས་དགེ་སྡིག་དང་བྲལ་ལོ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི༔ རང་གི་རིག་པ་རིག་པ་ལ་ལྟོས་དང་། མཐོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིན་ནོ༔ རིག་པ་འདི་ཉིད་བླ་མའི་གདམས་ངག་དང་འབྲེལ་བས་ཏེ༔ མ་བསྟན་ན་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ལ་བློ་འབྱོངས་པའི་མཁས་པ་པཎྜི་ཏས་སྒྲིབ་པ་བྱང་བ་དང་སྡིག་པ་ཅན་ཡང་དོན་ལ་ཁྱད་ (༢༣༡)མེད་དུ་བསྟན། དོན་ལ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མ་རེག་པས༔ དེའི་ཕྱིར་གསང་སྔགས་ཐབས་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱའོ༔ བསྟན་ན་དགེ་བས་མི་མཐོང་། དབུལ་པོ་བ་ལང་རྫིས་ཀྱང་མཐོང་བས༔ དེའི་ཕྱིར་ན་ལས་ཚོགས་བསག་ཏུ་མེད། ལ་བཟང་ངན་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ༔ ཉམས་སུ་མ་བླངས་ན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡང་མི་གྲོལ་བས༔ དེའི་ཕྱིར་ན་མན་ངག་གོམས་ཚོད་ལ་ཐུག་པ་ཞེས་བྱའོ༔ ཉམས་སུ་བླངས་ནས་མཚམས་མེད་པ་ལྔ་བྱས་པ་ཡང་མ་བསྒྲིབས་པར། འདི་ཉིད་ལ་གྲོལ་བས༔ དེའི་ཕྱིར་ན་དགེ་སྡིག་གིས་རིག་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ། ཕན་གནོད་མ་བསྐྱལ་བ་ཞེས་བྱའོ༔ རིག་པ་རིགས་ཀྱི་བུ་རིག་པ་ལ་ལྟོས་དང་ནན་ལྟར་ལྟོས་དང་། མཐོང་བའི་ཚེ༔ སངས་རྒྱས་དེ་ཉིད་རང་ཡིན་པ་ལས༔ གཞན་ན་མེད་པས་སངས་རྒྱས་མིང་དུ་འདོགས་མཁན་འཁྲུལ་བ་དང་༔ རིག་པ་ཉམས་སུ་འཁོར་བ་ཡེ་སངས་རྒྱས་པའི་མན་ངག་བླངས་པའི་ཆེ་དམྱལ་བ་མེད་པས༔ ཡེ་ནས་མེད་པས་དམྱལ་བར་འདོགས་མཁན་ (༢༣༢)བདུད་ཀྱིས་ཁྱེར་བ་དང་༔ རིག་པ་ཚད་ལ་ཕེབས་པའི་ཚེ༔ སངས་རྒྱས་དང་དམྱལ་བ་གཉིས་ཀ་ནས་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པའོ༔ དེའི་ཕྱིར་ན་སངས་རྒྱས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དང་དམྱལ་བ་ཆོས་ཀྱི་
Chinese
我于明之时，超越法之言词，名为遗失；未得法之自性，名为耗尽；亦未得诸法之教诲，名为逝去；名为解脱于法，才生之时即无生，如是说。若问何为五智，彼等是异体还是非异体？非异体，因其本体唯一，无有任何转变。此觉性从微细之面观察，观之则名为深奥；从明点、光芒与身之面观察，则名为显现。从明亮之面观察，观之则名为智慧；从显现种种现象之面观察，则名为宽广；从安乐之面观察，则名为大悲。从可观之面（228）而言，亦是事物；修持之量，于法穷尽之时，亦是空性；本体唯一，无有明暗，故亦是唯一；显现之显分由上而上增长，故亦是众多；显现无法言说，且显现任何事物，故亦是无边。从意义上观察，觉性唯一，故无有聚集分离，亦是唯一；从无自性之颜色之面观察，则是明亮。如是，显现种种现象，皆未超出觉性唯一之本体。觉性三身，种姓之子，观待觉性。决定者：觉性空性，本体于任何处皆未成立，彼亦是法身；非从他处而有。明亮且显现种种，或者无自性，则是报身；非从他处而有。事业种种，大悲之游舞即是化身；非从他处（229）而有。觉性三身自性者：觉性来往，住留之时，名为三身基界之意；觉性生起之时，名为三身基起之意；觉性解脱之时，名为三身圆满解脱之意；觉性清净之时，名为三身本来清净之意。穷尽之处。觉性显示为见、修、行、果四者：觉性之种姓之子，观待觉性，殷重而观，观之，即能以根识观见智慧；彼见不散乱而修持，修持增长即名为禅修。
English
When I am clear, it transcends the words of Dharma, called 'lost'; not finding the nature of Dharma, called 'exhausted'; also not finding all the teachings of Dharma, called 'passed away'; called 'liberation from Dharma,' just at birth, there is no birth, so it is said. If asked what are the five wisdoms, are they different or not different? Not different, because their essence is one, and there is no change anywhere. This awareness is observed from the subtle aspect. When observed, it is called 'profound'; when observed from the aspect of bindu, light, and body, it is called 'appearance.' It is observed from the clear aspect. When observed, it is called 'wisdom'; when observed from the aspect of appearing in various phenomena, it is called 'vast'; when observed from the aspect of bliss, it is called 'great compassion.' From the aspect of being observable (228), it is also a thing; the measure of practice, when Dharma is exhausted, it is also emptiness; the essence is only one, without brightness or dimness, so it is also unique; the appearance of phenomena increases from above, so it is also many; appearance cannot be expressed, and it appears as anything, so it is also infinite. From the aspect of meaning, awareness is only one, so there is no gathering or separation, it is also one; when observed from the aspect of the color of no self-nature, it is bright. Thus, all the various phenomena that appear do not exceed the essence of one awareness. Awareness is the three kayas, son of the lineage, look to awareness. The determination is: awareness is emptiness, and the essence is not established anywhere, that is also the Dharmakaya; it is not from elsewhere. Bright and appearing in various ways, or without self-nature, is also the Sambhogakaya; it is not from elsewhere. Various activities, the play of great compassion is also the Nirmanakaya; it is not from (229) elsewhere. Awareness, the self-nature of the three kayas, is: awareness comes and goes, when abiding, it is called the intention of the ground of the three kayas; when awareness arises, it is called the intention of the arising of the ground of the three kayas; when awareness is liberated, it is called the intention of the complete liberation of the three kayas; when awareness is purified, it is called the intention of the primordial purity of the three kayas. The place of exhaustion. Awareness is shown as the four: view, meditation, conduct, and result. Son of the lineage of awareness, look to awareness, look intently, and by looking, one can see wisdom with the senses; that view, without distraction, is practiced; the increase of practice is called meditation.
Chinese
哦！其他的则是意之禅修。对于法性意义的显现本身，恒常修持则称为行。其他的则是意之思辨。如是，见、修、行三者相联，故称无离合。因此，当觉性安住之时，称见修行奠定基础；当觉性生起之时，称见修行基础界；当觉性解脱之时，称见修行彻底解脱；当觉性清净之时，称见修行本初清净。觉性啊觉性啊，观待觉性！于明点唯一中确定，觉性不变故非明，周遍一切故为点，从甚深之面为唯一，总集一切故为一。意义上，明点是法身，点是报身，唯一是化身，一是身总集故无离合。宣说觉性远离善恶，业远离善恶，大圆满之义乃是：自之觉性观待觉性，是见之瑜伽士。此觉性与上师口诀相联，若不示，则于三藏精通之智者班智达，亦与遮障清净者和罪恶者，于意义上无有差别而示。意义上，尘许亦未触及，因此称密咒依于方便。若示，则善者不见，贫穷牧童亦见，因此无有积聚业，无有善恶。若不修持，则金刚萨埵亦不得解脱，因此称口诀取决于修习程度。若修持，则造作五无间罪亦不被遮蔽，于此即得解脱，因此称善恶未将利益损害施加于觉性自之体性。觉性啊，种姓之子，观待觉性，殷重观待！见之时，彼佛即是自己，于他处无有，故称佛名者乃是错谬，觉性于轮回中，领受本初成佛之口诀之大，无有地狱，本初无有故，称地狱者乃是被魔所持，觉性达至量之时，宣说佛与地狱二者皆未成立。因此，佛普贤王如来与地狱法
English
O! The other is mind meditation. For the appearance of the meaning of Dharmata itself, continuous practice is called conduct. The other is mind speculation. Thus, the three, view, meditation, and conduct, are connected, hence called inseparable. Therefore, when awareness abides, it is said that view, meditation, and conduct lay the foundation; when awareness arises, it is said that view, meditation, and conduct are the basis of the sphere; when awareness is liberated, it is said that view, meditation, and conduct are completely liberated; when awareness is pure, it is said that view, meditation, and conduct are primordially pure. Awareness, awareness, awareness, look to awareness! Establishing in the single Bindu, awareness is unchanging, therefore not Bindu; pervading all, therefore Point; from the face of profundity, it is the only one; gathering all, therefore it is one. In meaning, Bindu is Dharmakaya, Point is Sambhogakaya, the only one is Nirmanakaya, one is the aggregation of Kayas, therefore inseparable. Explaining that awareness is free from virtue and vice, karma is free from virtue and vice, the meaning of Great Perfection is: one's own awareness looks to awareness, it is the yogi of seeing. This awareness is connected with the Guru's oral instructions, if not shown, then even the learned Pandit who is proficient in the three Pitakas, as well as those who have cleared obscurations and those who are sinful, are shown to be no different in meaning. In meaning, not even a speck of dust is touched, therefore it is said that secret mantra relies on skillful means. If shown, the virtuous do not see, even a poor cowherd sees, therefore there is no accumulation of karma, no good or bad. If not practiced, even Vajrasattva will not be liberated, therefore it is said that the oral instructions depend on the degree of practice. If practiced, even having committed the five inexpiable sins will not be obscured, liberation is attained in this very life, therefore it is said that virtue and vice do not inflict benefit or harm on the nature of awareness itself. Awareness, son of lineage, look to awareness, earnestly look! At the time of seeing, that Buddha is oneself, there is no other, therefore those who give the name Buddha are mistaken, awareness in samsara, having received the greatness of the oral instructions of primordial Buddhahood, there is no hell, because it is primordially non-existent, those who call it hell are possessed by demons, when awareness reaches its limit, it is taught that neither Buddha nor hell is established. Therefore, Buddha Samantabhadra and hell, the Dharma of