Tibetan
ས་དང་རིག་པ་ཚད་ལ་ཕབ་པ་གཅེས་པ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ཡང་སྤྱོད་པའི་མན་ངག་ནི་སྣང་བ་རང་སར་བཞག་པ་དང་སྣང་བ་ཅི་ནས་བསྒྱུར་བ་གཉིས་ལས་འགྲོ་ས་མེད་དོ༔ སྣང་བ་རང་སར་བཞག་པ་ནི་འཁྲུལ་པ་རང་དག་ཏུ་འགྲོ་བའི་དགོས་པ་ཡིན་ནོ༔ སྣང་བ་བསྒྱུར་བས་ནི་ (༡༡༧)ཉོན་མོངས་པ་ངོས་ཟིན་པའི་དགོས་པ་ཡིན་ནོ༔ བསྒོམ་པའི་མན་ངག་ཐམས་ཅད་དུ་ནི་སེམས་སྦྱོང་བ་དང་༔ རིག་པ་བརྟན་པར་བྱ་བ་ལས་འགྲོ་ས་མེད་དོ༔ སེམས་སྦྱངས་པས་ནི་སེམས་ཀྱི་བྱུང་ཚོར་མི་སྐྱེ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ༔ རིག་པ་བརྟན་པས་ནི་སྣང་བ་ལ་རང་བྱན་ཚུད་པར་བྱ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ༔ ལྟ་བའི་མན་ངག་དུ་ནི་ཁྲེགས་ཆོད་དང་ཐོད་རྒལ་ལས་འགྲོ་ས་མེད་དོ༔ ཁྲེགས་ཆོད་ནི་ཅིག་ཅར་བའི་དོན་ཡིན་ཏེ༔ འབད་པ་མེད་པར་རང་གིས་རང་གྲོལ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ༔ འདི་ནི་སྔོན་སྦྱངས་པའི་གང་ཟག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་གྱི༔ ད་ལྟ་ནི་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས་སོ༔ ཉམས་སུ་མ་བླངས་ན་སྣང་བ་འདི་ཉིད་ལ་རིག་པ་མངོན་དུ་མི་ཕྱིན༔ རིག་པ་མངོན་དུ་མ་ཕྱིན་ན་རིག་པ་ཚད་ལ་མི་ཕེབས༔ རིག་པ་ཉིད་ཚད་ལ་མ་ཕབ་ན་ཆོས་ཉིད་ཟད་སར་མི་སྐྱོལ༔ ཆོས་ཉིད་ཟད་སར་མ་སྐྱོལ་ན་ཕུང་པོ་ཟག་མེད་དུ་སངས་མི་རྒྱ༔ ཟག་མེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་ལྷག་མེད་དུ་སངས་མ་རྒྱས་ན་ཐེག་པ་ཐུན་ (༡༡༨)མོང་བ་རྣམས་དང་ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་མི་རྙེད་པས་དེའི་གནད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས༔ འདི་ལྟར་བསྟན་པ་འདི་ནི་གང་ཟག་ལེ་ལོ་ཅན་རྣམས་ལ་འབད་མི་དགོས་པར་གྲོལ་བ་ཡོད་དོ་བྱས་ནས་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ཡིན་གྱིས༔ འབྲས་བུ་གཅིག་ཅར་རང་དུ་མིན་ནོ༔ དེའི་ཕྱིར་ན་ཁྲེགས་ཆོད་དུ་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ནི་འདི་ལྟར་དོན་དུ་བསྟན་པ་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་ནི་ག་ལ་སྲིད༔ འདི་མི་སྲིད་པས༔ དེས་ན་གཟོད་ཀྱིས་འདི་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་འདིར་འཇུག་པའི་དོན་དུ་གསུང་པའོ༔ ཐོད་རྒལ་ནི་རིམ་གྱིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣལ་འབྱོར་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞིང་ཡིད་དཔྱོད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དབང་པོའི་རྣམ་ཤེས་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མཐོང་བས་སོ༔ དེ་ཡང་ཐོད་རྒལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ཉིད་མངོན་སུམ་མཐོང་བས་ཐོད་རྒལ་ཞེས་བསྟན་པའོ༔ དེའི་ཕྱིར་ན་གཞན་དག་གིས་ནི་ལྟ་བའི་དོན་ངོ་ཤེས་རབ་མངོན་སུམ་དུ་ཡོད་ཅིང་སྣང་བ་ཡིན་གྱིས༔ དབང་པོ་ལ་ནི་ག་ལ་སྲིད་ཅེས་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ༔ འདིར་ལྟ་ (༡༡༩)༔ བའི་དོན་དེ་ལ་ལྟ་བའི་མཐར་ཐུག་པ་མིག་གིས་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ༔ ཐིག་ལེའི་སྐོར་ནི༔ཐིག་ལེ་ནི་སྟོང་པ་ཆོས་
Chinese
将地和觉性置于衡量标准之上是至关重要的。而行为的诀窍，不外乎将显现安住于自处和无论如何转化显现这二者。将显现安住于自处，是使错乱自然清净的必要条件。转化显现，则是（117）为了认识烦恼的必要条件。所有修行的诀窍，不外乎调伏自心和稳固觉性。调伏自心，是为了不生起心的感受的必要条件。稳固觉性，是为了使显现融入自如的必要条件。见的诀窍，不外乎彻却和脱噶。彻却的意思是当下，是指无需努力，自然解脱的教导。这对于先前修习的人来说是适用的，但现在必须加以修习。如果不修习，觉性就不会在此显现。如果觉性不显现，觉性就无法达到衡量标准。如果觉性本身没有被置于衡量标准之上，就无法将法性推向穷尽之处。如果法性没有被推向穷尽之处，就无法将有漏的蕴转化为无漏的果位。如果无漏的蕴没有彻底转化为果位，就与共同的乘（118）没有任何区别，因此必须重视其要点并加以修习。像这样宣讲此教法，是为了让那些懒惰的人认为无需努力也能获得解脱而进入此道，但并非立即获得结果。因此，宣讲彻却的必要是，像这样在意义上宣讲时，怎么可能有体验的智慧呢？这是不可能的。因此，最初通过体验来进入此道而宣讲。脱噶是逐渐由觉性的智慧瑜伽士体验，而不是通过意识的推测，而是通过感官的识来见证的。所谓脱噶，是指亲眼目睹此景象，因此被称为脱噶。因此，其他人认为见的意义是智慧显现，但感官怎么可能存在呢？他们这样教导。在此（119），见的意义，对于见的最终目的，是用眼睛去看，这被称为见。关于明点的部分：明点是空性法
English
It is crucial to place the ground and awareness on a measuring standard. Furthermore, the key instructions for conduct are none other than leaving appearances in their own place and transforming appearances in any way possible. Leaving appearances in their own place is the necessity for delusion to become self-purified. Transforming appearances is (117) the necessity for recognizing afflictions. All key instructions for meditation are none other than taming the mind and stabilizing awareness. Taming the mind is the necessity for not generating feelings of the mind. Stabilizing awareness is the necessity for making appearances become self-possessed. The key instructions for view are none other than Trekchö and Tögal. Trekchö means "instantaneous," and it indicates self-liberation without effort. This is the domain of those who have practiced in the past, but now it must be practiced. If it is not practiced, awareness will not manifest in this appearance. If awareness does not manifest, awareness will not reach the measuring standard. If awareness itself is not placed on the measuring standard, it will not propel the nature of reality to its exhaustion. If the nature of reality is not propelled to its exhaustion, the aggregates will not be enlightened into the uncontaminated. If those uncontaminated aggregates are not completely enlightened, there will be no difference from the common vehicles (118), so it is necessary to take its essence to heart and practice it. This teaching is taught in this way so that lazy individuals will enter it, thinking that liberation is possible without effort, but the result is not immediate. Therefore, the necessity of teaching Trekchö is that when it is taught in this way in meaning, how could there be experiential wisdom? This is impossible. Therefore, it is taught for the purpose of initially entering this path through experience. Tögal is gradually experienced by yogis of awareness wisdom, and it is not through mental speculation, but through seeing it as the domain of the sense consciousnesses. The term Tögal means that this very thing is seen directly, so it is taught as Tögal. Therefore, others teach that the meaning of view is that wisdom is manifest and is appearance, but how could it exist for the senses? Here (119), the meaning of view, for the ultimate purpose of view, is to see with the eyes, and this is called view. Regarding thigle: Thigle is emptiness dharma.
Tibetan
ཀྱི་དབྱིངས་སོ༔ ཉན་ཅག་ནི་ཆ་ཕྲ་སྟེ་གབ་པའོ༔ ཞེས་གསུངས་ཏེ༔ ཐིག་ལེའི་དོན་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་གབ་ཅིང་བསྒྲིབས་ཏེ༔ མིང་བསྟན་ཡང་ངོ་སྤྲོད་མ་བསྟན་ཏེ་འདི་ལྟར་ལྟ་བའི་མིག་མེད་དོ༔ འདིར་ལྟ་བའི་དོན་དེ་ལ་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་དུ་མེད་ན༔ ད་རེས་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཟད་པར་བྱེད་ཅིང་༔ སྣང་བ་འདི་ཟད་པར་བྱེད་ཅིང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཟད་པར་བྱེད་པའི་དོན་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་པས༔ ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་འདི་དག་ཟད་པར་མི་ནུས་པ་མངོན་དུ་གསལ༔ འདི་དག་མ་ཟད་པར་སངས་རྒྱ་ཡི་ཞེ་ན༔ རིགས་དྲུག་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་རྙེད་དོ༔དེའི་ཕྱིར་ན་སྣང་བ་མངོན་སུམ་པ་འདི་རིག་པ་མངོན་སུམ་གྱིིས་ཟད་པར་མ་བྱས་ན༔ ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཟད་པར་ནུས་པ་ག་ལ་སྲིད༔ འདི་ལྟར་འདོད་པ་ནི་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱི་ཤེས་པ་སྟེ༔ (༡༢༠)འདི་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ༔ དེའི་ཕྱིར་ཐོད་རྒལ་གྱི་ལྟ་བས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་རིམ་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱས་ནས༔ འདི་ལྟར་སྣང་བ་རང་ཟད་དུ་གཏོང་བས་ནི༔ ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པས་འཁོར་འདས་རུ་ཤན་འབྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་མན་ངག་རྣམས་ཀྱིས་རིམ་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་མཐོང་རྟགས་ཀྱི་རིམ་པ་འདི་ལྟར་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་ཕུང་པོ་ལྷག་མེད་དུ་སངས་རྒྱས་པའོ༔ཕུང་པོ་ལྷག་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་གོ་བ་ནི༔ འདི་ལྟར་ཉམས་སུ་བླངས་པས་འབྱུང་བ་ལྔ་རང་སར་དེངས་ནས༔ལུས་ཀྱི་འཛིན་པ་རང་འགགས་ཏེ་ཤ་ཁྲག་རང་དགར་མི་སྣང་༔ ཕྱིའི་འབྱུང་བ་ལྔ་འགགས་པས་ས་རྡོའི་སྣང་བ་རགས་པ་མི་སྣང་བ་ལས་ལྷག་མ་མེད་པའོ༔ ཤ་ཁྲག་རང་ག་མའི་གཟུགས་དང་བཅས་ཏེ་སོང་ཞིང་འགྲོ་བའི་ས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ༔ འབྲས་བུའི་མན་ངག་ནི༔ འབྲས་བུའི་ཚད་ཅན་དང་༔ ཚད་མེད་གཉིས་ལས་འགྲོ་ས་མེད་དོ༔ ཚད་ཅན་ནི་ཇི་ལྟར་བསྒོམས་ཤིང་གྲུབ་བའི་མཐའ་འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་དུ་འདོད་པ་སྟེ༔ དེ་ཡང་ཆོས་ (༡༢༡) (༡༢༡)སྐུའི་སྐབས་སུ་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུར་འདོད་དེ༔ འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་འཆར་ཚུལ་ལམ༔ རྩལ་གྱིས་སངས་རྒྱ་བར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ༔ འདི་ལྟར་འབྲས་བུར་འདོད་པ་ནི་སྣང་བ་ལ་སྟོང་པར་ཁས་བླངས་ནས༔ འབྲས་བུ་ལ་མཚན་མར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ༔ སྐུ་ཡོད་ཕན་ཆད་ལུས་ཡོད་པས་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་ནོ༔ ཚད་མེད་ནི་འདི་ལྟར་ཉམས་སུ་བླངས་པས༔ སྐུ་གསུམ་གྱི་སྣང་བ་འདི་ཉིད་ལ་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་ས་ལ་བསྐྱལ་བས་ལུས་སུ་འཛིན་པའི་ཞེན་པ་ལས་གྲོལ་བའི་དུས་ན༔ འདི་ལྟར་རང་གི་རྣ་བ་ལའང་མི་སྣང་བས་སྐུ་གསུམ་གྱི་ཞེན་པ་རང་
Chinese
之界。听者乃细微之隐蔽。如是说。明点之义，即确定后隐藏遮蔽。名虽示，然未示认识，如是无有观看之眼。此处观看之义，若无有根识之现量，则今番五蕴、六处、十二处皆尽，此显现亦尽，烦恼亦尽之义故，以智慧不能令此等尽除，显而易见。若此等未尽而欲成佛，则六道总别丝毫亦不可得。是故，若此现量之显现，未以现量之觉性令其尽除，则智慧岂能令其尽除？如是之欲求乃是意念之知识，（120）此非真实。是故，以脱噶之见，次第证悟觉性之智慧后，如是令显现自尽，则以身语之行为了别轮涅等口诀，次第修持体验，并如是确定见相之次第后，于无余蕴中成佛。所谓无余蕴之意义是，如是修持后，五大复归本位，身体之执着自灭，血肉自然不显现，外五大止息，故粗糙之地石显现不显现，是为无余。血肉与自体之形体一同而去，无有去往之处。果之口诀是，果之有量与无量二者之外，无有去处。有量是如是修习成就之究竟，认为果是三身，彼亦于法（121）（121）身之时，认为是究竟之果，此乃是佛之功德显现之方式，或认为是凭藉能力而成佛。如是认为果，乃是于显现上承认为空性后，于果上认为是实相。有身之时，有身体故，非为果。无量是如是修持后，于此三身之显现上确定，并送至法性穷尽之地，故从执着身体之贪恋中解脱之时，如是于自己之耳中亦不显现，故三身之贪恋自
English
Of the sphere. Listeners are the subtle and hidden. It is said that the meaning of the bindu is determined and then hidden and obscured. Although the name is shown, the recognition is not shown, so there is no eye to see like this. Here, if the meaning of seeing does not have the direct perception of the senses, then now the five aggregates, the six sense bases, and the twelve sense fields are all exhausted, and this appearance is also exhausted, and the meaning of the afflictions is also exhausted, so it is clear that wisdom cannot exhaust these. If you want to become a Buddha without exhausting these, then neither the general nor the specific of the six realms can be found. Therefore, if this direct appearance is not exhausted by the direct awareness, how can wisdom exhaust it? Such desire is the knowledge of mental speculation, (120) which is not true. Therefore, after gradually realizing the wisdom of awareness through the view of Tögal, letting the appearance self-exhaust in this way, then gradually practice and experience the oral instructions such as distinguishing saṃsāra and nirvāṇa through the actions of body and speech, and after determining the order of appearance in this way, one becomes a Buddha in the state of no remaining aggregates. The meaning of the so-called no remaining aggregates is that after practicing in this way, the five elements return to their original state, the clinging to the body ceases by itself, and flesh and blood naturally do not appear. When the five outer elements cease, the coarse appearance of earth and stone does not appear, which is the state of no remainder. Flesh and blood go away together with the form of the self, and there is no place to go. The oral instruction of the fruit is that there is no place to go other than the limited and unlimited fruit. The limited is the ultimate result of practicing and achieving in this way, and it is believed that the fruit is the three bodies. It is also believed that it is the ultimate fruit at the time of the Dharma (121) (121) body. This is the way the qualities of the Buddha appear, or it is believed that one becomes a Buddha through ability. Believing in the fruit in this way is to acknowledge emptiness in appearance and then believe in reality in the fruit. When there is a body, there is a body, so it is not a fruit. The unlimited is that after practicing in this way, it is determined on the appearance of these three bodies, and it is sent to the place where the Dharma nature is exhausted, so when one is liberated from the attachment to clinging to the body, it does not appear in one's own ears, so the attachment to the three bodies self-