Tibetan
མ་རིག་འཁྲུལ་འཁོར་འདི་ལ་ཟད་མེད་འཕེལ་བ་མེད༔ ཅེས་སོ༔ ཡིད་སྤྱོད་ཀྱིས་སྤྱོ་འཇལ་གྱི་རྣམ་པ་སེམས་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ནི༔ འདོངས་པ་ནམ་མཁའ་ནམ་མཁའ་ཆེ་ལས་སྙེག་པ་འདྲ༔ ཞེས་པའོ༔ ཉམས་སུ་མྱོང་སྐུ་གསུམ་རང་གི་སྣ་ཁྲིད་པར་འཆར་བ་ནི༔ མིག་གི་དབང་པོ་མཐོང་བ་མ་བློ་ཡུལ་དུ་བྱ་བ་ལས་དོན་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ༔ འགགས་པ༔ རིག་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ༔ མཐོང་བ་ངེས་པར་མཁྱེན་པ་ཤེས་རབ༔ ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའོ༔ མིག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྙིང་པོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལུས་ཅན་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ༔ སྐུ་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་ཆོས་སྐུ་པར་རང་གི་སྣ་ (༣༣༦)ཁྲིད་པར་ཤར་བས༔ མཆོག་གི་མཚན་བརྗོད་ལས་དང་པོ་སྐུ་གསུམ་འཆང་༔ ཞེས་པའོ༔ དེ་དཔེ་ཤེལ་དོན་རྟགས་གསུམ་གྱི་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གཏན་ལ་ཕེབས་པས༔ དོན་གསུམ་ཐེ་ངོ་ཤེས་ཡིད་ཆེས་ཐག་ཆོད་པ་ཚོམ་མེད་པའི་བློ༔ ཞེས་པའོ༔ དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་ཟང་ཐལ་རྟོག་མེད་ངོ་ཤེས་པས༔ ཀུན་དོན་ཡོན་ཏན་གསུམ་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་སྙིང་པོ་ཡིན་གྱི་བདག༔ ཅེས་པའོ༔ དོན་གསུམ་རིག་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་ནང་དུ་རིག་པ་ངོས་བཟུང་བ་ནི༔ མིག་མ་འགུལ་བར་ཆོས་སྐུ་ཀ་དག་སྤྲོས་བྲལ་ཡིན་ནམ་མཁའ་སྤྲིན་བྲལ་གྱི་ཀློང་དུ་གཏད་པས༔ དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱན་རྣམ་པར་དག་ལ༔ སྒྲོན་མར་གསལ་ཏེ༔ རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་སྣང་བའི་ཉམས་གོང་དུ་འཕེལ་བ་ཀྱི་སྐུ༔ ཡེ་ཤེས་ཟང་ཐལ་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་སྟེ༔ ཅོག་བཞག་ཆེན་པོ་བཞིའི་ཡི་གེ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ༔ ངང་ལ་བཞག་གོ༔ རིག་པ་ཚད་ལ་དངོས་མེད་ཀྱི་རིག་པ་དངོས་ལྟར་སྣང་བ་ཕེབས་ཤིང་མངོན་སུམ་གྱིས་སྣང་བའོ༔ རིག་པ་ལམ་ཉམས་ཀྱི་ (༣༣༧)ལུགས་རྟགས་ཀྱི་སྣང་བ་ནི༔ མིག་འཆར་སྒོ་གི་འབྲས་མན་ཤེལ་བུ་གསལ་བྱེད་ཀྱི་མེ་ལོང་གོང་མི་དྲག་མནན་པས༔ སྣང་བ་འཆར་ལུགས་ཐུགས་རྗེ་འོད་ཟེར་གྱི་སྣང་བ་ཤར་ཏེ༔ འགྲེང་བུ་དང་ཕྱེད་ཉལ་ཟླུམ་འཁྱིལ། ཐིག་ལེ་དང་ཐིག །ཞིང་ཁམས་ཕྲན་ལོངས་སྐུ་དང་སྤྲུལ་རིགས་དྲུག་སྐུའི་སྣང་བ་འཆར་རོ༔ སྤྱན་ལྔ་ཡང་རིམ་པས་ཉམས་སུ་བླངས་པས། སྤྱན་ལྔ་ཆགས་པ་མེད་པར་འཆར༔ ཞེས་པའོ༔ སྐྱེ་མེད་དབྱིངས་དང་རིག་པར་དབྱེར་མི་ཕྱེད་ཀྱི་ཀློང་དུ་འགག་མེད་ཀྱི་རིག་པ་རང་གྲོལ་བས་ཆོས། ཀ་དག་པ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད། རྣམས་ཐམས་ཅད་ཟད་སར་སྐྱེལ་པའོ། ངོ་བོ་ཀ་སྤྲོས་བྲལ་དག་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་རྒྱ་མ་ཆད་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གཉུག་མ་ལ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་རོལ་པ་འགག་མེད་པའོ༔ མཐའ་བྲལ་ཕྱོགས་རིས་མེད་
Chinese
无明幻轮，无有穷尽增长，如是说。以意行衡量之相，心入于定者：犹如追逐虚空，虚空更广阔。如是说。于体验中，三身显现为自之引导者：眼根所见，非以心识为境，而是事物自性之作用；止息。觉性为法身；所见定知为智慧；报身。眼之真如，本质为智慧之身者，乃是化身；三身无有分离，法身自然显现为自之（336）引导者，故：殊胜名称之首句，即持三身。如是说。彼以譬喻、明镜、意义、征相三者之智慧入于定，故：意义三者，无疑、认识、确信、决断，乃无犹豫之智。如是说。意义之智慧，法身，通彻，无分别，认识之，故：一切义、功德三者，乃一切有情之精华，而非我。如是说。意义三者，识五蕴，于内认识觉性者：眼不转动，置于法身本来清净、离戏论，如无云晴空之界中，故：法界极清净之智慧眼极清净，如灯般明亮；金刚链显现之体验增长之身；乃是智慧通彻广大之意；四种大安住，无字而知之；安住于自性中。觉性之量，无实之觉性显现如实有，入于定，且现量显现。觉性道之（337）次第，征相之显现者：眼现之门，如明镜般之水晶球，上方不猛烈按压，故：显现之方式，慈悲光芒之显现生起；竖线与半卧、圆圈、卷曲。明点与点。刹土微小，报身与化身六道之身显现。五眼亦次第修持，五眼无碍显现。如是说。无生法界与觉性无有分别之界中，无碍之觉性自解脱之法。乃是本来清净大之自性。一切皆送至穷尽之处。体性本初，离戏论清净，自性任运成就，无有间断，无有共同，于本元中，任运成就之游舞无有止息。无有边际，无有偏颇。
English
This wheel of ignorance has no end and no increase, so it is said. To settle the mind in the aspect of measuring with mental activity is like chasing after space, which is larger than space. So it is said. In experience, the three bodies appear as one's own guide: the power of the eye, what is seen, not to be made an object of mind, but as the function of the self-nature of things; cessation. Awareness is the Dharmakaya; what is seen, definitely knowing, is wisdom; the Sambhogakaya. The suchness of the eye, the essence of which is the body of wisdom, is the Nirmanakaya; the three bodies are inseparable, the Dharmakaya naturally appears as one's own (336) guide, therefore: the first verse of the supreme name is holding the three bodies. So it is said. That the wisdom of example, mirror, meaning, and sign three enters into samadhi, therefore: the three meanings, without doubt, recognition, conviction, decision, is the intelligence without hesitation. So it is said. The wisdom of meaning, Dharmakaya, transparent, without concept, recognizing it, therefore: all meaning, the three qualities, is the essence of all beings, not the self. So it is said. The three meanings, the five aggregates of consciousness, recognizing awareness within: without moving the eyes, placing them in the realm of the Dharmakaya, originally pure, free from elaboration, like the cloudless sky, therefore: the wisdom eye of the completely pure realm is completely pure, shining like a lamp; the body of the Vajra chain appearance experience increases; it is the meaning of the wisdom transparent great; the four great abidings, know without letters; abide in self-nature. The measure of awareness, the unreal awareness appears as real, enters into samadhi, and appears manifestly. The (337) order of the path of awareness, the appearance of signs: the door of eye appearance, like a crystal ball of a clear mirror, not pressing strongly on top, therefore: the way of appearance, the appearance of compassionate rays of light arises; vertical lines and half-lying, circles, curls. Bindu and dot. Pure lands are small, the Sambhogakaya and the Nirmanakaya of the six realms appear. The five eyes are also practiced in sequence, the five eyes appear without obstruction. So it is said. In the realm where unborn space and awareness are inseparable, the unobstructed awareness is self-liberated as Dharma. It is the nature of the great originally pure. Everything is sent to the end. The essence is primordial, free from elaboration, pure, self-arisen nature, without interruption, without commonality, in the original, the play of self-arisenness is without cessation. Without limit, without bias.
Tibetan
མཐའ་བྲལ་ཕྱོགས་རིས་མེད་པ་ལྟ་བའི་གདེང་༔ མཐའ་བརྒྱད་དང་བྲལ་བའོ༔ དམིགས་པ་གཏང་བཞག་མེད་པ་བསྒོམ། གོལ་སར་མ་ལྟུང་བ་པའི་གདེང་༔ ཞེ་འདོད་ཉམ་ང་གླང་པོ་ཆེ་ལྟ་བུ་མེད་པ་སྤྱོད་པའི་གདེང་༔ སྤངས་ཐོབ་རེ་དོགས་མེད་ (༣༣༨)པ་འབྲས་བུའི་གདེང་༔ ལམ་གསུམ་གདེང་བཞི་གནད་ཀྱི་མན་ངག་ཡིན༔ ལུང་དང་རྒྱལ་བའི་སྒྲ་ཚད་བསྟན་བཅོས་ལུང་རིག་གིས་དབབ་ཏུ་མེད་རིག་པ་མན་ངག་གསུམ༔ ཡིད་བླ་མའི་གདམས་ངག་ལས་ཆེས་གདམས་པ་གནད་ལ་ཕོབ༔ གོལ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་མི་ཐོབ། སར་ལྟུང་བས་ལྟ་སྒོམ་ཤེས་པར་བྱོས༔ སྣ་ཚོགས་མུ་སྟེགས་བློ་བཟུང་གི་ལྟ་བ་ཨ་ནུ་མན་ཆད་བྱ་བྱེད་འབད་རྩོལ་གྱི་གོལ་ས་ཡིན༔ ལྷུན་གྲུབ་སྟོང་རྫོང་ཁྱབ་ཆེ་ལ་དོན་ཕྱལ་པ་མ་རིག་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས། འཁྲུལ་པའི་གོལ་ས་ཡིན༔ མཐའ་བྲལ་བརྗོད་མེད་སྟོང་པའི་ཁས་མི་ལེན་པས་ཆད་པས་མཐར་ལྟུང་༔ ལ་བཟླ་སྟེ༔ ཆད་པ་མཐའ་ཟད་ལྟ་བ་ཡིན༔ སྒྱུ་འཕྲུལ་འོད་སྙིང་གི་དཀྱིལ་ན་འོད་དང་འོད་ཀྱི་གོང་བུར་ཡོད་ཟེར་པ་གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་འགྲོ༔ གསལ་བདག་འཛིན་པ༔ རྟག་པར་ལྟ་དང་མཚུངས་པ་སྟེ༔ དེ་དག་ལྟ་བའི་གོལ་སར་ཤེས་པར་གྱིས༔ སྟོང་པ་ཧད་པོའི་ལྟ། ཤིན་ཏུ་སྤྱོད་ནས་སྟོང་པ་སྒོམ་དང་༔ མི་རྟོག་ལྟེངས་མེ་རེ་བ་པོའི་སེམས་འཛིན་དང་༔ (༣༣༩)བཏང་རྟོག་སྒོམ་སྙོམས་ལྟེངས་པོའི་མུན་སྒོམ་དང་༔ མ་ཚོར་ཉན་ཐོས་ཡིད་བྱེད་འགོག་པ་དང་༔ བདེ་བ་སྐྱེ་བདེ་སྟོང་རྩོལ་བཅས་མེད་ལུས་སྦྱངས་དང་༔ ཡིད་འགྱུར་གཅོད་པའི་དབུགས། རྩོལ་སྒྲུབ་བྱས་ཆོས་ཡིན་པས་འཛིན་རླུང་སྒོམ་རྣམས༔ འདི་རྣམས་སྒོམ་པའི་བསྒོམས་ཀྱང་སངས་མི་རྒྱའོ༔ གོལ་སར་ཤེས་པར་གྱིས༔ བླང་དོར་གཅིག་སྤང་གཅིག་བསྒྲུབ་པ་བདག་ཏུ་རྟོག་པའི་སྤྱོད་པ་དང་༔ རྩོལ་སྒྲུབ་དགེ་སྦྱོང་ངམ་ཚུལ་འཆོས་བྱེད་པའི་སྤྱོད་པ་དང་༔ བརྟུལ་ཞུགས་ཅི་དགའ་དགའ་བྱེད་པ་སྨྱོན་པར་བྱེད་པའི་སྤྱོད་པ་དང་༔ འདི་རྣམས་རང་བཞིན་བརྟུལ་ཞུགས་མེད་པ་སྤྱོད་པའི་གོལ་སར་ཤེས་པར་གྱིས༔ རྒྱུ་རྐྱེན་ཟད་པའི་ཆད་པ་ཕྱོགས་མཚམས་ཀྱི་གོལ་ས་སྟོང་འཇམ་དང་༔ དུ་མ་རོ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཉག་གཅིག་ཡིན་ཟེར་བ་དེའི་རིག་བྱེད་གསར་པར་སྨྲ་བའི་གོལ་སའོ༔ གཅིག་ཐིག་ལེ་ཆེན་པོའི་ངང་གྲོལ་དང་༔ སྐུ་གསུམ་ལྷུན་འབྲས་བུ་མིན་སྐྱེ་མཆེད་མུ་བཞིའི་འབྲས་བུའོ༔ གྲུབ་ལམ་སྣང་འདོད་པ་རྣམས༔ འབྲས་བུ་རེ་དོགས་ (༣༤༠)ཀྱི་གོལ་ས་ཡིན༔ ཐོབ་རྒྱུ་ཡོད་ཟེར་བ་སྣང་ལ་རང་སའི་དེར་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ་སྟོང་ལ་ངོ་བོ་ཀ་དག་མ
Chinese
离边无偏见是见解的把握，是远离八边的。没有目标的放弃和安住是修习。不堕入歧途的把握。没有贪欲和畏惧，像大象一样的行为的把握。没有断舍和希冀的（338）是果的把握。三道四把握是窍诀的口诀。经和胜者的量，论典不能用经论来衡量，是觉性口诀三者。意是上师的教诲，最甚深的教诲击中要害。歧途也得不到正确的见解。堕入地狱要知道见修。各种外道的执着见解，阿努以下都是造作努力的歧途。任运成就的空堡广大而无意义，因为无明任运成就。是错乱的歧途。不承认离边不可说空性，会堕入断灭边。要遮止。断灭是穷尽的见解。幻化光心之中心有光和光团，说有，会变成人我。执着明空。和常恒见相同。要知道这些是见解的歧途。空洞的空见。过度行持而修空性和，无念发呆期待者的心执着和，（339）放任分别念修禅发呆的暗修和，无觉声闻作意止和，生乐乐空勤作无身苦行和，断意变的呼吸。勤作修是造作法，所以执风修等。这些是修习的修习也不会成佛。要知道歧途。取舍，一舍一取是执着我的行为和，勤作苦行或假装的行为和，随心所欲的行为是疯狂的行为和，要知道这些是自性无有行为的歧途。因缘穷尽的断灭是边际的歧途空寂和，众多一味大圆满唯一，说那是新立宗的歧途。一明点大乐的自解脱和，三身任运不是果，是生处四边的果。想得到成就道的人们，是果的希冀（340）的歧途。说有可得，显现上在自地也没有成就，空性上体性本来清净。
English
Confidence in the view of being free from extremes and impartiality, is being free from the eight extremes. Meditating without abandoning or dwelling on an object. Confidence in not falling into error. Confidence in conduct without desire, fear, or being like an elephant. Confidence in the result of not having abandonment, attainment, hope, or fear (338). The three paths and four confidences are the essential instructions. Scripture and the measure of the Victorious Ones, treatises cannot be measured by scriptural reasoning, are the three awareness instructions. Mind is the Guru's teaching, the most profound teaching strikes the point. Even in error, one does not attain the correct view. By falling into the ground, know the view and meditation. Various heretical views of clinging, from Anu downwards, are the path of action and effort. Spontaneous accomplishment, the empty fortress is vast but meaningless, because ignorance is spontaneously accomplished. It is the path of delusion. Not accepting the emptiness of being free from extremes and inexpressible, one will fall into the extreme of annihilation. To be stopped. Annihilation is the view of exhaustion. In the center of the illusory light heart, there is light and a ball of light, saying there is, it will become a person's self. Clinging to clear self. It is the same as the eternal view. Know that these are the paths of view. Empty empty view. Overly practicing and meditating on emptiness, and, the mind of the unthinking, dazed, expectant one clinging and, (339) letting go of conceptual meditation, the dark meditation of a daze and, the unconscious Hearer's attention cessation and, the pleasure of generating pleasure, the effort of emptiness, the physical asceticism without effort and, the breath of cutting off mental transformation. Diligent practice is an artificial Dharma, so clinging to wind meditation, etc. These are the meditations of meditation, but one will not attain Buddhahood. Know the path of error. Acceptance and rejection, one rejection and one acceptance are the conduct of clinging to self, and, the conduct of diligent asceticism or pretense, and, the conduct of doing whatever one pleases is the conduct of madness, and, know that these are the paths of conduct without natural asceticism. The annihilation of the exhaustion of causes and conditions is the path of the boundary, emptiness and stillness, and, many flavors, the Great Perfection is only one, saying that is the path of newly establishing a tenet. The self-liberation of the great bliss of one bindu and, the three bodies spontaneously accomplished are not the result, but the result of the four sides of the birth place. Those who want to attain the accomplished path, are the path of hope and fear (340) of the result. Saying there is something to be attained, in appearance it is not accomplished even in its own ground, in emptiness the essence is originally pure.